Ο ρόλος της Βόρειας Κορέας στο ουκρανικό μέτωπο αποκαλύπτει τις αδυναμίες των Ρώσων

Την περασμένη εβδομάδα υπήρξαν αναφορές ότι η Βόρεια Κορέα σχεδιάζει να τριπλασιάσει τον αριθμό των στρατιωτών που πολεμούν στο πλευρό των ρωσικών στρατευμάτων στην Ουκρανία, στέλνοντας επιπλέον 25.000-30.000 στρατιώτες. Τα στρατεύματα αυτά θα φθάσουν τους επόμενους μήνες στο πεδίο της μάχης, όπου τον Νοέμβριο είχαν αφιχθεί 11.000 Βορειοκορεάτες στρατιώτες. 

Ο Βολοντίμερ Ζελένσκι δήλωσε στους δημοσιογράφους τον Ιούνιο ότι η Ρωσία συγκεντρώνει 50.000 στρατιώτες κατά μήκος των ρωσικών συνόρων, στο βορειοανατολικό τμήμα της Ουκρανίας, προειδοποιώντας ότι η Ρωσία θα μπορούσε να αναπτύξει Βορειοκορεάτες στρατιώτες σε τμήματα των κατεχόμενων από τη Ρωσία ουκρανικών εδαφών για μια νέα χερσαία επίθεση το καλοκαίρι. Η Βόρεια Κορέα έχει τη δυνατότητα να στείλει έως και 150.000 επιπλέον στρατιώτες, γεγονός που απαιτεί την αναβάθμιση των ρωσικών αεροσκαφών για τη μεταφορά τόσο μεγάλου αριθμού ξένων στρατευμάτων.

Η εμπλοκή της Βόρειας Κορέας στον πόλεμο γίνεται όλο και πιο φανερή. Για πρώτη φορά, τα κρατικά ΜΜΕ της Βόρειας Κορέας έδειξαν πλάνα με Βορειοκορεάτες στρατιώτες που πολεμούν στην Ουκρανία και αναγνώρισαν ότι χιλιάδες άνθρωποι έχουν σκοτωθεί εκεί.

Για τη Βόρεια Κορέα, η ανάπτυξη στρατευμάτων αποτελεί μέρος μιας μακροπρόθεσμης "επένδυσης" στη σχέση της με τη Ρωσία από τον καιρό του Ψυχρού Πολέμου. Στο παρελθόν η Πιονγκγιάνγκ έχει λάβει επισιτιστική και οικονομική βοήθεια από τη Μόσχα και τώρα χρειάζεται υποστήριξη για να βελτιώσεις τα επίγεια και εναέρια συστήματα αεράμυνάς της. 

Με την έλευση και άλλων βορειοκορεατικών στρατευμάτων στο ουκρανικό μέτωπο, Μόσχα και Πιονγκγιάνγκ εδραιώνουν βαθύτερα τις διμερείς τους σχέσεις, που πλέον δεν είναι συναλλακτικές αλλά στρατηγικές. 

Στην αρχή, η υποστήριξη της Πιονγκγιάνγκ προς τη Μόσχα ήταν μόνο σε λεκτικό και διπλωματικό επίπεδο Η Βόρεια Κορέα ήταν από τα ελάχιστα κράτη-μέλη των Ηνωμένων Εθνών που αναγνώρισαν την κυριαρχία των λεγόμενων Λαϊκών Δημοκρατιών του Ντονέτσκ και του Λουχάνσκ στην ανατολική Ουκρανία το 2022.

Μετά τη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία το 2022 πραγματοποιήθηκαν δύο Σύνοδοι Κορυφής: τον Σεπτέμβριο του 2023 οι πρόεδροι Κιμ Γιονγκ Ουν και Βλαντμίρ Πούτιν συναντήθηκαν στο ρωσικό κοσμοδρόμιο Βοστότσνι. Τον Ιούνιο του 2024, ο Πούτιν επισκέφθηκε τη Βόρεια Κορέα, όπου οι δύο πλευρές υπέγραψαν τη Συνθήκη για τη Συνολική Στρατηγική Εταιρική Σχέση, η οποία προβλέπει αμοιβαία αμυντική βοήθεια σε περίπτωση που μία εκ των δύο χωρών δεχθεί επίθεση. Η Συνθήκη αυτή είναι η ισχυρότερη συμφωνία μεταξύ Ρωσίας και Βόρειας Κορέας από την εποχή του Ψυχρού Πολέμου.

