Champions League: Ο επικός αποκλεισμός της Μπαρτσελόνα και η... σίγαση των κανονιών της Άρσεναλ

Όταν μιλάμε για το ευρωπαϊκό ποδόσφαιρο, πάντοτε μας έρχεται στο μυαλό η κορυφαία διασυλλογική διοργάνωση. Ο ύμνος, το πάθος στις κερκίδες, η ανυπομονησία πριν το τελευταίο σφύριγμα, το κοντράστ των συναισθημάτων όταν όλα έχουν τελειώσει. 

Τα παραπάνω μας τα προσφέρει στον υπερθετικό βαθμό, ο τελικός του Champions League, το τελευταίο παιχνίδι της σεζόν, η κορύφωση της ποδοσφαιρικής χρονιάς. Αυτό που έχει αξία να κοιτάζεις σε έναν τελικό είναι ότι με το τελευταίο σφύριγμα, όλοι οι παίκτες ξεσπάνε στο έδαφος. Οι μισοί από συγκίνηση και οι άλλοι μισοί από απογοήτευση. Η κοινή συνισταμένη, όμως, είναι ότι οι ποδοσφαιριστές και των δύο φιναλίστ πέφτουν κάτω από την υπερκόπωση, ξέρουν ότι έδωσαν και την ψυχή τους. 

Στη φετινή διοργάνωση στον τελικό έχουν φτάσει η Ίντερ με τη Παρί Ζεν Ζερμέν. Στο χορτάρι της Allianz Arena θα παραταχθούν 22 πραγματικοί μαχητές που θα κάνουν τα πάντα για να καταλήξει το τρόπαιο με τα μεγάλα αυτιά στα χέρια τους. 

Οι δύο ομάδες ακολούθησαν βίους αντίθετους στη φετινή διοργάνωση. Το φορμάτ άλλαξε μετά από πολλά χρόνια, η League Phase ήρθε στη ζωή των ομάδων και αυτό δεν ευνόησε τα μεγαθήρια του ευρωπαϊκού ποδοσφαίρου. Ομάδες όπως, η Γιουβέντους, η Ρεάλ Μαδρίτης, η Μπάγερν, η Μίλαν και η Παρί δεν τερμάτισαν στην πρώτη 8αδα της πρώτης φάσης, με αποτέλεσμα να πρέπει να αγωνιστούν στην ενδιάμεση φάση για να προχωρήσουν παρακάτω. 

Η Παρί ξεκίνησε πολύ άσχημα τη διοργάνωση, όμως σταδιακά έβρισκε τα πατήματά της και κατάφερε να κάνει εξαιρετική πορεία ως τον τελικό. Από την άλλη η Ίντερ ήταν πολύ σταθερή στη διάρκεια της League Phase, τερμάτισε στην 4η θέση ισόβαθμη με την 2η Μπαρτσελόνα και την 3η Άρσεναλ, ενώ και στη συνέχεια της διοργάνωσης έμεινε αήττητη, περνώντας θριαμβευτικά στον τελικό. 

Για την ομάδα του Παρισιού, το Champions League αποτελεί εδώ και τουλάχιστον δέκα χρόνια διακαής πόθος έως και εμμονή. Ξόδεψε υπέρογκα ποσά, έγινε αντιπαθητική στα μάτια του μέσου ποδοσφαιρόφιλου, μάζεψε, σε δύο φουρνιές της, πολλούς σταρ (Ιμπραϊμοβιτς, Καβάνι, Λαβέτσι, Τιάγκο Σίλβα, Νειμάρ, Εμπαπέ, Μέσι, Ντοναρούμα) χωρίς να καταφέρει απολύτως τίποτα.

Στη Γαλλία έπαιρνε περπατώντας τον τίτλο, όμως το Champions League δεν ερχόταν. Αποκλεισμοί κάθε λογής, διαδέχονταν ο ένας τον άλλον, προπονητές φεύγανε ως αποτυχημένοι, μεγάλοι παίκτες υποτιμήθηκαν, μία άρρωστη κατάσταση συνέχιζε να υπάρχει, μα η θέληση για το βαρύτιμο τρόπαιο ήταν εκεί!!

Η Παρί τη φετινή σεζόν αποφάσισε να πάει σε άλλο μοντέλο. Ο Εμπαπέ αποχώρησε για τη Ρεάλ Μαδρίτης και ο κόσμος είχε πέσει στη μιζέρια. Όμως λογάριαζε χωρίς τον προπονητή, Λουίς Ενρίκε, ο οποίος δήλωσε στην αρχή της σεζόν, ότι η ομάδα του θα τα καταφέρει και χωρίς τον Εμπαπέ.

