«Κλειδώνουμε» τα νησιά με νέους Patriot - Έρχεται ενίσχυση της αποτρεπτικής δύναμης στα νησιά

Η παρουσίαση που έγινε την Πέμπτη στο υπουργείο Εθνικής Αμυνας από εκπροσώπους της αμερικανικής αμυντικής βιομηχανίας και οι συζητήσεις για την απόκτηση άλλων δύο συστημάτων που θα ενσωματωθούν στην «Ασπίδα του Αχιλλέα».

Την περαιτέρω ενίσχυση της αποτρεπτικής δύναμης στα νησιά σχεδιάζουν οι Ενοπλες Δυνάμεις, με τις ΗΠΑ να προτείνουν στην Ελλάδα την αναβάθμιση της αεράμυνας με Patriot PAC3. Πρόκειται για την κορυφαία έκδοση των Patriot παγκοσμίως, που είναι αποδεσμεύσιμη μόνο για όσες χώρες χρησιμοποιούν ήδη το συγκεκριμένο πυραυλικό σύστημα.

Αντιπροσωπεία Αμερικανών με εκπροσώπους από την κατασκευάστρια εταιρεία συναντήθηκαν την περασμένη Πέμπτη 17 Σεπτεμβρίου με επιτελείς του ΓΕΑ στο υπουργείο Εθνικής Αμυνας και σύμφωνα με πληροφορίες της Realnews έθεσαν στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων μια ολιστική πρόταση η οποία αλλάζει εντελώς τα δεδομένα στο Αιγαίο και στην ανατολική Mεσόγειο.

Στο επίκεντρο βρίσκεται η πλήρης και απρόσκοπτη διασύνδεση των ελληνικών πυροβολαρχιών Patriot με τα μελλοντικά ελληνικά F-35. Η φιλοσοφία αυτής της σύζευξης δεν είναι απλώς επικοινωνιακή, αλλά επιχειρησιακά επαναστατική. Τα stealth μαχητικά πέμπτης γενιάς θα λειτουργούν ως το «μακρύ βλέμμα» του αντιαεροπορικού συστήματος, τροφοδοτώντας το σε πραγματικό χρόνο με δεδομένα και επιτρέποντάς του να προσβάλλει στόχους ακόμα και σε «τυφλά» σημεία, όπως πίσω από ορεινούς όγκους, εκμηδενίζοντας τον χρόνο αντίδρασης του αντιπάλου.

Αυτή τη στιγμή η Ελλάδα διαθέτει έξι πυροβολαρχίες, οι οποίες σφραγίζουν τον εναέριο χώρο, με μία εξ αυτών να έχει μετακινηθεί στη Σαουδική Αραβία, όπου βάσει συμφωνίας οι πύραυλοι που χρησιμοποιούνται (πρώτης γενιάς) αναπληρώνονται από δεύτερης γενιάς πυραύλους PAC2.

Επί του παρόντος, οι Ενοπλες Δυνάμεις εξετάζουν τρία διαφορετικά σχέδια αναβάθμισης, τα οποία παρουσιάστηκαν από την αμερικανική πλευρά, αλλά και τρόπους ενσωμάτωσης στην «Ασπίδα του Αχιλλέα», η οποία είναι πολυεπίπεδη αντιαεροπορική, αντιβαλλιστική και αντι-drone ομπρέλα. Σε πρώτη φάση, προτάθηκε η διατήρηση ορισμένων υπαρχουσών πυροβολαρχιών, οι οποίες θα ενισχυθούν με το απόθεμα βλημάτων της έκδοσης PAC2. Με αυτόν τον τρόπο, οι Ενοπλες Δυνάμεις θα αξιοποιήσουν πλήρως το υπάρχον απόθεμα πυραύλων, αναβαθμίζοντας παράλληλα εν μέρει τις δυνατότητες αναχαίτισης και διατηρώντας το αποτρεπτικό τους αποτύπωμα ακέραιο.

