Πεζοπορία: Χοντροβολάκοι-Λίμνη Σκάφη-Σχινοκάψαλα (βίντεο)

Μια ενδιαφέρουσα πεζοπορία πραγματοποίησε ο Ορειβατικός Αγίου Νικολάου την Κυριακή 8 Μαΐου 2022 στα νότια του όρους της Θρυπτής στην περιοχή Σχινοκαψάλων - Ορεινού. Είκοσι τρεις πεζοπόροι από την περιοχή Αγίου Νικολάου και Ιεράπετρας με τον σύλλογο Αγίου Νικολάου και μια ομάδα από τον Φυσιολατρικό Ορειβατικό Σύλλογο Σητείας, συνολικά γύρω στα 35 άτομα, ξεκινήσαμε στις 9 η ώρα το πρωί από την περιοχή Χοντροβολάκοι, ανάμεσα στα δύο χωριά.

Πρώτη στάση να θαυμάσουμε την τεχνητή λιμνοδεξαμενή συγκέντρωσης του νερού δίπλα στο δρόμο και τη φυσική καμάρα που σχηματίζουν τα βράχια ίσια πάνω της (αργότερα θα ανέβουμε σε αυτήν, για να ατενίσουμε τη θέα στις νότιες ακτές της Κρήτης). Στη συνέχεια παίρνουμε ανηφορικά τον επαρχιακό δρόμο, ‘ευκολάκι’, που μας δίνει την ευκαιρία να κάνουμε παρεάκια και να γνωριστούμε καλύτερα οι δύο σύλλογοι.

Λίγο κρατάει αυτή η ευφορία, γιατί μετά από λίγο ‘κόβουμε’ σε ελεύθερη, σχεδόν κάθετη, ανάβαση στο φαράγγι αριστερά του δρόμου ανάμεσα από βράχους, θάμνους και σκόρπια πεύκα. Λίγο hard rock, για να τιμήσουμε και την επωνυμία μας ως ‘Ορειβατικοί Σύλλογοι’. Η ανηφόρα μας αποζημιώνει, καθώς στο τελείωμά της αντικρίζουμε την τεχνητή, αλλά όχι γι’ αυτό λιγότερο ειδυλλιακή, λίμνη ‘Σκάφη’ σε υψόμετρο 640 μέτρα.

Η μικρή τεχνητή λίμνη της Σκάφης, βρίσκεται 3χλμ νοτιοδυτικά του καταπράσινου χωριού Ορεινού του όρους της Θρυπτής, σε ένα από τα ωραιότερα τοπία της Κρήτης, σε μια περιοχή πνιγμένη στα πεύκα. Η λίμνη, η μοναδική στο όρος της Θρυπτής, παίρνει το όνομα της από το μακρόστενο σχήμα της που από ψηλά θυμίζει σκάφη. Το νερό την άνοιξη είναι διαυγές και είναι ιδανικό για ένα κρύο μπάνιο. Η πρόσβαση στο σημείο γίνεται από χωματόδρομο δυτικά του Ορεινού και ακολουθώντας μετά από 2χλμ το τσιμεντένιο λούκι που μεταφέρει το νερό από τα βουνά στη λίμνη μέσω του ρέματος της Γούλας.

Βγάζουμε την ομαδική μας φωτογραφία με φόντο την λίμνη, αφού η ‘κολύμπα’ με τις αντανακλάσεις της, αποτελεί αξιόλογο φόντο. Πολλοί περιεργάζονται τον μικρόκοσμο της λίμνης, μια αράχνη, που μπαινοβγαίνει στα νερά της, μικρούς αλλά και μεγαλύτερους γυρίνους. Με δυσκολία αφήνουμε το όμορφο αυτό τοπίο ακολουθώντας ανηφορικά τον παλιό καταπότη, που οδηγεί με φόρα το νερό απ’ τις πηγές της Θρυπτής υψηλότερα. Εδώ φυτρώνουν ορχιδέες, σπαράγγια, αλλά εντύπωση μας κάνουν οι άσπρες λαδανιές, ασυνήθιστες σε άλλες περιοχές. Βγαίνουμε σε αγροτικό δρόμο κι αντικρίζουμε το χωριό του Ορεινού και τα καλλιεργημένα με αμπέλια και ελιές χωράφια.

