Βουλευτές ΚΚΕ: Στη Βουλή τα σοβαρά προβλήματα πυροπροστασίας στην ΠΕ Ηρακλείου ενόψει αντιπυρικής περιόδου

Την άμεση λήψη ουσιαστικών μέτρων για την αντιπυρική θωράκιση της Περιφερειακής Ενότητας Ηρακλείου ζητούν με κοινοβουλευτική παρέμβασή τους προς τον Υπουργό Κλιματικής Κρίσης και Πολιτικής Προστασίας οι βουλευτές του ΚΚΕ, Μανώλης Συντυχάκης, Θανάσης Παφίλης και Νίκος Παπαναστάσης.

Στην ερώτησή τους επισημαίνουν ότι, παρά την έναρξη της νέας αντιπυρικής περιόδου, η Πυροσβεστική Υπηρεσία Ηρακλείου εξακολουθεί να αντιμετωπίζει σοβαρές ελλείψεις σε προσωπικό, εξοπλισμό, οχήματα και υποδομές, γεγονός που εντείνει την ανησυχία για την επιχειρησιακή της επάρκεια.

Όπως υπογραμμίζεται, η Πυροσβεστική Υπηρεσία του νομού κλήθηκε την προηγούμενη χρονιά να διαχειριστεί περισσότερα από 100 περιστατικά πυρκαγιών σε αγροτικές, δασικές και αστικές περιοχές, συμπεριλαμβανομένης και της μεγάλης φωτιάς στη ΒΙ.ΠΕ. Ηρακλείου.

Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στα αυξημένα χαρακτηριστικά επικινδυνότητας της περιοχής, καθώς ο πληθυσμός του νομού πολλαπλασιάζεται τους θερινούς μήνες λόγω τουρισμού, ειδικά σε περιοχές όπως η Χερσόνησος, όπου οι διαθέσιμες ξενοδοχειακές κλίνες ξεπερνούν τις 33.000.

Παράλληλα, οι βουλευτές αναδεικνύουν ότι το Ηράκλειο διαθέτει μόλις τέσσερις Πυροσβεστικούς Σταθμούς, ενώ οι ανάγκες αυξάνονται διαρκώς, την ώρα που οι πυροσβέστες εργάζονται υπό καθεστώς υπερεργασίας, με εκατοντάδες οφειλόμενα ρεπό και άδειες.

Στην παρέμβασή τους ζητούν, μεταξύ άλλων:

Να μην υπάρξει καμία μετακίνηση πυροσβεστών από το Ηράκλειο

Να καλυφθούν όλες οι ανάγκες με μόνιμο προσωπικό

Να ενισχυθεί η υπηρεσία με σύγχρονα οχήματα, εξοπλισμό και κατάλληλες κτιριακές υποδομές

Να αναβαθμιστούν τα Πυροσβεστικά Κλιμάκια Χερσονήσου και Μοιρών σε πλήρεις Πυροσβεστικούς Σταθμούς

Να αποδοθούν όλα τα οφειλόμενα ρεπό

Να μονιμοποιηθούν οι εποχικοί, πενταετείς και επταετείς πυροσβέστες

Να θεσπιστεί σύγχρονο μισθολόγιο και πενθήμερη εργασία με πλήρη αποζημίωση υπερωριών και αργιών

Οι βουλευτές τονίζουν ότι η πυροπροστασία δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται ως δευτερεύον κόστος, αλλά ως κρίσιμος πυλώνας προστασίας της ανθρώπινης ζωής, του φυσικού πλούτου και των τοπικών κοινωνιών, ιδιαίτερα σε περιοχές αυξημένης επικινδυνότητας όπως η Κρήτη.