Ο υπερεξοπλισμός της Τουρκίας και η τύφλωση της ελληνικής αριστεράς

Το 2002 υπήρχαν μόλις 56 τουρκικές εταιρείες, κυρίως μεταπρατικές, που ασχολούνταν με εξοπλιστικά προγράμματα. Το 2020 έφτασαν τις 1500, από τις οποίες οι 7 βρίσκονται ήδη στη λίστα των «Top-100 εταιρειών» διεθνώς. Τη λίστα των εισαγωγέων τουρκικού πολεμικού εξοπλισμού «κοσμούν» 169 χώρες, με 1η τις ΗΠΑ και 5η την Γερμανία.

Οι υπόνοιες μάλιστα ότι η Τουρκία εδώ και χρόνια χρησιμοποιεί «παρανόμως» γερμανική τεχνολογία ακούγονται όλο και πιο δυνατά στα διεθνή «σαλόνια» των έμπορων όπλων, αλλά και στο γερμανικό κοινοβούλιο.

Τα νέα όπλα “Made in Turkey”, με πρώτα τα τουρκικά «ντρόουν», δοκιμάστηκαν με επιτυχία στη διάρκεια των τουρκικών εισβολών στη Συρία, στο Ιράκ, στη Λιβύη και στο Ναγκόρνο Καραμπάχ κι έπεται συνέχεια. Και οι παραγγελιοδόχοι συνεχώς αυξάνονται με αποτέλεσμα πολλοί αναλυτές να λένε ότι τα επόμενα χρόνια τα εξοπλιστικά θα καταλάβουν την πρώτη θέση στη λίστα των τουρκικών εξαγωγών.

Κάτι που προφανώς θα έπρεπε να γνωρίζει όλη η ελληνική πολιτική τάξη και κυρίως αυτοί που χθες στο ελληνικό κοινοβούλιο, με διάφορες γελοίες προφάσεις, ουσιαστικά ψήφισαν φιλοτουρκικά και ανθελληνικά.