Κίνα: Πάνω από 1 δισεκατομμύριο βαρέλια τα αποθέματα πετρελαίου - Πώς κερδίζει από τον πόλεμο!

Σε ύψη-ρεκόρ τα κινεζικά αποθέματα πετρελαίου - Η Κίνα επωφελείται στην πράξη από τον πόλεμο - Τα μάτια του Πεκίνου στραμμένα στο μέλλον της Μέσης Ανατολής

Δεν είναι λίγοι οι αναλυτές που από τότε που ξεκίνησε ο πόλεμος εναντίον του Ιράν υποστηρίζουν ότι το απώτερο κίνητρο των ΗΠΑ να στηρίξουν τη δεδομένη στιγμή την επιχείρηση “Επική Οργή” ήταν η αύξηση της πίεσης προς την Κίνα. Άλλωστε, το Ιράν είναι γνωστό σε όλους ότι ήταν βασικός οικονομικός εταίρος της Κίνας, προς την οποία εξήγαγε σημαντικό ποσοστό της παραγωγής του σε πετρέλαιο. Μάλιστα, αρκετοί επισημαίνουν ότι μετά την ανατροπή του Νικολάς Μαδούρο στη Βενεζουέλα και την απώλεια της κυριότερης πηγής προέλευσης των εισαγωγών πετρελαίου της Κίνας, η απώλεια της πρόσβασης στο ιρανικό πετρέλαιο θα ήταν καθοριστικής σημασίας για τις ενεργειακές δυνατότητες της Κίνας.

Αν όμως ήταν όντως αυτή η προσδοκία της Ουάσιγκτον, δεν επιβεβαιώνεται από την εξέλιξη των πραγμάτων. Κι αυτό γιατί η Κίνα δεν υφίσταται πραγματικά καμία πίεση από την κατάσταση που έχει διαμορφώσει ο πόλεμος στον Περσικό κόλπο. Αφενός, η εξαγωγή του ιρανικού πετρελαίου σε μεγάλο βαθμό συνεχίζεται απρόσκοπτα. Αυτό συμβαίνει γιατί σε αντίθεση με τα πλοία που οι Ιρανοί χαρακτηρίζουν ως προερχόμενα από εχθρικές δυνάμεις, από τα στενά του Ορμούζ εξακολουθούν να περνούν ελεύθερα όλα τα δεξαμενόπλοια που ανήκουν σε όλες τις άλλες χώρες, ως εκ τούτου η μέχρι στιγμής μείωση της ροής ιρανικού (αλλά και σαουδαραβικού και εμιρατινού) πετρελαίου για την Κίνα είναι μικρή.

Αφετέρου όμως, ακόμα κι αν η παραγωγή του Ιράν έπαυε ή ακόμα κι αν τα στενά του Ορμούζ έκλειναν και για τα κινεζικά τάνκερς, και πάλι η μεγάλη δύναμη της Ασίας δεν θα είχε κανένα λόγο να ανησυχήσει άμεσα! Όπως αποκάλυψε μιλώντας στο Newshub ο Μιχάλης Μαθιουλάκης, αναλυτής και σύμβουλος ενεργειακής στρατηγικής και Ακαδημαϊκός Διευθυντής του Ελληνικού Ενεργειακού Φόρουμ, η Κίνα διαθέτει αποθηκευμένα πάνω από 1 δισεκατομμύριο βαρέλια αργού πετρελαίου! Συγκεκριμένα, σύμφωνα με όλες τις έγκυρες εκτιμήσεις τα κινεζικά στρατηγικά και εμπορικά αποθέματα (σε εταιρείες κρατικής ιδιοκτησίας) υπολογίζονται λίγο πάνω ή κάτω από 1,2 δις βαρέλια, ποσότητα που θεωρείται ρεκόρ για τα αποθεματικά της χώρας.

Οι λόγοι που συγκλίνουν σε αυτό το αποτέλεσμα, σύμφωνα με όσα τόνισε ο κ.Μαθιουλάκης, είναι πολλοί. Καταρχάς, μετά την πανδημία και το σοκ της κινεζικής παραγωγικής μηχανής την περίοδο 2020-21 η κινεζική βιομηχανία δεν ανέκαμψε ποτέ πλήρως στα προ πανδημίας επίπεδα. Την ίδια ώρα όμως οι εισαγωγές πετρελαίου συνέχισαν να αυξάνονται σταθερά. Παράλληλα, το Πεκίνο φρόντισε να διαφοροποιήσει όσο το δυνατόν περισσότερο την προέλευση των καυσίμων που εισάγει, ενώ την ίδια στιγμή διαφοροποιείται σημαντικά και το μίγμα της ενέργειας, με την πυρηνική και τις ανανεώσιμες πηγές να διευρύνουν τα μερίδιά τους έναντι των υδρογονανθράκων. 