Για τη Ρωσία, τα οφέλη από αυτήν τη σχέση είναι προφανή. Η Ρωσία χρειάζεται επειγόντως περισσότερα στρατεύματα. Το 2024, έχανε πάνω από 1.000 Ρώσους στρατιώτες την ημέρα - και περίπου 100 στρατιώτες πέθαιναν ανά τετραγωνικό χιλιόμετρο που κέρδιζε (η Ρωσία ελέγχει περίπου το 19% της Ουκρανίας). Την ίδια χρονιά η Ρωσία αμυνόταν για να αποκρούσει την εισβολή των Ουκρανών στο Κουρσκ. Ο ρωσικός στρατός έχασε 15 τάγματα μόνο στο Κουρσκ. Συνολικά, οι Ρώσοι έχουν χάσει πάνω από 790.000 στρατιώτες (νεκροί και τραυματίες), απώλειες σχεδόν διπλάσιες από των Ουκρανών. 

Με δεδομένο αυτές τις απώλειες, ο Πούτιν δεν μπορεί να διακινδυνεύσει άλλη μια -πολιτικά αντιδημοφιλή- επιστράτευση. Χρησιμοποιώντας μη Ρώσους μαχητές, ο Πούτιν κερδίζει χρόνο για να ανασυγκροτήσει τον στρατό του, τον οποίο ο Πούτιν είχε δεσμευτεί το 2024 να ενισχύσει αριθμητικά. Αν και ο Πούτιν είχε στρατολογήσει ανθρωπινο δυναμικό από τη Σομαλία, τη Σιέρα Λεόνε, την Κούβα και το Νεπάλ, η συνεργασία με τη Βόρεια Κορέα προσέφερε περισσότερα πλεονεκτήματα και μια πολύ μεγαλύτερη ροή ανάπτυξης στρατευμάτων.

Αλλά η ανάπτυξη των Βορειοκορεατών είχε και επιπλοκές. Αν και η Βόρεια Κορέα έστειλε μονάδες ειδικών δυνάμεων που είναι καλύτερα εκπαιδευμένες και εφοδιασμένες από το Πεζικό, τα πρώτα στρατεύματα δεν είχαν αποτελεσματική και ευέλικτη δομή διοίκησης. Η περίπλοκη δομή για την αποτροπή στρατιωτικών πραξικοπημάτων δημιούργησε εμπλοκές που εμπόδιζαν τη γρήγορη λήψη αποφάσεων. Ένας πολιτικός επίτροπος και ένας εκπρόσωπος της αστυνομίας πρέπει να υπογράφουν κάθε στρατιωτική απόφαση, υπονομεύοντας τη γρήγορη αντίδραση του στρατού.

Υπήρχαν επίσης και κάποια γλωσσικά εμπόδια (ελάχιστοι Ρώσοι μιλούν κορεάτικα και ακόμη λιγότεροι Βορειοκορεάτες μιλούν ρωσικά κορεάτικα).

Καθώς αυτή ήταν η πρώτη συμμετοχή της Βόρειας Κορέας σε μια μεγάλη ένοπλη σύγκρουση μετά τον "Πόλεμο της Κορέας", οι Βορειοκορεάτες στρατιώτες δυσκολεύονταν να προσαρμοστούν στον σύγχρονο πόλεμο. Δεν τους έλειπε μόνο η σύγχρονη πολεμική εμπειρία, αλλά δεν γνώριζαν και τις ιδιαιτερότητες του εδάφους όπου αναπτύχθηκαν.

Αρχικά οι Βορειοκορεάτες ήταν εύκολος στόχος για επιθέσεις με drones και πυροβολικό. Λόγω του υψηλού επιπέδου πειθαρχίας τους, κινούνταν ενωμένοι σε ανοιχτά πεδία όπου μπορούσαν εύκολα να εντοπιστούν από τα drones και δύσκολα "έσπαγαν" για να κρυφτούν όταν άκουγαν να πετούν drones πάνω από τα κεφάλια τους. Ήταν πρόθυμοι να διακινδυνεύσουν τη ζωή τους για να ανασύρουν τις σορούς των νεκρών συμπολεμιστών τους απ' τα χωράφια, κι έτσι αυξανόταν και άλλο ο αριθμόςτων θυμάτων στις τάξεις τους.

