Ανάλυση CNN: Δύο μήνες μετά την έναρξη του πολέμου με το Ιράν, σχεδόν όλοι είναι χαμένοι – Η παγκόσμια εικόνα πίσω από τη σύγκρουση

Ο Αμερικανός πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ είχε εμφανιστεί απόλυτα βέβαιος ότι η σύγκρουση με το Ιράν θα είχε γρήγορη και αποφασιστική έκβαση. Μόλις λίγες ημέρες μετά την έναρξη των εχθροπραξιών, είχε δηλώσει πως οι Ηνωμένες Πολιτείες «έχουν ήδη κερδίσει τον πόλεμο με πολλούς τρόπους», δημιουργώντας την εντύπωση μιας άμεσης στρατιωτικής και πολιτικής επιτυχίας. Ωστόσο, δύο μήνες αργότερα, η εικόνα στο πεδίο δείχνει μια εντελώς διαφορετική πραγματικότητα, με τη σύγκρουση να έχει παγώσει σε μια εύθραυστη ισορροπία χωρίς ορατή λύση.

Σύμφωνα με αναλύσεις διεθνών μέσων, οι εχθροπραξίες μπορεί να έχουν περιοριστεί σε ένταση, όμως οι συνέπειες εξακολουθούν να εξαπλώνονται σε πολλαπλά επίπεδα, επηρεάζοντας όχι μόνο τη Μέση Ανατολή αλλά και την παγκόσμια οικονομία. Η αναλύτρια Μέλανι Σίσον από το Brookings Institution επισημαίνει ότι δεν υπάρχουν πραγματικοί νικητές σε τέτοιες συγκρούσεις, παρά μόνο χώρες που βρίσκονται σε καλύτερη ή χειρότερη θέση για να διαχειριστούν το κόστος.

Στο επίκεντρο της κρίσης βρίσκεται το Ιράν, το οποίο έχει δεχθεί σοβαρά πλήγματα τόσο σε στρατιωτικό όσο και σε κοινωνικοοικονομικό επίπεδο. Οι αεροπορικές επιθέσεις που αποδίδονται στις ΗΠΑ και το Ισραήλ έχουν προκαλέσει εκτεταμένες καταστροφές σε υποδομές, ενώ χιλιάδες άνθρωποι έχουν χάσει τη ζωή τους. Παράλληλα, η εσωτερική κατάσταση επιδεινώνεται, με το καθεστώς να εντείνει την καταστολή και να περιορίζει δραστικά τις ελευθερίες, επιβάλλοντας αυστηρά μέτρα ελέγχου και περιορισμούς στην πληροφόρηση.

Την ίδια στιγμή, ο οικονομικός αποκλεισμός και οι στρατιωτικές επιχειρήσεις έχουν οδηγήσει σε βαθιά ύφεση την ιρανική οικονομία. Η ανεργία αυξάνεται, οι τιμές βασικών αγαθών εκτοξεύονται και η καθημερινότητα των πολιτών γίνεται ολοένα πιο δύσκολη. Παρά τις πιέσεις, το καθεστώς εμφανίζεται ανθεκτικό, διατηρώντας τον έλεγχο, αλλά με αυξανόμενη ένταση στο εσωτερικό του.

Σημαντικές επιπτώσεις καταγράφονται και σε γειτονικές χώρες όπως ο Λίβανος, ο οποίος παραμένει εγκλωβισμένος στη μακροχρόνια σύγκρουση Ισραήλ και φιλοϊρανικών δυνάμεων. Οι συγκρούσεις έχουν επανέλθει με ένταση, προκαλώντας εκτεταμένες καταστροφές και μαζικούς εκτοπισμούς πληθυσμών. Ολόκληρες περιοχές έχουν ισοπεδωθεί, ενώ η επιστροφή των κατοίκων τους παραμένει αβέβαιη.

Στον Περσικό Κόλπο, χώρες όπως τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, το Κατάρ και το Κουβέιτ αντιμετωπίζουν νέες προκλήσεις, καθώς οι ενεργειακές οδοί απειλούνται. Το προσωρινό κλείσιμο ή ο περιορισμός των Στενών του Ορμούζ έχει προκαλέσει αναταράξεις στις διεθνείς αγορές πετρελαίου, επηρεάζοντας άμεσα τις παγκόσμιες τιμές ενέργειας και αυξάνοντας το κόστος μεταφορών.

Στις Ηνωμένες Πολιτείες, οι επιπτώσεις έχουν αρχίσει να γίνονται αισθητές στην καθημερινή οικονομία. Η άνοδος των τιμών καυσίμων έχει οδηγήσει σε αύξηση του πληθωρισμού, ενώ η καταναλωτική εμπιστοσύνη παρουσιάζει πτώση. Η οικονομία, που εξαρτάται ακόμη σε μεγάλο βαθμό από τα ορυκτά καύσιμα, δέχεται πίεση, με πολιτικές επιπτώσεις για την κυβέρνηση Τραμπ.

Σε παγκόσμιο επίπεδο, το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο προειδοποιεί για επιβράδυνση της ανάπτυξης και άνοδο του πληθωρισμού, ιδιαίτερα σε φτωχότερες χώρες που εξαρτώνται από τις εισαγωγές ενέργειας και τροφίμων. Η κρίση έχει προκαλέσει αλυσιδωτές αντιδράσεις, από την Ασία έως τη Λατινική Αμερική, δημιουργώντας ένα νέο κύμα οικονομικής αβεβαιότητας.

Παράλληλα, η γεωπολιτική εικόνα δείχνει να αλλάζει. Η Κίνα φαίνεται να επωφελείται στρατηγικά, διατηρώντας ενεργειακά αποθέματα και ενισχύοντας τη θέση της στη διεθνή σκηνή, ενώ παρουσιάζεται ως δύναμη σταθερότητας. Αντίστοιχα, η Ρωσία κερδίζει από την άνοδο των τιμών ενέργειας, ενισχύοντας τα έσοδά της σε μια περίοδο διεθνούς έντασης.

Την ίδια στιγμή, οι αμυντικές δαπάνες παγκοσμίως αυξάνονται, καθώς πολλές χώρες επενδύουν περισσότερο στην ασφάλεια. Η ενεργειακή κρίση ενισχύει επίσης τη στροφή προς ανανεώσιμες πηγές, αν και η μετάβαση παραμένει αργή.

Το ερώτημα που παραμένει ανοιχτό είναι αν η σύγκρουση μπορεί να οδηγηθεί σε πραγματική αποκλιμάκωση ή αν πρόκειται για μια νέα μακροχρόνια γεωπολιτική αναταραχή. Το μόνο βέβαιο είναι ότι οι υποσχέσεις για μια γρήγορη νίκη έχουν δώσει τη θέση τους σε μια πολύ πιο σύνθετη και απρόβλεπτη παγκόσμια κρίση.