«Φτάσε εκεί που δεν μπορείς»

«Η εισηγητική έκθεση για τον Προϋπολογισμό του 2021 στο κεφάλαιο 1, σελίδα 22, αναφέρει: «Είναι ενδεικτικό ότι το ποσοστό του πληθυσμού της Ελλάδος σε κίνδυνο φτώχειας για το 2019 αγγίζει το 42%», με βάση στοιχεία του 2008.

Μας λένε  δηλαδή ότι το 42% του πληθυσμού ζει με ένα εισόδημα που είναι χαμηλότερο από το όριο φτώχειας του 2008. Φτωχοποίηση στο έπακρον!

Είμαστε εγκλωβισμένοι μέσα σε τεράστια φυλακή χρέους που μας έχουν εγκλωβίσει και  οι τρεις  κυβερνήσεις, από το 2010 και μετά, υπογράφοντας τα μνημόνια.

Τα χρέη των φορολογούμενων προς το Δημόσιο ξεπέρασαν τα 106 δισεκατομμύρια ευρώ, εκ των οποίων τα 22,6 δισεκατομμύρια ή το 21,3%  και δεν μπορούν  ποτέ να εισπραχθούν.

Το 2020 το ΑΕΠ μειώθηκε, το δημόσιο χρέος αυξήθηκε περαιτέρω και ο λόγος δημοσίου χρέους προς ΑΕΠ εκτοξεύτηκε.

Εδώ πρέπει να τονίσουμε επίσης ότι το ΑΕΠ του 2019 επανεκτιμήθηκε από την ΕΛΣΤΑΤ κατά 4 δισεκατομμύρια λιγότερα από το αρχικό και ο λόγος δημοσίου χρέους προς ΑΕΠ αυξήθηκε κι έγινε ακόμη πιο δυσβάσταχτος.

Μετά από δέκα χρόνια καταστροφής και απαξίωσης του παραγωγικού ιστού της χώρας, αλλά και της φυγής του έμψυχου δυναμικού της με το brain drain, η πανδημία του κορωνοϊού επιτείνει την καταστροφική πορεία των μνημονιακών χρόνων. Ο Προϋπολογισμός του 2021 προβλέπει ότι η είσπραξη φόρου θα αυξηθεί κατά 3,5 δισεκατομμύρια ή 11%. Οι δε δαπάνες προβλέπεται να μειωθούν πάνω από 2 δισεκατομμύρια ευρώ, ενώ κανονικά θα έπρεπε να αυξηθούν δραστικά κινούμενες αντικυκλικά λόγω της πανδημίας.

Είναι σαφές ότι η Κυβέρνηση σκόπιμα επί μήνες υποτιμούσε το προφανές, ότι δηλαδή το κλείσιμο της οικονομίας δύο φορές μέχρι τώρα και του τουρισμού θα οδηγούσε σε απότομες και ραγδαίες μειώσεις του ΑΕΠ, με αντίστοιχα μοιραία επακόλουθα στο εισόδημα του πληθυσμού και στα δημοσιονομικά μεγέθη. Ο υπουργός Οικονομικών Χρήστος  Σταϊκούρας, στις 7 Απριλίου του 2020 σε άρθρο του  στην «ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ» ανέφερε: «Στην Ευρώπη οι επιμέρους κοινωνίες βιώνουμε με μικρότερο ή μεγαλύτερο κόστος αυτή την τεράστια υγειονομική και οικονομική κρίση της οποίας η έκταση και οι επιπτώσεις είναι πολύ μεγαλύτερες απ’ ό,τι είχε αρχικά προβλεφθεί. Πιστεύω ότι απαιτείται μια κίνηση καταλύτης που θα προσφέρει ισχυρή ένεση ρευστότητας στις εθνικές και στην ευρωπαϊκή οικονομία, με την έκδοση ενός κοινού ευρωπαϊκού αξιόγραφου». Λαμβάνοντας, όμως, μέρος στο Eurogroup της 9ης Απριλίου του 2020, ξέχασε προφανώς τι είχε γράψει στο άρθρο  ή απλά υπάκουσε πιστά τις εντολές άνωθεν, Βρυξελλών και Βερολίνου και δεν πίεσε προς αυτή την κατεύθυνση. Ενώ και μέσα στη Βουλή ωραιοποιούσε  τα στοιχεία.

