Ολίγη οικονομική ιστορία...

Δεν πρέπει να μας διαφεύγει ότι η Deusche Bank είναι η αχίλλειος πτέρνα της Γερμανίας! Τη Γερμανία την «κρατούν» οι ΗΠΑ και το Λονδίνο γιατί έχουν δικαίωμα ζωής και θανάτου πάνω στην Deusche Bank και δεν διστάζουν να μας το υπενθυμίζουν.

Εάν καταρρεύσει η Deusche Bank, θα καταρρεύσει η ΕΚΤ και μαζί της και το Ευρώ.

ΛΙΓΗ ΙΣΤΟΡΙΑ

Η προέλευση του σημερινού συστήματος έχει τις ρίζες του στην παγκόσμια τάξη που δημιουργήθηκε μετά τέλος του Β' Παγκοσμίου Πολέμου.

Το νομισματικό σύστημα που ενέσκηψε επέβαλε τόσο τον κεντρικό ρόλο του δολαρίου, την αμερικανική δύναμη όσο και την υποτέλεια άλλων χωρών σε σχέση με τις Ηνωμένες Πολιτείες.

Όλοι γνώριζαν ότι το σύστημα ήταν επικίνδυνο επειδή βασιζόταν στα αμερικανικά ελλείμματα, πράγμα που σήμαινε ότι μακροπρόθεσμα η συνέχιση αυτού του συστήματος στηριζόταν στην πορεία του προς τη δική του καταστροφή.

Ακολούθησε μια περίοδος ευημερίας, που συνδέεται με την κεϋνσιανή ανασυγκρότηση μετά το Β΄Παγκόσμιο Πόλεμο. Αυτή η ευημερία συνοδεύτηκε από υψηλά ποσοστά κερδοφορίας, ικανοποιητικά επενδυτικά ποσοστά και μεγάλη ανάπτυξη.

Στις αρχές της δεκαετίας του 1960 η αμερικανική οικονομική διαχείριση ήταν προβληματική για να μην πω καταστροφική. Θέλησαν να χρηματοδοτήσουν τον πόλεμο του Βιετνάμ, την άμυνα και τις κοινωνικές δαπάνες ταυτόχρονα.

Οι κανόνες της οικονομικής ορθοδοξίας χαλάρωσαν και στη συνέχεια παραβιάστηκαν, το δολάριο άρχισε να αμφισβητείται, ιδιαίτερα από τους Ευρωπαίους που ήθελαν την αμερικανική ομπρέλα χωρίς να συμμετέχουν στο κόστος της και ο Νίξον αντέδρασε.

Οι Ηνωμένες Πολιτείες θύμωσαν, αθέτησαν το λόγο τους, τις συμφωνίες που υπέγραψαν και απελευθέρωσαν το δολάριο από κάθε περιορισμό. Μπόρεσαν να δημιουργήσουν όσα δολάρια ήθελαν και να παράγουν όση πίστωση ήθελαν, επέβαλαν την κυριαρχία τους. Οι υποτελείς κατέβασαν τα κεφάλια τους και υπέκυψαν στις εντολές της Ουάσιγκτον. Οι Ηνωμένες Πολιτείες, από τα χρόνια του 60, έχουν πέσει σε ένα χρόνιο αυξανόμενο έλλειμμα και έχουν οργανωθεί σε ένα καθεστώς συστημικού ελλείμματος. Καρπώθηκαν τον πραγματικό πλούτο όλου του κόσμου με αντάλλαγμα πράσινες χάρτινες υποσχέσεις (δολάρια) που αποτέλεσαν τη βάση/υπόστρωμα της χρηματιστικοποίησης. Η χρηματιστικοποίηση έχει κάνει ένα σημαντικό άλμα, έχει δημιουργήσει τις δομές της, τις υπερδομές της, τον μηχανισμό της, τις θεωρίες της, τις δικαιολογίες της, την παγκόσμια τάξη της. Ήταν όμως ιεραρχημένη, όλα στηρίζονταν στην αμερικανική νομισματική κυριαρχία του δολαρίου.

Μια τεράστια αγορά δολαρίων εκτός των Ηνωμένων Πολιτειών έχει αναπτυχθεί, έχει γίνει το κύριο τραπεζικό υλικό. Και οι παγκόσμιες τράπεζες το είδαν ως ευλογία.

Οι παγκόσμιες τράπεζες δημιούργησαν επιχειρηματικά σχέδια για να συλλάβουν τα πλεονάσματα του συστήματος εκτός των Ηνωμένων Πολιτειών, επιχειρηματικά σχέδια που συνίστατο στην ανακύκλωση των δολαρίων που προέκυψαν από τα αμερικανικά ελλείμματα προς τις ΗΠΑ, όλο και λιγότερο για τη χρηματοδότηση του εμπορίου και όλο και περισσότερο για τη χρηματοδότηση εξαγορών περιουσιακών στοιχείων και κεφαλαιουχικές δαπάνες. Κέρδισαν πολλά χρήματα, αλλά σε αντάλλαγμα, δολαριοποιήθηκαν. Είναι εξαρτώμενες από το δολάριο, από τα δολάρια εκτός ΗΠΑ, από το Σίτι, από τη Fed, από την SEC, από τη Γουόλ Στριτ και από την αμερικανική δικαιοδοσία (το εργαλείο κυρώσεων).

Ως εκ τούτου, οι παγκόσμιες τράπεζες έχουν δολαριοποιηθεί και δούλεψαν με νομισματικά προϊόντα και εργαλεία των οποίων η κυβέρνησή τους και η κεντρική τους τράπεζα δεν ήταν παραγωγοί. Οι ελβετικές τράπεζες, για παράδειγμα, δουλεύουν με μια πρώτη ύλη, το δολάριο, που δεν παράγεται από την SNB αλλά παράγεται από το αμερικανικό σύστημα. Η Ελβετία λόγω των υπερεκτεθειμένων τραπεζών της, έχει εισαχθεί στο αμερικανικό δίκτυο και υπόκειται στον νόμο του ισχυρότερου, οι ελβετικές τράπεζες εξαρτώνται από το δολάριο! Θυμήσου, την εγκατάλειψη του ελβετικού τραπεζικού απορρήτου υπό την πίεση των Αμερικανών πριν μερικά χρόνια.

Το ίδιο για τη Γερμανία, το ίδιο και για τη Γαλλία. Το είδαμε αυτό με τα πρόστιμα που επιβλήθηκαν στις μεγάλες γερμανικές και γαλλικές τράπεζες για παραβιάσεις των εμπάργκο και των κυρώσεων. Ο δεσμός είναι πλέον εδραιωμένος και στενός μεταξύ γεωπολιτικής, πολέμου και χρηματοδότησης, τραπεζών, νομίσματος. Η Deutsche Bank έχει σε κυκλοφορία παράγωγα 37 τρισεκατομμύρια έναντι συνολικών ιδίων κεφαλαίων 62 δισεκατομμυρίων, 600 φορές την καθαρή της θέση.

*Ο Γιάννης Κουκουφίκης εκτός από επιτυχημένος επιχειρηματίας, είναι ένας πολύ σημαντικός Μελετητής Τέχνης.