Αντίθετα, η κλασική αναβάθμιση όλων των παλαιών συστημάτων απευθείας σε επίπεδο PAC3 φαίνεται να μην προκρίνεται ως ασύμφορη οικονομικά, καθώς τα παλαιότερα ραντάρ και πλατφόρμες θα παρουσίαζαν κρίσιμους περιορισμούς που δεν θα επέτρεπαν την αξιοποίηση στο έπακρο των δυνατοτήτων συνεργασίας με τα F-35.

Παράλληλη εξαγορά

Ως εκ τούτου, προτάθηκε μια ευέλικτη λύση αγοράς δύο νέων συστημάτων Patriot PAC3, με παράλληλη εξαγορά των παλαιότερων ελληνικών πυροβολαρχιών από τις ΗΠΑ.

Τα βασικά πλεονεκτήματα των Patriot PAC3 σε σχέση με τις προηγούμενες εκδόσεις εστιάζουν στην τεχνολογία και στην αποτελεσματικότητα. Ενώ οι παλαιότεροι πύραυλοι PAC1 και PAC2 βασίζονται στην έκρηξη κοντά στον στόχο για να τον καταστρέψουν, οι PAC3 χρησιμοποιούν τη μέθοδο «hit-to-kill», συγκρουόμενοι απευθείας με τον στόχο με τεράστια κινητική ενέργεια. Επιπλέον, είναι ειδικά σχεδιασμένοι για την εξουδετέρωση σύγχρονων βαλλιστικών και υπερηχητικών απειλών,
που μπορούν να φέρουν και βόμβες διασποράς.

Το μικρότερο μέγεθός τους επιτρέπει σε κάθε εκτοξευτή να μεταφέρει έως και 16 βλήματα αντί για τέσσερα των παλαιών εκδόσεων, πολλαπλασιάζοντας την ισχύ πυρός και προσφέροντας ανώτερη προστασία στο πεδίο της μάχης.

Οι νέες πυροβολαρχίες φέρουν δύο τύπους βλημάτων που προσφέρουν τεράστια ευελιξία στο πεδίο. Από τη μία πλευρά βρίσκονται οι προηγμένοι πύραυλοι αναχαίτισης PAC-3 MSE (Missile Segment Enhancement), με κόστος περίπου 4 εκατομμύρια ευρώ έκαστος, σχεδιασμένοι για την εξουδετέρωση βαλλιστικών πυραύλων και σύνθετων απειλών. Από την άλλη, περιλαμβάνονται και οι «φθηνοί» πύραυλοι Patriot καθοδήγησης χαμηλότερου κόστους, γύρω στα 500.000 ευρώ ο καθένας, ιδανικοί για την οικονομικά βιώσιμη αντιμετώπιση ασύμμετρων απειλών, όπως τα JET UAV, LOYAL WINGMAN και τα kamikaze drones – uav’s τύπου Shahed-136.

Συμπαραγωγή

Το κρίσιμο χαρτί σε αυτή τη συμφωνία αφορά τη βιομηχανική συμπαραγωγή. Δεδομένης της τεράστιας παγκόσμιας ζήτησης, λόγω των συνεχιζόμενων συγκρούσεων σε Ουκρανία και Μέση Ανατολή, προτάθηκε στην ελληνική πλευρά η συμμετοχή της εγχώριας αμυντικής βιομηχανίας στην παγκόσμια εφοδιαστική αλυσίδα σε ποσοστό που μπορεί να ξεπεράσει το 30%. Με βάση τις επιστροφές αυτές, το τελικό κόστος απόκτησης των νέων συστημάτων θα μπορούσε να πέσει ακόμη και στο 70% κάτω από την ονομαστική τους αξία.

Ωστόσο, το χρονοδιάγραμμα απαιτεί αντανακλαστικά. Η ηγεσία των Ενόπλων Δυνάμεων καλείται να κινηθεί ταχύτατα ώστε να «κλειδώσει» τις παραγγελίες στις τιμές προμήθειας των ΗΠΑ προτού οι γραμμές παραγωγής κορεστούν πλήρως. Σύμφωνα με πληροφορίες της «R», το χρονοδιάγραμμα παράδοσης υπολογίζεται στους 36 μήνες από την υπογραφή της σύμβασης, κάτι που σημαίνει ότι οι νέοι Patriot θα αρχίσουν να παραδίδονται στην Ελλάδα περίπου την ίδια περίοδο που τα πρώτα ελληνικά F-35 θα προσγειώνονται στην 117 Πτέρυγα Μάχης, το 2030.

