Αλήθειες και ψέματα για τα ΒΑΕ των νοσηλευτών

Πριν λίγες μέρες η κυβέρνηση και το υπουργείο Εμπορίου της Υγείας έφεραν μέσα σε ένα άσχετο αντεργατικό νομοσχέδιο μια διάταξη για τα ΒΑΕ.Αποδείχθηκε τελικά ότι οι βαρύγδουπες ανακοινώσεις όλων των προηγούμενων μηνών από τον πρωθυπουργό και τον αρμόδιο υπουργό ήταν «άνθρακας», αφού εξαιρέθηκε το μεγαλύτερο μέρος των εργαζομένων στην Υγεία. Αλλά και η ένταξη στα ΒΑΕ για νοσηλευτές, βοηθούς νοσηλευτές και εργαζόμενων στο ΕΚΑΒ γίνεται με όρους και προϋποθέσεις που για πολλούς είναι απαγορευτικά. Αυτό βέβαια δεν εμποδίζει την κυβερνητική προπαγάνδα από το να διακινεί ψέματα, βάζοντας μάλιστα στο στόχαστρο και το ΚΚΕ, με ουσιαστικό στόχο να πλήξει τα δίκαια αιτήματα των υγειονομικών, που τα απορρίπτει, αφού «δεν χωράνε» στον δημοσιονομικό «κορσέ» του κεφαλαίου.

Ψέμα 1ο: Η κυβέρνηση ισχυρίζεται ότι αποκαθιστά μια κοινωνική αδικία.

Η αλήθεια είναι ότι η κυβέρνηση δεν αποκαθιστά καμία κοινωνική αδικία. Αντίθετα, συνεχίζει τον απαράδεκτο αποκλεισμό από τα ΒΑΕ χιλιάδων υγειονομικών διαφόρων κλάδων και ειδικοτήτων που ασκούν επικίνδυνη και ανθυγιεινή εργασία στα δημόσια νοσοκομεία, στις δημόσιες δομές Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας και αλλού.

Με κυνισμό και με ωμό εκβιασμό, άλλωστε, ο ίδιος ο υπουργός Υγείας δήλωνε ότι αν εντάξει όλους τους κλάδους στα ΒΑΕ «την επόμενη μέρα θα έκλειναν τα δημόσια νοσοκομεία», με τη συνταξιοδότηση γιατρών και υγειονομικού προσωπικού νωρίτερα. Ομολογεί δηλαδή τις απαράδεκτες έως και επικίνδυνες συνθήκες δουλειάς, με την τραγική υποστελέχωση των δημόσιων νοσοκομείων και Κέντρων Υγείας ως αποτέλεσμα της αντιλαϊκής πολιτικής, με την υπερεφημέρευση, τα χιλιάδες χρωστούμενα ρεπό και άδειες στους υγειονομικούς όλων των ειδικοτήτων και κλάδων.

Με τη διάταξη δίνεται ουσιαστικά συνέχεια στο έργο των προηγούμενων κυβερνήσεων ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, ΣΥΡΙΖΑ με Τσίπρα και των συμπληρωμάτων τους, με τον απαράδεκτο διαχωρισμό των εργαζομένων μεταξύ ιδιωτικού και δημόσιου τομέα Υγείας, όσων προσλήφθηκαν πριν το 2011 και μετά, μεταξύ μόνιμων και συμβασιούχων. Γιατί η πολιτική όλων των κυβερνήσεων διαχρονικά αντιμετωπίζει την υγεία και την ασφάλεια των εργαζομένων στους χώρους δουλειάς ως «κόστος» για το εχθρικό για τον λαό αστικό κράτος.

Ψέμα 2ο: Η κυβέρνηση ισχυρίζεται ότι ικανοποιεί ένα αίτημα των νοσηλευτών.

Αποτελεί τουλάχιστον ειρωνεία να πανηγυρίζει η κυβέρνηση για την ένταξη νοσηλευτών στα Βαρέα και Ανθυγιεινά, όταν το νοσηλευτικό προσωπικό και άλλοι εργαζόμενοι στα δημόσια νοσοκομεία δουλεύουν με τα απαράδεκτα κυκλικά ωράρια, με εναλλαγή από πρωί σε νύχτα και από απόγευμα σε πρωί, με τις συνεχόμενες βάρδιες απόγευμα - πρωί και πρωί - νύχτα, λόγω της τραγικής υποστελέχωσης των δημόσιων δομών Υγείας. Χωρίς μαζικές προσλήψεις μόνιμου προσωπικού όλων των ειδικοτήτων και κλάδων στα δημόσια νοσοκομεία και στις δημόσιες δομές ΠΦΥ, στην πράξη δεν αντιμετωπίζονται ουσιαστικά οι παράγοντες επαγγελματικού κινδύνου.

Η πρόκληση απογειώνεται με τις προβλέψεις για τους νοσηλευτές, βοηθούς νοσηλευτές, οδηγούς και βοηθούς ασθενοφόρων - διασώστες που εντάσσονται στα ΒΑΕ. Προϋπόθεση για την ένταξή τους και την κατοχύρωση συνταξιοδοτικού δικαιώματος νωρίτερα είναι να εξαγοράσουν - δηλαδή να πληρώσουν από την τσέπη τους - τα επασφάλιστρα των προηγούμενων ετών αναδρομικά. Η κυβέρνηση όμως γνωρίζει ότι η συντριπτική πλειοψηφία του νοσηλευτικού προσωπικού δεν θα κάνει χρήση αυτής της δυνατότητας, γιατί αδυνατεί να καλύψει το τεράστιο οικονομικό κόστος, με τους μισθούς «πουρμπουάρ» που δεν φτάνουν με τα κύματα της ακρίβειας.

