Χαστούκι για την Γερμανία η μη εκλογή της ως μη μόνιμο μέλος στο Συμβούλιο Ασφαλείας

Για πρώτη φορά  η Γερμανία απέτυχε στην προσπάθειά της να κατακτήσει μια μη μόνιμη έδρα στο Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ. Ένας από τους μεγαλύτερους συνεισφέροντες στα Ηνωμένα Έθνη, δεν κατάφερε να πείσει τα δύο τρίτα των 193 κρατών μελών ότι θα ήταν ωφέλιμο, για μια από τις μεγαλύτερες οικονομικές δυνάμεις του κόσμου, να εκπροσωπείται ξανά για δύο χρόνια στο ανώτατο όργανο λήψης αποφάσεων του μεγαλύτερου οργανισμού διαχείρισης κρίσεων στον κόσμο!

Όπως είναι γνωστό οι δύο δυτικοευρωπαϊκές χώρες που εξελέγησαν είναι η Πορτογαλία και η Αυστρία, οι αντιπροσωπείες των οποίων πανηγύρισαν έντονα, όταν ανακοινώθηκαν τα αποτελέσματα της ψηφοφορίας της Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ από την Πρόεδρο Αναλένα Μπέρμποκ, πρώην υπουργό Εξωτερικών της Ομοσπονδιακής Γερμανίας. 

Αναμφίλεκτα το αποτέλεσμα αυτό συνιστά ταπεινωτικό διπλωματικό πλήγμα για την χώρα, τον Καγκελάριο Φρίντριχ Μερτς και φυσικά  την Ομοσπονδιακή κυβέρνησή του. Ιδιαίτερα μετά τις εκπεφρασμένες φιλοδοξίες του Βερολίνου να παρουσιάζει τη Γερμανία ως δύναμη που θα μπορούσε να αναλάβει ενισχυμένο ηγετικό ρόλο στην Ευρώπη και να διαδραματίσει πιο ενεργό ρόλο στη διαμόρφωση των διεθνών εξελίξεων! 

Αυτή η αποτυχία εξελίσσεται αναπόδραστα σε μείζον πολιτικό ζήτημα στο εσωτερικό της χώρας, προκαλώντας σοβαρές αντιπαραθέσεις για την αποτελεσματικότητα της εξωτερικής πολιτικής της κυβέρνησης και για τη θέση που επιδιώκει να καταλάβει στη διεθνή σκηνή. Γερμανοί αναλυτές σχολιάζουν ότι, από την στιγμή που ένας Καγκελάριος φιλοδοξεί να καθοδηγήσει τις ευρωπαϊκές εξελίξεις, οφείλει να μπορεί να οικοδομεί ευρείες διεθνείς συμμαχίες και να εξασφαλίζει πλειοψηφίες σε κρίσιμες διεθνείς διαδικασίες, όπως η ψηφοφορία στην Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ.

Και βεβαίως, η συγκεκριμένη αποτυχία καταδεικνύει αδυναμία μετατροπής των πολιτικών φιλοδοξιών σε απτά διπλωματικά αποτελέσματα. Να θυμίσουμε ότι ο Μερτς υπέβαλε την υποψηφιότητα με την υπόσχεση να αποκαταστήσει τον… ηγετικό ρόλο της χώρας στην Ευρώπη, αλλά και παγκοσμίως!  

Φταίει η… Ρωσία!
Ο Γερμανός υπουργός Εξωτερικών Γιόχαν Βάντεφουλ, ο οποίος φωτογραφήθηκε με τους ομολόγους της Πορτογαλίας και Αυστρίας συγχαίροντας τους και σε μία προσπάθεια επίδειξης κοινής ευρωπαϊκής εικόνας, απέδωσε το αποτέλεσμα κυρίως σε γεωπολιτικούς παράγοντες και στις σταθερές θέσεις που έχει επιλέξει να υπερασπιστεί η Γερμανία τα τελευταία χρόνια. Για τον επικεφαλής της γερμανικής διπλωματίας η αταλάντευτη  στήριξη του Βερολίνου προς την Ουκρανία ενδέχεται να επηρέασε τη στάση ορισμένων κρατών κατά την ψηφοφορία, μετά από πιέσεις της… Ρωσίας. 

Επιπροσθέτως αναγνώρισε ότι η διαχρονική πολιτική στήριξης της Γερμανίας προς το Ισραήλ, ίσως συνέβαλε επίσης στη διαμόρφωση του τελικού αποτελέσματος. Εξήγησε βέβαια ότι η ιδιαίτερη σχέση με το Ισραήλ βασίζεται στην ιστορική ευθύνη που ανέλαβε η μεταπολεμική Γερμανία μετά τα εγκλήματα του ναζισμού και το Ολοκαύτωμα, κάτι που παραμένει θεμελιώδες στοιχείο της γερμανικής εξωτερικής πολιτικής.
Πάντως πολλές χώρες δεν ξέχασαν ότι το περασμένο καλοκαίρι ο Μερτς χαρακτήρισε τις πρώτες επιθέσεις των ΗΠΑ και του Ισραήλ στις πυρηνικές εγκαταστάσεις του Ιράν «βρώμικη δουλειά που έκανε το Ισραήλ για όλους μας». Όμως η Υπηρεσία Έρευνας της Γερμανικής Ομοσπονδιακής Βουλής, σε μια μακροσκελή έκθεση, είχε εξηγήσει λεπτομερώς γιατί  αυτή η «βρώμικη δουλειά» αποτελεί απλώς παραβίαση του διεθνούς δικαίου!

Αποτυχία για Μερτς
Κρίνεται σκόπιμο να αναφερθεί ότι η Γερμανία για δεκαετίες κατάφερε να κερδίζει μία από τις μη μόνιμες έδρες του Συμβουλίου Ασφαλείας που κατανέμονται στη Δυτική Ευρώπη κάθε οκτώ χρόνια. Πριν από την ψηφοφορία, ο Βάντεφουλ ηγήθηκε μιας επιθετικής εκστρατείας. Παρέμεινε σχεδόν για οκτώ ημέρες στην Νέα Υόρκη, αναζητώντας τις ψήφους των 191 κρατών μελών, με όπλο «τα χρήματα» για την πολιτικά σημαντική έδρα στο Συμβούλιο Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών. Προφανώς δεν κατάφερε να πείσει όσους χρειαζόταν. 

Δεν χρειάζεται κάποια ιδιαίτερη αναλυτική δεινότητα για να κατανοηθεί το μέγεθος αυτής της γεωπολιτική ήττας της ισχυρότερης οικονομίας της Ευρώπης και μία από τις μεγαλύτερες του κόσμου, όταν μάλιστα οι ηγέτες της έχουν την φιλοδοξία να παίξουν έναν έντονο πολιτικό ρόλο στην ευρωατλαντική περιοχή.

Σε κάθε περίπτωση, η αυτή η αποτυχία αναπόφευκτα αποτελεί μια εξέλιξη με ισχυρό συμβολισμό η οποία αναζωπυρώνει τη συζήτηση για τον ρόλο της Γερμανίας στο διεθνές σύστημα, τις προτεραιότητες της εξωτερικής της πολιτικής και τις προκλήσεις που καλείται να αντιμετωπίσει σε μια περίοδο έντονων γεωπολιτικών ανακατατάξεων. Όλα αυτά αναμένεται ότι θα προκαλέσουν εντατική πολιτική συζήτηση στο εσωτερικό της χώρας, κάτι που θα φθείρει περισσότερο τον διαρκώς πολιτικά φθειρόμενο Καγκελάριο Μερτς.

Το άρθρο δημοσιεύτηκε στο slpress.gr