Η αντιπροσωπεία των Αμερικανών προέτρεψε τους Eλληνες επιτελείς να ζητήσουν άμεσα διαβαθμισμένη ενημέρωση από την αμερικανική κυβέρνηση, ώστε να ακολουθήσει η σύνταξη της LOR (Επιστολή Αιτήματος) για LOA (Επιστολή Προσφοράς και Αποδοχής) και να πάρει η διαδικασία τον δρόμο της. Αν προχωρήσει τελικά αυτός ο σχεδιασμός, η προσθήκη των Patriot PAC3, σε συνδυασμό με τα πρόσφατα ισραηλινά συστήματα που έχει προμηθευτεί η χώρα, θα συνθέσει τον ισχυρότερο αντιαεροπορικό θόλο στην Ευρώπη και τη Μεσόγειο, δημιουργώντας μια αδιαπέραστη ασπίδα αποτροπής.

Παροξυσμός στην Αγκυρα για τον «Αχιλλέα»

Θύελλα δημοσιευμάτων εναντίον της Ελλάδας, σε υστερία οι υπουργοί του Ερντογάν που «βλέπουν» απειλή για την Τουρκία

Η προοπτική της εγκατάστασης της «Ασπίδας του Αχιλλέα» στα ελληνικά νησιά έχει προκαλέσει παροξυσμό στην Τουρκία. Στα τουρκικά ΜΜΕ καταγράφεται θύελλα δημοσιευμάτων εναντίον της Ελλάδας, ενώ κορυφαίοι Τούρκοι αξιωματούχοι υποστηρίζουν ότι το ισραηλινό σύστημα αεράμυνας που θέλει να εγκαταστήσει η Ελλάδα αποτελεί απειλή για τη χώρα τους.

Τα τουρκικά ΜΜΕ είχαν ήδη εκδηλώσει έντονη δυσφορία με αφορμή την επίσκεψη του Κυριάκου Μητσοτάκη στο Καστελλόριζο και τις συναντήσεις του με στελέχη των Ενόπλων Δυνάμεων που υπηρετούν εκεί, ενώ διαμαρτύρονταν για την παρουσία τους επειδή δήθεν το Καστελλόριζο έπρεπε να είναι αποστρατιωτικοποιημένο. Στην υστερία των τουρκικών ΜΜΕ προστέθηκαν οι δηλώσεις που έκανε την περασμένη Τετάρτη ο Τούρκος υπουργός Εξωτερικών, Χακάν Φιντάν, μετά την ολοκλήρωση της επίσκεψής του στο Αζερμπαϊτζάν, καθώς υποστήριξε ότι η στρατιωτικοποίηση νησιών αποτελεί απειλή για την Τουρκία. «Φυσικά, έχουμε πολύ σοβαρές ανησυχίες για τη στρατιωτικοποίηση ορισμένων νησιών. Το γνωρίζουν αυτό και το έχουμε μεταφέρει», ανέφερε, προσθέτοντας ότι «η στρατιωτικοποίηση των νησιών που έχουν αποστρατιωτικοποιημένο καθεστώς για εμάς αποτελεί απειλή».

Ο Χ. Φιντάν ισχυρίστηκε ότι η Ελλάδα κινείται κατά παράβαση των διεθνών συμβατικών υποχρεώσεών της, σημειώνοντας ότι η Αγκυρα δίνει ιδιαίτερη έμφαση στα νησιά, τα οποία θεωρεί ότι διέπονται από καθεστώς αποστρατιωτικοποίησης. Ωστόσο, το ζουμί της τοποθέτησής του ήταν όταν είπε πως η Τουρκία δεν θέλει «η Ελλάδα να γίνει εργαλείο όσων θέλουν να αποσταθεροποιήσουν την περιοχή και να τη βυθίσουν στο χάος. Θέλουμε να διατηρήσουμε σχέσεις καλής γειτονίας». Αυτή η αποστροφή καθιστά σαφές πως η ενόχληση της Τουρκίας οφείλεται στο γεγονός πως το σύστημα, το οποίο θα εγκατασταθεί στα νησιά, είναι ισραηλινό και πως η στενή αμυντική συνεργασία της Αθήνας με την Ιερουσαλήμ είναι αυτό που ανησυχεί την Αγκυρα.

