Οικουμενικός Πατριάρχης: Κάλεσμα στις τέσσερις Εκκλησίες να υιοθετήσουν τις αποφάσεις της Πανορθοδόξου Συνόδου της Κρήτης

Η Α. Θ. Παναγιότης o Οικουμενικός Πατριάρχης κ.κ. Βαρθολομαίος, χοροστάτησε τη Δευτέρα του Αγίου Πνεύματος, 1η Ιουνίου 2026, στον πανηγυρίζοντα Ιερό Ναό της Αγίας Τριάδος της Μεγαλωνύμου Κοινότητας Σταυροδρομίου.

Στην αντιφώνησή του, ο Παναγιώτατος αναφέρθηκε στην δεκάτη επέτειο από την σύγκληση της Αγίας και Μεγάλης Συνόδου της Ορθοδόξου Εκκλησίας, οι εργασίες της οποίας, όπως υπενθύμισε, ξεκίνησαν τη Δευτέρα του Αγίου Πνεύματος του 2016, στο Κολυμβάρι των Χανίων, υπό την προεδρία του. Ως κεντρικό σύνθημά της η Σύνοδος είχε την φράση του Κοντακίου της Πεντηκοστής «Εις ενότητα πάντας εκάλεσε».

Και ο Πατριάρχης επεσήμανε:

“Αυτήν την ενότητα διετράνωσεν η εν Κρήτη Σύνοδος, παρά την απουσίαν, κυριολεκτικώς την δωδεκάτην ώραν, τεσσάρων Ορθοδόξων Αυτοκεφάλων Εκκλησιών.

Εις τας Εκκλησίας αυτάς και εις τους αδελφούς Προκαθημένους των απευθύνομεν κάλεσμα να μελετήσουν εκ νέου τα έξι κειμένα – αποφάσεις της Συνόδου, καθώς και την Εγκύκλιο και το Μήνυμα αυτής, και να προχωρήσουν συνοδικώς εις την υιοθέτησίν των.

Η πράξις αυτή συνιστά την μόνη ενδεδειγμένη απάντησι και προσήκουσα έκφρασι σεβασμού των κόπων των εκπροσώπων και των Προκατόχων των, αλλά και των θυσιών δεκαετιών, εις τας οποίας υπεβλήθημεν όλαι αι Ορθόδοξοι Εκκλησίαι, με πρωτοστατούσαν την Αγίαν του Χριστού Μεγάλην Εκκλησίαν, η οποία αντιλαμβάνεται τα πρεσβεία της όχι ως προνόμια, αλλά ως ευθύνες θυσιαστικής διακονίας της ενότητος και ευσταθείας των Αγίων του Θεού Εκκλησιών.

Η διακονία, ο αγιασμός και η σωτηρία πάντων των ποικιλοτρόπως «κοπιώντων και πεφορτισμένων» είναι ο λόγος της υπάρξεως της Μητρός Εκκλησίας της Κωνσταντινουπόλεως.

Η Αγία και Μεγάλη Σύνοδος, θεία χάριτι και ευδοκία, επραγματοποιήθη και αποτελεί ήδη ιστορικόν γεγονός, διά το οποίον καυχώμεθα και δοξάζομεν τον αγαθοδότην Θεόν.

Ημείς προσωπικώς Τον ευγνωμονούμεν διότι, εν τη ανεξιχνιάστω βουλή Αυτού, μας εκάλεσε προ τριακονταπενταετίας εις τον Πάνσεπτον Οικουμενικόν Θρόνον και μας έδωκεν ως άμεσον ποίμνιον όλους εσάς τους αποτελούντας την ομογένειαν της ιστορικής αυτής Πόλεως, και μένοντας στενώς συνδεδεμένους με την Μητέρα Εκκλησίαν, εις αμοιβαίαν αντίδοσιν αφορμών χαράς και εγκαυχήσεως, ή, εάν έτσι θελήση ο Θεός, και εις συσταύρωσιν και συμπόρευσιν Εκκλησίας και ποιμνίου προς το πάθος.

Αλλά τας τοιαύτας θλιβεράς στιγμάς του ιστορικού μας βίου ακολουθεί η ανάστασις, και εμείς συνεχίζομεν την πορείαν μας «ποτέ από το χρέος μη κινούντες».”

(Φωτό: Νίκος Παπαχρήστου)