Δίκη Αναγνωστόπουλου: «Εμείς δεν μπορούσαμε να συνέλθουμε και αυτός ήταν ψύχραιμος», κατέθεσε αστυνομικός

«Ήταν τόσο ψύχραιμος, δεν έχω συναντήσει ξανά τόση ψυχραιμία» ανέφερε ο δεύτερος αστυνομικός που κατέθεσε σήμερα στη δίκη του Μπάμπη Αναγνωστόπουλου, ο οποίος κατηγορείται για τη δολοφονία της 20χρονης συζύγου Καρολάιν Κράουτς.

Ο αστυνομικός Κλεάνθης Αντωνόπουλος, οποίος επίσης είχε σπεύσει στη μεζονέτα των Γλυκών Νερών τη νύχτα του στυγερού εγκλήματος ανέφερε ακόμη για το θέατρο που έπαιζε ο κατηγορούμενος λέγοντας τους ότι είχαν μπει ληστές στο σπίτι του. «Μας είπε ότι οι ληστές είχαν όπλα και μάλιστα είπε ότι είχαν ένα όπλο σαν το δικό μου, γεγονός που μας έκανε εντύπωση γιατί ένα θύμα εκείνη τη στιγμή δεν παρατηρεί το είδος του όπλου» ανέφερε ο κ. Αντωνόπουλος για να προσθέσει: «Μας προβλημάτισε επίσης το παράθυρο, ο τρόπος που αντιδρούσε ο κατηγορούμενος, το χτύπημα στο μέτωπο του για το οποίο απάντησε ότι δεν είχε χτυπηθεί, ήταν ψύχραιμος. Μάλιστα ρώτησε κάποιος από τον ασύρματο κι εκείνος απάντησε».

Συνεχίζοντας στο ακροατήριο ο μάρτυρας αστυνομικός επισήμανε ακόμη τα εξής: «Η αντίδραση του κατηγορουμένου όταν του είπε ο άλλος αστυνομικός «άστο τελείωσε» για τη γυναίκα του, ήταν σαν να μη κατάλαβε τι έχει γίνει. Μας είπε κάποια στιγμή «γιατί τη σκότωσαν αφού τους έδωσα τα λεφτά». Από τις ερωτήσεις που μας έκανε κατάλαβε ότι είχε πεθάνει, αλλά η αντίδραση του ήταν τέτοια σαν να μην είχε πεθάνει η γυναίκα του. Η πρώτη αντίδραση ήταν σαν να μη κατάλαβε, αλλά μετά είχε καταλάβει αλλά η συμπεριφορά του ήταν περίεργη. Ήταν ψύχραιμος σε σημείο που δε μπορούσα να το πιστέψω. Δεν έχω ξαναδεί τέτοια ηρεμία, τόση ψυχραιμία, είχε μια γαλήνη σε φάση που δεν το έχω ξαναδεί αυτό. Ήρθαν πολλές υπηρεσίες και σε όλες έλεγε την ιστορία σαν να μην έχει συμβεί κάτι σε αυτόν. Αν μου είχε συμβεί εμένα θα έλεγα «ρε παιδιά τα έχω πει πέντε φορές, πόσες φορές να τα πω».

Μάλιστα, το στοιχείο εκείνο που εντυπωσιάζει και το οποίο εισέφερε με τη μαρτυρία του στο ακροατήριο ο κ. Αντωνόπουλος είναι το γεγονός ότι ο κατηγορούμενος τους έλεγε ότι αναγνώρισε το όπλο των ληστών. Ο μάρτυρας ανέφερε χαρακτηριστικά για τον Μπάμπη Αναγνωστόπουλο: «Μας είπε ότι οι ληστές είχαν όπλα και μάλιστα είπε ότι είχαν ένα όπλο σαν το δικό μου, γεγονός που μας έκανε εντύπωση γιατί ένα θύμα εκείνη τη στιγμή δεν παρατηρεί το είδος του όπλου. Μας προβλημάτισε επίσης το παράθυρο, ο τρόπος που αντιδρούσε ο κατηγορούμενος, το χτύπημα στο μέτωπο του για το οποίο απάντησε ότι δεν είχε χτυπηθεί. Μάλιστα ρώτησε κάποιος από τον ασύρματο κι εκείνος απάντησε. Ήταν τόσο ψύχραιμος, δεν έχω συναντήσει ξανά τόση ψυχραιμία».

