Η οριστική απένταξη του πολιτιστικού, η επιστροφή εκατομμυρίων ευρώ και η μη απόδοση ευθυνών 

Έπεσε η… καμπανιά στο δήμο Ηρακλείου, συγκεκριμένα στη ΔΕΠΑΝΑΛ, που είναι το διάδοχο σχήμα της ΔΕΠΤΑΗ. Καλείται να επιστρέψει το ποσό των 11.812.587,43 ευρώ, ακριβώς μετά την απένταξη της πρώτης φάσης ανέγερσης του Πολιτιστικού και Συνεδριακού Κέντρου Ηρακλείου, από το ευρωπαϊκό πρόγραμμα «Πολιτισμός 2000 – 2006». Η απόφαση είναι οριστική δεν επιδέχεται πλέον έφεσης και ελήφθη από ολομέλεια του Ελεγκτικού Συμβουλίου. 

Η Δημοτική Αρχή βλέποντας το αδιέξοδο, αφού ούτε η ΔΕΠΑΝΑΛ, ούτε ο δήμος έχουν την οικονομική δυνατότητα να ανταποκριθούν, προσπαθεί να αντιμετωπίσει το πρόβλημα με πολιτική λύση, η οποία εάν επιτευχθεί δεν θα είναι ανώδυνη. Κάτι θα ζητηθεί οπωσδήποτε από το δήμο. 

Να δούμε λίγο το ιστορικό. Όταν προέκυψε το θέμα, η τότε δημοτική αρχή υπό το Γιάννη Κουράκη αρχικά είχε υποστηρίξει ότι οφείλεται σε «λογιστικό λάθος», όμως άλλα υποστηρίζουν στο πόρισμά τους οι Επιθεωρητές Δημόσιας Διοίκησης που συνέταξαν δύο πολυσέλιδα πορίσματα, τα οποία παραδόθηκαν στον εισαγγελέα Ηρακλείου και ασκήθηκαν διώξεις. 

Σύμφωνα με την ανάρτηση του συναδέλφου Βασίλη Σπυριδάκη σε μέσο κοινωνικής δικτύωσης, «οι Επιθεωρητές περιέγραφαν σειρά αδιαφανών και παράνομων πράξεων που, εκτός των άλλων, οδήγησαν το κόστος του έργου του Πολιτιστικού Συνεδριακού Κέντρου Ηρακλείου, από τα 21 εκατομμύρια ευρώ της αρχικής ανάθεσης στα περίπου 50 εκατ. ευρώ. 

Σύμφωνα με τα πορίσματα, στην πρώτη φάση των εργασιών, η σύμβαση για την οποία υπογράφηκε στις 12 Απριλίου 2006, είχε προϋπολογισμό, με τον ΦΠΑ, 26.394.291 ευρώ και θα έπρεπε να είχε ολοκληρωθεί μέσα σε 730 ημερολογιακές ημέρες, δηλαδή στις 11 Απριλίου 2008. Τελικά, με τις υπερτιμολογήσεις, τις εργασίες που φέρονται να έγιναν χωρίς να προβλέπονται από πουθενά, το κόστος της πρώτης φάσης εκτοξεύτηκε στα 33.344.459 εκατ. ευρώ (χωρίς τις αλλαγές στις μελέτες, που ήταν ένα κόστος άλλων 4,5 εκατ. ευρώ ανεβάζοντας το κόστος της πρώτης φάσης στα 37.862.043 ευρώ) με το έργο να ολοκληρώνεται 3 χρόνια μετά τη συμβατική υποχρέωση, στις 30 Απριλίου 2011, δηλαδή με καθυστέρηση τριών ετών ή 1.114 ημερολογιακών ημερών. 

Μόνο από τη διαδικασία αναθεώρησης της αρχικής σύμβασης, η επιβάρυνση έφτασε τα 3 εκατ. ευρώ. Η πρόβλεψη της δαπάνης αναθεώρησης ήταν 959.063 ευρώ κι τελικά ανήλθε στο ποσό των 4.054.535 ευρώ. 

Οι χειρισμοί σε αυτή την πρώτη φάση των εργασιών και οι απίστευτες καθυστερήσεις, ήταν αυτοί που οδήγησαν στην τεράστια αύξηση του κόστους και είχαν ως αποτέλεσμα την απένταξη του έργου από τα ευρωπαϊκά προγράμματα». 

Να δούμε κάποια απλά πράγματα που προκαλεί εντύπωση για δεν προβλέφθηκαν. Η περιοχή όπου κατασκευάστηκε το Πολιτιστικό, ήταν παλιότερα γεμάτη κήπους, με πολλά πηγάδια και τρεχούμενα νερά. Μετά φτιάχτηκε η μάντρα του δήμου, όπου όμως πάντα υπήρχε η παρουσία νερού. 

Ξεκινάει λοιπόν να φτιάχνεται το έργο χωρίς να υπάρχει γεωλογική μελέτη. Γιατί άραγε; Και η… κουτσή ηρακλειώτισσα γνώριζε τις λάσπες που υπήρχαν στην περιοχή και δεν μπορούσε να περάσει. Τα τσιμέντα (μπετά) που έπεσαν ήταν πολλαπλάσια της αρχικής μελέτης. Πως και γιατί έγινε αυτό; 

Επομένως και πολιτικές ευθύνες υπάρχουν, αλλά και ποινικές, για τις δεύτερες πρέπει να μεριμνήσουν οι εισαγγελικές αρχές, οι οποίες είναι σωστό και έντιμο να αποδοθούν. Δεν γίνεται να ζητάμε από τον απλό κόσμο να πληρώνει για το παραμικρό και εδώ δεν τρέχει τίποτα. 

Τι έχει να πει ο δήμος στους χιλιάδες πολίτες που κλήθηκαν να πληρώσουν πρόστιμα του ΚΟΚ από κλήσεις, με τις προσαυξήσεις να υπερβαίνουν κατά πολύ, πολλές φορές, το αρχικό ποσό. Δεκάδες λογαριασμοί μπλόκαραν με εντολή της οικονομικής υπηρεσίας, από εκατοντάδες μέχρι χιλιάδες ευρώ κλήθηκαν να πληρώσουν όσοι δεν μερίμνησαν ή ξέχασαν να πληρώσουν τις κλήσεις. Οι περισσότερες μάλιστα εντάσεις απορρίφθηκαν. 

Όλοι αυτοί και άλλοι τόσοι είναι τα κορόιδα και τώρα θα κληθούν να πληρώσουν και την απένταξη του έργου, κοντά 12 εκατομμύρια ευρώ. Γιατί γι’ αυτούς δεν βρέθηκε… πολιτική λύση. 

Κάποια στιγμή πρέπει να σταματήσει οριστικά η λογική της μη απόδοσης ευθυνών σε πρόσωπα, αιρετά ή μη, που έχουν ασκήσει διοίκηση και εξαιτίας λαθών ή παραλείψεων προκάλεσαν ζημιές. Αυτή η συνεχιζόμενη τακτική προκαλεί μεν αντιδράσεις στους πολίτες, αλλά στο τέλος παραιτούνται και αφήνονται στη μοίρα τους βλέποντας τους έχοντες και κατέχοντες εξουσία να μένουν ατιμώρητοι. 

Αυτή η παραίτηση είναι όνειδος για τη Δημοκρατία και οδηγεί σε επικίνδυνους ατραπούς.