Ένας παλιός κινέζικος μύθος για κάθε εποχή

Σε παλιά χρόνια στη Κίνα, ψηλά στα βουνά, πάνω σε ένα τεράστιο βράχο, ένας λατόμος με μια βαριοπούλα προσπαθούσε να τον σπάσει σε κομμάτια ενώ ο καυτός ήλιος και η προσπάθεια που κατέβαλε τον έκαναν να χύνει τόνους ιδρώτα και βλαστημούσε τη μοίρα του. Μακριά στη πεδιάδα περνούσε ένας μανδαρίνος με τη συνοδεία του πάνω σε φορείο που το σήκωναν βαστάζοι και ομπρέλες τον προστάτευαν από τον ήλιο. Ο λατόμος βλέποντας από μακριά τον μανδαρίνο συνέχισε να παραπονιέται για την μοίρα του, οπότε ακούγοντας τον ο Θεός τον λυπήθηκε, εμφανίστηκε μπροστά του και τον ρώτησε τι θέλει να τον κάνει. Ο λατόμος ζήτησε να τον κάνει μανδαρίνο και πράγματι τον έκανε.

Σαν μανδαρίνος γύριζε με την συνοδεία του όλη τη χώρα, όλοι τον προσκυνούσαν και ήταν πανευτυχής, ώσπου πήγε στο Πεκίνο και αντίκρισε τον Αυτοκράτορα, τον οποίο όλοι τον προσκυνούσαν. Έτσι αναγκάστηκε και αυτός με τη σειρά του να τον προσκυνήσει. Όμως έπειτα από αυτό ένοιωσε τρομερά δυστυχισμένος και άρχισε τα παράπονα. Εμφανίστηκε πάλι ο Θεός μπροστά του και τον ρώτησε τι θέλει αυτή τη φορά. Ο λατόμος, που πλέον ήταν μανδαρίνος, του ζήτησε να τον κάνει αυτοκράτορα και για ακόμα μια φορά ο Θεός πραγματοποίησε την επιθυμία του.

Σαν αυτοκράτορα όλοι τον προσκυνούσαν και απολάμβανε τη δύναμη του, ώσπου εμφανίσθηκε ένας πολύ λαμπερός ήλιος, που κατάκαιγε τα πάντα και τίποτα δεν μπορούσε να του αντισταθεί. Τότε ο αυτοκράτορας κατάλαβε, ότι υπάρχουν πιο δυνατοί από αυτόν και άρχισε τα παράπονα. Πάλι εμφανίστηκε ο Θεός και του ζήτησε να τον κάνει ήλιο και τον έκανε.

Σαν ήλιος έλαμπε, έκαιγε τα πάντα, τίποτα δεν μπορούσε να αντισταθεί στη δύναμη του, ώσπου εμφανίσθηκε ένα πολύ μεγάλο σύννεφο, που τον εμπόδιζε να στέλνει τις ακτίνες του στη γη. Τότε κατάλαβε, ότι το σύννεφο ήταν πιο δυνατό από αυτόν και έτσι ζήτησε από τον Θεό να τον κάνει σύννεφο και φυσικά τον έκανε.

Σαν σύννεφο έβρεχε συνεχώς, δημιουργούσε πλημμύρες, φούσκωνε ποτάμια, προκαλούσε κατακλυσμούς και τίποτα δεν μπορούσε να αντισταθεί στη δύναμη του νερού, εκτός από έναν τεράστιο βράχο, που όσο και αν έβρεχε έμενε ακλόνητος. Τότε ζήτησε να γίνει βράχος και έγινε, οπότε εμφανίστηκε ένας λατόμος, που με μια βαριοπούλα άρχισε να τον σπάει!

Υ.Γ. Τα συμπεράσματα, τα ηθικά διδάγματα και οι παραλληλισμοί από τον παραπάνω μύθο εναπόκεινται στη κρίση του αναγνώστη.

* O Λέανδρος Τ.Ρακιντζής είναι Αρεοπαγίτης ε.τ.