ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΟ: O παγκοσμίου φήμης συγγραφέας Matt Ruff στο newshub.gr

Το να μιλάς σε κάποιον που η δουλεία του έχει γίνει γνωστή σε ολόκληρο τον πλανήτη κι όχι μόνο διά μέσου των βιβλίων του αλλά και τηλεοπτικά, καταλαβαίνεις την δύναμη του διαδικτύου και της τύχης του να υπάρχει και να το χρησιμοποιείς! Το «Lovecraft Country» έχει μεταφερθεί στην μικρή οθόνη ως σειρά από το γνωστό σε όλους τηλεοπτικό δίκτυο HBO και ο Ελληνιστή τίτλος του βιβλίου «Η Χώρα του Λάβκραφτ» κυκλοφορεί από τις εκδόσεις ΚΑΚΤΟΣ!  Ο Matt Ruff είναι ο συγγραφές πίσω από το «Lovecraft Country» και ναι, έχω την ευκαιρία και την τιμή να μιλήσω μαζί του και να μάθω τι ακριβώς κρύβει το «σκοτεινό» μυαλό του!

Αυτό κι αν είναι τύχη… Ας δούμε τι έχει να πει στο Newshub.gr λοιπόν!

-Πρώτα απ 'όλα θα ήθελα να σας ευχαριστήσω πολύ για την τιμή να μιλήσετε στο Newshub.gr. Αυτό που θα ήθελα να σας ρωτήσω πρώτα απ 'όλα αν είστε ευχαριστημένος κι ενθουσιασμένος με την μεταφορά του «Lovecraft Country» στην τηλεόραση ως τηλεοπτική σειρά;

-Φυσικά, είμαι ενθουσιασμένος. Το να βλέπω το μυθιστόρημα μου να ζωντανεύει στο HBO ήταν μια καταπληκτική εμπειρία.

-Πως πιστεύετε ότι θα αισθανόταν ο ίδιος ο Lovecraft; Θεωρείτε ότι η μεγαλύτερη τιμή και στιγμή, δεν είναι μόνο η απλή αναγνώριση των έργων ενός συγγραφέα, αλλά και η «προίκα» που θα αφήσει στο ευρύ κοινό και στην ανθρωπότητα;

-Δεν πιστεύω ότι στον Lovecraft θα άρεσε η σειρά στο HBO ή το μυθιστόρημά μου πάρα πολύ (!). Αλλά περισσότερο από αυτό, πιστεύω ότι θα εκπλαγεί που οι άνθρωποι εξακολουθούν να μιλούν για τη δουλειά του. Δεν ήταν διάσημος κατά τη διάρκεια της ζωής του και δεν νομίζω ότι περίμενε να τον θυμούνται πολύ καιρό μετά το θάνατό του.

Συμφωνώ ότι είναι τιμή να αφήσω μια κληρονομιά πίσω. Να έχει μόνιμο αντίκτυπο στη λογοτεχνία, ακόμα κι αν το όνομά μου έχει ξεχαστεί. Αλλά για να επαναλάβω ένα παλιό αστείο, «θα προτιμούσα να επιτύχω την αθανασία χωρίς να πεθάνω» (σ.σ κι φίλε Ματ κι εγώ!!).

- Όπως μπορώ να φανταστώ εύκολα, είναι περιττό να ρωτήσω αν το Lovecraft σας έχει επηρεάσει. Επιτρέψτε μου λοιπόν να ρωτήσω ποιοι άλλοι συγγραφείς και όχι μόνο συγγραφείς, αλλά και γενικά καλλιτέχνες, έχουν επηρεάσει όχι μόνο το στυλ γραφής σας και το αντικείμενο των βιβλίων σας, αλλά και τον Matt ως προσωπικότητα;