Οι δηλώσεις Φιντάν προκάλεσαν τη σκληρή απάντηση της Αθήνας. Ο εκπρόσωπος του υπουργείου Εξωτερικών, Παναγιώτης Γιαννακούλιας, δήλωσε ότι «η Ελλάδα διαμορφώνει την εξωτερική της πολιτική κυρίαρχα και ανεξάρτητα και δεν ετεροκαθορίζεται. Iσχυρισμοί περί δήθεν εργαλειοποίησης της Ελλάδας με σκοπό την αποσταθεροποίηση της περιοχής ουδεμία σχέση έχουν με την πραγματικότητα. Οι επαναλαμβανόμενες μονομερείς αιτιάσεις της Τουρκίας περί αποστρατιωτικοποίησης ελληνικών νησιών του Αιγαίου στερούνται νομικού ερείσματος στο Διεθνές Δίκαιο και έχουν κατ’ επανάληψη απορριφθεί κατηγορηματικά στο σύνολό τους». Μάλιστα, θύμισε στους Τούρκους ότι είναι γελοίο να λένε ότι η Ελλάδα τους απειλεί, όταν εκείνοι «διατηρούν σε ισχύ απειλή πολέμου (casus belli) κατά της Ελλάδας σε περίπτωση άσκησης νόμιμου κυριαρχικού δικαιώματος».

Την όξυνση της τουρκικής ρητορικής την κατέγραψε και ο Ελληνας πρωθυπουργός στη συνέντευξη που παραχώρησε στην ΕΡΤ την περασμένη Πέμπτη. «Υπάρχει μια σχετική επιδείνωση στη ρητορική των όσων ακούμε από την Τουρκία τους τελευταίους μήνες», είπε και προσέθεσε: «Εμείς αντιμετωπίζουμε αυτές τις τοποθετήσεις, ενίοτε και προκλητικές, με αυτοπεποίθηση και με τη σιγουριά ότι έχουμε το Διεθνές Δίκαιο με το μέρος μας. Δεν πρόκειται να μπούμε σε έναν ανταγωνισμό δηλώσεων».

Το Καστελλόριζο

Μία ημέρα μετά τις δηλώσεις Φιντάν, τη σκυτάλη των επιθέσεων εναντίον της Αθήνας πήρε το τουρκικό υπουργείο Αμυνας, παίρνοντας αφορμή από την επίσκεψη του Κυριάκου Μητσοτάκη στο Καστελλόριζο το περασμένο Σαββατοκύριακο. Στο επίκεντρο βρέθηκαν πάλι τα περί αποστρατιωτικοποίησης. Το τουρκικό υπουργείο Αμυνας διεμήνυσε ότι η παρουσία στρατιωτικών δυνάμεων και πολεμικού πλοίου στο Καστελλόριζο δεν συνάδει με το καθεστώς του νησιού και προειδοποίησε ότι η Αγκυρα δεν πρόκειται να αποδεχθεί, όπως σημειώνει, «προσπάθειες δημιουργίας τετελεσμένων». Ιδιαίτερη σημασία στο πλαίσιο αυτό έχουν και οι ανακοινώσεις του τουρκικού υπουργείου για τη μετακίνηση της 51ης ταξιαρχίας καταδρομών στα Σώκια, σχεδόν απέναντι από τη Σάμο. Σύμφωνα με Τούρκους αξιωματούχους, η αλλαγή της έδρας της ταξιαρχίας εντάσσεται στις αναδιατάξεις που πραγματοποιούνται με βάση τις επιχειρησιακές ανάγκες των τουρκικών ενόπλων δυνάμεων.

Η μετακίνηση της εμπειροπόλεμης ταξιαρχίας στα παράλια του Αιγαίου ερμηνεύτηκε πάντως από τα ΜΜΕ της γείτονος ως μέσο πίεσης κατά της Ελλάδας, ώστε να συμμορφωθεί με τις τουρκικές υποδείξεις.