Πρόεδρος: Σας έκανε εντύπωση ότι υπήρχε απουσία συναισθήματος;

Αστυνομικός: Ήμασταν τόσοι άνθρωποι κάτω και δεν μπορούσαμε να συνέλθουμε, δε μιλούσαμε και εκείνος ήταν ψύχραιμος. Ο πρώτος πανικός που επικράτησε στο σπίτι, ακολουθήθηκε από ηρεμία. Ήταν σα να είπε «ότι έγινε, έγινε». Μόλις είπα «πάμε κάτω να μείνει καθαρός ο χώρος», ήταν σαν να τελείωσαν όλα.

Η έδρα ρώτησε τον κ. Αντωνόπουλο για τον αν ο κατηγορούμενος αντέδρασε βλέποντας το σκυλί στη κουπαστή της σκάλας δολοφονημένο. Όπως ανέφερε ο μάρτυρας δεν υπήρχε καμία αντίδραση εκ μέρους του κατηγορούμενου.

Εισαγγελέας: Πως μέτρησε το χρόνο για να δέσει το λαιμό του;

Μάρτυρας: Θεωρώ ότι το δεν παίρνω ανάσα και πεθαίνω δεν ήταν αληθές. Ήταν σφιχτά δεμένος αλλά δεν ήταν σε τέτοια κατάσταση. Από τη στιγμή που λύθηκε και μετά ήταν τρομερά ψύχραιμος, ήταν σαν να μην είχα πεθάνει η γυναίκα του. Ήμασταν μαζί 3-4 ώρες και δε μου είπε μια φορά «τι έπαθα! Έχασα τη γυναίκα μου». Πρώτη φορά στα 20 χρόνια είδα θύμα να έχει τέτοια ψυχραιμία.

Ο Αναγνωστόπουλος κουνούσε την Καρολάιν και ρωτούσε «αγάπη μου είσαι καλά;», κατέθεσε ο αστυνομικός

Το θέατρο που έπαιζε αμέσως μετά τη δολοφονία της συζύγου του Καρολάιν μέσα στη μεζονέτα τους στα Γλυκά Νερά, περιέγραψε σήμερα στην κατάθεση του ο πρώτος μάρτυρας που κατέθεσε στη δίκη με κατηγορούμενο τον Μπάμπη Αναγνωστόπουλο.

Πρόκειται για τον αστυνομικό Χρήστο Βαρδίκο, ο οποίος μαζί με άλλους συναδέλφους του είχαν σπεύσει στη μονοκατοικία, καθώς είχαν λάβει κλήση για βοήθεια από τον κατηγορούμενο που τους ενημέρωνε ότι ο ίδιος και η οικογένειά του είχαν πέσει θύμα αδίστακτων ληστών.

Ο μάρτυρας αστυνομικός αφού περιέγραψε στο ακροατήριο το σκηνικό της φρίκης που αντίκρισε μέσα στη μεζονέτα – τη Καρολάιν νεκρή, τη μικρή Λυδία πάνω στο σώμα της και το σκύλο της οικογένεια δολοφονημένο – είπε για τον κατηγορούμενο: «Μόλις τον λύσαμε έκατσε πάνω στο κρεβάτι και άρχισε να ακουμπάει τη γυναίκα (την Καρολάιν) σε κατάσταση να δει τι έχει συμβεί. Την κουνούσε και ρωτούσε αγάπη μου είσαι καλά;»

Ακόμη σύμφωνα με το κ. Βαρδίκο εκείνες τις ώρες ο κατηγορούμενος «έκανε κάποιες ενέργειες ότι βρισκόταν σε σοκ και ζήτησε να πάρει το μωρό αγκαλιά». Συνεχίζοντας ο μάρτυρας ανέφερε: «Του το έδωσα αλλά επειδή οι κινήσεις του φαίνονταν άγαρμπες και κουνούσε το μωρό δεξιά αριστερά σαν κούκλα, σαν σε κατάσταση θρήνου, του το πήρα από τα χέρια».

Πρόεδρος: Δηλαδή πώς ήταν;
Μάρτυρας: Είπαμε και με τους άλλους συναδέλφους, ότι είτε είναι πολύ σοκαρισμένος, είτε είναι πολύ ψύχραιμος.
Πρόεδρος: Δηλαδή είδατε μια συμπεριφορά ακραία;
Μάρτυρας: Έχουμε ξαναδεί συγγενείς θυμάτων, δεν είχα δει ξανά τέτοια αντίδραση.
Πρόεδρος: Τι σας έκανε εντύπωση δηλαδή;
Μάρτυρας: Η ψυχραιμία, ή η έλλειψη αντίληψης της κατάστασης.

Το σκηνικό της φρίκης!

