Ο Χρήστος Γιαννόπουλος στο newshub.gr: Ο «αιώνιος έφηβος» ξανά στη δισκογραφία με τις «Μουσικές Διαδρομές 2026»

Ένας πραγματικά «αιώνιος έφηβος» που ξεκίνησε την καριέρα του το 1985 από το χώρο της Ελληνικής ροκ μουσικής, ο Χρήστος Γιαννόπουλος, που μέχρι σήμερα έχει γράψει αμέτρητα τραγούδια όχι μόνο ροκ, αλλά και έντεχνα όπως και λαϊκά, μιλάει στο newshub.gr. Τα τελευταία χρόνια κυκλοφορεί άλμπουμ πολυσυμμετοχικά, συνεργαζόμενος με νέους αλλά και παλιούς τραγουδιστές και κυρίως στιχουργούς και το βράδυ της 2ας Μαρτίου κυκλοφόρησε και το αντίστοιχο διπλό άλμπουμ για το 2026. Ο Χρήστος Γιαννόπουλος μιλάει τόσο για τη νέα του δουλειά όσο και για την πολυετή εμπειρία του στο χώρο της μουσικής, λέγοντας πως από πολύ νωρίς, κατάλαβε πως «στη μουσική ταμπέλες βάζουν μόνο οι εταιρείες για να πουλάνε. Για μένα η μουσική είναι μία. Με την ίδια ευκολία που θα γράψω ένα ροκ κομμάτι, θα γράψω και ένα λαϊκό».

«Το νέο μου άλμπουμ είναι στα πλαίσια των «Μουσικών Διαδρομών». Είναι μια σειρά από άλμπουμ που έχω καθιερώσει τα τελευταία χρόνια και βγαίνει κάθε χρόνο. Αυτή τη φορά σε παρένθεση έχω έναν υπότιτλο «Ήρθε η Ίριδα» η οποία Ίριδα είναι η εγγονή μου που γεννήθηκε την εποχή που έφτιαχνα αυτά τα τραγούδια, μέσα στο Δεκέμβρη δηλαδή και είναι ένα άλμπουμ σε πολυτελή κασετίνα. Περιλαμβάνει δύο CD και 40 νέα τραγούδια. Εδώ θέλω να σου πω, ότι για πρώτη φορά, μετά από αρκετά χρόνια που δεν έχω κάνει προσωπικό άλμπουμ, είχα κάποια τραγούδια δικά μου στο συρτάρι, τα οποία μάλλον ασφυκτιούσαν και ήθελαν να βγουν!

Το πρώτο CD περιέχει τραγούδια από συνεργάτες στιχουργούς που συμμετέχουν σε αυτές τις «Μουσικές Διαδρομές». Το δεύτερο CD που υπάρχει μέσα είναι πολύ Γιαννόπουλος… Δηλαδή έχω μέσα 12 ερμηνείες. Μέσα σε αυτές τις ερμηνείες είναι και ένα δικό σου τραγούδι, δικός σου στίχος δηλαδή»…

-Και σε ευχαριστώ πολύ για την τιμή που μου έκανες…

«…Είναι εκπληκτικό. Αυτό το εξαιρετικό ποίημα που δεν είναι απλά στίχος, είναι ένα ποίημα. Και μέσα λοιπόν σε αυτό το διπλό CD υπάρχουν αυτές οι δώδεκα ερμηνείες και 16 συνολικά τραγούδια, τα οποία είναι στίχος – μουσική δικά μου. Έτσι κάπως τα χώρισα. Και είχα αρκετά χρόνια να βγάλω μια προσωπική δουλειά με δικά μου τραγούδια. Και μέσα σε αυτό το προσωπικό CD κατάφερα και τα έφτιαξα και αυτά». 

-Ξεκίνησες την καριέρα σου το 1985 με έναν θρυλικό δίσκο, «Όταν Σβήνει η Οθόνη». Τα περισσότερα του δίσκου έγιναν αμέσως επιτυχίες μέσα σε κείνη τη δεκαετία αλλά και την επόμενη.

«Ναι ήταν τότε, ήταν «τα χρόνια της αθωότητας»…

-Υπάρχουν κάποια «παιδιά» σου σε αυτό το δίσκο που να τα ξεχωρίζεις και να τα αγαπάς ιδιαίτερα;

«Εγώ ξεκίνησα όπως σου είπα «την εποχή της αθωότητας» με μία αφέλεια, με μία αγνότητα και με αρκετές ροκ καταβολές και επιρροές από ξένες μπαλάντες κ.λπ και έτσι βγήκα στο χώρο. Κάποια τραγούδια παίχτηκαν όντως πάρα πολύ από τα ραδιόφωνα. Αλλά η μεγάλη χαρά ήταν για μένα ότι έβλεπα πιτσιρικάδες με μια κιθάρα που τα έπαιζαν σε παρέες και σε παραλίες. Και αυτό με ικανοποιούσε πάρα πολύ. Διότι πέρασαν τα τραγούδια αυτά. Και αργότερα πάρα πολλοί μου είπαν ότι τα τραγούδαγαν τα τραγούδια όταν ήταν φοιτητές, όταν ήταν σε κάποια σχέση, σε κάποια γνωριμία με μια κοπέλα κ.λπ. και τους συντρόφευαν πάντα αυτά τα τραγούδια. Και αυτό ξέρεις είναι ό,τι πιο όμορφο για μένα».

-Βέβαια. Και έχει μέσα τραγούδια αριστουργήματα: «Ε και λοιπόν, θα’ μια κι εγώ απ΄τον παράδεισο απών»… Ανατρεπτικό πραγματικά.  Είναι ένα τραγούδι το οποίο νομίζω ότι εκφράζει διαχρονικά την κοινωνία μας.