Διπλωματικές πηγές εκτιμούν ότι η Αγκυρα επιδιώκει με την επαναφορά του θέματος της αποστρατιωτικοποίησης των νησιών και με την κριτική στη σχέση Ελλάδας – Ισραήλ, κυρίως όμως με το επιχείρημα ότι τα ισραηλινά όπλα στα νησιά αποτελούν απειλή για την ασφάλεια της Τουρκίας, να πετύχει δύο στόχους. Ο πρώτος είναι να καλλιεργήσει στην τουρκική κοινή γνώμη την αίσθηση ότι η Ελλάδα απειλεί την Τουρκία και να δικαιολογήσει έτσι με αυτόν τον τρόπο τις όποιες τουρκικές κινήσεις ακολουθήσουν στη συνέχεια. Ο δεύτερος είναι να πείσει την κοινή γνώμη ότι αντιμετωπίζει απειλή από το Ισραήλ, προσπαθώντας να εκμεταλλευτεί και τη διπλωματική απομόνωση στην οποία έχει περιέλθει το εβραϊκό κράτος λόγω του πολέμου στη Γάζα αλλά και των στρατιωτικών του επιχειρήσεων στη Συρία και στον Λίβανο. Μέσω όλων αυτών των δηλώσεων και μετακινήσεων στρατευμάτων, το καθεστώς Ερντογάν υπαινίσσεται ότι θα ακολουθήσουν και ενέργειες επί του πεδίου σε περίπτωση που η Ελλάδα προχωρήσει με τα σχέδιά της για εγκατάσταση της «Ασπίδας του Αχιλλέα» στα νησιά.

Εμπειροι διπλωμάτες πάντως δεν ανησυχούν για ένα τέτοιο ενδεχόμενο όταν ξεκινήσει η εγκατάσταση των οπλικών συστημάτων στα νησιά. «Αυτό θα τους φέρει ευθέως απέναντι στο Ισραήλ. Αυτό είναι κάτι που δεν θέλουν, ενώ στρατιωτικά δεν μπορούν να αντεπεξέλθουν», λένε χαρακτηριστικά.

Κενό γράμμα η Συμφωνία της Μέκκας

Η επίθεση των Χούθι κατέρριψε εν ριπή οφθαλμού τα όσα παρουσίαζαν, μόλις έναν μήνα πριν, Τουρκία, Σαουδική Αραβία και Πακιστάν περί κοινής αμυντικής δράσης

H φωτογραφία ήταν εντυπωσιακή: o Τούρκος υπουργός Εξωτερικών, Χακάν Φιντάν, στο μέσον της εικόνας, ανάμεσα στον Σαουδάραβα και στον Πακιστανό ομόλογό του, στην πρώτη συνεδρίαση των υπουργών Εξωτερικών της Συμφωνίας της Μέκκας, στην Κωνσταντινούπολη στις 31 Αυγούστου, η οποία κατοχύρωσε θεσμικά το αμυντικό σύμφωνο ανάμεσα στις τρεις χώρες.

Ούτε ένας μήνας δεν έχει περάσει από τότε. Ομως, στην πρώτη επίθεση που δέχθηκε ένα μέλος του Σύμφωνου Αμυνας της Μέκκας (όπως λέγεται επίσημα, μετά τη συνεδρίαση της Κωνσταντινούπολης) το σουνιτικό ΝΑΤΟ αποδείχθηκε κενό γράμμα και η περίφημη ρήτρα που προβλέπει ότι μια επίθεση σε έναν είναι επίθεση σε όλους ουδέποτε ενεργοποιήθηκε. Μετά την επίθεση των Χούθι στη Σαουδική Αραβία, Πακιστανοί και Τούρκοι περιορίστηκαν σε φραστικές καταδίκες και λόγια παρηγοριάς. Τουλάχιστον το Ισλαμαμπάντ υποσχέθηκε στήριξη στο Ριάντ σε περίπτωση που η κατάσταση χειροτερέψει, η Αγκυρα όμως σφυρίζει αδιάφορα. Αντί μάλιστα για οποιαδήποτε ενέργεια κατά των Χούθι, Τούρκοι αξιωματούχοι προχώρησαν σε εκτεταμένες διαρροές σε έγκυρες ιστοσελίδες της Μέσης Ανατολής (Middle East Eye, Al Monitor) και ανέπτυσσαν με επιχειρήματα γιατί δεν έχουν συντρέξει τους συμμάχους τους.

