Αθλητικό και ιατρικό θαύμα: 88χρονος, χωρίς στομάχι, θα τρέξει στο Μαραθώνιο της Αθήνας

Ο 88χρονος Παναγιώτης Δούσης ετοιμάζεται να αγωνιστεί στα 5.000 μέτρα στο πλαίσιο του Αυθεντικού Μαραθωνίου της Αθήνας (ΑΜΑ). Σαφώς και σε αυτές τις ηλικίες δύσκολα συναντάς ανθρώπους που τρέχουν σε δρόμους αντοχής.

Όμως, αυτό που κάνει ακόμη πιο ιδιαίτερη την περίπτωση του ηλικιωμένου δρομέα είναι ότι αποτελεί προσωποποίηση του αθλητικού (για προφανείς λόγους) αλλά και ιατρικού θαύματος, αφού από το 2014 τρέχει χωρίς στομάχι! Μάλιστα πριν από ένα χρόνο η περίπτωσή του αποτέλεσε θέμα ιατρικού συνεδρίου που έγινε στον Καναδά, όπως κάνει γνωστό ο ΣΕΓΑΣ.

Μέχρι πριν από 8 χρόνια, ο Καλαματιανός (από τη Σπερχογεία της Μεσσηνίας) αθλητής δεν ήξερε τί θα πει πυρετός και βήχας. Πήγε για μια γαστροσκόπηση και ο γιατρός του εντόπισε καρκίνο στο στομάχι. Εκείνος απέρριψε τις συστάσεις για χημειοθεραπείες και ακτινοβολίες, που υπόσχονταν να παρατείνουν τη ζωή του για δύο-τρία χρόνια. «Τι είναι ο καρκίνος; Θα τον βγάλω και θα περάσει», είπε στον εμβρόντητο γιατρό του ο 88χρονος.

Υπέγραψε λοιπόν και στις 27 Ιανουαρίου 2014, προχώρησε στην επέμβαση αφαίρεσης στομάχου. Έμεινε στο νοσοκομείο οκτώ μέρες (αντί για δύο μήνες που του έλεγαν πως απαιτείται), έτρεξε σε δύο μήνες (αντί σε ένα χρόνο) και στους τρεις μήνες και οκτώ μέρες, επέστρεψε στους αγώνες, κερδίζοντας τις πρωτιές στα 1.500 μ. και στα 5.000 μέτρα στην Κεφαλλονιά!

Και αυτή η περίπτωση, να ζει άνθρωπος χωρίς στομάχι, και να τρέχει ακόμα, και να διακρίνεται, αποτελεί συχνά πυκνά θέμα στα παγκόσμια συνέδρια. «Όταν μου είπε ο γιατρός καρκίνο, σαν να μου είπε έχω γρίπη. Είπα μέσα μου δεν είναι τίποτα, θα περάσει. Άμα στο νου σου βάλεις ότι δεν μπορείς, τελείωσε…», λέει ο ίδιος, όπως αναφέρει η ιστοσελίδα του ΣΕΓΑΣ.

Ο πρώτος που έτρεξε Μαραθώνιο στην Πελοπόννησο

Ο Παναγιώτης Δούσης ήταν ο πρώτος που έτρεξε μαραθώνιο από την Πελοπόννησο, το 1953. Θυμάται: «Ο Μεσσηνιακός μού είχε δώσει ένα ζευγάρι άσπρες ελβιέλες σκισμένες. Ο μεγάλος Κυριακίδης που είχε κερδίσει το 1946 στον Μαραθώνιο της Βοστώνης, με ρώτησε πώς θα τρέξεις με σκισμένα παπούτσια; Και αποφάσισα να τα βγάλω. Συνηθισμένος ήμουν άλλωστε. Έτρεξα με τον άλλο μεγάλο αθλητή, τον Χρήστο Βαρτζάκη, ήταν 42 ετών κι εγώ 20, και με βοήθησε στα πρώτα χιλιόμετρα. Στην αθλητική μου πορεία κατέρριψα διάφορα ρεκόρ που είχε σημειώσει ο Βαρτζάκης». Μετράει πάνω από 200 μετάλλια και και 50 κύπελλα.

Δεν λείπει ποτέ από το μεγάλο ραντεβού της Αθήνας. Πλέον θα έχει και παρέα: «Φέτος θα τρέξω με τον Λευτέρη, τον δισέγγονο μου, επτά ετών, δεν τον πιάνει κανένας. Και του χρόνου θα τρέξω Μαραθώνιο. Μια φορά μόνο όταν έτρεχα Μαραθώνιο, έπεσα από τις τέσσερις ώρες. Τώρα, θα κάνω 5-5.30 ώρες, όχι παραπάνω. Και έχει ο Θεός...».