   - Μια λίστα με τους συγγραφείς που με επηρέασαν θα ήταν πολύ μεγάλη, οπότε επιτρέψτε μου να απαντήσω σε αυτήν την ερώτηση μιλώντας για τους γονείς μου. Η μητέρα και ο πατέρας μου υποστήριξαν πολύ τη φιλοδοξία μου να γίνω συγγραφέας και με ενθάρρυναν και ως αναγνώστη. Ήταν πάντα χαρούμενοι να αγοράζουν βιβλία για μένα και με άφησαν να διαβάσω ό, τι με ενδιαφέρει, ανεξάρτητα από το αντικείμενο. Ως αποτέλεσμα, δεν με ενδιέφερε ποτέ η διάκριση μεταξύ λογοτεχνικής και λαϊκής φαντασίας ή μεταξύ διαφορετικών ειδών λαϊκής φαντασίας. Και αυτό αντικατοπτρίζεται στα μυθιστορήματά μου, τα οποία συχνά συνδυάζουν πολλά είδη. Το «Lovecraft Country» είναι κατά κύριο λόγο τρόμου, αλλά έχει επίσης στοιχεία επιστημονικής φαντασίας, καθώς και πραγματική ιστορία και κοινωνικό περιεχόμενο. Αυτός ο συνδυασμός διαφορετικών ειδών ιστοριών δημιουργεί ένα καλύτερο, πλουσιότερο μυθιστόρημα, νομίζω λοιπόν ότι πρέπει να ευχαριστήσω τους γονείς μου για αυτό.

-Στο βιβλίο σας "Lovecraft Country", οι ήρωες σας, εκτός από την αντιμετώπιση των σκοτεινών δυνάμεων, πρέπει επίσης να αντιμετωπίσουν τα σκοτεινά μυαλά των συνανθρώπων τους, καθώς ως έγχρωμοι σε μια "λευκή" Αμερική, η ζωή τους δεν είναι τόσο εύκολη, σε σημείο που με τρομάζει περισσότερο για το τι θα υποφέρουν οι χαρακτήρες από τους ανθρώπους παρά από σκοτεινά τέρατα! Τι σας έκανε να θέσετε αυτό το ζήτημα μέσω των ηρώων σας και μέσω του βιβλίου σας;

- Είμαι μεγάλος θαυμαστής της τηλεοπτικής εκπομπής The X-Files και για πολύ καιρό ήθελα να πω μια τέτοια ιστορία, στην οποία ένα επαναλαμβανόμενο καστ χαρακτήρων έχει μια σειρά παραφυσικών περιπετειών. Αλλά ήθελα να το κάνω με έναν τρόπο που θα επέτρεπε έναν διαφορετικό τύπο ήρωα από ό, τι θα περίμεναν οι άνθρωποι. Ιστορικά, οι Αφρικανοί Αμερικανοί συχνά αποκλείστηκαν από τη λαϊκή κουλτούρα. Υπήρχαν πάντα μαύροι «σπασίκλες» - Αφρικανοί Αμερικανοί που αγαπούν την επιστημονική φαντασία, τη φαντασία και τη φρίκη - αλλά οι ιστορίες συνήθως τους αγνόησαν ή τους προσβάλλουν. (Η φαντασία του H.P. Lovecraft είναι ένα καλό παράδειγμα.)

Έτσι, ήρθα με την ιδέα να δημιουργήσω την ιστορία μου για τα X-Files στη δεκαετία του 1950, και να το κάνω με μια μαύρη οικογένεια στο Σικάγο που κατείχε ένα ταξιδιωτικό γραφείο και δημοσίευσε μια έκδοση του «Negro Motorist Green Book»  (στην πραγματικότητα υπάρχει ο χάρτης αυτός, αλλά ως «Ταξιδιωτικός οδηγός Safe Negro»). Ο κύριος πρωταγωνιστής μου, ο Άττικους, θα ήταν ένας μαύρος σπασίκλας που εργάστηκε ως ερευνητής για τον οδηγό. Η δουλειά του θα ήταν να οδηγεί σε όλη τη χώρα, να ψάχνει ξενοδοχεία και εστιατόρια που θα εξυπηρετούσαν μαύρους πελάτες και ενώ το έκανε αυτό, θα είχε και αυτές τις παραφυσικές περιπέτειες. Αλλά θα έπρεπε επίσης να αντιμετωπίσει τους πιο φυσιολογικούς τρόμους της ζωής στην εποχή του Jim Crow (σ.σ Οι νόμοι του Jim Crow ήταν κρατικοί και τοπικοί νόμοι που επέβαλαν φυλετικό διαχωρισμό στις νότιες Ηνωμένες Πολιτείες).

