H Στέλλα Καραμπακάκη στο newshub.gr: Ζούμε σε μία εποχή που κυνηγάμε το «εύκολο»

Υπάρχουν πολλά σημεία του πλανήτη που θα μπορούσε κανείς να γράψει πολλές μαγευτικές λέξεις γι’ αυτά, ακόμη να γράψει και ποιήματα ώστε να περιγράψει το δέος που νοιώθει αντικρίζοντας τα! Σε πολλούς θα φανεί παράξενο, αλλά ένα από αυτά τα μέρη είναι και τα Εξάρχεια! Ίσως κάποιοι να παραξενευτούν, αλλά όπως έχω ξαναπεί η Αθήνα και ιδιαίτερα το κέντρο, έχουν την δική τους μαγεία, που για να την αντιληφθείς και να συμφωνήσεις σε αυτό μαζί μου, αλλά και με την συγγραφέα του βιβλίου που κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Λυκόφως με τίτλο «Εξάρχεια City», πρέπει να έχεις εντρυφήσει χρόνια στο καθαρτήριο που ονομάζεται πρωτεύουσα! Τι σχέση όμως έχουν ολ’ αυτά με το «Βατερλό» του έρωτα που μπορεί να σκοτώσει τον οποιονδήποτε;

Ας το μάθουμε από την ίδια την συγγραφέα Στέλλα Καραμπακάκη.

-Συγχαρητήρια για το βιβλίο σας «Εξάρχεια City»! Για πολλούς λόγους θα έλεγα ότι συγκινήθηκα διαβάζοντας το βιβλίο σας, όχι τόσο φυσικά για τις ιστορίες που με τον δικό σας τρόπο απέκτησαν βέβαια μια πιο μαγευτική υπόσταση, αλλά για το μέρος όπου διαδραματίζονται αυτές…! Τι σας έκανε να γράψετε αρχικά αυτές τις ιστορίες και να τις βάλετε σε ένα βιβλίο και έπειτα γιατί στα Εξάρχεια;

-Τις ιστορίες αυτές επέλεξα να τις αποτυπώσω στο χαρτί γιατί τις... γνώρισα, είτε ως εξωτερικός παρατηρητής, είτε ως άμεσα εμπλεκόμενη και ήθελα να τις συγκεντρώσω σε ένα βιβλίο. Η κάθε μία έχει τις δικές της ιδιαιτερότητες και εκτός από τον κοινό τόπο, το άλλο κοινό στοιχείο που έχουν, όλες εκτός από μία, είναι το άδοξο τέλος τους. Συνήθως τις γνωριμίες με άδοξο τέλος προσπαθούμε να τις ξεχάσουμε γιατί μας στενοχωρούν, μου φάνηκε ωραία ιδέα όμως οι συγκεκριμένες να μείνουν συγκεντρωμένες κάπου ως αυτό που πιστεύω πως θα έπρεπε να είναι όλα τα αποτυχημένα ραντεβού μας: πηγή έμπευσης και γέλιου.

Τα Εξάρχεια είναι μια περιοχή που αγαπώ πολύ, που συχνάζω και που έχει «φιλοξενήσει» με τον τρόπο της πολλές δικές μου σχέσεις, φιλικές ή ερωτικές, πολλά δικά μου ραντεβού, επιτυχημένα ή αποτυχημένα. Θεωρώ πως είναι ένα μέρος στο οποίο μπορεί να συναντήσει κανείς πολύ διαφορετικούς ανθρώπους κι αυτό του δίνει μια ιδιαίτερη «μαγεία». Νιώθω πως τα Εξάρχεια είναι κάτι σαν το... φυσικό μου περιβάλλον και κάπως έτσι έγιναν και το περιβάλλον στο οποίο γνωρίστηκαν οι ήρωες όλων των ιστοριών αυτού του βιβλίου, που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Λυκόφως. 

