Θρήνος για την 67χρονη Μαρία που έχασε τη ζωή της στο αεροδρόμιο «Ελ. Βενιζέλος»

Σε κλίμα βαθιάς συγκίνησης μίλησε η πρόεδρος του Συλλόγου «ΥΠΕΡΙΩΝ», Σοφία Μαροπούλου, για τον αιφνίδιο και τραγικό θάνατο της Μαρίας Λαδά, ιδρυτικού στελέχους του Σωματείου και μιας γυναίκας που, όπως τόνισε, υπήρξε αγωνίστρια της ζωής και της προσφοράς.

Όπως είπε η κα. Μαροπούλου στον ραδιοφωνικό σταθμό COSMOS 96,5 σύμφωνα με το inkefalonia.gr «δύσκολη, πάρα πολύ δύσκολη μέρα ξημέρωσε για τον Υπερίωνα». Η είδηση έγινε γνωστή νωρίς το πρωί, όταν ενημερώθηκε η γραμματέας του Σωματείου. Η Μαρία Λαδά, με ενεργή συμμετοχή από την ίδρυση του Συλλόγου, βρισκόταν στην Αθήνα, όπου και σημειώθηκε το περιστατικό που οδήγησε στον θάνατό της.

Η διαδρομή μιας αγωνίστριας

Η Σοφία Μαροπούλου δεν έκρυψε τη συγκίνησή της, επισημαίνοντας πως ξεκίνησαν μαζί τη διαδρομή του «Υπερίωνα», «μια χούφτα ανθρώπων», με τη Μαρία να αποτελεί προτεργάτη της προσπάθειας. Τη χαρακτήρισε «σωστή επαγγελματία», καθώς διατηρούσε μεγάλο κατάστημα στο Ληξούρι.

Η Μαρία Λαδά έπασχε από σπάνιο νόσημα και ήταν μέλος συλλόγου που ανήκει στην Ελληνική Ομοσπονδία Συλλόγων Σπανίων Νοσημάτων, μια ομοσπονδία διεθνούς κύρους με σημαντική επιστημονική και εκπαιδευτική δράση. Μάλιστα, όπως υπογράμμισε η πρόεδρος, η απώλειά της σημειώθηκε παραμονή της Παγκόσμιας Ημέρας Σπανίων Νοσημάτων.

Είχε ταξιδέψει στην Αθήνα για να συμμετάσχει σε συνέδριο και φεστιβάλ που διοργανωνόταν στο πλαίσιο της ημέρας αυτής, ενώ παράλληλα επρόκειτο να επισκεφθεί τον γιατρό της για πρόβλημα που αντιμετώπιζε με τα μάτια της.

Το τραγικό περιστατικό στο αεροδρόμιο

Σύμφωνα με όσα μετέφερε η κ. Μαροπούλου, η Μαρία ταξίδεψε αεροπορικώς και, φτάνοντας στην Αθήνα, επιβιβάστηκε κανονικά στο μικρό λεωφορείο μεταφοράς. Η ίδια χρησιμοποιούσε μικρό τροχοφόρο εξάρτημα για υποστήριξη.

Κατά την αποβίβαση της, η ράμπα του οχήματος δεν προσαρμόστηκε σωστά στην είσοδο, αφήνοντας –όπως είπε– μεγάλο κενό. Αντί να κληθούν τεχνικοί ή άλλοι αρμόδιοι, ο οδηγός επιχείρησε να τη σηκώσει στην αγκαλιά του, προκειμένου να τη βοηθήσει. Ωστόσο, και οι δύο έπεσαν στο κενό.

Η Μαρία χτύπησε σοβαρά στον θώρακα. Κατά πληροφορίες που μετέφερε η πρόεδρος, εκτιμήθηκε από γιατρούς ότι υπέστη εσωτερική αιμορραγία. Παρέμεινε σε επαφή με το περιβάλλον κατά τη μεταφορά της στο ιατρείο του αεροδρομίου. Όπως συγκλονισμένη ανέφερε η κ. Μαροπούλου, όταν ρωτήθηκε ο αδελφός της –που τη συνόδευε– αν επιθυμούν να κληθεί αστυνομία, η ίδια απάντησε: «Αφήστε πρώτα να δω την υγεία μου και μετά βλέπουμε».

Στη συνέχεια ειδοποιήθηκε το ΕΚΑΒ (166) και μεταφέρθηκε στο Νοσοκομείο «Γεννηματάς». Εκεί ξεκίνησαν οι απαραίτητες εξετάσεις, ωστόσο η κατάστασή της επιδεινωνόταν. Λίγο αργότερα κατέληξε.