Όλα αυτά έχουν ως αποτέλεσμα και τα αποθέματα να αυξάνουν, αλλά και η εξάρτηση από το πετρέλαιο να μειώνεται. Έτσι, η Κίνα σήμερα όχι μόνο έχει αποθέματα μέχρι τα τέλη του 2026 περίπου, ακόμα και σήμερα να σταματήσει πλήρως τις εισαγωγές, αλλά επιπλέον έχει τη δυνατότητα να εξάγει η ίδια αποθέματα, πουλώντας σε άλλες χώρες που έχουν ανάγκη, και δη σε υψηλότερες σαφώς τιμές από ό,τι τα έχει αγοράσει. Σε όλα τα παραπάνω πρέπει να προσθέσουμε και ότι η Κίνα διαθέτει επιβεβαιωμένα κοιτάσματα άνω των 28 δισεκατομμυρίων βαρελιών, αν και η σημερινή της παραγωγή είναι περίπου το 30% των αναγκών της σε αργό πετρέλαιο.

Συνεπώς, η Κίνα όχι μόνο δεν υφίσταται πίεση από τον πόλεμο Ηνωμένων Πολιτειών και Ισραήλ εναντίον του Ιράν, όχι μόνο έχει καταφέρει να ελαχιστοποιήσει την εξάρτησή της από τις συνέπειες ενός πολέμου στον Περσικό κόλπο, αλλά καταφέρνει να αποκομίζει ακόμα και οικονομικά οφέλη, είτε πουλώντας σε πολύ καλύτερες τιμές τα αποθέματά της σε αργό πετρέλαιο και προϊόντα διύλισης πετρελαίου, είτε χρησιμοποιώντας τον εμπορικό της στόλο για να μεταφέρει πετρέλαιο, φυσικό αέριο και άλλα προϊόντα ελεύθερα μέσα από τα στενά του Ορμούζ που είναι κλειστά για τις υπόλοιπες “σημαίες”!

Επιπρόσθετα, όπως έχει χαρακτηριστικά αναλύσει μιλώντας στη σειρά “Οι στρατηγικές της Κίνας” για τα podcast του Newshub ο Ανδρέας Λιούμπας, διεθνολόγος με ειδίκευση στην Κίνα και επικεφαλής της Ομάδας Ανατολικής Ασίας του Ινστιτούτου Διεθνών Σχέσεων, η κινεζική ηγεσία παρακολουθεί τις εξελίξεις στη Μέση Ανατολή με μεγάλη στρατηγική ηρεμία. Κι αυτό γιατί από τη μια μεριά φρόντισε να διατηρήσει στο ελάχιστο τις επενδύσεις της στο Ιράν, λόγω της αστάθειας που εμφανώς παρήγαγε το καθεστώς, αλλά και να διευρύνει σημαντικά το πεδίο συνεργασίας της με τα αραβικά κράτη του Κόλπου. 

Παράλληλα, η Κίνα βλέπει με ιδιαίτερα αισιόδοση ματιά για τα συμφέροντά της την επόμενη ημέρα στην περιοχή. Κι αυτό γιατί πιστεύει ότι από τη μια μεριά θα κεφαλαιοποιήσει την δυσαρέσκεια των αραβικών καθεστώτων με τις ΗΠΑ και τον πρόεδρο Τραμπ ιδιαίτερα, από την άλλη σκοπεύει να εισχωρήσει δυναμικά με τις εταιρείες της στην φάση ανοικοδόμησης των κατεστραμμένων υποδομών του Ιράν. Ταυτόχρονα ένα πιο μετριοπαθές και διαλλακτικό καθεστώς, που θα έχει εγκαταλείψει τις αποσταθεροποιητικές βλέψεις του στην ευρύτερη περιφέρεια, θα αποτελέσει πιο ευνοϊκό υποδοχέα των κινεζικών επενδύσεων. Συμπερασματικά, το Πεκινό εκτιμά ότι πέρα από τη φθορά που υφίσταται αυτή την στιγμή στη Μέση Ανατολή η Ουάσιγκτον, το ίδιο έχει μπροστά του πλήθος ευκαιριών να αποκομίσει σημαντικά άμεσα και έμμεσα οφέλη από την κρίση στον Περσικό.