-Θεωρείτε πως κάθε ιστορία κρύβει, αλλά και αποτελείται από μια κλωστή που δένει κάθε έναν από εμάς με τους υπόλοιπους συνανθρώπους μας και συνθέτει ένα ψηφιδωτό που ονομάζεται ζωή και ανθρωπότητα κατ’ επέκταση; Είναι απαραίτητος ο έρωτας; …η καταστροφή;

-Θεωρώ πως ο έρωτας μας συνδέει με ανθρώπους που υπό άλλες συνθήκες μπορεί να μην είχαμε συνδεθεί ποτέ και μας βοηθάει να δούμε την πραγματικότητα υπό ένα διαφορετικό πρίσμα. Ο έρωτας πιστεύω πως είναι απαραίτητος, γιατί αποτελεί κινητήριο δύναμη, μας βοηθάει να εξελιχθούμε, να μάθουμε καλύτερα τον εαυτό μας και τα όρια μας, μας δίνει έμπνευση και γεμίζει τη ζωή μας με χρώματα. Είναι σαν ένα ουράνιο τόξο που όταν πια εξαφανιστεί μπορούμε να αποφασίσουμε αν είμαστε διατεθειμένοι να «βρεχόμαστε» στη βροχή κάθε τόσο, καθώς το περιμένουμε να εμφανιστεί, ή προτιμάμε να μείνουμε «στεγνοί» χάνοντας όμως την ευκαιρία να δούμε τα όμορφα χρώματα που εμφανίζονται πάντα μετά την μπόρα. Οι περισσότεροι άνθρωποι έχουμε ζήσει κάποιον μεγάλο έρωτα και όλοι τον θέλουμε στη ζωή μας, απλώς δεν τον αντέχουμε στις ίδιες... δόσεις. Άλλος αποζητάει να είναι μονίμως ερωτευμένος, άλλος το αποφεύγει, τελικά όμως κάποια στιγμή πέφτουμε πάνω στον έρωτα είτε το θέλουμε είτε όχι. Δεν θα τον παρομοίαζα με καταστροφή σε καμία περίπτωση, σίγουρα όμως περιέχει και καταστροφικά στοιχεία.

-Γιατί οι σχέσεις είναι πλέον τόσο σύνθετες; Φταίμε οι ίδιοι που δεν ξεκαθαρίζουμε πρώτα απ’ όλα μέσα μας το τι αναζητούμε πράγματι; Φταίει η εποχή που πλέον οι επιλογές είναι περισσότερες; Τι φταίει κατά την γνώμη σας;

-Πιστεύω πως οι σχέσεις έχουν γίνει πιο σύνθετες γιατί είναι πιο σύνθετη η εποχή στην οποία ζούμε. Σε μια καθημερινότητα που τρέχει με φρενήρεις ρυθμούς και στην οποία πλέον έχει μπει και ο φόβος και οι αλλαγές που κουβαλάει μαζί της η πανδημία, είναι πολύ δύσκολο να καταλάβει κανείς τι πραγματικά θέλει και να συνδεθεί με τον κατάλληλο άνθρωπο, με τον οποίο θα μπορέσει να συνυπάρξει. Ζούμε σε μία εποχή που «πετάμε» πιο εύκολα το παλιό, νομίζουμε πως οι επιλογές είναι άπειρες και θα πως θα βρούμε εύκολα κάτι άλλο καλύτερο και πολλές φορές αυτή η λογική στέκεται εμπόδιο στο να μπορέσουμε να συνδεθούμε ουσιαστικά, τόσο σε φιλικές όσο και σε ερωτικές σχέσεις. Ζούμε σε μία εποχή που κυνηγάμε το «εύκολο» και νομίζω αυτό είναι ένα από τα πολλά προβλήματα των σχέσεων.

