«Ας θυσιάσουμε μια μικρή ανάσα σήμερα για να κερδίσουμε πολλές μεγάλες ανάσες αύριο»

Η χαλάρωση εφαρμογής των μέτρων έφερε αύξηση των κρουσμάτων κορωνοϊού και προκάλεσε την αναμενόμενη νέα λήψη μέτρων από την κυβέρνηση. Ετσι, από σήμερα είναι υποχρεωτική η χρήση μάσκας στους περισσότερους κλειστούς χώρους.

Ωστόσο, η απόφαση αυτή για γενίκευση της χρήσης μάσκας προκάλεσε αντιδράσεις, με μερίδα... αρνητών του κορωνοϊού αλλά και της μάσκας να εκφράζουν την όχλησή τους. Με αυτή την αφορμή ο ο Δημήτρης Αντωνίου ακτιβιστής για τα δικαιώματα των Ατόμων με Ειδικές Ανάγκες, έγραψε ένα κείμενο στο Facebook για το πώς μια τόσο απλή κίνηση μπορεί να κάνει τη διαφορά.

Η ανάρτηση του Δημήτρη Αντωνίου για τη μάσκα

Αν πιστεύεις ότι η χρήση μάσκας σε περιορίζει τότε δεν έχεις ιδέα τι θα πει περιορισμός

 Μακάρι να μην ήξερα και εγώ τίποτα από περιορισμούς. Μακάρι να διάβαζα τις αναρτήσεις σου για ‘’πρόβατα που φοράνε μάσκα’’ και να μην ένιωθα καμία προσβολή. Ας είσαι εσύ ο ‘’επαναστάτης’’ και εγώ ο βλάκας που θα ιδρώνω μεσ’ τη μάσκα μου και δεν θα αναπνέω καλά. Μου αρκεί που θα ξέρω ότι θα έχω κάνει ότι είναι δυνατό για να μην βάλω την υγεία κανενός άλλου σε κίνδυνο. Μου αρκεί που θα με δει κάποιος να παιδεύομαι με τη μάσκα μου και θα σκεφτεί να βάλει και αυτός τη δική του, για να μην μπει και η δική μου υγεία σε κίνδυνο.

Γιατί έτσι πάνε αυτά. Δεν χρειάζεται να είσαι σίγουρος για το τι ακριβώς συμβαίνει και το πόσο μεγάλος ή μικρός είναι ο κίνδυνος. Και μόνο οι υποψίες αρκούν. Και μόνο λίγες ενδείξεις είναι υπέραρκετες. Γιατί αν είχες ‘’πάθει’’, θα ήξερες ότι με την υγεία δεν παίζουμε για κανένα λόγο, πόσο μάλλον με τον ‘’αστείο’’ περιορισμό της χρήσης της μάσκας. Αν είχες βρεθεί σε μια εντατική για να ακούσεις ανθρώπους να πνίγονται μες την πνευμονία τους επειδή κάποιος έξυπνος έβηξε την ‘’απλή’’ γρίπη επάνω τους, ίσως φορούσες μάσκα όταν ένιωθες άρρωστος και πριν κορονοιού εποχή.

Από αύριο εγώ θα φοράω τη μάσκα μου σε όλους τους κλειστούς χώρους, όχι γιατί το επιβάλει ο νόμος, αλλά κυρίως γιατί το επιβάλει η συνείδηση μου. Γιατί ξέρω ότι μπροστά στους πραγματικούς περιορισμούς, αυτό είναι κάτι πραγματικά αμελητέο, που αν όμως το κάνουμε όλοι, ίσως κάνει και τη μεγάλη διαφορά.

Ας θυσιάσουμε μια μικρή ανάσα σήμερα, για να κερδίσουμε πολλές μεγάλες ανάσες αύριο. Μία δίκαιη ανταλλαγή, δεν συμφωνείτε;

 Ο Δημήτρης Αντωνίου καθηλώθηκε σε αναπηρικό αμαξίδιο με τετραπληγία, όταν σε ηλικία 16 ετών ένα αυτοκίνητο μπροστά στην αυλή του σχολείου, έχασε τον έλεγχο και τον χτύπησε ενώ αυτός βρισκόταν στο πεζοδρόμιο.