Έστω και αν δε δικαιώθηκε αρχικά, τελικά έφτιαξε μία ομάδα που τρομοκρατούσε κάθε αντίπαλο, και κατάφερε να αγαπηθεί από όλο το φίλαθλο κοινό και με μπροστάρηδες τους Ντεμπελέ και Κβαρατσκέλια έπαιξε εξαιρετικό ποδόσφαιρο, που θύμισε τη Μπαρτσελόνα μία δεκαετία πριν.

Κάθε αρχή και δύσκολη, λένε όταν κάνεις ένα νέο ξεκίνημα. Στην περίπτωση της φετινής Παρί αυτό την περιγράφει τέλεια.

Η γαλλική ομάδα ξεκίνησε με 1 νίκη στα 5 πρώτα ματς της League Phase και όλοι περίμεναν ακόμα μία αποτυχημένη σεζόν, εκτός από τον Λουίς Ενρίκε, ο οποίος ήξερε πολύ καλά το υλικό που είχε στα χέρια του και ήταν πεπεισμένος ότι θα πετύχει. Το ρεκόρ 1-1-3 ( νίκη με Τζιρόνα εντός, ισοπαλία με Αϊντόφεν εντός, ήττα από Ατλέτικο εντός και ήττες από Μπάγερν και Άρσεναλ εκτός) πάντως δεν προσφερόταν για αισιοδοξία.

Η νίκη με τη Ζάλτσμπουργκ εκτός έδρας με 0-3 αναπτέρωσε κάπως τις ελπίδες των Γάλλων που βρισκόντουσαν εκτός της 24αδας που θα έπαιρνε την πρόκριση έστω στην ενδιάμεση φάση. Το σημείο καμπής πάντως της πορείας της Παρί ήρθε την 7η αγωνιστική της League Phase και στον αγώνα στο Παρίσι με την Μάντσεστερ Σίτι. Η Παρί έμεινε πίσω στο σκορ 0-2 στο 53ο λεπτό και τότε σαν κάτι να ξύπνησε μέσα στους παίκτες της ομάδας του Λουίς Ενρίκε. Οι Γάλλοι έκαναν την ανατροπή, πήραν τη νίκη με 4-2 και η σεζόν άλλαξε μέσα σε μία βραδιά.

Η Παρί έκλεισε την πρώτη φάση με εμφατική νίκη επί της Στουτγκάρδης, τερματίζοντας εντέλει στη 15η θέση της βαθμολογίας. Στην ενδιάμεση φάση βρήκε στο διάβα της τη συμπατριώτισσα Μπρεστ που είχε εντυπωσιάσει με τις εμφανίσεις στην League Phase. Οι Παριζιάνοι πέρασαν... από πάνω από την Μπρεστ με δύο εμφατικές νίκες (0-3,7-0) και στη συνέχεια θα έρχονταν αντιμέτωποι με τη Λίβερπουλ που είχε τερματίσει στην κορυφή.

Η Πάρι πέταξε έξω την πρωταθλήτρια Αγγλίας, στα πέναλτι, και όπως αποδείχθηκε από τις επόμενες δύο φάσεις, αυτό ήταν το πιο ψηλό εμπόδιο που θα έβρισκε μπροστά της. Στους «8» της διοργάνωσης θα διασταυρωθεί με ακόμα μία αγγλική ομάδα, με την Άστον Βίλα του Ουνάι Έμερι. Οι Γάλλοι υπερασπίστηκαν στο Μπέρμιγχαμ, το 3-1 του πρώτου αγώνα και χάνοντας με 3-2 πήραν μεγάλη πρόκριση για τα ημιτελικά του Champions League για τρίτη φορά στην ιστορία της.

Εκεί ήταν γραφτό να αποκλείσει άλλη μία αγγλική ομάδα, την Άρσεναλ του Μικέλ Αρτέτα. Η Παρί με δύο νίκες ξεπέρασε με στυλ το εμπόδιο των κανονιέρηδων και προκρίθηκε στον τελικό της κορυφαίας διασυλλογικής διοργάνωσης για δεύτερη φορά στην ιστορία της. Θυμίζουμε ότι το 2020, έπαιξε στον τελικό και ηττήθηκε από την Μπάγερν του Χάνσι Φλικ με 1-0.

Για τους Παριζιάνους αυτός ο τελικός έχει ιστορική σημασία, καθώς θα γίνει η τρίτη γαλλική ομάδα που θα έχει δύο συμμετοχές σε τελικό, ενώ με νίκη θα έχει να... λέει στη μισητή Μαρσέιγ ότι δεν είναι πια η μόνη γαλλική ομάδα που έχει κατακτήσει το τρόπαιο με τα μεγάλα αυτιά.