-Τι βιβλία διαβάζετε συνήθως και ποιοι συγγραφείς σας έχουν επηρεάσει;

-Αυτή την περίοδο διαβάζω πολλά πολιτικά μυθιστορήματα και αστυνομική λογοτεχνία. Αν αυτά τα δύο συνδυάζονται, τότε ακόμα καλύτερα. Προσπαθώ να καλύψω όσο γίνεται περισσότερες χρονικές περιόδους, διαβάζοντας βιβλία διαφορετικά μεταξύ τους, για να μπορώ να έχω μια πιο σφαιρική άποψη όχι τόσο για την ίδια τη λογοτεχνία, αλλά περισσότερο για τη ζωή και τους συγγραφείς που ζώντας σε διαφορετικές εποχές και μέρη του κόσμου αποτυπώνουν τις εμπειρίες τους και την ανάγκη τους να εκφραστούν με διαφορετικό τρόπο.

Στους αγαπημένους μου συγγραφείς ανήκουν ο Τσίρκας, ο Μάτεσις, ο Μανσέτ και πολλοί άλλοι που δεν θυμάμαι αυτή τη στιγμή ή δεν έχω ανακαλύψει ακόμα!

-Τι άλλο συμβαίνει στο «κέντρο του κόσμου» τα Εξάρχεια που θα άξιζε να γράψετε ακόμη ένα βιβλίο;

-Στα Εξάρχεια συμβαίνουν κοινωνικοπολιτικές ζυμώσεις, στα Εξάρχεια έχουν την έδρα τους οι περισσότεροι εκδοτικοί οίκοι της Αθήνας και επιλέγουν ποια θα είναι τα επόμενα βιβλία που θα διαβάσουμε και οι συγγραφείς που θα μας «συστήσουν», στα Εξάρχεια καλλιτέχνες από διαφορετικούς χώρους δίνουν ραντεβού και δημιουργούν το επόμενο αγαπημένο μας κομμάτι, ίσως και αυτή τη στιγμή που μιλάμε. Αυτά όμως είναι πράγματα που αξίζει περισσότερο να τα ζεις παρά να γράφεις για αυτά.

-Οι χαρακτήρες λέτε ότι είναι υπαρκτοί! Σίγουρα όμως όχι και τα ονόματα… «Μελπομένη», «Ευτέρπη», «Περίανδρος», «Ευφροσύνη», «Λαυρέντης», «Αριστοκλής»… Υπάρχει λέτε περίπτωση να αναγνωρίσουν κάποιοι τις ιστορίες τους και να βρεθείτε προ εκπλήξεως;

-Ναι, νομίζω πως σε κάποιους ανθρώπους ίσως να είναι αρκετά εύκολο να αναγνωρίσουν τον εαυτό τους σε κάποια από τις ιστορίες, αλλά αυτό δεν θα με εξέπληττε, είναι κάτι που περιμένω πως θα συμβεί. Φυσικά έχουν αλλάξει πολλά στοιχεία, εκτός από τα ονόματα, ενώ μια δόση υπερβολής υπάρχει σε ορισμένες ιστορίες για να τις κάνει πιο διασκεδαστικές, κάποιοι ήρωες μπλέκονται με άλλους και τα όρια τους δεν είναι διακριτά, σίγουρα όμως αρκετοί είναι αναγνωρίσιμοι... Νομίζω ωστόσο πως οι άνθρωποι που εμπλέκονται με κάθε είδους καλλιτέχνες γνωρίζουν πως μπορεί να αποτελέσουν πηγή έμπνευσης.

-Εξάρχεια ναι μεν, αλλά σας διαβεβαιώνω ότι υπάρχουν περιοχές που έχουν περισσότερη τρέλα ή έστω παρόμοια..! Υπάρχει η περίπτωση να δούμε ένα sequelτου «Εξάρχεια City» σαφώς υπό άλλη ονομασία;

-Θα μου άρεσε πολύ κάτι τέτοιο και ίσως μετά από κάμποσα χρόνια, όταν θα έχω αρκετό νέο υλικό, να το κάνω!!

