Bud Spencer – Terence Hill: Ένα αχτύπητο κινηματογραφικό δίδυμο

 Ορισμένες φορές υπάρχει το ζήτημα του χρέους! Και δεν αναφέρομαι σε κάποιο οικονομικό, αλλά σε εκείνη του πνευματικού, ηθικού, της υποχρέωσης σε κάποιους, οι οποίοι έπαιξαν σπουδαίο ρόλο στην ζωή σου και λίγο πολύ στο ποιος είσαι εσύ σήμερα! 
Ένα τέτοιο χρέος το οφείλω σε δύο ανθρώπους, οι οποίοι δεν επηρέασαν μόνο το γράφοντα, αλλά μία ολόκληρη γενιά παιδιών, εφήβων και ενηλίκων, με τα σπουδαία spaghetti western, ή καλύτερα θα έλεγα με τις κωμωδίες που το αχτύπητο δίδυμο κατάφερνε να διασκεδάσει με απόλυτη επιτυχία άπαντες, βλέποντας τους να «μπουφλίζουν» ως άλλοι Αστερίξ και Οβελίξ του κακούς της ιστορίας!

Ο λόγος για τους Bud Spencer και Terence Hill, κατά κόσμον Carlo Pedersoli και Mario Girotti αντίστοιχα. Ένα δίδυμο που στις μέρες μας στους περισσότερους δεν λέει τίποτα, αλλά στην ιστορία του Ιταλικού και παγκόσμιου κινηματογράφου, λέει πάρα πολλά, ιδιαίτερα αν έχει γεννηθεί κάποιος πριν το 1980! 

Ο Carlo και ο Mario τους έσμιξε ο Θεός από νωρίς, μιας και το 1959 ήταν μαζί στην ίδια κολυμβητική ομάδα και αργότερα στις ίδιες ταινίες (ως δεύτεροι και τρίτοι ρόλοι), δίχως όμως να γνωρίζει ο ένας τον άλλο! Ήταν αρκετά αργότερα, το 1967 που οι δρόμοι τους ενώθηκαν, μιας και ο συμπρωταγωνιστής του Carlo στην ταινία «God Forgives, I Don't (Dio perdona... io no)» έσπασε το πόδι του σε ατύχημα κι έτσι πρότειναν το ρόλο στον Mario. Από αυτήν την συγκυρία γεννήθηκε ένα αχτύπητο δίδυμο, μία παντοτινή φιλία και πάνω από 30 ταινίες για όλους εμάς να θαυμάζουμε και να περνάμε καλά βλέποντας τες! 
Τι να πρωτοθυμηθεί κανείς και να μη χαμογελάσει… «Το Όνομα μου Είναι Τρινιτά», «Ο Θεός Συγχωρεί.. Εγώ Όχι», «Μπανάνα Τζό», ή το μοναδικό «Το Νου σας και σας Φάγαμε (Odds and Events)» με το φοβερό τραγούδι των Oliver Onions «Dune Buggy», ή την υπέροχη σκηνή με το μαέστρο και την χορωδία που θυμίζει σαν ο «Κακοφωνήξ» να έχει αναλάβει θύματα Ρωμαίους και να συμμετέχουν και οι Bud και Terrence εμβόλιμοι, μόνο και μόνο για να γίνει το σκηνικό όσο πιο κωμικό γίνεται!! 

Δυστυχώς το 2016 ο Bud ανέβηκε στους ουρανούς ώστε να κάνει «Σκόνη στο Ξύλο» (άλλη μία ταινία του) όποιον του πάρει το φαγητό ή πειράξει κάποιον αδύναμο, αφήνοντας τον Terrence μισό, όπως και πολλούς από εμάς..! 
Η αναφορά σ’ αυτούς του δύο παιδικούς ήρωες μου, είναι πρώτα για να τους τιμήσω και έπειτα για να τους γνωρίσω στο νεότερο κοινό, το οποίο δυστυχώς τα πρότυπα του δεν είναι και τα καλύτερα.
Οπότε τώρα στην καραντίνα, μη περιμένετε, ψάξτε ότι ταινία τους υπάρχει και σας εγγυώμαι ότι θα περάσετε καταπληκτικά, ξεχνώντας τις όποιες έγνοιες σας, έστω και για λίγο!