Πυρκαγιές-KKE: Η «κοστολογημένη» γύμνια σε προσωπικό κι υποδομές αφήνει ανοχύρωτο το λαό σε Ελλάδα και ΕΕ

Την ανυπαρξία ενιαίου αντιπυρικού σχεδιασμού με επίκεντρο την πρόληψη, την έλλειψη προσωπικού, πυροσβεστικών μέσων κι υποδομών σε όλη την ΕΕ, αφού αυτά αποτελούν περιττό κόστος, αναδεικνύει η Ευρωκοινοβουλευτική Ομάδα του ΚΚΕ με ερώτηση που κατέθεσε στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή ο ευρωβουλευτής του Κόμματος, Λευτέρης Νικολάου-Αλαβάνος.

15 άνθρωποι νεκροί, ανάμεσά τους και πυροσβέστες, 3 από αυτούς στην Ελλάδα, δεκάδες τραυματίες, εκατοντάδες σπίτια και περιουσίες κατεστραμμένες, 4.3 εκατ. στρέμματα γης καμένα: αυτός είναι ο μέχρι τώρα απολογισμός των πυρκαγιών σε Γαλλία, Ισπανία, Ελλάδα και αλλού,  στα μισά μάλιστα της αντιπυρικής περιόδου.

 Στην Ελλάδα ιδιαίτερα, τεράστιες καταστροφές έχουν προκληθεί στο Ρέθυμνο, στη Βοιωτία, αντίστοιχα στην Πάρο, το Ποικίλο Όρος στην Αττική, στο Γύθειο και ταυτόχρονα πυρκαγιές ξεσπούν σε πολλές άλλες περιοχές της χώρας ή αναζωπυρώνονται.

 Τα «ρεκόρ» της καταστροφής διαδέχονται το ένα το άλλο στην ΕΕ με πληθυσμούς ολόκληρων πόλεων, πάνω από 300.000 κόσμο, να αναγκάζονται να εγκαταλείψουν την εστία τους, βάσει του γνωστού ευρωενωσιακού «δόγματος» «ο σώζων εαυτό σωθείτω».

 Επιβεβαιώνεται για πολλοστή φορά ότι, όπως στην Ελλάδα έτσι και σε όλη την ΕΕ,  ακόμα και σε κράτη-μέλη της όπως η Γαλλία ή η Ισπανία, αποτελεί «άγνωστη έννοια» ο ενιαίος αντιπυρικός σχεδιασμός με κύριο βάρος στην πρόληψη και την οργάνωση των επίγειων δυνάμεων στο πλαίσιο της ολοκληρωμένης διαχείρισης και προστασίας των δασών. Απόδειξη ότι οι χώρες αυτές αδυνατούν να πράξουν το αυτονόητο, να αντιμετωπίσουν μόνες τους πυρκαγιές όπως αυτές που εκδηλώθηκαν.

 Όσο για το πολυδιαφημισμένο «ευρωπαϊκό μηχανισμό πολιτικής προστασίας» (Resc-EU), αυτός στην πράξη νομιμοποιεί και διαιωνίζει σε κάθε χώρα τη γύμνια από προσωπικό, μέσα πυρόσβεσης κι υποδομές, ανακυκλώνοντας από το ένα κράτος- μέλος στο άλλο τα λιγοστά μέσα και θέτοντας σε μεγάλο κίνδυνο τις ανεπαρκείς δυνάμεις σε πυροσβέστες και συνεργεία διάσωσης που δίνουν και τη ζωή τους στην μάχη.

Οι πυρκαγιές μάλιστα στις περισσότερες περιπτώσεις είναι ταυτόχρονες σε σειρά κρατών μελών, όμως οι στόλοι τους είναι ανεπαρκείς,  ενώ ο στόλος του RescEU δεν ξεπερνά τα 22 πυροσβεστικά αεροπλάνα. Τα επιπλέον ελάχιστα πυροσβεστικά αεροσκάφη που έχει εξαγγείλει η ΕΕ αναμένεται να έρθουν… αν και εφόσον, κι αυτά με το σταγονόμετρο, ξεκινώντας … από το 2028.