Ίντερ: Σταθερή πορεία και ηρωική πρόκριση επί της διαστημικής Μπαρτσελόνα

Οι Νερατζούρι είχαν εντελώς διαφορετική πορεία ως τον τελικό του Μονάχου. Η ομάδα του Σιμόνε Ιντζάγκι ξεκίνησε ιδανικά τη League Phase με 4 νίκες και μία ισοπαλία στα πρώτα 5 παιχνίδια ( 0-0 με τη Σίτι εκτός, 4-0 τον Ερυθρό Αστέρα εντός, 0-1 τη Γιουνγκ Μπόις, 1-0 την Άρσεναλ και 1-0 τη Λειψία). Στη συνέχεια ήρθαν δύο αναίμακτες ήττες από Λεβερκούζεν και Σπάρτα Πράγας εκτός έδρας, ενώ έκλεισε την πρώτη φάση στην 4η θέση μετά τη νίκη επί της Μονακό την τελευταία αγωνιστική.

Η Ίντερ πέρασε απευθείας στους «16», εκεί που ήρθε αντιμέτωπη με τη Φέγενορντ, την οποία απέκλεισε άνετα με 2 νίκες (0-2, 2-1) και στους «8» θα έβρισκε μπροστά της ένα μεγαθήριο του ευρωπαϊκού ποδοσφαίρου, την Μπάγερν Μονάχου. Οι Νερατζούρι πέρασαν από το Μόναχο με 1-2 και στη ρεβάνς κράτησαν ανέπαφη την έδρα τους, με το τελικό 2-2 να δίνει την πρόκριση στην Ίντερ και να της δίνει το δικαίωμα να ονειρεύεται το τρόπαιο.

Στην ημιτελική φάση η ομάδα του Ιντζάγκι βρήκε τη Μπαρτσελόνα μπροστά της, στο remake των ιστορικών ημιτελικών του 2010 με Μουρίνιο-Γκουαρδιόλα στους πάγκους, κανείς όμως δε θα μπορούσε να φανταστεί ότι αυτό το ζευγάρι θα έμενε στο πάνθεον του ποδοσφαίρου. Η Ίντερ καταφέρνει στο πρώτο ματς στο »Μονζουίκ» να φύγει αλώβητη και το 3-3 την έφερνε σε πλεονεκτική θέση ενόψει της ρεβάνς στο «Μεάτσα».

Το παιχνίδι στο Μιλάνο θα μείνει στο νου κάθε ποδοσφαιρόφιλου για τις απίστευτες εναλλαγές συναισθημάτων που πρόσφερε. Η Ίντερ βρέθηκε μπροστά στο σκορ με 2-0 και όλα έδειχναν ότι βάδιζε μπρος την πρόκριση, όμως η Μπάρτσα με μπροστάρη τον μαγικό Γιαμάλ έκανε την ανατροπή και μπήκε στις καθυστερήσεις της αναμέτρησης προηγούμενη με 2-3. Όλα ήρθαν τούμπα και πλέον οι Μπλαουγκράνα ήταν αγκαλιά με την πρόκριση.

Εκεί, ήρθε ένας απρόσμενος ήρωας να σώσει την Ίντερ, ο Φραντσέσκο Ατσέρπι έμελλε να γράψει το όνομά του με χρυσά γράμματα στην ιστορία της ομάδας.

Ο Άτσερμπι ανέβηκε από τη θέση του στόπερ, στην επίθεση και ισοφάρισε σε 3-3 τον αγώνα στέλνοντας το στην παράταση, εκεί που ο Φρατέζι με γκολ στο 104' και ο Σόμερ σώζοντας αρκετές φορές την εστία του, έστειλαν την Ίντερ στον τελικό.

Για την Ίντερ αυτός θα είναι ο 7ος τελικός που θα συμμετέχει, έχοντας κατακτήσει 3 φορές το τρόπαιο. Τελευταίος τελικός ήταν πρόπερσι, το 2023, όπου η Μάντσεστερ Σίτι του Πεπ Γκουαρδιόλα έβαλε τέλος στα όνειρά της για το 4ο τρόπαιο. Τη φετινή σεζόν όμως η Ίντερ φαίνεται έτοιμη, ψυχολογικά και αγωνιστικά ώστε να βάλει τέλος στα 15 χρόνια μακριά από τους ευρωπαϊκούς τίτλους.