«Είναι διαχρονικό. Παραμένει διαχρονικό»…

ΤΡΑΓΟΥΔΙ «Ε, ΚΑΙ ΛΟΙΠΟΝ»

-Παραμένει! Το «Με λένε Χρήστο», που είναι φαντάζομαι αυτοβιογραφικό.

«Το  «Άσε με λίγο», και άλλα. Αυτά είναι τραγούδια που αγαπήθηκαν. Και αγαπήθηκαν πάρα πολύ και παιχτήκανε πάρα πολύ. Μετά ακολούθησαν άλλοι 5-6 προσωπικοί δίσκοι μέχρι το 2000. Βέβαια μετά άλλαξε και το ραδιοφωνικό τοπίο. Μπήκαμε στην εποχή του play list. Την εποχή «σκάσε μας τα μάγκα να σε παίξουμε» κ.λπ. που εγώ δεν μπήκα ποτέ σε αυτό το παιχνίδι. Όσοι παραγωγοί με εκτιμούσαν και αγαπούσαν τα τραγούδια μου τα παίζανε. Κάποιοι άλλοι που θέλανε «φράγκα» για να παίξουνε δεν τα παίζανε. Άλλαξε το ραδιόφωνο κάποια εποχή και μετά».

ΤΡΑΓΟΥΔΙ «ΜΕ ΛΕΝΕ ΧΡΗΣΤΟ»

ΤΡΑΓΟΥΔΙ: «ΑΣΕ ΜΕ ΛΙΓΟ»

-Από πότε θεωρείς ότι είχαμε αυτές τις αλλαγές;

«Πιστεύω ότι το κακό ξεκίνησε απ΄τη λεγόμενη «Ιδιωτική Ραδιοφωνία», η οποία δεν είναι καθόλου «ελεύθερη». Εκεί μπήκαν μέσα διάφοροι επιχειρηματίες και άλωσαν αυτόν τον τόσο ρομαντικό χώρο που τον αγαπούσαν πάρα πολύ κάποια παιδιά που ξεκίνησαν από ραδιοερασιτέχνες και μετά ασχολήθηκαν με το διαδημοτικό ραδιόφωνο. Αλλά και όπως πάντα, όπου μπαίνουν επιχειρηματίες, αλώνουν τα πάντα, στο βωμό του χρήματος. Πιστεύω ότι η φθίνουσα πορεία έχει ξεκινήσει από το ’90 και μετά. Και θεωρώ ότι αυτή η φθίνουσα πορεία του ραδιοφώνου, δεν είναι τυχαίο ότι επηρέασε σημαντικά και το τραγούδι. Δηλαδή, το τραγούδι, άρχισε σιγά – σιγά και αυτό να μπαίνει σε άλλα μονοπάτια».

-Μερικές δισκογραφικές σου δουλειές από τον πρώτο δίσκο και μετά;

«Ακολούθησε το «Αχ Ελένη». Ακολούθησε το «Προφίλ» που και αυτός είναι ένας πολυσυλλεκτικός δίσκος. Και αυτόν το δίσκο τον συνάντησα πριν από μερικά χρόνια σε ένα φεστιβάλ LP που κάνουν στο Γκάζι και τον πουλούσαν σε δεκαπλάσια τιμή. Δηλαδή θεωρείται πλέον συλλεκτικό κομμάτι».

-Επίσης ανατρεπτικό τραγούδι το «Προφίλ» που περιγράφει διαχρονικά την πολιτική κατάσταση στη χώρα μας.

«Όχι μόνο στη χώρα μας. Γενικά. Γιατί προηγήθηκε η πτώση του Τείχους που άλλαξε τα παγκόσμια δεδομένα. «Η προδομένη εφηβεία των τριάντα»… Μετά ακολούθησαν οι συνήθειες, που είχα μέσα και ένα ντουέτο με την Ελένη Δήμου και ένα ντουέτο με το Βασίλη Καζούλη. Και αυτό ήταν μια πολύ σημαντική στιγμή στη δισκογραφία μου, γιατί ήταν και η συνεργασία με το Νίκο τον Αντύπα. Το σπουδαίο Νίκο Αντύπα. Μετά για ένα διάστημα, είχα σταματήσει. Το 2000 έβγαλα ένα άλλο άλμπουμ που είχα μέσα τη φθινοπωρινή βροχή που το είπε και ο Νότης Σφακιανάκης αργότερα.

Και μετά ασχολήθηκα περισσότερο με το γράψιμο, γιατί με πλησίαζαν ορισμένοι συνάδελφοι που είχαμε ξεκινήσει μαζί και μου έλεγαν «βρε Χρήστο. Φέρε ένα τραγούδι σαν κι αυτά που γράφεις, στον ήχο το δικό σου κ.λπ». Και λίγο – λίγο, χωρίς να το καταλάβω, άρχισα να μπαίνω στο χώρο του γραψίματος και της παραγωγής. Ξέρεις, το ένα φέρνει το άλλο. Και μέχρι το 2007 που η δισκογραφία ήταν στα πάνω της, έκανα επιτυχίες με την Άννα Βίσση, με την Παπαρίζου, με τον Πασχάλη Τερζή, με τον Σφακιανάκη, με τον Αντώνη Βαρδή, με τη Χριστίνα Μαραγκόζη, με την Ελένη Δήμου με την οποία έχουμε και φιλικές σχέσεις όλα αυτά τα χρόνια, πέρα από τη συνεργασία. Με πολλά ονόματα της Ελληνικής δισκογραφίας».

ΤΡΑΓΟΥΔΙ: «ΠΡΟΦΙΛ»

Διαβάστε επισης:

«Στων Φτερών τους την Αλήθεια και το Ψέμα» απο το «δικό μας» Χριστόφορο Παπαδάκη (Βίντεο)