Αυτό φαινόταν σαν μια πραγματικά ενδιαφέρουσα ιδέα για μένα, για να συνδυάσω αυτά τα διασκεδαστικά, φανταστικά στοιχεία με μια πιο σοβαρή εξερεύνηση της φυλετικής ιστορίας της Αμερικής, όπως πράγματα όπως το Πράσινο Βιβλίο και η Σφαγή Tulsa του 1921 που σε μεγάλο βαθμό είχαν ξεχαστεί. Όσο περισσότερη έρευνα έκανα, τόσο περισσότερο ενθουσιάστηκα.

-Διαφέρουν τώρα οι Ηνωμένες Πολιτείες στην αντιμετώπιση τέτοιων φαινομένων;

- Γενικά, σε θέματα φυλής, δεν νομίζω ότι υπάρχει αμφιβολία ότι οι ΗΠΑ είναι πολύ καλύτερες από ό, τι στην εποχή του Jim Crow. Τούτου λεχθέντος, ο ρατσισμός εξακολουθεί να είναι ένα μεγάλο πρόβλημα εδώ, και υπάρχουν στιγμές που μπορεί να αισθανθεί ότι το κύριο πράγμα που έχει αλλάξει είναι ότι οι άνθρωποι που θέλουν να κάνουν διακρίσεις αναγκάζονται να είναι πιο διακριτικοί γι’ αυτό. Για παράδειγμα, δεν είναι πλέον κοινωνικά αποδεκτό να υποστηρίζουμε ότι οι μαύροι πρέπει να στερούνται του δικαιώματος ψήφου με βάση το χρώμα του δέρματος τους. Όμως, όπως είδαμε στις πρόσφατες προεδρικές εκλογές μας, εξακολουθούν να υπάρχουν πολλοί πολιτικοί που θα ήθελαν να καταστήσουν πιο δύσκολο για τους μαύρους να ψηφίσουν ή να διατηρήσουν την καταμέτρηση των ψήφων τους.

-Ο Lovecraft θεωρείται από πολλούς αναγνώστες, ως ένας άνθρωπος που δεν χαρακτηρίζεται από συμπόνια και μπορεί ακόμη και να χαρακτηριστεί ως σεξιστής! Ταυτόχρονα φυσικά περιγράφει σκοτεινά όντα που θέλουν να καταβροχθίσουν τη Γη απλώς και μόνο επειδή μπορούν, τονίζοντας έτσι την ασημαντότητα μας. Εντελώς οξύμωρο δηλαδή! Ποια είναι η γνώμη σας για όλα αυτά;

-Ο Lovecraft αγαπούσε την επιστήμη και μεγάλωσε σε μια εποχή που οι επιστήμονες ανακάλυψαν πόσο μεγάλο ήταν το σύμπαν και πόσο μικρή είμαστε συγκριτικά με αυτό. Γεννήθηκε επίσης σε μια οικογένεια που κάποτε ήταν πλούσια, αλλά η περιουσία της ήταν σε παρακμή. Και ο πατέρας και η μητέρα του πέθαναν και οι δύο σε ψυχικό άσυλο, πιθανώς από σύφιλη.

Γι 'αυτό, είναι απόλυτα λογικό ότι θα έγραφε ιστορίες για την ανθρωπότητα από τιτάνια τέρατα από ένα αδιάφορο σύμπαν, και άλλες ιστορίες για ερειπωμένες πόλεις και πεσμένους πολιτισμούς και για ευγενείς οικογένειες των οποίων το αίμα είχε μολυνθεί.

