Πατέρας Λυγγερίδη: «Δεν σκότωσαν έναν αστυνομικό, σκότωσαν τη Δημοκρατία»

Με τις καταθέσεις του πατέρα, της αδελφής αλλά και δύο συναδέλφων του αστυνομικού Γιώργου Λυγγεριδη που έχασε τη ζωή του όταν δέχτηκε ναυτική φωτοβολίδα σε επεισόδια έξω από το γήπεδο στην περιοχή του Ρέντη συνεχίστηκε η δίκη της φερόμενης εγκληματικής οργάνωσης οπαδών ενώπιον του Τριμελούς Εφετείου Κακουργημάτων.

Η αυλαία της συνεδρίασης άνοιξε με τον πατέρα του Γιώργου Λυγγεριδη, με την κατάθεσή του να κινείται σε τρεις άξονες: την προσωπική διαδρομή του γιου του, τα γεγονότα της μοιραίας νύχτας και την ευθύνη όσων – όπως υποστήριξε – επέτρεψαν να δράσουν οργανωμένες ομάδες βίας.

Όπως ανέφερε, η οικογένειά του δεν είχε καμία προηγούμενη σχέση με δικαστήρια ή ποινικές διαδικασίες. Ο γιος του, άριστος μαθητής και αθλητικός νέος, είχε επιλέξει συνειδητά το επάγγελμα του αστυνομικού, «όχι για εξουσία, αλλά για προσφορά στην κοινωνία». Απορρίπτοντας συλλήβδην χαρακτηρισμούς κατά της αστυνομίας, τόνισε ότι «χωρίς αυτήν, η κοινωνία δεν λειτουργεί».

Περιγράφοντας τη νύχτα της επίθεσης, ανέφερε ότι αρχικά ενημερώθηκε για τραυματισμό στο πόδι, χωρίς να γίνει λόγος για τη σοβαρότητα της κατάστασης. Η επικοινωνία από πολιτική ηγεσία και η παρουσία ψυχολόγου πριν ακόμη φτάσουν στο νοσοκομείο, όπως είπε, κατέστησαν σαφές ότι η εικόνα που είχε δοθεί δεν ανταποκρινόταν στην πραγματικότητα.

Στο νοσοκομείο της Νίκαιας, ενημερώθηκε ότι ο γιος του είχε δεχθεί φωτοβολίδα στον μηρό, τραυματισμό που τελικά αποδείχθηκε θανατηφόρος. Υπογράμμισε ότι ο γιος του ήταν σωματικά ακμαίος και γυμνασμένος, γεγονός που – κατά την άποψή του – καταρρίπτει κάθε αφήγημα περί «τυχαίου» ή «ελαφρού» τραυματισμού.

Ιδιαίτερη έμφαση έδωσε στον οργανωμένο χαρακτήρα της επίθεσης. Μίλησε για ομάδες με δομή, καθοδήγηση και ιεραρχία, απορρίπτοντας την εκδοχή αυθόρμητων επεισοδίων. «Δεν επρόκειτο για μεμονωμένη πράξη, αλλά για δράση με σχέδιο», ανέφερε, προσθέτοντας ότι οι δράστες φέρονται να πανηγύριζαν για τον θάνατο αστυνομικού. «Δεν σκότωσαν έναν “μπάτσο”. Σκότωσαν τη δημοκρατία», δήλωσε χαρακτηριστικά, συνδέοντας το περιστατικό με ευρύτερα ζητήματα δημόσιας τάξης και ανοχής στη βία.

Αναφερόμενος στους κατηγορούμενους, επισήμανε ότι ουδέποτε εξέφρασαν μεταμέλεια ή ζήτησαν συγγνώμη, ενώ ξεκαθάρισε ότι δεν στοχοποιεί συλλογικά ομάδες ή συλλόγους. «Ο Ολυμπιακός δεν ήξερε; Δεν έχω τίποτα με τον Ολυμπιακό σαν ομάδα. Αυτός έτυχε να είναι. Ξύπνησα εγώ ένα πρωί και τα έβαλα μαζί τους; Οχι. Αυτοί τα έβαλαν με εμένα. Με ρώτησε κανείς αν ζω; Πανηγύριζαν όταν μπήκαν μέσα στο γήπεδο που σκότωσαν μπάτσο. Τους κλείσανε μέσα στο γήπεδο. Γιατί πανικοβλήθηκαν; Γιατί βγάζει ανακοίνωση ο Ολυμπιακός;», σημείωσε.

Κλείνοντας, ο πατέρας του Γιώργου Λυγγερίδη ζήτησε από το δικαστήριο να αποδώσει ευθύνες χωρίς εκπτώσεις. «Η υπόθεση αυτή δεν αφορά μόνο την οικογένειά μου. Αφορά το αν το κράτος μπορεί να προστατεύσει τη ζωή και τη δημόσια τάξη», κατέληξε.