Αλλωστε, ήδη ο υπουργός Υγείας δήλωσε προκλητικά ότι η ένταξη στα ΒΑΕ για τους νοσηλευτές είναι «συμβολική» και ότι θα προωθήσει νομοθετικές ρυθμίσεις για την παραμονή των συνταξιούχων νοσηλευτών στην εργασία! Σχεδιάζει δηλαδή να ακυρώσει ένα από τα βασικά μέτρα προληπτικού χαρακτήρα των ΒΑΕ, τα μειωμένα όρια ηλικίας συνταξιοδότησης. Αυτή είναι η αντιλαϊκή τους «σταθερότητα», που έχει οδηγήσει ακόμα και σε προσλήψεις προσωπικού μέχρι και 74 ετών στα νοσοκομεία - ακόμα και ως τραυματιοφορείς - με τα προγράμματα της ΔΥΠΑ! Και μετά έχει το θράσος να ζητά επιβράβευση από τους νοσηλευτές για τις ρυθμίσεις σχετικά με τα ΒΑΕ.

Ψέμα 3ο: Τα παπαγαλάκια της κυβέρνησης αναπαράγουν ότι το ΚΚΕ ψήφισε ΚΑΤΑ στο συγκεκριμένο άρθρο.

Το ΚΚΕ προφανώς καταψήφισε επί της αρχής το αντεργατικό νομοσχέδιο στο οποίο περιλαμβανόταν το συγκεκριμένο άρθρο για τα ΒΑΕ. Στη συγκεκριμένη διάταξη όμως τοποθετήθηκε με «παρών», παρά τις σοβαρές παρατηρήσεις, που ήδη έχουν προκαλέσει τον προβληματισμό των υγειονομικών, προκειμένου να μην αποτελεί εμπόδιο σε όσους μπορούν και θέλουν να αξιοποιήσουν τις επώδυνες προϋποθέσεις του άρθρου.

Η πραγματικότητα λοιπόν είναι ότι η κυβέρνηση «καταψήφισε» το δίκαιο αίτημα σωματείων εργαζομένων των νοσοκομείων για ένταξη όλου του υγειονομικού προσωπικού στα ΒΑΕ. Απορρίπτει τη σύνδεση των ΒΑΕ με μειωμένο σταθερό ημερήσιο χρόνο εργασίας και ουσιαστικές αυξήσεις στους μισθούς, με περισσότερες ημέρες άδειας σε όλη τη διάρκεια του χρόνου πέραν της προβλεπόμενης άδειας αναψυχής, μείωση των ορίων ηλικίας συνταξιοδότησης. Απορρίπτει το δίκαιο αίτημα η ένταξη στα ΒΑΕ να γίνεται με αποκλειστική επιβάρυνση του κράτους. Οι εργαζόμενοι να μην επιβαρύνονται με επασφάλιστρο, ούτε για τις εργοδοτικές εισφορές ούτε για τις εισφορές των εργαζομένων, που σε κάθε περίπτωση είναι παράλογες και πρέπει να καταργηθούν, δεδομένης της εργοδοτικής ευθύνης για τον επαγγελματικό κίνδυνο.

Γι' αυτό η κυβέρνηση αρνείται να φέρει για συζήτηση την πρόταση νόμου που είχε καταθέσει το ΚΚΕ.

Δεν πέφτουμε από τα σύννεφα. Οταν η κυβέρνηση είναι ζορισμένη από τη λαϊκή κατακραυγή, ο προπαγανδιστικός μηχανισμός της καταφεύγει σε κάθε λογής λαθροχειρίες, μέχρι και κουτοπονηριές.

* * *

Αν αποδεικνύεται κάτι από τα ψέματα και τις προκλήσεις της κυβέρνησης, είναι ότι ανάσα από την αποπνικτική κατάσταση που βιώνουν οι υγειονομικοί μπορεί να δώσει μόνο ο δρόμος της σύγκρουσης με την αντιλαϊκή «σταθερότητα» της κυβέρνησης και με τα «κοστολογημένα προγράμματα» που ενώνουν όλο το αστικό πολιτικό σύστημα.

Γιατί αυτός ο δρόμος είναι που οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια στην επιδείνωση των συνθηκών εργασίας και ζωής των υγειονομικών, της ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης συνολικά του λαού. Είναι ο δρόμος της καπιταλιστικής κερδοφορίας, της πολεμικής εμπλοκής και των εξοπλισμών, της «δημοσιονομικής πειθαρχίας» που «απαγορεύει» την ικανοποίηση δίκαιων αιτημάτων, όπως τα παραπάνω, και το μόνο που επιτρέπει είναι το «στρίμωγμα» των αναγκών στα όρια της σημερινής βαρβαρότητας.

Στον δρόμο της σύγκρουσης, λοιπόν, οι υγειονομικοί μαζί με όλο τον λαό μπορούν να υψώσουν εμπόδια σε αντιλαϊκούς σχεδιασμούς για τη βαθύτερη εμπορευματοποίηση και ιδιωτικοποίηση της Υγείας. Και να βάλουν στο στόχαστρο μια πολιτική που τους εξοντώνει, για να την ανατρέψουν, για να ξεμπερδεύουν με την εγκληματική λογική του «κόστους - οφέλους» και της επιχειρηματικής δράσης.