Πύραυλοι ATACMS: Πώς μπορούν να χτυπήσουν τη Ρωσία – Τι άλλο ζητά το Κίεβο

Το αμερικανικό Πεντάγωνο έχει ήδη αποστείλει πυραυλικά συστήματα ATACMS στην Ουκρανία, καθώς ο πρόεδρος των ΗΠΑ Τζο Μπάιντεν είχε εγκρίνει την αποστολή τους τον Φεβρουάριο του τρέχοντος έτους.

Εντούτοις, είχαν σταλεί με τον περιορισμό να χρησιμοποιηθούν αποκλειστικά εντός της ουκρανικής επικράτειας, όπως έκανε στην επίθεση που εξαπέλυσε το καλοκαίρι σε ένα αεροδρόμιο στην Κριμαία που φιλοξενεί ρωσικά στρατιωτικά ελικόπτερα.

Αυτό που αλλάζει τώρα είναι ότι εξαιτίας της πρόσφατης ανάπτυξης βορειοκορεατικών στρατευμάτων στην περιοχή του Κουρσκ προς υποστήριξη της Ρωσίας, η αμερικανική κυβέρνηση αίρει τους περιορισμούς, δίνοντας τη δυνατότητα στις ουκρανικές δυνάμεις να πλήξουν στόχους στο ρωσικό έδαφος.

Το ATACMS είναι ένα από τα πιο ισχυρά πυραυλικά συστήματα που κατασκευάζει ο αμερικανικός κατασκευαστής όπλων Lockheed Martin. Τα δυνατά του σημεία αυτού του πυραύλου εδάφους-εδάφους είναι το μεγάλο βεληνεκές και η κινητικότητα του οπλικού συστήματος.

Υπάρχει μια έκδοση μεσαίου βεληνεκούς του ATACMS, που ονομάζεται Block 1, με εμβέλεια 165 χιλιομέτρων. Η Ουκρανία έχει παραλάβει τέτοια συστήματα εδώ και ένα χρόνο και τα χρησιμοποίησε για να επιτεθεί σε στόχους τον Οκτώβριο.

Όμως υπάρχει και η έκδοση μεγάλου βεληνεκούς του ATACMS, το Block 1A, με μέγιστη εμβέλεια τα 300 χλμ., σε συνάρτηση με το είδος των πυρομαχικών που φέρει ο πύραυλος. Αν φέρει κεφαλή, η οποία μπορεί να ζυγίζει 160 κιλά, η εμβέλεια μειώνεται σε περίπου 270 χλμ., όμως αν είναι εξοπλισμένος με υποπυρομαχικά ή πυρομαχικά διασποράς, μπορεί να χτυπήσει στόχους που βρίσκονται 300 χλμ. μακριά.

Τα υποπυρομαχικά είναι συνήθως χειροβομβίδες ή άλλα μικρά πυρομαχικά που ζυγίζουν λιγότερο από 20 κιλά. Ο φορέας απελευθερώνει τα υποπυρομαχικά πάνω από τον στόχο, τα οποία απλώνονται καθώς πέφτουν και οι απανωτές εκρήξεις που προκαλούνται καλύπτουν πολύ μεγαλύτερη περιοχή από μια ενιαία, συγκεντρωμένη έκρηξη.

Οι πύραυλοι ATACMS είναι εξοπλισμένοι με σύστημα GPS και εκτοξεύονται από πλατφόρμες πυροβολικού υψηλής κινητικότητας (HIMARS) και συστήματα εκτόξευσης πολλαπλών πυραύλων M270 (MLRS).

Άλλα όπλα που ζητά το Κίεβο

Εκτός όμως από πυραύλους, αμέσως μετά την έναρξη της ρωσικής εισβολής, η Ουκρανία έχει ζητήσει και άλλα οπλικά συστήματα, όπως μαχητικά αεροσκάφη F-16 για να ενισχύσει την ικανότητα κρούσης σε στόχους μεγάλης εμβέλειας και να έχει τι δυνατότητα να αναχαιτίζει πυραύλους κρουζ που εκτοξεύονται βαθιά στην Ουκρανία από ρωσικό έδαφος.

Οι Ουκρανοί πιλότοι άρχισαν να εκπαιδεύονται στα αεροσκάφη μόλις τον Αύγουστο του 2023, μετά από μακρές διαπραγματεύσεις με τη Δύση.

Η Ουκρανία επιθυμούσε να ολοκληρώσει τη διαδικασία εκπαίδευσης το συντομότερο δυνατό και η επιβεβαίωση ότι η Ουκρανία έχει λάβει τα πρώτα αεροσκάφη ήρθε στις 31 Ιουλίου του τρέχοντος έτους.

Έκτοτε, ένα από αυτά τα αεροπλάνα συνετρίβη ενώ προσπαθούσε να εμπλακεί με ρωσικούς πυραύλους που εκτοξεύτηκαν προς χερσαίους στόχους στην Ουκρανία.

Επίσης, το Κίεβο ζήτησε από την αρχή του πολέμου άρματα δυτικής κατασκευής, όπως το βρετανικό Challenger 2 και το γερμανικό Leopard 2, όμως η μεταφορά τους εγκρίθηκε μετά από μακροχρόνιες διαπραγματεύσεις τον Ιανουάριο του 2023. Οι καθυστερήσεις προήλθαν κυρίως λόγω των φόβων της Γερμανίας ότι η προμήθεια των τανκς θα μπορούσε να θεωρηθεί ως κλιμάκωση του πολέμου από τη Ρωσία. Το Βερολίνο ενέκρινε τελικά τη μεταφορά των αρμάτων Leopard 2 κυρίως από τα αποθέματα άλλων χωρών.

Πηγές: NYT, CNN, Independent