-Αν σε μία από τις ιστορίες σας, μπορούσατε ν’ αλλάξετε την έκβαση, ποια θα ήταν και για ποιους λόγους;

-Επειδή κάποιες από τις ιστορίες είναι δικά μου αποτυχημένα ραντεβού θα υπέθετε κανείς πως θα ήθελα κάποιο ή κάποια να έχουν πάει κάπως... καλύτερα. Παρόλα αυτά νομίζω πως όλα γίνονται για κάποιον λόγο και όλα αυτα τα ραντεβού πήγαν στραβά όχι μόνο για να γραφτεί αυτό το βιβλίο, αλλά κυρίως για να μπορέσω να εξελιχθώ εγώ σαν άνθρωπος. Υπάρχει μια ιστορία που ίσως να άλλαζα το τέλος, από την άλλη νιώθω πως στη συγκεκριμένη το τέλος δεν έχει γραφτεί ακόμα. Καμιά φορά οι αποτυχημένες ερωτικές μας σχέσεις γίνονται επιτυχημένες φιλικές σχέσεις κι αυτό είναι ένα καλό κίνητρο για να συνεχίσει κανείς να γνωρίζει ανθρώπους και να... γραφεί ιστορίες μαζί τους. Ιστορίες χωρίς τέλος.

-Σας αρέσουν τα Εξάρχεια όπως είναι ή θα αλλάζατε κάτι; Θεωρείται ότι μία εξυγίανση ότι κι αν σημαίνει αυτό, θα ήταν καλό ή κακό;

-Δεν είμαι σίγουρη πως η «εξυγίανση» φέρνει πάντα τα επιθυμητά αποτελέσματα, ούτε πως ο καθένας έχει το ίδιο πράγμα στο μυαλό του όταν χρησιμοποιεί αυτόν τον όρο, γι’ αυτό θα άφηνα τα Εξάρχεια όπως ακριβώς είναι. Με τα καλά τους και τα στραβά τους. Κάπως έτσι δεν είναι και οι άνθρωποι που ερωτευόμαστε άλλωστε; Αν αγαπάς πολύ κάτι είναι λάθος να προσπαθείς να το αλλάξεις, ακόμα κι αν νομίζεις πως θα είναι προς το καλύτερο, γιατί είναι πολύ πιθανό να δημιουργήσεις κάτι που δεν θα σου αρέσει τελικά καθόλου.

-Ποια τα επόμενα σχέδια της Στέλλας; Τι να περιμένουμε από εσάς στο εγγύς μέλλον;

-Όλα τα επόμενα σχέδια έχουν να κάνουν με το γράψιμο. Καθώς αυτή η τηλεοπτική σεζόν βαδίζει σιγά σιγά προς το τέλος της ψάχνω με ποιους τηλεοπτικούς ήρωες θα μπλεχτώ την επόμενη και ταυτόχρονα εξερευνώ ένα διαφορετικό είδος γραφής που νομίζω πως μετά από όλες τις δυσκολίες που έχει φέρει στη ζωή και τις σχέσεις μας η πανδημία θα γίνεται όλο και πιο απαραίτητο. Το επόμενο βιβλίο μου ασχολείται με την αναζήτηση της ευτυχίας, με το πώς μπορούμε να τη βρούμε, να την χάσουμε και να την ξαναβρούμε από την αρχή, όσα εμπόδια κι αν συναντήσουμε. Ήταν για μένα μία πρόκληση το να ασχοληθώ με την αυτοβελτίωση, αφήνοντας, έστω και για λίγο, στην άκρη τη σάτιρα, οπότε ανυπομονώ να το πιάσω ολοκληρωμένο στα χέρια μου μόλις το επιτρέψουν οι συνθηκες.

-Σας ευχαριστώ πολύ για το χρόνο σας!! «Κλείστε» αυτή τη συνέντευξη όπως νομίζεται!

-Κι εγώ σας ευχαριστώ πολύ για την όμορφη κουβέντα μας και για την ιδέα που μου δώσατε για μια συνέχεια του... «Εξάρχεια City»!