Ο κ. Βαρδίκος κατά τη διάρκεια της κατάθεσης του περιέγραψε καρέ – καρέ όσα είδε όταν έφτασε στη μεζονέτα των Γλυκών Νερών.

Συγκεκριμένα ανέφερε: «Όταν φτάσαμε στο σημείο είδαμε τη γειτόνισσα. Κρατούσε το τηλέφωνο σε ανοιχτή ακρόαση και ακουγόταν ένας άντρας με πνιχτή φωνή και μας καλούσε σε βοήθεια. Το ένα παραθυρόφυλλο ήταν βγαλμένο στο πάτωμα. Όλα ήταν σαν ψαγμένα. Ακούσαμε τη φωνή να ζητά να ανέβουμε πάνω. Τότε είδαμε ένα μεγάλο σκυλί νεκρό να κρέμεται την κουπαστή. Καταλάβαμε ότι κάτι κακό έχει συμβεί. Οι άλλοι χώροι ήταν επίσης ακατάστατοι, μπήκαμε μέσα στο δωμάτιο και είδαμε το κρεβάτι ευθεία μπροστά, το θύμα ξαπλωμένο μπρούμυτα, φαινόταν ότι ήταν νεκρή, και τον κατηγορούμενο αριστερά από το κρεβάτι, στο πάτωμα, δεμένος χειροπόδαρα, τα χέρια και τα πόδια μαζί ενωμένα».

Συνεχίζοντας ο μάρτυρας αστυνομικός περιέγραψε στο δικαστήριο: «Είδαμε την κοπέλα δεμένη ήταν νεκρή. Ο κατηγορούμενος κάτω από το κρεβάτι. Ήταν δεμένος. Τα πόδια του δεμένα μεταξύ τους. Τα χέρια μεταξύ τους και όλα μαζί σε εμβρυακή στάση. Είχε ταινία στο στόμα και τα μάτια. Είδαμε το μωρό πάνω στο σώμα της μαμάς του. Η γυναίκα ήταν πισθάγκωνα. Πρώτα λύσαμε το λαιμό και τα χέρια και μετά πήρα το μωρό από πάνω της. Όταν λύθηκε ο κατηγορούμενος έκατσε πάνω στο κρεβάτι και άρχισε να ακουμπάει τη γυναίκα σε κατάσταση να δει τι έχει συμβεί. Την κουνούσε και ρωτούσε αγάπη μου είσαι καλά; Έκανε κάποιες ενέργειες, έμοιαζε ότι βρισκόταν σε σοκ και μου ζήτησε να πάρει το μωρό αγκαλιά. Του το έδωσα. Οι κινήσεις του μας φαίνονταν άγαρμπες και κουνούσε το μωρό σαν κούκλα και προσπαθούσαμε να τον ηρεμήσουμε και να τον απομακρύνουμε».

Ακόμη, ο εν λόγω αστυνομικός χαρακτήρισε περίεργη τη συμπεριφορά του 34χρονου σήμερα κατηγορούμενου, ο οποίος ναι μεν έμοιαζε σοκαρισμένος με την πρώτη ματιά, αλλά αργότερα όταν -όπως είπε- σκέφτηκε όσα έγιναν «έμοιαζε με θέατρο».

Τέλος, ο κ. Βαρδίκος αναφέρθηκε και στο γεγονός ότι δεν υπήρχαν ίχνη παραβίασης στο σπίτι. «Το παράθυρο ήταν άθικτο, ήταν σαν να έχει βγει και αφεθεί στο πάτωμα. Στο ισόγειο υπήρχε μια κάμερα βγαλμένη και σπασμένη. Υπήρχε πληκτρολόγιο για συναγερμό, δεν ξέρω αν λειτουργούσε» ανέφερε ο μάρτυρας και προσέθεσε: «Μας έκανε εντύπωση που είπε ότι πήρε τηλέφωνο με τη μύτη αφού ήταν δεμένος με τα χέρια μπροστά. Μας είπε ότι χτύπησε το κομοδίνο, έπεσε το κινητό και κατάφερε με τη μύτη να καλέσει την αστυνομία. Όταν το σκεφτήκαμε με ηρεμία ήταν σα να έπαιζε κάποιος θέατρο. Εκείνες τις στιγμές έμοιαζε σαν να μη καταλαβαίνει τι έχει συμβεί. Έμοιαζε σε κατάσταση σοκ. Δεν έκλαψε όταν του είπα ότι η γυναίκα του είναι νεκρή και μου ζήτησε να κρατήσει το μωρό».