«Έφυγε από αυτό που φοβόταν»

Η πρόεδρος του «Υπερίωνα» περιέγραψε τη Μαρία ως μια γυναίκα που είχε υποβληθεί σε αμέτρητα χειρουργεία στο ΚΑΤ και πάλευε αδιάκοπα για την υγεία της. Ο αδελφός της, που αντιμετώπιζε το ίδιο πρόβλημα, είχε φύγει σε νεαρή ηλικία, ωστόσο η ίδια δεν σταμάτησε ποτέ να αγωνίζεται.

Μόλις τρεις ημέρες πριν, είχε συμμετάσχει στην καρναβαλική παρέλαση, ενώ συνέχιζε κανονικά τη γυμναστική της. Είχε έντονη δραστηριότητα και μέχρι πρόσφατα επικοινωνούσε για ζητήματα προσβασιμότητας, ενημερώνοντας για έργα πεζοδρομίων και ζητώντας την τοποθέτηση ραμπών. Μάλιστα, η κ. Μαροπούλου είχε αποστείλει σχετική ανακοίνωση στους αρμόδιους φορείς, την οποία –όπως είπε– η Μαρία πιθανότατα είδε στο κινητό της λίγο πριν το ταξίδι.

«Δεν θέλω να κατηγορήσω τον οδηγό. Έκανε μια ανθρώπινη κίνηση. Όμως το κενό ήταν μεγάλο και έπρεπε να ειδοποιηθούν οι αρμόδιοι», σημείωσε, προσθέτοντας με πικρία πως «δυστυχώς εξακολουθούν να υπάρχουν νοοτροπίες που υποτιμούν τα άτομα με αναπηρία».

Μια μεγάλη απώλεια

Η απώλειά της χαρακτηρίστηκε «τεράστια» για το Ληξούρι, για την Ομοσπονδία Σπανίων Νοσημάτων και για τον «Υπερίωνα», όπου «δούλευε πάρα πολύ για όλους». Ήταν ιδιαίτερα δραστήρια, με έντονη επιθυμία για ζωή και προσφορά.

Επισκεπτόταν σχολεία, μιλούσε ανοιχτά στα παιδιά για την κατάστασή της, απαντούσε χωρίς δισταγμό σε κάθε ερώτηση, εξηγώντας με απλότητα και πληρότητα τη διαφορετικότητά της. Είχε πλήρη αποδοχή του εαυτού της και, όπως ειπώθηκε, στήριζε την οικογένειά της και τα άτομα με αναπηρία με όλες της τις δυνάμεις.

«Έφυγε από αυτό που φοβόταν. Με το παραμικρό πέσιμο είχε κατάγματα και έτρεχε στην Αθήνα», ανέφερε χαρακτηριστικά η πρόεδρος, προσθέτοντας πως το τελευταίο διάστημα είχε αποκτήσει «μια απερίγραπτη δύναμη».

Οι επόμενες διαδικασίες

Όπως έγινε γνωστό, θα διενεργηθεί νεκροψία-νεκροτομή, ενώ αναμένονται νεότερες πληροφορίες από τη Δευτέρα. Το Διοικητικό Συμβούλιο του «Υπερίωνα» θα συνεδριάσει άμεσα και θα εκδώσει σχετικό δελτίο Τύπου.

Η κηδεία θα πραγματοποιηθεί στο Ληξούρι, στον Παντοκράτορα, ενώ η ταφή θα γίνει στα Καμιναράτα, τόπο καταγωγής της, όπου αναπαύονται ήδη η μητέρα και ο αδελφός της.

«Θα παλέψουμε για τη μνήμη της»

Η Σοφία Μαροπούλου κατέληξε υπογραμμίζοντας πως ο Σύλλογος θα συνεχίσει να αγωνίζεται «για τον τρόπο με τον οποίο έφυγε και για τη μνήμη της», ώστε –όπως είπε– να δικαιωθεί έστω και μετά θάνατον.

«Αυτά είναι για τα οποία φωνάζουμε: για τις ράμπες, για τα πεζοδρόμια, για τις λακκούβες», τόνισε, περιγράφοντας τα διαχρονικά προβλήματα προσβασιμότητας που αντιμετωπίζουν τα άτομα με αναπηρία.

Η τοπική κοινωνία παραμένει συγκλονισμένη. «Σε τέτοιες ώρες δεν μπορεί να πει κανείς τίποτα άλλο», ειπώθηκε κλείνοντας τη συνέντευξη, με τη μνήμη της Μαρίας Λαδά να συνοδεύεται από βαθιά θλίψη αλλά και την υπόσχεση συνέχισης του αγώνα που η ίδια υπηρέτησε μέχρι τέλους.