Η χώρα και το πλαίσιο των επιλογών της

Εδώ και μια 15ετία, την χώρα και την κοινωνία διαπερνούν επάλληλες κρίσεις. Κρίσεις δημοσιονομικές που αποτύπωσαν χωρίς αστερίσκους τις υστερήσεις της χώρας, τα κρατικά ελλείμματα, τις αναγκαιότητες διαρθρωτικών αλλαγών, που οφείλονται σε πρακτικές και πολιτικές που επι σειρά ετών ακολουθήθηκαν, χωρίς να αξιοποιούν το πλεονέκτημα της ενταξιακής ενσωμάτωσης της χώρας στην ΕΟΚ. Η οικονομική κρίση, η διακυβέρνηση από διαφορετικά πολιτικά σχήματα, μέχρι και αυτή από ένα ριζοσπαστικό αριστερό κόμμα, οδήγησε σε έξαρση λαϊκιστικές θεωρίες και δογματισμούς, άκρα εισήλθαν μέσα στο Ελληνικό Κοινοβούλιο, οι προκλήσεις και οι απειλές κατά της Κοινοβουλευτικής Δημοκρατίας, διατυπώνονταν όχι μόνον στις Πλατείες, αλλά και μέσα στην Εθνική Αντιπροσωπεία.    

Το καλοκαίρι του 2015, αφού δεν είχε επιτευχθεί μήνες πριν η αναγκαία συνεννόηση για την εκλογή Προέδρου της Δημοκρατίας, αφού η χώρα είχε οδηγηθεί σε πρόωρες εκλογές με μια πολιτική μεταβολή και μια κυβέρνηση του κόμματος της αριστερής αξιωματικής αντιπολίτευσης με ένα προσωποπαγές αντιευρωπαϊκό, λαϊκιστικό δεξιό κίνημα, βιώσαμε τον κίνδυνο απώλειας του μεγαλύτερου μεταπολιτευτικού κεκτημένου, της ένταξης μας στην Ευρωπαϊκή Οικονομική Κοινότητα. Ένα αχρείαστο δημοψήφισμα, ένα διαιρετικό, δηλητηριώδες κλίμα, έφεραν ένα αποτέλεσμα με προφανείς κινδύνους. Οι κίνδυνοι αυτοί οδήγησαν την τότε κυβέρνηση σε μια τραυματική αναδίπλωση, σε διαπραγμάτευση με τους εταίρους μας, σε μια επώδυνη συμφωνία, η χώρα έμεινε στην ευρωπαϊκή της τροχιά με τις δυνάμεις της τότε αντιπολίτευσης, να στηρίζουν μέσα στο Κοινοβούλιο αυτό ακριβώς το διακύβευμα.

Το 2023, η χώρα θα οδηγηθεί σε εθνικές εκλογές, στην εξέλιξη ενός πολιτικού κύκλου, που έχει προέλθει από το αποτέλεσμα των ευρωεκλογών της 26^ης Μαΐου 2019, το αποτέλεσμα των εκλογών της 7^ης Ιουλίου 2019 και την πολιτική μεταβολή η οποία προέκυψε.  

Η χώρα πλέον, έχοντας περάσει με επώδυνο τρόπο από τις εύκολες λύσεις, τους δογματισμούς, τις λανθασμένες επιλογές, πρέπει να αναπτύξει νέες προτεραιότητες, με αξιοπιστία, σε μια περίοδο που σε όλη την Ευρώπη, στον κόσμο, επιστρέφουν οι πληθωριστικές πιέσεις, οι αυξήσεις τιμών, η κρίση στον ενεργειακό τομέα επιβαρύνεται από την στρατιωτική εισβολή στην Ουκρανία, ενισχύοντας την αναγκαιότητα για ενεργειακή και όχι μόνο αυτονομία της ΕΕ.

Σαν χώρα, σαν πολιτικό σύστημα, σαν κοινωνία, χρειαζόμαστε ένα υπόβαθρο ρεαλισμού και πραγματισμού, μακριά από συσχετισμούς και κατηγοριοποιήσεις του χθες, χωρίς τις «ταμπέλες» των διαιρέσεων και των διαχωρισμών.