Δυστυχώς, όλα αυτά τροφοδότησαν τη μισαλλοδοξία του, κάτι που είμαι σίγουρος ότι νόμιζε πως ήταν επιστημονικά δικαιολογημένο. Και η πίστη του στην κοσμική ασήμαντη σημασία της ανθρωπότητας του επέτρεψε να είναι πολύ ανυπόμονος για πράγματα όπως η γενοκτονία και η καταδίκη ολόκληρων εθνικών ομάδων.

-Κατά την παρακολούθηση της σειράς στην τηλεόραση, ανακαλύψατε κάτι που δεν σας άρεσε και το οποίο δεν συμφωνήθηκε ως προς την κατεύθυνση ή το σενάριο; Θα αλλάζατε ή θα προσθέσετε κάτι;

- Όχι, δεν έχω παράπονα με τη σειρά. Νομίζω ότι η Misha Green (αμερικανός συγγραφέας, σκηνοθέτης και παραγωγός) έκανε εξαιρετική δουλειά στην προσαρμογή. Η εκδοχή μου για την ιστορία υπάρχει ήδη στο μυθιστόρημα, οπότε ήταν πολύ πιο ενδιαφέρον για μένα να έχω την τηλεοπτική εκπομπή να κάνει διαφορετικές δημιουργικές επιλογές από ό, τι έκανα.

- Πιστεύετε ότι υπάρχουν κρυμμένες κοινωνίες και οργανώσεις όπως το Illuminati και κυβερνούν τις σκιές που οργανώνουν τη ζωή μας για εμάς χωρίς εμάς, όπως η μυστική κοινωνία στο βιβλίο σας;

- Στην πραγματικότητα είμαι πολύ σκεπτικός για τέτοιες θεωρίες συνωμοσίας, αν και είναι διασκεδαστικό να γράφω γι’ αυτά τα θέματα. Προφανώς υπάρχουν πλούσιοι και ισχυροί άνθρωποι που διαχειρίζονται τον κόσμο, αλλά τείνουν να μοιάζουν περισσότερο με τον Donald Trump από τους Illuminati.

-Εάν σε ένα παράλληλο σύμπαν θα μπορούσατε να έχετε ένα βιβλίο, το οποίο σε αυτό το σύμπαν δεν είναι δικό σας και δεν έχετε γράψει, ποιο βιβλίο θα ήταν αυτό που θα θέλατε να ήταν δικό σας και να είχατε γράψει;

-Αυτή είναι μια υπέροχη ερώτηση, αλλά και μια αδύνατη απάντηση. Κάθε βιβλίο είναι το μοναδικό ως προς τον νου που το δημιούργησε και ως εκ τούτου δεν θα μπορούσε να έχει γραφτεί από κανέναν άλλο. Για παράδειγμα, μου αρέσει πολύ το «Όνομα του Ρόδου» του Umberto Eco, αλλά αν είχα πει αυτήν την ιστορία, θα είχε βγει πολύ διαφορετικά. Ομοίως, το «Lovecraft Country» του Umberto Eco θα ήταν συναρπαστικό να το διαβάσετε, αλλά δεν θα το συγχέατε ποτέ με το «Lovecraft Country» που γνωρίζετε ήδη.

-Έμαθα για την αδημοσίευτη ιστορία σας με τίτλο «Today's Tom Sawyer» και έμεινα πραγματικά έκπληκτος! Τι σε έκανε να θέλεις να γίνεις συγγραφέας ακόμη και στην παιδική σου ηλικία; Τι άλλο κρύβει ο Matt Ruff από εμάς;

-Δεν θυμάμαι κάποια εποχή που δεν ήθελα να γίνω συγγραφέας. Η επιθυμία του να διηγηθώ ιστορίες είναι κάτι με το οποίο γεννήθηκα. Όπως κάθε συγγραφέας, έμαθα την τέχνη μου μέσα από δοκιμές και λάθη και επειδή άρχισα πολύ νέος, ήμουν σε θέση να εξασκηθώ για πολλά χρόνια προτού να χρειαστεί να ανησυχώ για να βγάλω τα προς το ζην. Έτσι το μυθιστόρημα Tom Sawyer, δεν είναι αρκετά καλό για να δημοσιεύσω όμως το γράψιμο του, μου δίδαξε χρήσιμα πράγματα.