Ο Αναπληρωτής Υπουργός Οικονομικών, επίσης,  ο κ. Σκυλακάκης, σε κάθε ομιλία του στη Βουλή αναφέρει ότι «κάθε ευρώ που δαπανάμε είναι δανεικό και θα επιστραφεί με φόρους».

Το πέμπτο μνημόνιο άρα  είναι ήδη εδώ. Αυτό αναδεικνύουμε κι εμείς στο ΜέΡΑ25 από την αρχή της κρίσης. Ο δε επικεφαλής του Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Σταθερότητας, του ESM, o Κλάους Ρέγκλινγκ, σας κουνάει το δάχτυλο για να μην ξεφύγει η Ελλάδα από τον στενό κορσέ της δημοσιονομικής πειθαρχίας, την ώρα που η οικονομία και η κοινωνία στενάζουν υπό το βάρος της οικονομικής κρίσης.

Η κυβέρνηση διαχρονικά πρεσβεύει  ότι τα μνημόνια και η λιτότητα είναι η μόνη λύση για το ελληνικό πρόβλημα. Δεν έχει, όμως, ακόμα αντιληφθεί, δυστυχώς, ότι πρόκειται περί ενός παγκόσμιου πολέμου που χρειάζεται μια άλλη αντιμετώπιση.

Βεβαίως και γνωρίζουμε ότι στο τέλος θα πράξει  αυτό που θα επιβάλλει η τρόικα, διότι δεν έχει  ούτε το σθένος ούτε την πολιτική βούληση να σηκώσει ανάστημα και να θέσει  βέτο, όπως η Βουλγαρία, η Ουγγαρία, η Πολωνία ή όπως η Ολλανδία στο Eurogroup αρχές του  Απριλίου.

Ο μόνος ο οποίος είχε το σθένος, αλλά και την πολιτική βούληση με το 62% του ελληνικού λαού να ορθώσει ανάστημα ήταν το Γιάνης Βαρουφάκης.

Δυνατότητες για επενδύσεις μετά την πανδημία θα έχουν οι μεγάλοι και κυρίως οι πολύ μεγάλοι παίκτες κι όπως ήδη βλέπουμε, οι ελάχιστοι πλούσιοι θα γίνονται πλουσιότεροι και οι πάρα πολύ φτωχοί φτωχότεροι. Η ψαλίδα θα ανοίγει -τα στοιχεία το δείχνουν- και οι ανισότητες θα αυξάνονται. 

Κλείνοντας, θα ήθελα να αναφέρω ότι για να πάμε μπροστά να γίνουμε σωστό κράτος πρέπει να έχουμε την πολιτική βούληση να αποδράσουμε από τη φυλακή χρέους που είμαστε και παράλληλα να εφαρμόσουμε τη σαφή, τη σαφέστατη διάκριση των εξουσιών. Άλλη νομοθετική εξουσία η βουλή, άλλη εκτελεστική εξουσία η κυβέρνηση, άλλη και ανεξάρτητη η δικαστική εξουσία και  άλλη η ελεύθερη και αδέσμευτη δημοσιογραφία. Και επειδή αυτά ακούγονται ανέφικτα για τις κυβερνήσεις θα πω τα λόγια του συμπατριώτη μου, του Νίκου Καζαντζάκη, «Φτάσε εκεί που δεν μπορείς».

*Ο Γιώργος Λογιάδης είναι Βουλευτής Ηρακλείου, Μέρα25