Σύμφωνα με το Al Monitor, πάντως, η Σαουδική Αραβία ζήτησε βοήθεια και μάλιστα από καθέναν από τους συμμάχους της. Πρώτα βεβαίως απευθύνθηκε στις ΗΠΑ, ωστόσο ο Ντόναλντ Τραμπ δεν ήθελε να εμπλακεί (άλλωστε το αμερικανικό ναυτικό δεν τα πήγε καθόλου καλά τον Μάιο του 2025, όταν επιχείρησε να σταματήσει τις επιθέσεις των Χούθι εναντίον του Ισραήλ και της παγκόσμιας ναυσιπλοΐας). Δημοσιεύματα στο Αλ Τζαζίρα αλλά και στο Reuters υποστηρίζουν ότι ο Τραμπ έκλεισε συμφωνία με τους Χούθι για παύση επιθέσεων σε αμερικανικά πλοία. Η επόμενη πόρτα που σύμφωνα με το Al Monitor χτύπησαν (χωρίς να το δημοσιοποιήσουν) οι Σαουδάραβες ήταν της Τουρκίας, χωρίς αποτέλεσμα.

Η τουρκική στάση προκάλεσε σφοδρή κριτική στις ιστοσελίδες της Μέσης Ανατολής για το Σύμφωνο Αμυνας της Μέκκας και πολλοί σχολιαστές υποστήριξαν πως έχει ήδη αποτύχει. Σε αυτήν την κριτική απάντησε εκτεταμένα ανώτατος Τούρκος αξιωματούχος μέσω του Middle East Eye, υποστηρίζοντας ότι αυτές οι απόψεις θέλουν να μειώσουν τη συμφωνία. Το κύριο επιχείρημα για την αδράνεια των συμμάχων είναι ότι οι υποχρεώσεις του Συμφώνου δεν είναι ακόμα δεσμευτικές και οι απαραίτητες θεσμικές και στρατιωτικές διευθετήσεις χρειάζονται χρόνο για να υλοποιηθούν. Θα πρέπει, επίσης, η συμφωνία να κυρωθεί σε κάθε χώρα προτού οι υποχρεώσεις των συμμάχων γίνουν δεσμευτικές. Αλλά και ακόμα όταν αυτά γίνουν, θα χρειαστούν κάποια χρόνια για να μπορούν να συνεργάζονται οι στρατοί των τριών συμμάχων, υποστήριξε ο Τούρκος αξιωματούχος, παραπέμποντας την ενεργοποίηση της συμμαχίας σε ένα θολό και απροσδιόριστο μέλλον.

Βεβαίως δεν ήταν αυτό που ήθελαν να ακούσουν οι Σαουδάραβες, οι οποίοι δέχθηκαν σωρεία επιθέσεων στο έδαφός τους την περασμένη εβδομάδα και υποχρεώθηκαν να μειώσουν την παραγωγή και να διακόψουν τις εξαγωγές πετρελαίου. Οι πληροφορίες από τη Μέση Ανατολή επιμένουν ότι η Σαουδική Αραβία προσέγγισε τελικά το Ισραήλ, που δείχνει να είναι η μόνη δύναμη στην περιοχή που θέλει να τα βάλει με τους Χούθι. Το Ισραήλ αναγνώρισε τη Δημοκρατία της Σομαλίας που αποσχίστηκε από τη Σομαλία ως ανεξάρτητο κράτος, για να αποκτήσει μια βάση ώστε να επιχειρεί εναντίον τους. Η Τουρκία, που επιχείρησε μέσω του Συμφώνου της Μέκκας να εμφανιστεί ως η μεγάλη δύναμη και ο νέος πάροχος ασφάλειας στην περιοχή, γνώρισε διπλωματική πανωλεθρία ήδη από το πρώτο crash test.