Κατάθεση αδελφής

«Σηκώθηκα να πάω στο σχολείο που εργαζόμουν στην Κω και δεν ήξερα τίποτα για το συμβάν. Ήρθε ένας αστυνομικός και μου είπε ότι ο Γιώργος εχει χτυπήσει στο πόδι και να πάω στην Αθήνα. Δεν με ενημέρωσαν για τη σοβαρότητα της κατάστασης. Μου είπαν να μη διαβάσω τι έχει γραφτεί. Έτσι έκανα. Όταν όμως προσγειώθηκε το αεροπλάνο μπήκα και διάβασα "αστυνομικός σε κώμα", είπε η μάρτυρας ξεσπώντας σε κλάματα.

Η μάρτυρας περιέγραψε πως προσπαθούσε να μάθει τι συνέβη από τους συναδέλφους του αδελφού της, αλλά και πως η οικογένεια ενημερώθηκε πως ο Γιώργος Λυγγερίδης ήταν πλέον εγκεφαλικά νεκρός. «Δεν μπορούσαμε να κάνουμε τίποτα…χρειάστηκε να του ακρωτηριάσουν το πόδι. Λέγαμε δεν πειράζει αν είναι για καλό ας γίνει. Μήπως ελαφρύνει ο οργανισμός του. Αλλά ποσό να αντέξει; Ήταν το θέμα με τον εγκέφαλο.

Κάποια στιγμή μας πήραν να πάμε να τον χαιρετίσουμε. Ήταν ήδη κρύος», περιέγραψε.

Κατά τη διάρκεια της κατάθεσης της εξέφρασε την πεποίθηση ότι επρόκειτο για οργανωμένο σχέδιο για να χτυπηθούν αστυνομικοί. «Και όλο αυτό γιατί; Γιατί; Γιατί κάποιοι άνθρωποι θεωρούν το επάγγελμα του αστυνομικού δεν ξέρω… ότι δεν είναι άνθρωποι οι αστυνομικοί; Έτσι κρίνουμε έναν άνθρωπο; Από το επάγγελμα; Οργανωμένα κινήθηκαν. Δεν βρέθηκε ένας και είπε εγώ θα πάρω βενζίνη. Κάπου υπάρχει κάποιο ταμείο. Δεν μπορώ να θεωρήσω ότι ήταν κάποια παιδιά που απλά βρέθηκαν εκεί, είδαν ότι κάτι θα γίνει και είπαν άντε πάμε και εμείς. Ξέρανε ότι θα υπάρχει αστυνομία. Ήθελαν να σκοτώσουν αστυνομικό. Φορούσαν τα κατάλληλα ρούχα. Μαύρα για να μην τους ξεχωρίζουν. Μάσκες full face. Πήγαν στο γήπεδο μόνο Ολυμπιακοί. Δεν υπήρχε άλλη ομάδα να πεις ότι ξεκίνησε ένταση μεταξύ οπαδών. Δεν υπήρχε τίποτα απλά σηκώθηκαν βγήκαν από το γήπεδο είπαν που είναι η διμοιρία και πήγαν. Και έτσι έκαναν πήγαν εκεί οργανωμένα.».

Η μάρτυρας αναφέρθηκε, όπως και η μητέρα της, στον τότε αστυνομικό Διευθυντή του Πειραιά, επαναλαμβάνοντας πως «μάθαμε μετά ότι ο συγκεκριμένος έβγαλε άτομα. Έχουν ειπωθεί κάποια άτομα που έχει βγάλει στο προηγούμενο δικαστήριο, ο Αντίζας και ο Χανδρινός». Αυτή η τοποθέτηση της προκάλεσε την ερώτηση του εισαγγελέα της έδρας που ζήτησε από την μάρτυρα να επαναλάβει. «Ναι, τους έβγαλε ο τότε αστυνομικός διευθυντής Πειραιά, όπως είπε ο (…) ο διμοιρίτης της ομάδας.

Η ίδια διερωτήθηκε με ποιο τρόπο κινούνταν όλα αυτά τα πρόσωπα ελεύθερα στα γήπεδα καταλήγοντας πως «στις θύρες και στις αποθήκες έμπαιναν ελεύθερα και κανένας δεν ήξερε τίποτα; Δεν ήξεραν τι γίνεται μέσα στο Καραϊσκάκη; Ο αδελφός μου έφυγε σε ένα πεζοδρόμιο χτυπημένος να καίγεται και να αιμορραγεί. Γιατί ο αδελφός μου έφυγε στο πεζοδρόμιο σε μια χώρα που έχουμε ειρήνη. Ειρήνη δεν έχουμε;».

