Αλβανία: Τα τελευταία χρόνια κάνει τη δική της «επανάσταση» στην παραγωγή ελαιολάδου. Εμείς;

Ακόμα και η Αλβανία παρά το ψυχρό της κλίμα, έχει μπει δυναμικά τα τελευταία χρόνια στην καλλιέργεια της ελιάς και την παραγωγή του ελαιολάδου, έχοντας φυτέψει εκατομμύρια ελαιόδεντρα χρησιμοποιώντας τεχνογνωσία που έχει πάρει  από την Ελλάδα. Ενημέρωση για την σημερινή παραγωγή της χώρας μέσα από επίσημα στοιχεία δεν υπάρχει, αλλά με βάση στοιχεία προηγούμενων χρόνων, η χώρα παράγει κατά μέσο όρο 20.670 τόνους ελαιόλαδο ετησίως τα τελευταία τρία χρόνια. Πριν από το 2020/21, η ετήσια παραγωγή κυμαινόταν μεταξύ 10.000 και 13.000 τόνων!

Πώς όμως σχολιάζουν την εξέλιξη αυτή άνθρωποι γνώστες για όσα συμβαίνουν στον τομέα του ελαιολάδου; Ο πρώην υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων επί ΣΥΡΙΖΑ, γεωπόνος Σταύρος Αραχωβίτης, δηλώνει στο newshub.gr ότι τόσο το παράδειγμα της Αλβανίας όσο και τα παραδείγματα άλλων τρίτων χωρών στην παραγωγή ελαιολάδου, έχουν σχέση με την κλιματική αλλαγή.

«Αυτό που ζούμε είναι η κλιματική αλλαγή. Βλέπουμε ότι όλο και βορειότερα ευδοκιμεί η ελιά και καρποφορεί η ελιά. Εδώ μέχρι και στην Κίνα έχουν φυτέψει ελαιόδεντρα, με όχι καλά αποτελέσματα βέβαια ακόμα αλλά κι εκεί επιχειρούν. Άρα, η κλιματική αλλαγή είναι αυτή που παίζει τον ρόλο της. Και όπως εξελίσσονται τα πράγματα, θα δούμε ότι όλο και βορειότερα θα καλλιεργείται η ελιά. Μην μας εκπλήσσει αυτό», λέει χαρακτηριστικά ο Σταύρος Αραχωβίτης.

Στο ερώτημα μας αν ο ίδιος πιστεύει ότι αυτή η παραγωγή θα έχει μέλλον στις χώρες αυτές, απαντάει ως εξής: «Έτσι πιστεύω. Όπως δείχνει η κλιματική αλλαγή, με τους πιο ζεστούς και τους πιο ήπιους χειμώνες, φαίνεται ότι θα αντέξει η ελιά και βορειότερα».

«Έχουμε τον καλύτερο ελαιώνα στον κόσμο»

Από την πλευρά του, ο περιφερειακός σύμβουλος Κρήτης και εντεταλμένος σε θέματα Ποιότητας της Υπαίθρου Πρίαμος Ιερωνυμάκης, δίνει την εξής απάντηση: «Ο ελαιώνας στην Ελλάδα αλλά και ειδικά ο κρητικός ελαιώνας από αρχαιοτάτων χρόνων παραμένει σταθερός. Δεν αλλάζει με βάση τις κλιματικές διαφορές που δημιουργούνται από τη μια μεριά στην άλλη.

Και να δούμε το παράδειγμα της Τυνησίας. Δεν φύτεψε προχθές ελαιόδεντρα. Τα έχει πολλά χρόνια. Από κει και πέρα, είναι υπάρχουν και περιοχές στις οποίες μπορεί να φυτεύτηκαν ελαιόδεντρα, αλλά δεν μπορούν να καρποδέσουν λόγω κλιματικών αλλαγών. Δεν είναι δηλαδή βιώσιμα άρον – άρον, επειδή καλυτέρευσε λίγο το κλίμα. Δεν μπορεί να ξέρει κανείς αν θα επικρατήσουν, αλλά σίγουρα πέρα από την καρπόδεση ακόμα και αν δέσει η ελιά, δεν σημαίνει ότι μπορεί να βγει η ποιότητα που έχουμε εδώ».

Όπως συνεχίζει ο Πρίαμος Ιερωνυμάκης, «ο κρητικός ελαιώνας είναι από τους πιο δυναμικούς των μεσογειακών χωρών. Άρα λοιπόν, ο στόχος ο δικός μας είναι να υπάρξει μια εθνική στρατηγική στο ελαιόλαδο και την προώθηση του σε εμφιαλωμένο προϊόν. Και η ανάδειξη του ανά τον κόσμο σε ό,τι αφορά τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά που έχει το κρητικό ελαιόλαδο. Αν τα κάνουμε αυτά, δεν φοβόμαστε ακόμα και αν φυτευτούν ελιές σε ολόκληρο τον κόσμο».

Καταλήγοντας, ο Πρίαμος Ιερωνυμάκης αναφέρεται στην πολύ θετική εξέλιξη του τελευταίου καιρού, με την κατοχύρωση ΠΓΕ για το ελαόλαδο της Κρήτης, «που αποτελεί μεγάλο όπλο για τα συμφέροντα του ελαιοπαραγωγικού μας τομέα, αρκεί να το εκμεταλλευτούμε σωστά».

Η Αλβανία δηλώνει έτοιμη για «επανάσταση»

Είναι χαρακτηριστικά τα στοιχεία που είχαν δοθεί στη δημοσιότητα από την Αλβανία, τα τελευταία χρόνια.

Η Αλβανία είναι έτοιμη για μια επανάσταση στην παραγωγή ελαιολάδου, αλλά κορυφαίοι ειδικοί και παραγωγοί ανησυχούν ότι η ποιότητα μπορεί να μην συμβαδίζει.

Σύμφωνα με τον Mivan Peci, σύμβουλο της Αλβανικής Ένωσης Ελαιολάδου και μηχανικό τροφίμων στο Musai Olive Oil , με βάση στοιχεία που είχε δώσει στη δημοσιότητα το 2023, η χώρα παρήγαγε κατά μέσο όρο 20.670 τόνους ελαιόλαδο ετησίως τα τελευταία τρία χρόνια.

Πριν από το 2020/21, η ετήσια παραγωγή κυμαινόταν μεταξύ 10.000 και 13.000 τόνων. Αυτό αναφέρει ρεπορτάζ της ιστοσελίδας oliveoiltimes.com σύμφωνα με το οποίο “« Από το 2009 έως το 2013, η αλβανική κυβέρνηση επένδυσε πολλά χρήματα στον τομέα του ελαιολάδου», είπε ο Peci.

Η κυβέρνηση αναγνώρισε τις ελιές ως στρατηγική καλλιέργεια, καθώς τα δέντρα αναπτύσσονται καλά στο μεσογειακό κλίμα της χώρας και η καλλιέργεια της ελιάς δεν απαιτεί το ίδιο κεφάλαιο ή εργασία με άλλες καλλιέργειες.