Η απόγνωση των εργαζομένων – τα συνδικάτα που δεν εμπνέουν εμπιστοσύνη - τα Κόμματα που δεν έχουν πρόταση 

Σύμφωνα με έρευνα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου οι Έλληνες καταναλώνουν, κατά μέσο όρο, το 35,2% του εισοδήματός τους για ενοίκιο, ρεύμα, νερό, θέρμανση, κοινόχρηστα, ενώ στο σύνολο των χωρών της Ευρωπαϊκής Ένωσης ο μέσος όρος φτάνει το 19,7%. 

Την ίδια ώρα με βάση άλλη μελέτη οι εργαζόμενοι στην Ελλάδα βρίσκονται στη χειρότερη θέση, όσον αφορά στους μισθούς τους, χωρίς συμβάσεις εργασίας και ουσιαστική προστασία. Ουδείς εργαζόμενος αισθάνεται ασφάλεια στην εργασία του. 

Εξάλλου ο ίδιος ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης, έχει επισημάνει ότι οι εργαζόμενοι, κυρίως οι νέοι, πρέπει να κατανοήσουν ότι στο νέο διεθνές περιβάλλον εργασίας, δεν νοείται να υπάρχει μονιμότητα σε ένα εργοδότη, όσο καλός και εάν είναι ένας εργαζόμενος. 

Ακριβή στέγη, ρεύμα και τηλέφωνα στα ύψη, οι τιμές στα σούπερ μάρκετ έχουν εκτοξευθεί, οι μισθοί ουσιαστικά καθηλωμένοι με μικρή αύξηση τα τελευταία χρόνια, που τις περισσότερες φορές δεν εφαρμόζεται από τους εργοδότες. Ένας νέος που έχει πρώτο μισθό, υπό κανονικές συνθήκες, 700 ευρώ πως μπορεί να ζήσει και κυρίως να κάνει όνειρα για το μέλλον του, να στήσει οικογένεια. 

Μέσα σε αυτή την κρίση και την απόγνωση, τα συνδικάτα δεν έχουν κύρος, έχουν χάσει την εμπιστοσύνη των εργαζομένων, πολλά σωματεία είναι… σφραγίδες, και αναλίσκονται σε 24ωρες ανά μήνα ή δίμηνο απεργίες με ελάχιστη συμμετοχή. Η εμπιστοσύνη έχει χαθεί εδώ και χρόνια, αφού, στην πλειοψηφία τους, λειτούργησαν και λειτουργούν ως προέκταση κομματικών μηχανισμών, χωρίς ουσιαστική παρέμβαση στην επίλυση προβλημάτων. Επίσης ο κόσμος τα αντιλαμβάνεται ως χώρους ανέλιξης προσώπων σε πολιτικά και αυτοδιοικητικά πόστα. 

Μέσα σε αυτό το κλίμα τα κόμματα της λεγόμενης προοδευτικής αντιπολίτευσης, αρκούνται σε διαπιστώσεις και καταγγελίες, χωρίς να παρουσιάζουν μια ολοκληρωμένη, μετρήσιμη, κυβερνητική πρόταση πως θα βγουν οι εργαζόμενοι από αυτή την οδυνηρή θέση. 

Ας αντιληφθούν, έστω την τελευταία στιγμή, ότι πρέπει να αφήσουν τα προσωπικά παιχνίδια, και τις μικροπολιτικές προσεγγίσεις, να δουν τα μεγάλα και οδυνηρά που κατατρύχουν την Ελληνική κοινωνία, βοηθώντας να βγει από αυτό το τέλμα. 

Εάν δεν κάνουν τίποτα η ιστορία θα είναι αμείλικτη απέναντί τους.