Κρήτη: Οι ορειβάτες επισκέφθηκαν Ελούντα, Πινές και «Τσιφλίκι» (Βίντεο)

Την Κυριακή 2 Φεβρουαρίου μαζευτήκαμε μια μεγάλη ομάδα πεζοπόρων για την καθιερωμένη μας κυριακάτικη πεζοπορία του Ορειβατικού Συλλόγου Αγίου Νικολάου! Αρωγός στην αθρόα συμμετοχή υπήρξε σίγουρα ο καλός καιρός, αλλά και η διαδρομή τόσο για τον μικρό βαθμό δυσκολίας όσο και για την φυσική ομορφιά της: ήταν η περιοχή γύρω απ’ την Ελούντα, μια από τις πιο όμορφες του νομού μας!

Ξεκινάμε λοιπόν ανηφορίζοντας τα στενά της πάνω γειτονιάς με πρώτη στάση το πανέμορφο ξωκλήσι του Αγίου Αντωνίου με το προαύλιο που ‘βλέπει’ στον κόλπο της Ελούντας. Κατόπιν ανεβαίνουμε κι άλλο από ωραία στρωμένα καλντερίμια φτιαγμένα με την χαρακτηριστική πέτρα της περιοχής. Ήταν ο δρόμος που συνέδεε Ελούντα, Πινές με το κεφαλοχώρι της Φουρνής. Όσο ανεβαίνουμε, τόσο αυξάνεται και η θέα ως πέρα στη χερσόνησο της Κολοκύθας. Όνειρο!

Κάποτε φτάνουμε και στις Πινές με χαρακτηριστικό τους παλιό μυλοτόπι. Μεγάλο χωριό διασκορπισμένο σε διάφορες συνοικίες. Εμείς θα κατευθυνθούμε προς τις Πάνω Πινές, όπου θα κάνουμε στάση στις τρεις μνημειακές δεξαμενές νερού (πηγάδες), ενώ η διαδρομή ως εκεί μας προσφέρει πολλές όμορφες εικόνες με τους νοτισμένους στην πρωινή δροσιά καταπράσινους ελαιώνες, τα κοτέτσια με κότες και γαλοπούλες, τα μαντριά με τα αιγοπρόβατα που τρέχουν  στο άκουσμά μας!

Τέλος θα ακολουθήσουμε πορεία κατηφορική προς το φαράγγι του Χαυγά, ένα μικρό δασωμένο αριστούργημα της φύσης. Το πέτρινο με υπερυψωμένα τοιχώματα μονοπάτι, που ακολουθούμε, δείχνει ότι επρόκειτο για πολυσύχναστο πέρασμα κάποτε, καθώς ένωνε Πάνω Μεραμπέλλο μα Σπιναλόγκα. Θα βγούμε πολύ κοντά στην τουριστική περιοχή της Πλάκας, όπου χτίζεται άλλο ένα μεγάλο ξενοδοχείο, δίπλα στο μαντρί με τα φασαριόζικα αιγοπρόβατα. Κι είναι απορίας άξιον πώς στην Κρήτη συνδέονται τόσο στενά και συνυπάρχουν αυτές οι δυο διαφορετικές πηγές εσόδων: ο τουρισμός με την κτηνοτροφία!

Κατόπιν από περάσματα θα φτάσουμε στον οικισμό «Τσιφλίκι», όπου υπάρχει εντυπωσιακό κτίριο, θερινή κατοικία του Αγά του Χουμεριάκου με θέα στον κόλπο και με ταμπέλα "προς πώληση", για όποιον ενδιαφέρεται. Μαθαίνω πως μετά την απελευθέρωση από τους Τούρκους το μέρος πέρασε σε Έλληνες Μικρασιάτες πρόσφυγες κι έτσι κάπως έφτασε σήμερα να ανήκει σε ιδιώτες! Ελπίζουμε οι νέοι του ιδιοκτήτες να του δώσουν την ανακαίνιση που του αξίζει!

Από εδώ θα πάρουμε το παραλιακό μονοπάτι δίπλα στις δέστρες με τις βάρκες και τα ψαροκάικα, και καθώς η μέρα είναι τέλεια, νιώθουμε τόσο τυχεροί, που μπορούμε να χαρούμε αυτήν την  ομορφιά! Μια εικόνα γαλήνια που δεν θυμίζει σε τίποτα την ‘τρέλα’ του καλοκαιριού με την κίνηση και τον συνωστισμό σε δρόμο και παραλία! Και κάπως έτσι θα φτάσουμε πίσω στην αφετηρία έχοντας διανύσει 13,5 χιλιόμετρα σε 4,5 ώρες περίπου κι αφού ευχαριστήσουμε την αρχηγό μας Grit Hammer και την οικογένειά της που μοιράστηκαν μαζί μας ιδανικά τα μυστικά του τόπου τους, θα διασκορπιστούμε σε ομάδες είτε για καφέ κάτω απ’ τον ήλιο είτε για μπάνιο –η μέρα το ζητάει- είτε για ψαράκι στις ταβέρνες ή όπως αλλιώς επιθυμεί ο καθένας το υπόλοιπο της Κυριακής του!