Βρίσκουμε το ανηφορικό μονοπάτι, που περνάει από παλιά μαντριά και ίχνη ανθρώπινης δραστηριότητας κι έπειτα ισιώνει δίνοντάς μας ανάσες και προσφέροντάς μας απρόσκοπτη θέα στην γύρω περιοχή. Εδώ μας περιμένει μια αναπάντεχη συνάντηση: ο Ε.Ο.Σ. Ηρακλείου, σύλλογος γνωστός σε μας, αφού έχουμε πραγματοποιήσει στο πρόσφατο παρελθόν κοινές πεζοπορίες, διασχίζει το ίδιο μονοπάτι απ’ την αντίθετη κατεύθυνση. Χαρές, ευχές και χαιρετισμοί αντιλαλούν στο στενό μονοπάτι, καθώς αντικρίζουμε τα γνωστά φιλικά πρόσωπα. Αποχαιρετούμε τα παιδιά., που θα συνεχίσουν την πορεία τους διασχίζοντας το φαράγγι του Ορεινού και τερματίζοντας στο δασάκι του Κουτσουρά, και συνεχίζουμε.

Λίγο πριν την τελική κατηφόρα, η ομάδα θα χωριστεί στα δύο, καθώς κάποιοι θα προωθηθούν στον απότομο σαν φρούριο βράχο, που είχαμε δει από κάτω κατά την έναρξη, για να θαυμάσουμε τη θέα. Πραγματικά αξίζει το σκαρφάλωμα στην κορυφή του, καθώς από κει φαίνονται όλα τα νότια παράλια, τα χωριά κι οι παραλιακοί οικισμοί, καθώς και τα νησιά της Χρυσής και το Κουφονήσι. Στη συνέχεια παίρνουμε τον αγροτικό κατηφορικό δρόμο και τερματίζουμε στο χωριό των Σχινοκαψάλων.

Ο οικισμός Σχινοκάψαλα, είναι χτισμένος στις πλαγιές της Θρυπτής, σε υψόμετρο 432μ. Χωριό αμφιθεατρικά χτισμένο, με άπλετη θέα στο Λιβυκό πέλαγος, συνδυάζει τις ομορφιές του βουνού και της θάλασσας, το εντυπωσιακό ορεινό ανάγλυφο και τις πανέμορφες παραλίες (Αχλιές, Μαύρος Κόλυμπος, Γαλήνη). Η ιστορία του χωριού ξεκινάει από παλιά -η Ενετική απογραφή του 1583 καταγράφει 162 κατοίκους. Σύμφωνα με το θρύλο η ονομασία του προέρχεται από τις περιπέτειες του πρώτου οικιστή, ο οποίος ζούσε σε μια σπηλιά που την προστάτευαν σκίνοι. Όταν, μετά από πυρκαγιά, οι σκίνοι κάηκαν, το καψαλισμένο τοπίο με τις στάχτες και τους καμμένους κορμούς, ονοματοδότησε την περιοχή. Αργότερα το χωριό ερήμωσε όχι όμως και τα ιδιαίτερα εύφορα εδάφη του, τα οποία αξιοποιούνταν κυρίως από κατοίκους του Ορεινού. Από την πυκνή βλάστηση χάρις στα πλούσια νερά της περιοχής, ξεχωρίζει το πευκόδάσος ‘Λειβαδάκια’ στα βόρεια του χωριού, ιδανικό για περιπατητικές εξορμήσεις

Στα Σχινοκάψαλα μας περιμένει το λεωφορείο, για να μας οδηγήσει στην όμορφη και υπήνεμη παραλία της Αχλιάς. Εδώ κάποιοι θα ρίξουν τις βουτιές του ξεπλύνοντας τις σκόνες της διαδρομής κι όλοι μαζί πίνουμε την μπίρα μας κι ανανεώνουμε το ραντεβού μας για την επόμενη βδομάδα.

Να ευχαριστήσουμε τον αρχηγό μας, Θανάση Κολοτούρο, για την όμορφη αυτή εκδρομή, που συνδύαζε πηγές, λίμνες, πευκόδασος και θέα, αλλά επίσης και την οικογένεια του αείμνηστου φίλου και συνορειβάτη, Μανόλη Σπυριδάκη, που μας πρόσφερε το κέρασμα μετά το πέρας της διαδρομής στη μνήμη του, καθώς και την καντίνα στην Αχλιά, για τη φιλοξενία και τα συνοδευτικά μεζεδάκια. Συνολικά περπατήσαμε γύρω στα 15 χιλιόμετρα με υψομετρική διαφορά περίπου 800 μέτρα σε πέντε ώρες.