Δίκη για τον θάνατο Βαλυράκη: «Η θάλασσα είναι δικιά μας» – Νέες καταθέσεις μαρτύρων

Με καταθέσεις μαρτύρων, οι οποίοι εισέφεραν σημαντικά στοιχεία στην αποδεικτική διαδικασία για τον οξύθυμο χαρακτήρα των δύο κατηγορουμένων συνεχίστηκε σήμερα η δίκη για τον θάνατο του πρώην υπουργού, Σήφη Βαλυράκη, ο οποίος βρέθηκε νεκρός τον Ιανουάριο του 2021 στη θαλάσσια περιοχή της Ερέτριας. 

Σύμφωνα με μάρτυρα, ο οποίος είναι ιδιοκτήτης οικίας που βρίσκεται μπροστά στη θάλασσα, οι δύο κατηγορούμενοι, αδέλφια, επαγγελματίες αλιείς κάποια στιγμή του είχαν διαμηνύσει με τρόπο προκλητικό ότι «η θάλασσα είναι δικιά μας», όταν εκείνος τόλμησε να τους ρωτήσει γιατί ψαρεύουν με το σκάφος τόσο κοντά στην ακτή.

Ο μάρτυρας, σύμφωνα με τον ιστότοπο imerodromos.gr, συνεχίζοντας την κατάθεση του στο Μικτό Ορκωτό Δικαστήριο της Αθήνας ανέφερε:

«Μπροστά από το σπίτι μου είχε έρθει ένα αλιευτικό τόσο κοντά, σχεδόν εκεί που κάνουμε μπάνιο. Πού να περιμένω ότι οι αλιείς θα διαπληκτιστούν και θα ακουστούν τέτοιες κουβέντες. Το συγκεκριμένο σκάφος έπεσε στο σημείο που ψαρεύουν οι άλλοι και για αυτό το λόγο έγινε ο κακός χαμός».

Ουσιώδης ήταν επίσης και η κατάθεση ενός κατοίκου – ερασιτέχνη ψαρά της περιοχής, ο οποίος σε ερωτήσεις της έδρας για το αν είδε το αυτοκίνητο των κατηγορουμένων στο λιμάνι την επίμαχη ημέρα μέρα, απάντησε:

«Ψαρεύω με μπετονιά και μένω στο Νησί των Ονείρων. Τους κατηγορούμενους τους ξέρω. Κυριακή πρωί κατέβηκα στο λιμανάκι και καθόμουν στο παγκάκι μαζί με κάποιον άλλον στην πλώρη ενός καϊκιού. Εκείνη την ημέρα υπήρχε ένα αυτοκίνητο. Κανένα άλλο αυτοκίνητο δεν υπήρχε. Υπήρχε μόνο ένα μαύρο. Δεν ήξερα όμως ποιανού ήταν».

Πρόεδρος: Είδατε αυτοκίνητο;

Μάρτυρας: Ναι

Πρόεδρος: Τι χρώμα ήταν;

Μάρτυρας: Μαύρο

Πρόεδρος: Οι κατηγορούμενοι τι χρώμα αυτοκίνητο έχουν;

Μάρτυρας: Μαύρο.

Νωρίτερα, άλλος μάρτυρας επίσης ψαράς κατέθεσε:

«Ήμασταν με τη βάρκα από τις 10.00. Δεν πρόσεξα να είναι κανένας άλλος εκεί. Η απόσταση που ήμουν εγώ είναι περίπου 2 μίλια. Μας είπαν να πάμε στην Αγία Τριάδα γιατί κινδύνευε ένας άνθρωπος. Την ώρα που έφτασα εγώ, ήταν ήδη εκεί το λιμενικό και μου είπαν να πάρω το σκοινί και να δέσω τη βάρκα. Είχα αναλάβει φύλακας του σκάφους απέναντι στο λιμενικό. Δεν ξέρω ποιοι είχαν ρίξει δίχτυα εκείνη την ημέρα».