Το τουριστικό προϊόν της Κρήτης και η ποιοτική υποβάθμιση από ομάδα ξενοδόχων που δεν σέβονται τίποτα 

Του Κώστα Βασιλάκη 

Πριν χρόνια άνθρωπος που είχε εργαστεί ως στέλεχος σε ξενοδοχειακές επιχειρήσεις του νησιού, μου είχε πει ότι αρκετοί ξενοδόχοι δεν ενδιαφέρονται για την ποιότητα του τουριστικού προϊόντος που πρέπει να παρέχουν και τις σωστές εργασιακές σχέσεις, αλλά πως κάθε χρόνο θα χτίζουν άλλο ένα ξενοδοχείο, ουσιαστικά πάνω σε «πήλινα πόδια». 

Πριν λίγες μέρες ξενοδόχος στο Ηράκλειο καταδικάστηκε γιατί πλήρωνε τους εργαζόμενους με βάση τη συλλογική σύμβαση εργασίας και μετά ζητούσε να του γυρίσουν πίσω μέρος των χρημάτων, επικαλούμενος προφορική συμφωνία. 

Οι ιστορίες που έχουμε ακούσει μέσα από το ρεπορτάζ εδώ και χρόνια, για τον αντιμετώπισης των εργαζομένων από μερίδα ξενοδόχων, προκαλούν θλίψη και οργή. 

Υπάρχει όμως και η άλλη πλευρά. Ξενοδόχος μας είχε πει πέρυσι: «Γιατί εγώ δεν αντιμετωπίζω κανένα πρόβλημα, όλοι οι εργαζόμενοι είναι ευχαριστημένοι και αρκετοί ζητούν να εργαστούν στο ξενοδοχείο μου». Διότι σέβεται τους ανθρώπους, πληρώνει κανονικά και στην ώρα του, δίνει τα ρεπό και δεν «ξεζουμίζει» του εργαζόμενους. 

Επομένως, όπως συμβαίνει σε όλους τους χώρους, δεν είναι όλοι το ίδιο. 

Υπάρχουν εκείνοι που βλέπουν μακριά, υπάρχουν και οι στενόμυαλοι, χωρίς παιδεία και αντίληψη του μέλλοντος. Στις περισσότερες χώρες της Ευρώπης οι επιχειρήσεις σέβονται τους εργαζόμενους, επιβραβεύουν εκείνους που είναι αποδοτικότεροι, και εφαρμόζουν κατά γράμμα όσα προβλέπονται στις συμβάσεις εργασίας. 

Εδώ σε κάποια ξενοδοχεία υπάρχουν λογικές δουλεμπορίας, με εξοντωτικά ωράρια εργασίας, χαμηλές απολαβές, προσβλητικές συμπεριφορές, που όλα αυτά οδηγούν και σε χαμηλή ποιότητα προσφερόμενων υπηρεσιών. 

Όπως είχε ειπωθεί πριν χρόνια σε χώρα της Ανατολικής Ευρώπης, «αυτοί κάνουν πως μας πληρώνουν και εμείς κάνουν που δουλεύουμε». 

Αυτή η τακτική που δεν περιορίζεται μόνο στον τρόπο αντιμετώπισης των εργαζομένων, αλλά και στο σύνολο των παρεχόμενων υπηρεσιών, κυρίως στο κομμάτι της διατροφής, θα οδηγήσει στο μέλλον στην πλήρη αναξιοπιστία αυτών των ξενοδοχειακών μονάδων. 

Το ερώτημα είναι βέβαια εάν η αναξιοπιστία αφορά αυτούς τους ξενοδόχους ή εάν θα επηρεάσει συνολικά το τουριστικό προϊόν της Κρήτης. Φοβάμαι ότι πιθανότερο είναι το δεύτερο, διότι ο επισκέπτης 

στην επιστροφή του, εάν δεν μείνει ικανοποιημένος, δεν αναφέρει μόνο το ξενοδοχείο που έμεινε, αλλά και τον τόπο. Την Κρήτη. 

Η ζημιά που κάνουν για το πρόσκαιρο κέρδος είναι μεγάλη και δεν αφορά μόνο τους ίδιους, αλλά συνολικότερα το τουριστικό προϊόν του νησιού. 

Σε όλα αυτά σύμμαχός τους η ουσιαστική απουσία ελέγχου από το κράτος, όχι μόνο της εφαρμογής των εργασιακών σχέσεων, αλλά και της ποιότητας των παρεχόμενων υπηρεσιών. Έτσι οι σωστοί σε όλα τους ξενοδόχοι, πολλές φορές αισθάνονται κορόιδα βλέποντας, ουσιαστικά, να επιβραβεύονται οι μπαγαπόντηδες.