Κατάθεση αστυνομικού

Στο βήμα του μάρτυρα ανέβηκε ένας αστυνομικός που ήταν δίπλα στο Γιώργο Λυγγερίδη από τη στιγμή που χτυπήθηκε μέχρι που τον πήρε ασθενοφόρο. «Πήγαμε στο σημείο γύρω στις 18.30. Αναμέναμε έναρξη του αγώνα μέσα στο όχημα. Λίγο πριν την έναρξη ενημερωθήκαμε ότι εξέρχονται 200 άτομα από το γήπεδο με μολότοφ και μάσκες. Έφτασαν σε πολύ κοντινό σημείο από εμάς. Έριχναν πέτρες, φωτοβολίδες. Ήρθαν μαζικά συντεταγμένα. Από μπροστά και παραπλεύρως. Ηταν συσπειρωμένοι κι όχι τσούρμο. Αφού απωθήσαμε τα άτομα επανήλθαν απειλητικά προς το μέρος μας, ήρθαν πιο κοντά κι έριξαν περισσότερες φωτοβολίδες, περισσότερες πέτρες.

»Τότε χτυπήθηκε ο συνάδελφος μου άγρια, ο Λυγγερίδης. Αυτοί πανηγύριζαν. Ο Γιώργος γύρισε σε εμάς και μας ζήτησε αν μπορούμε να βγάλουμε τη φωτοβολίδα. Ένα κομμάτι βγήκε. Τα άτομα ήθελαν να χτυπήσουν τον Γιώργο κι εμάς, και έριχναν μολοτοφ που μια χτυπάει το δεξί πόδι Γιώργου. Άρχισαν να χαίρονται με τον τραυματισμό του συναδέλφου που καιγόταν και φώναζε να του αφαιρέσουμε τη φωτοβολίδα. Τα άτομα πανηγύριζαν ήθελαν να αποτελειώσουν τον Γιώργο και να χτυπήσουν κ άλλο από εμάς. Χαίρονταν. Πετούσαν μολότοφ, όλοι καήκαμε στα πρόσωπα μας είδαμε ότι δεν είχαν σκοπό να σταματήσουν αν δεν μας σκοτώσουν όλους. Τότε πήραμε το Γιώργο και τον μεταφέραμε για να του παρέχουμε τις πρώτες βοήθειες» είπε μεταξύ άλλων ο αστυνομικός που εξήγησε ότι δεν μπορούσε να αναγνωρίσει κανένα γιατί είχαν καλυμμένα πρόσωπα.

Επικεφαλής διμοιρίας

Σοκαριστικές λεπτομέρειες για τα σοβαρά επεισόδια που σημειώθηκαν έξω από αθλητική εγκατάσταση στου Ρέντη το Δεκέμβριο του 2023 κατέθεσε ενώπιον του δικαστηρίου ο επικεφαλής της διμοιρίας, περιγράφοντας μια οργανωμένη, διαρκή και εξαιρετικά βίαιη επίθεση σε βάρος των αστυνομικών, η οποία είχε ως αποτέλεσμα τον θανάσιμο τραυματισμό συναδέλφου του Γιώργου Λυγγερίδη.

Όπως κατέθεσε, η παρουσία της διμοιρίας στο σημείο έγινε κατόπιν εντολής του Κέντρου Επιχειρήσεων αστυνομίας. Ο ίδιος δεν είχε οπτική επαφή με τα άτομα που κινούνταν προς το σημείο, καθώς βρισκόταν σε απόσταση περίπου 500 μέτρων, ωστόσο «τα πεπραγμένα τους τα βλέπαμε στον ουρανό», από τις συνεχείς φωτοβολίδες.

Σύμφωνα με την κατάθεση, περίπου 200 άτομα κινήθηκαν οργανωμένα και συμπαγώς προς τις αστυνομικές δυνάμεις, φωνάζοντας υβριστικά και απειλητικά συνθήματα, ενώ πριν ακόμη εκτοξευθεί οποιοδήποτε αντικείμενο, εκτόξευαν απειλές θανάτου. Γύρω στις 21:20, άτομο που –κατά τον μάρτυρα– είχε ηγετικό ρόλο, πραγματοποίησε την πρώτη ρίψη.

Ακολούθησε φωτοβολίδα στον αέρα και στη συνέχεια εκρηκτικός μηχανισμός που προκάλεσε ισχυρό κρότο. «Από εκεί ξεκινούν οι επιθέσεις. Οι επιθέσεις ήταν ανθρωποκτόνες, λόγω της μαζικότητας και της ποσότητας των υλικών που εκτοξεύονταν», τόνισε χαρακτηριστικά.