- Το "88 Names" είναι το όνομα του πιο πρόσφατου βιβλίου που έχεις δημοσιεύσει. Πες μου λίγο για αυτό, αφού δεν το έχω «στα χέρια μου» και δεν το έχω διαβάσει ακόμα.

- Το «88 Names» διαδραματίζεται στο εγγύς μέλλον. Πρόκειται για έναν Αμερικανό που ονομάζεται John Chu, ο οποίος περνά τις μέρες του στην εικονική πραγματικότητα εργαζόμενος ως οδηγός (paid guide) επί πληρωμή για διαδικτυακά βιντεοπαιχνίδια. Υποψιάζεται ότι ο τελευταίος πελάτης του, «ο κ. Τζόουνς », μπορεί να είναι ο δικτάτορας της Βόρειας Κορέας, ο Kim Jong-un (!!). Είναι λοιπόν μια περιπέτεια (cloak-and-dagger adventure) στον κυβερνοχώρο. Η ιστορία είναι πιο ανοιχτή σε τόνο από το «Lovecraft Country», αλλά έχει κάποια στοχαστικά πράγματα να πει για τη φύση της ταυτότητας και τον τρόπο συμπεριφοράς των ανθρώπων, όταν βρίσκονται κάτω από το πέπλο της ανωνυμίας.

-Δυστυχώς, ο πλανήτης πλήττεται από μια νέα πανδημία. Πώς βλέπεις ότι θα είναι η «νέα μέρα» μετά το τέλος του Covid 19; Μήπως αυτή η κατάσταση επηρέασε αρνητικά τον τομέα των βιβλίων ή, αντίθετα, η καραντίνα ενθάρρυνε πολλούς ανθρώπους να διαβάσουν; Θα ήθελα το σχόλιό σας σχετικά με αυτό.

- Θεωρώ πως ο εκδοτικός κλάδος τα πάει καλά. Οι αναγνώστες αγοράζουν ακόμα βιβλία. Για τους συγγραφείς, η κατάσταση είναι πιο περίπλοκη. Προφανώς, δεν μπορούμε να πάμε σε περιοδεία για την προώθηση των βιβλίων μας και ενώ υπάρχουν ακόμα πολλοί τρόποι για να διαφημίσουμε την δουλειά μας στο διαδίκτυο, υπάρχει από την άλλη επίσης πολύς ανταγωνισμός. Σίγουρα δεν θα ήθελα να δημοσιεύσω το πρώτο μου μυθιστόρημα αυτή τη στιγμή, εκτός κι αν ήμουν ήδη διάσημος!

-Τι άλλο μπορούμε να περιμένουμε από τον Matt Ruff στο μέλλον;

- Προς το παρόν, δουλεύω πάνω σε μια πρόταση για τη συνέχεια του «Lovecraft Country». Θα πρέπει να περιμένω και να δω τι σκέφτεται ο εκδότης μου, αλλά ελπίζω να ενδιαφέρεται  και αν όχι, έχω κάποιες άλλες ιδέες στην άκρη!

-Σας ευχαριστώ πολύ για το χρόνο σου και για την συνομιλία μας στο περιοδικό μας Newshub.gr και θα χαρώ να σε γνωρίσω από κοντά, αν έρθεις διακοπές στην όμορφη Κρήτη! «Κλείσε» αυτή τη συνέντευξη όπως θέλεις!

-Σε ευχαριστώ για το ενδιαφέρον σου για τη δουλειά μου! Και επιτρέψτε μου να «κλείσω» ελπίζοντας ότι αυτό το έτος θα είναι πιο ασφαλές και πιο ευτυχισμένο για όλους μας.