Μέσα σε λίγους μήνες η Βόρεια Κορέα υπέστη μεγάλες απώλειες, περίπου 4.000 νεκροί και τραυματίες - περίπου το ένα τρίτο όσων είχαν αναπτυχθεί. Οι απώλειες ήταν τόσο μεγάλες, που οι Βορειοκορεάτες αναγκάστηκαν να αποσυρθούν από το μέτωπο τον Ιανουάριο του 2025.

Παρόλο που οι Ρώσοι αντιμετώπισαν τους Βορειοκορεάτες σαν "κρέας για κανόνια", ο Κιμ Γιονγκ Ουν συμφώνησε να στείλει άλλους 3.000 στρατιώτες τον Μάρτιο του 2025. Από εκείνο το σημείο και μετά, οι Βορειοκορεάτες απέκτησαν σημαντική εμπειρία στο πεδίο της μάχης και κατάλαβαν πώς διεξάγεται ο σύγχρονος ηλεκτρονικός πόλεμος.

Η Βόρεια Κορέα δεν παρέχει μόνο στρατεύματα αλλά και στρατιωτικό οπλισμό. Οι Ρώσοι έχουν χάσει περίπου 13.000 άρματα μάχης και τεθωρακισμένα και περισσότερα από 300 αεροσκάφη στον πόλεμο με την Ουκρανία. 

Η Βόρεια Κορέα παρείχε μεταξύ άλλων 200 συστήματα πυροβολικού μεγάλου βεληνεκούς, πάνω από εκατό βαλλιστικούς πυραύλους μικρού βεληνεκούς, όπως οι KN-23 και KN-24, πενήντα πολλαπλούς εκτοξευτήρες των 240 χιλιοστών και είκοσι αυτοκινούμενα πυροβόλα ή οβιδοβόλα των 170 χιλιοστών. Οι πύραυλοι KN-23 φέρουν κεφαλές βάρους έως και 1 τόνου. Επομένως είναι πολύ πιο ισχυροί από τους αντίστοιχους ρωσικούς.

Από τον Σεπτέμβριο του 2023, η Βόρεια Κορέα έχει αποστείλει πάνω από 15.000 εμπορευματοκιβώτια που πιθανώς περιείχαν έως και 9 εκατ. βλήματα πυροβολικού, για να βοηθήσει τη Ρωσία να αναπληρώσει τις απώλειές της σε πολεμοφόδια. Το Κίεβο πιστεύει ότι η Βόρεια Κορέα παρείχε έως και το 70% των πυρομαχικών που έχει χρησιμοποιήσει η Ρωσία. Καθώς αυτός ο πόλεμος στηρίζεται σε μεγάλο βαθμό στο Πυροβολικό, η βορειοκορεατική "ένεση" με πολεμοφόδια ήταν ζωτικής σημασίας.

Ορισμένα από τα βορειοκορεατικά πυρομαχικά ήταν αναξιόπιστα, ανακριβή και παλιά. Η πρώτη παρτίδα βαλλιστικών πυραύλων KN-23 της Βόρειας Κορέας δεν ήταν ακριβής στους στόχους. Βελτιώθηκαν μετά από εντατική συνεργασία Ρώσων και Βορειοκορεατών ειδικών. Και η Βόρεια Κορέα δεν μπορεί να φτάσει την κλίμακα ή την αποτελεσματικότητα των δυτικών κατασκευαστών όπλων. Έτσι, η υποστήριξη της Βόρειας Κορέας σε όπλα μπορεί να μην είναι βιώσιμη μακροπρόθεσμα - είναι ένα προσωρινό μέτρο για να βοηθήσει τη Ρωσία να ανασυνταχθεί.

Αν και ο στρατός της Βόρειας Κορέας αντιμετωπίζει επιχειρησιακές ελλείψεις, η προθυμία του Κιμ Γιονγκ Ουν να ρισκάρει τη ζωή Βορειοκορεατών στρατιωτών και να προμηθεύσει με πολλά όπλα και πολεμοφόδια τη Μόσχα καθιστά την Πιονγκγιάνγκ ρυθμιστικό παράγοντα και αποδεικνύει ότι η Ρωσία δεν είναι σε θέση να κερδίσει μόνη της αυτόν τον πόλεμο.

Forbes