Σαν πολιτικό και κοινωνικό σώμα, βιώσαμε κομματικές στεγανοποιήσεις, αντισυμβατικές έννοιες, αντίρροπες προσεγγίσεις, που δεν επέτρεψαν να οριοθετηθεί σε σωστή βάση και ο άξονας Δεξιάς-Αριστεράς. Είδαμε την εξέλιξη της ριζοσπαστικοποίησης προ 10ετίας, τις αντιπολιτικές επιθέσεις από «αγανακτισμένους» κατά πολιτικών στην άσκηση της κοινοβουλευτικής δημοκρατίας, την είσοδο της νεοναζιστικής Χρυσής Αυγής στο Εθνικό και στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο.

Στο νέο πολιτικό περιβάλλον, σε ευρωπαϊκό επίπεδο, οι προτάσεις του ρεαλισμού, της εξωστρέφειας, της μετριοπάθειας, που υποδηλώνουν την ενίσχυση της κατοχυρωμένης δημοκρατίας, ενός ανανεωμένου κοινωνικού κράτους, μιας κοινωνίας νέων προσδιορισμών, διαμορφώνοντας νέες κοινωνικές πλειοψηφίες, εξακολουθούν να είναι αντιμέτωπες με τις δυνάμεις της εσωστρέφειας, του εθνικολαϊκισμού, ενός αδιέξοδου ευρωσκεπτικισμού και ευρωαρνητισμού.

Απέναντι στο άνευρο, δαιδαλώδες, γραφειοκρατικό μοντέλο ενός αντιπαραγωγικού Δημοσίου, χρειαζόμαστε μια νέα, επιταχυνόμενη διασύνδεση των Πολιτών με το κράτος. Η επιτευχθείσα εδώ και δυο χρόνια επιταχυνόμενη πρόοδος στις ψηφιακές υπηρεσίες και υποδομές, έχει δημιουργήσει την κατεύθυνση, τον οδικό χάρτη για μια νέα Διακυβέρνηση, στο κεντρικό Κράτος, στην Αυτοδιοίκηση.

Οι θετικές εξελίξεις στο ελληνικό οικονομικό περιβάλλον, εν μέσω της υγειονομικής και της γεωπολιτικής κρίσης, των προκλήσεων που διαμορφώνονται, των επιπτώσεων που προκαλεί ο συνεχιζόμενος πόλεμος στην Ουκρανία, έχει σαφείς προϋποθέσεις για την επόμενη μέρα: Να υπάρξει σαφής βούληση για την προώθηση μιας νέας γενιάς μεταρρυθμίσεων, με την αξιοποίηση των πόρων του Ταμείου Ανάκαμψης.

Το γεγονός ότι έχουμε βιώσει σημαντικές κρίσεις και δεν έχουμε διαμορφώσει μια μόνιμη και αναγκαία συναίνεση επι βασικών ζητημάτων, σε αντίθεση με άλλες ευρωπαϊκές χώρες, δεν είναι απλά μια αδυναμία για την οικοδόμηση ενός υπεύθυνου και λειτουργικού κράτους, συνιστά ένα βαθύτατα δημοκρατικό έλλειμμα. Η χώρα έχει μπροστά της αυτονόητες επιλογές να κάνει, αξιοποιώντας τα νέα ευρωπαϊκά και ατλαντικά της κεκτημένα, την αναβάθμιση της αποτρεπτικής της ισχύος, τον κομβικό της ρόλο στην ευρύτερη περιοχή.  Η πορεία της χώρας στα χρόνια που έρχονται, δεν χρειάζεται την τοξικότητα στον δημόσιο λόγο. Η πολιτική ζωή, το πολιτικό περιβάλλον, δεν έχουν ανάγκη από την ύψωση οδοφραγμάτων που λειτουργούν υπονομευτικά για την  Δημοκρατία. Αλλά από αντιλήψεις και κινήσεις σχεδίου και στρατηγικής, όχι μόνον στο εύρος περιορισμού που βιώνουμε, αλλά προετοιμαζόμενη για την επόμενη μέρα. Γιατί μέσα από την κρίση, χρειαζόμαστε ένα διαφορετικό κράτος, με άλλες πολιτικές στην υγεία, στην εκπαίδευση, ένα κράτος που πρέπει να προλαμβάνει και να σχεδιάζει.

(Οι απόψεις είναι αυστηρά προσωπικές, δεν δεσμεύουν τους Ευρωπαίους Φεντεραλιστές Κρήτης)

* Ο κ. Γιώργος Α. Ζερβάκης , είναι εκπρόσωπος των Ευρωπαίων Φεντεραλιστών Κρήτης. Το άρθρο έχει γραφεί για τον ιστότοπο newshub.gr