Ο μάρτυρας περιέγραψε συνεχή ρίψη φωτοβολίδων, μολότοφ, πετρών και σιδερένιων αντικειμένων, με την απόσταση να μειώνεται επικίνδυνα, φτάνοντας ακόμη και τα 30 μέτρα. Κάποια άτομα, όπως είπε, σημάδευαν ευθέως, ενώ άλλοι απομακρύνονταν για να επιστρέψουν με ανεφοδιασμό. Παρά τη χρήση δακρυγόνων και την τακτική αντεπίθεση, οι επιθέσεις συνεχίστηκαν με μεγαλύτερη ένταση και από τα πλάγια. «Χάσαμε από την ποσότητα των υλικών, όχι από τον αριθμό τους», ανέφερε, υπογραμμίζοντας ότι ο αριθμός των φωτοβολίδων ήταν διψήφιος και ασυνήθιστα μεγάλος.

Κατά τη δεύτερη επίθεση, αστυνομικοί είδαν την τροχιά ναυτικής φωτοβολίδας, η οποία καρφώθηκε στο πόδι του συναδέλφου τους, Γιώργου. «Ήμουν δίπλα του. Εκεί ο χρόνος σταματάει για εμάς, όχι για αυτούς», κατέθεσε. Η φωτοβολίδα δεν είχε προλάβει να εκτονωθεί, με αποτέλεσμα να συνεχίζει να καίει μέσα στο πόδι του τραυματία. Παρά τις εκκλήσεις του ίδιου να αφαιρεθεί, κομμάτι της παρέμεινε εντός του σώματός του, ενώ οι επιθέσεις όχι μόνο δεν σταμάτησαν, αλλά εντάθηκαν.

Την ώρα που οι αστυνομικοί προσπαθούσαν να προστατεύσουν τον τραυματία στο έδαφος, δέχθηκαν νέες επιθέσεις με μολότοφ. Μία εξ αυτών χτύπησε ξανά το ήδη τραυματισμένο πόδι του, εκτινάσσοντάς τον. «Φουντώσαμε όλοι. Τραυματιστήκαμε, αλλά ποιο ήταν το σημαντικό; Οι μώλωπες ή ο συνάδελφος που καιγόταν;», ανέφερε. Παρά τις συνεχιζόμενες ρίψεις, ελήφθη η απόφαση να μεταφερθεί ο τραυματίας σε ασφαλέστερο σημείο, προς σταθμευμένα οχήματα, ενώ –όπως είπε– οι επιτιθέμενοι πανηγύριζαν θεωρώντας ότι «ο στόχος επετεύχθη».

Με τη συνδρομή δεύτερης διμοιρίας, μέρος του πλήθους εγκλωβίστηκε, ενώ άλλοι διέφυγαν από παρακείμενα στενά. Ο μάρτυρας ανέφερε ότι αργότερα, σε σύσκεψη στο Υπουργείο με την παρουσία πολιτικής και φυσικής ηγεσίας, διατυπώθηκαν ισχυρισμοί περί μη συνδρομής και φυγάδευσης ατόμων από ανώτατο αξιωματικό της Διεύθυνσης Πειραιά. «Προηγήθηκαν δυο συνάδελφοι ο ένας επικεφαλής των ΜΑΤ μέσα στο γήπεδο είπε ότι ζήτησαν από τον διευθυντή του Πειραιά να συνδράμει και ο διευθυντής αρνήθηκε. Στη συνέχεια πήρε τον λόγο ο διμοιριτης Π. και είπε ότι άκουσε ότι υπήρχε διαρροή ατόμων και ότι κάποιος αξιωματικός έβγαλε άτομα έξω. Και είπε για να μην γινόμαστε ρεζίλι να γίνει άρση των κινητών μας να δούμε τι γίνεται. Εάν όντως αυτό ισχύει. Μετά μίλησε άλλος διμοιρίτης που είπε ότι δυσκολεύτηκε από αστυνομικούς του Πειραιά και ο διευθυντής έβγαλε άτομα. Ο διευθυντής του Πειραιά τότε είναι ο σχισμένος.

Απαντώντας σε ερωτήσεις της έδρας για το γιατί δεν αποχώρησαν, ο μάρτυρας ήταν κατηγορηματικός: «Δεν μπορούσα να φύγω. Θα ήταν παράβαση καθήκοντος. Δεν έφυγα από το σπίτι μου για να πάω εκεί από μόνος μου – διατάχθηκα. Υπερασπίζομαι τη δημόσια υπηρεσία και την ιδιωτική περιουσία». Κλείνοντας, υπογράμμισε: «Οι βολές ήταν στοχευμένες. Πήγαιναν να σκοτώσουν. Δεν είμαστε άτρωτοι, δεν είμαστε ρόμποκοπ. Είμαστε άνθρωποι. Απλώς πνίγουμε τον πόνο μας».

Πηγή: newsbomb.gr