Συνάντηση Τραμπ και Σι Τζινπίνγκ στο Πεκίνο με φόντο τον πόλεμο στο Ιράν – Οι στόχοι της κάθε πλευράς

Ο Ντόναλντ Τραμπ ετοιμάζεται να συναντήσει την επόμενη εβδομάδα στο Πεκίνο τον πρόεδρο της Κίνας, Σι Τζινπίνγκ, ο οποίος μπορεί να κάνει χρήση της επιρροής του επί της του Ιράν, για να αποσπάσει παραχωρήσεις από τον Αμερικανό πρόεδρο.

Η συνάντηση του Ντόναλντ Τραμπ με τον Σι Τζινπίνγκ ήταν αρχικά προγραμματισμένη για τον Μάρτιο και μετατέθηκε για τις 14 και 15 Μαΐου 2026, έπειτα από την έναρξη της σύγκρουσης και ο ίδιος επέμενε τότε στην υπόσχεση ότι θα ήταν μία μικρής διάρκειας πολεμική επιχείρηση, τεσσάρων έως έξι εβδομάδων.

Η Κίνα είναι μαζί με την Ρωσία οι βασικοί σύμμαχοι του Ιράν και πριν από τον πόλεμο στην Μέση Ανατολή απορροφούσε το 80% των ιρανικών πετρελαϊκών εξαγωγών και από την έναρξη της σύγκρουσης καταδικάζει αδιαλείπτως την αμερικανοϊσραηλινή επίθεση κατά του Ιράν.

Αλλά, αντί θα φθάσει νικητής και τροπαιούχος, όπως το φανταζόταν, στην Κίνα, ο Ντόναλντ Τραμπ εμφανίζεται αποσταθεροποιημένος, έως και αποδυναμωμένος, σημειώνει το Γαλλικό Πρακτορείο.

Η έκβαση της σύρραξης παραμένει αβέβαιη και η στρατηγική του αμερικανού προέδρου, που εναλλάσσει απειλές για «Αποκάλυψη» και υποσχέσεις για διπλωματική διευθέτηση, είναι τουλάχιστον δυσανάγνωστη.

«Η πραγματικότητα είναι ότι σήμερα το Ιράν αποτελεί εξαιρετικά σημαντικό θέμα για τις Ηνωμένες Πολιτείες και οι Κινέζοι το ξέρουν», σχολιάζει ο Edgard Kagan, του Center for Strategic and International Studies (CSIS).

Η δεύτερη σε μέγεθος παγκόσμια δύναμη θα μπορούσε κατά συνέπεια να εκμεταλλευθεί το κομφούζιο και να πουλήσει την επιρροή της επί της Τεχεράνης για να λάβει ανταλλάγματα ως προς το εμπόριο ή και την Ταϊβάν.

Αλλωστε, της επίσκεψης Τραμπ προηγήθηκε πριν από λίγες ημέρες η επίσκεψη στο Πεκίνο του υπουργού Εξωτερικών του Ιράν, Αμπάς Αραγτσί.

«Το Πεκίνο μπορεί να ενεργοποιήσει πολλούς μοχλούς», σχολιάζει Patricia Kim, της Brookings Institution της Ουάσινγκτον. «Ο Τραμπ επιζητεί μια νίκη. Και δεν υπήρξαν και πολλές τις τελευταίες εβδομάδες, καθώς συνεχίζεται ο πόλεμος στο Ιράν».

«Πολύ καλή σχέση»

Ο Τραμπ, που θέλει να εμφανίσει μία εικόνα ισχύος στην διεθνή σκηνή, θα είναι, κατά συνέπεια, ιδιαίτερα ευάλωτος στην επίδειξη μεγαλοπρέπειας που θα επιστρατεύσει η Κίνα κατά την επίσκεψή του, την πρώτη από το 2017.

Επαίρεται διαρκώς για την «πολύ καλή σχέση» του με τον Σι Τζινπίνγκ και επιμένει ότι ο πόλεμος στο Ιράν δεν την έχει επηρεάσει.

Για παράδειγμα, ο Ντόναλντ Τραμπ άφησε να εννοηθεί ότι η Κίνα βοήθησε το Ιράν να αποκαταστήσει τα αποθέματά του σε όπλα, αλλά χωρίς να το κάνει και μεγάλο θέμα.

Το πιο απτό αποτέλεσμα του ταξιδιού στην Κίνα θα μπορούσε να είναι η παράταση της εύθραυστης εμπορικής εκεχειρίας που συμφωνήθηκε ανάμεσα στους δύο ηγέτες κατά την διάρκεια συνάντησης στην Νότια Κορέα τον Οκτώβριο του 2025.

Το Πεκίνο δεν έχει την πρόθεση να παραχωρήσει πολύ έδαφος στον τομέα του εμπορίου και το έδειξε απορρίπτοντας τις κυρώσεις που επέβαλαν οι Ηνωμένες Πολιτείες κατά των εταιρειών που αγοράζουν ιρανικό πετρέλαιο.

Η σινοαμερικανική συνάντηση κορυφής θα καταλήξει επίσης στην ανακοίνωση μεγάλων συμβολαίων, όπως συμβαίνει συνήθως σε αυτού του είδους τις επισκέψεις.

Ο ιστότοπος Semafor έγραψε ότι οι επικεφαλής των Apple, Exxon, Nvidia και Boeing προσκλήθηκαν από τον Λευκό Οίκο να συμμετάσχουν στην επίσκεψη του Τραμπ στην Κίνα και αναφέρθηκε επίσης στην πιθανότητα κινεζικής παραγγελίας για την Boeing.

Στο επίκεντρο και η Ταϊβάν

«Το Πεκίνο θα προσπαθήσει να κερδίσει χρόνο και περιθώρια ελιγμών απέναντι στις ΗΠΑ», εξηγεί ο Τζόναθαν Τζιν, ειδικός για την Κίνα στην Brookings Institution.

Ορισμένοι αναλυτές περιμένουν επίσης ότι ο Σι Τζινπίνγκ θα προσπαθήσει να εξασφαλίσει υποχωρήσεις από τον Ντόναλντ Τραμπ ως προς την Ταϊβάν, ειδικότερα ως προς τις πωλήσεις αμερικανικών όπλων στην Ταϊπέι.

Οι Αμερικανοί πρόεδροι φρόντιζαν πάντα να ζυγίζουν τα λόγια τους στις δημόσιες δηλώσεις τους για την Ταϊβάν, την οποία οι ΗΠΑ δεν αναγνωρίζουν επισήμως, αλλά παραμένουν ο βασικός της σύμμαχος.

Από την πλευρά του Ντόναλντ Τραμπ, γνωστού για τις παρορμητικές, χοντροκομμένες δηλώσεις, δεδομένη είναι η συναλλακτική προσέγγιση της παροχής της αμερικανικής στρατιωτικής βοήθειας σε ξένους εταίρους.