Σε δύσκολη θέση

Σημαίνοντα ρόλο διαδραματίζουν οι Χούθι στη σύρραξη της Μέσης Ανατολής, καθώς έχουν φέρει τη Σαουδική Αραβία σε δύσκολη θέση με τις αλλεπάλληλες επιθέσεις τους, ενώ έχουν δημιουργήσει ένα δεύτερο μέτωπο, δίπλα στο Ορμούζ, με τον έλεγχο στα Στενά Μπαμπ ελ Μαντέμπ. Πρόκειται για το στρατηγικής σημασίας πέρασμα που συνδέει την Ευρώπη με την Ασία μέσω της Διώρυγας του Σουέζ. Σε αυτό είχε στραφεί το Ριάντ μετά το κλείσιμο των Στενών του Ορμούζ για τις εξαγωγές του πετρελαίου του. Οι ενέργειες των Χούθι υπονομεύουν τη δυνατότητα της Σαουδικής Αραβίας να εξάγει αργό πετρέλαιο.

Οι Χούθι δεν είναι καινούργιοι στην περιοχή. Εμφανίστηκαν τη δεκαετία του ’90, αλλά έγιναν διεθνώς γνωστοί το 2014, όταν εξεγέρθηκαν κατά της τότε κυβέρνησης της Υεμένης και την ανάγκασαν να παραιτηθεί. Είναι γνωστοί και ως «Ανσάρ Αλλάχ» («υποστηρικτές του Θεού»). Πρόκειται για μια σιιτική ένοπλη οργάνωση που σήμερα ελέγχει ένα μεγάλο τμήμα της Υεμένης, συμπεριλαμβανομένης της πρωτεύουσας Σαναά και ορισμένων δυτικών και βόρειων περιοχών κοντά στη Σαουδική Αραβία. Υπολογίζεται πως οι Χούθι έχουν υπό τον έλεγχό τους το 35% της χώρας, όμως σε αυτό κατοικεί το 70%-80% του πληθυσμού. Η Υεμένη βρίσκεται σε εμφύλιο πόλεμο εδώ και μία δεκαετία και η επίσημη κυβέρνηση έχει ως έδρα της την πόλη Αντεν και πρόεδρο τον Ρασάντ αλ Αλίμι.

Οι Χούθι βρίσκονται σε πόλεμο με τη Σαουδική Αραβία από το 2015, όταν το Ριάντ δημιούργησε έναν συνασπισμό δυνάμεων για να τους ανατρέψει. Εκτοτε, όσες προσπάθειες έχουν γίνει για παύση των εχθροπραξιών έχουν πέσει στο κενό. Πολεμούν χρόνια με τη στήριξη του Ιράν, όμως δεν πρέπει να θεωρούνται όργανό του. Διαθέτουν δική τους βάση και δικά τους συμφέροντα. Είναι εξαιρετικά έμπειροι και σκληροτράχηλοι μαχητές, εστιάζουν επίσης στην οικονομική και στρατιωτική αποδυνάμωση του Ριάντ και στο ρευστό περιβάλλον συμμαχιών στην ευρύτερη περιοχή.

Αυτή τη φορά, οι Χούθι αιφνιδίασαν τη Σαουδική Αραβία εκμεταλλευόμενοι το ευρύτερο γεωπολιτικό χάος. Προχώρησαν σε μια συντονισμένη κυκλωτική στρατηγική εξαπολύοντας μια αστραπιαία χερσαία επίθεση, έλεγξαν το λιμάνι της Μόκα και επέβαλαν ναυτικό αποκλεισμό στα Στενά Μπαμπ ελ Μαντέμπ. Ταυτόχρονα παρέκαμψαν τη σαουδαραβική αεράμυνα πλήττοντας τον αγωγό East-West με drones που εκτοξεύθηκαν από το έδαφος του Ιράκ. Το Ριάντ δεν ήταν έτοιμο για μια τέτοια επίθεση, με αποτέλεσμα να εγκλωβιστούν οι σαουδαραβικές εξαγωγές πετρελαίου και να προκληθεί άμεσο σοκ στις διεθνείς αγορές.

ΠΗΓΗ: Realnews