Αυτή η απαράδεκτη κατάσταση όμως δεν έχει διαμορφωθεί ούτε εξαιτίας της «κλιματικής αλλαγής», ούτε εξαιτίας κάποιας ανικανότητας πρόβλεψης των φαινομένων παρότι τα διαθέσιμα επιστημονικά και τεχνολογικά εργαλεία έχουν πολλαπλασιαστεί στην εποχή μας. Είναι αποτέλεσμα της πολιτικής που θυσιάζει την προστασία της ζωής, της ασφάλειας και της περιουσίας του λαού, την προστασία του ίδιου του περιβάλλοντος, στο βωμό της κερδοφορίας των ομίλων.

ΕΕ και κυβερνήσεις, το εχθρικό αστικό κράτος σε κάθε χώρα, τροφοδοτούν τους επιχειρηματικούς ομίλους αδιάλειπτα με κρατικές επιδοτήσεις, με κονδύλια του Ταμείου Ανάκαμψης και άλλων ευρωενωσιακών ταμείων, δηλαδή με λεφτά των λαών. Αντιθέτως, για τις ανάγκες των λαών δεν «περισσεύουν» παρά ψίχουλα, για αυτό και κάθε χρόνο βρίσκονται σε μεγαλύτερο κίνδυνο από τον φαύλο κύκλο πυρκαγιών και πλημμυρών.

Ταυτόχρονα, επιλογή της ΕΕ κι ανάγκη του κεφαλαίου είναι και να τροφοδοτεί με πακτωλό δις την πολεμική βιομηχανία, κλιμακώνοντας την επικίνδυνη πολεμική εμπλοκή των λαών, με τα κράτη-μέλη να δίνουν μόνο για το ΝΑΤΟ πάνω από 350 δις ευρώ, και 800 δις ευρώ για την «πολεμική οικονομία» προκειμένου να ανταγωνιστεί η ΕΕ τους ανταγωνιστές της.

Όσο για τους πληγέντες των πυρκαγιών, οι αποζημιώσεις δεν είναι «επιλέξιμες» από το λεγόμενο Ταμείο Αλληλεγγύης (ΤΑΕΕ), ενώ η ανακατασκευή ορισμένων υποδομών αποζημιώνεται με μεγάλες καθυστερήσεις, αφού αποτελούν κόστος που έρχεται σε κόντρα με το όφελος των μεγάλων «πράσινων» και «πολεμικών» ομίλων.

 Με βάση τα παραπάνω, ο ευρωβουλευτής του ΚΚΕ υπέβαλε τα εξής ερωτήματα:

 «Ερωτάται η Ευρωπαϊκή Επιτροπή πώς τοποθετείται:

 -Στο αίτημα να αποζημιωθούν άμεσα και στο 100% των ζημιών που υπέστησαν οι πυρόπληκτοι σε Ελλάδα, Ισπανία, Γαλλία, και στις άλλες χώρες από το ΤΑΕΕ, παρακάμπτοντας τους απαράδεκτους όρους που τους αποκλείουν;

 -Στο γεγονός ότι ο μηχανισμός RescEU σκοπό έχει να ανακυκλώνει ελάχιστα μέσα πυρόσβεσης από χώρα σε χώρα, αφού η κάλυψη των αναγκών σε εθνικό επίπεδο δεν είναι επιλέξιμη στη βάση του κριτηρίου του κόστους-οφέλους;

 -Στο γεγονός ότι η εκπόνηση ενιαίου σχεδιασμού αντιπυρικής προστασίας με έμφαση στην πρόληψη, στην οργάνωση των επίγειων δυνάμεων στο πλαίσιο της ολοκληρωμένης διαχείρισης και προστασίας των δασών καθώς και η πυρόσβεση, η στελέχωση των Πυροσβεστικών Σωμάτων και των Δασικών Υπηρεσιών με όλο το απαιτούμενο προσωπικό θεωρούνται περιττό κόστος για αυτό και δεν ιεραρχούνται,  στο πλαίσιο της πολιτικής της ΕΕ που βάζει σε κίνδυνο ανθρώπους, λαϊκή περιουσία και περιβάλλον;»