«Και μυρσίνη εσύ δοξαστική …μη τη λησμονάτε τη χώρα μου!»

Μπήκανε χρόνοι δύσκολοι και μήνες οργισμένοι κι εμείς οδοιπόροι στο ανηφόρι το δύσβατο της ζωής, καταγράφουμε μνήμες.

Είτε μόνοι, είτε με παρέα εμείς προχωρούμε στων αναμνήσεων και της τοπικής ιστορίας τις αχαρτογράφητες σελίδες. Έχουμε φτάσει αισίως στον όγδοο κύκλο ραδιοφωνικών μεταδόσεων μέσα από την σειρά των εκπομπών με τίτλο: «Ταξιδεύοντας στη Μεσαρά», στο τοπικό ραδιόφωνο της Ι.Μ. Γορτύνης και Αρκαδίας ο «Εύδιος Λιμήν».

Ξεκινήσαμε δειλά – δειλά πριν τρία χρόνια μέσα από τις συνεντεύξεις ποιητών και μαντιναδολόγων στα χωριά της Μεσαράς, συνεχίσαμε με τους γεωργούς, κτηνοτρόφους και γεωπόνους – αγωνιστές της μάνας γης – και πορευόμαστε με την εκπαίδευση και τους εκπαιδευτικούς στη Μεσαρά στο διάβα των χρόνων. Ανοίξαμε τα παράθυρα της ψυχής – χρόνια ερμητικά κλειστά – ίσως από φόβο μη θεωρηθούν εθνικιστές ή οπισθοδρομικοί. Άνοιξαν οι ψυχές τα πορτοπαράθυρά τους και άφησαν ελεύθερα να περιδιαβούμε νοερά τις γάγλες τους.

Μιλώντας με μια γερόντισσα σε κάποιο όμορφο χωριό της Μεσαράς, μου είπε:

Παιδί μου να τολμάς τη γνώμη σου να λες, να την γράφεις και να καταγράφεις και τη λαλιά όλων μας γιατί αυτή είναι η μοναδική αληθινή, ζωντανή ιστορία του τόπου μας!

Προσπαθώ έκτοτε να ακολουθώ την συμβουλή της γλυκιάς αυτής γερόντισσας. Σ΄ ένα άλλο χωριό όταν κατέγραφα τους ποιητές και μαντιναδολόγους η κα Άρτεμη με δισταγμό με ρώτησε αν έπρεπε από το σεντούκι των αναμνήσεων να βγάλει το τετράδιο, στις σελίδες του οποίου είχε γράψει τα πιο όμορφα τρυφερά ποιήματα. Βιώματα προσωπικά μιας άλλης εποχής, μου φαίνεται μιας εποχής που διαγράφεται πριν 60 περίπου χρόνια στον τόπο μας!

Σε μια κωμόπολη του εύφορου κάμπου κοιτίδα του μινωικού πολιτισμού, μια άλλη γυναίκα – απαλλαγμένη από την όραση του σώματος – αλλά με ορθάνοικτα τα μάτια της ψυχής και της καρδιάς της μου αφηγήθηκε ιστορίες και ποιήματα που είχε γράψει στην περίοδο της πρώτης νιότης. Μοναδικής λογοτεχνικής ωραιότητας κυρίως γιατί ήταν αυθόρμητη η σκέψη και η γραφή συνάμα, δίχως περίσσια φτιασίδια και καλολογικά στοιχεία για να ομορφύνει ο λόγος, είχε φυσική ομορφιά την ευχαριστώ θερμά κι ευελπιστώ να έχουμε ξανά την ευκαιρία να μιλήσουμε μαζί της.

Αετόμορφα τα έχει τα ψηλά βουνά τούτος ο ευλογημένος τόπος και μύστες του αιώνιου πολιτισμού οι άνθρωποι – διαβάτες της ανάγκης και του μόχθου- με την εσωτερική φλόγα να σιγοκαίει ώσπου να πυροδοτήσει τα όνειρα!

*Η Εύα Kαπελλάκη – Κοντού είναι εκπαιδευτικός και αρθρογράφος Lettere Classiche dell’ Universita’ degli studi di Napoli “Federico II”