Η Παγκόσμια Ημέρα ΑμεΑ, πρέπει να είναι μέρα πάλης και αγώνα

Η 3η του Δεκέμβρη, Παγκόσμια Ημέρα ΑμεΑ, πρέπει να είναι μέρα πάλης και αγώνα κι όχι μια ακόμη αφορμή για μεγάλα λόγια με δήθεν “ευαισθησία” κι “ενδιαφέρον” για τους Ανθρώπους με Αναπηρίες.

Στεκόμαστε στο πλευρό των ατόμων με αναπηρία και των οικογενειών τους, που παλεύουν και διεκδικούν ζωή με αξιοπρέπεια, ζωή με δικαιώματα, ιδιαίτερα σ’ αυτές τις δύσκολες συνθήκες της ακρίβειας ,της ενεργειακής φτώχειας,των πλειστηριασμών ,των ακατάλληλων σχολείων ,υποδομών

Ιδιαίτερα στο νομό αυτές τις μέρες αποδέχθηκαν οι διαχρονικές ευθύνες κρατικές και τοπικές (δήμου ,περιφέρειας )όσο αφορά τη σχολική στέγη των παιδιών με ειδικές ανάγκες

Είναι απαράδεκτο να μην υπάρχουν οι απαραίτητες σύγχρονες ασφαλείς υποδομές ,να εκβιάζονται οι γονείς για να αποδεχθούν την συνέχιση των επικινδύνων μπαλωμάτων ,να μην λαμβάνονται υπόψη οι επιστημονικές κατευθύνσεις που είναι προς ωφελους των παιδιών

Είναι απαράδεκτο την ώρα που δίνονται εκατομμύρια ευρώ για όπλα και φρεγάτες να θεωρείται μη επιλέξιμο κόστος η ανέγερση σύγχρονων και ασφαλών Ειδικών Σχολείων και τα παιδιά να κινδυνεύουν μέσα σε ακατάλληλα και επικίνδυνα κτίρια.

Σήμερα υπάρχουν όλες οι δυνατότητες από πλευράς τεχνολογίας και επιστήμης να στηρίζονται όλα τα παιδιά με ιδιαίτερες ανάγκες και να έχουν το μέλλον που τους αξίζει. Γι' αυτό ακούγεται το λιγότερο αποκρουστική η δήλωση υπουργού της κυβέρνησης για τις ιδιαίτερες δεξιότητες των παιδιών με αυτισμό (ικανότητα αναγνώρισης φωτογραφιών) ώστε να αξιοποιηθούν και να εργαστούν στο μέλλον σε πολεμικές επιχειρήσεις!

Παράλληλα αυτή η πολιτική δηλαδή της αποθέωση της ατομικής ευθύνης και της κρατικής αναισθησίας, εφαρμόζεται εδώ και χρόνια διαχρονικά στα άτομα με αναπηρία, όπου η στήριξή τους σε υπηρεσίες πρόνοιας, υγείας, παιδείας, πρώιμης διάγνωσης και αποκατάστασης, φροντίδας για τα απαραίτητα τεχνικά και τεχνολογικά βοηθήματα, για μετακίνηση, για απρόσκοπτη κοινωνική ζωή, όλο και περισσότερο εξαρτάται από τους ίδιους και τις οικογένειές τους. Αυτές οι κρίσιμες για τη ζωή τους γενικές και πρόσθετες ανάγκες μετατρέπονται όλο και περισσότερο σε πεδίο επιχειρηματικής δράσης και πεδίο ανέξοδης και υποκριτικής “φιλανθρωπίας”.

Γι’ αυτό και η συγκεκριμένη ημέρα πρέπει να σημάνει αφετηρία ουσιαστικής ανόδου της οργάνωσης και έντασης της πάλης, για να αποσπαστούν άμεσα λύσεις στα προβλήματα των ΑμεΑ, στην πρόληψη, στη θεραπεία, στην εκπαίδευση, στην αποκατάσταση, στο δικαίωμα στη δουλειά.