«Παιδιά Ουρανού και Γής» - Guy Gavriel Kay

Πολλοί είναι αυτοί που δεν πιστεύουν στην τύχη και άλλοι τόσοι εκείνοι που δε πιστεύουν στο κάρμα. Παρόλ’ αυτά δεν μπορώ να αγνοήσω ότι σχεδόν 20 χρόνια πριν, ένας άλλος νεότερος, πιο ρομαντικός και πιο αφελής Μιχάλης, διάβαζε την ώρα των διαλλειμάτων που υπήρχαν από σκηνή σε σκηνή σε γνωστό τηλεοπτικό σήριαλ, ένα βιβλίο που κάποιες ατάκες του θα του έμεναν χαραγμένες για πάντα και η «γνωριμία» του με το συγγραφέα Guy Gavriel Kay, δια μέσου του βιβλίου του σαφώς, με τίτλο «Το Υφαντό της Φιόναβαρ», θα στεκόταν αφορμή να αναπολήσω μια όμορφη εποχή για εμένα και καρμικά να μη ξεφύγω από τα συγγραφικά δίχτυα συγγραφέα, αυτή τη φορά μέσω του βιβλίου «Παιδιά Ουρανού και Γής»!

Που να γνώριζα επίσης τότε, πως ο συγγραφέας εμπνεύστηκε το πρώτο εκ της τριλογίας «Το Δέντρο του Καλοκαιριού» κατά την διάρκεια της παραμονής του στην Κρήτη!!!

Δεν ξέρω αλλά εμένα μου φαίνονται πως όλα κινούνταν με τέτοιο τρόπο, ώστε η «γνωριμία» μου με τον Guy Gavriel Kay να είναι αναπόφευκτη.

Το νέο του λοιπόν βιβλίο με τίτλο «Παιδιά Ουρανού και Γής», είναι ένα πολύ καλό βιβλίο που ναι μεν κινείται στο χώρο της φαντασίας, αλλά στην πραγματικότητα δεν έχει καμία σχέση με «Sword and Sorcery». Όλη η ιστορία συμβαίνει σε μια φανταστική ας το πούμε εκδοχή μιας μετά-Βυζαντινής εποχής, με τους πρωταγωνιστές να ζούνε λίγο πολύ σε ιστορικά τεκμηριωμένες καταστάσεις κι όχι ας πούμε κάτι φανταστικό όπως η «Μέση-Γη» για παράδειγμα.

Μάλιστα εύκολα μπορεί κανείς να κάνει τις αντιστοιχίες, όπου οι «Jaddite» είναι οι Χριστιανοί, οι «Osmanli» οι Οθωμανοί και οι «Sarantium» οι Βυζαντινοί!

Οι βασικοί χαρακτήρες όπως η Ντάνικα, ο Πέρο και η Λεονόρα, καταφέρνουν να σε κάνουν να «παραμείνεις μαζί τους» στην όλη περιπέτειά τους και να απαιτείς την δικαίωση τους και την σωστή θέση τους στον κόσμο του συγγραφέα.

Βέβαια το μείον είναι ότι υπάρχουν αρκετοί δευτερεύον χαρακτήρες που από την μία προσωπικά θα ήθελα να μετέχουν περισσότερο και από την άλλη η πένα του Guy Gavriel Kay μπορεί να γίνει κουραστική, μιας και υπερβολικές λεπτομέρειες και πληροφορίες ίσως αχρείαστες, «βαραίνουν» το κείμενο και «χάνεις λίγο την μπάλα».

Όσοι και όσες δώσετε μια ευκαιρία στη νέα κυκλοφορία αυτή, χαρίστε επίσης και τον απαιτούμενο χρόνο ώστε να «μπείτε» μέσα στην ιστορία και να την ζήσετε διά μέσου των πρωταγωνιστών!

Θέλει λίγο χρόνο..

Παρολ’ αυτά αν και δεν θεωρώ ότι τα  «Παιδιά Ουρανού και Γής» είναι η κορυφή της συγγραφικής πένας του Guy, αξίζει τις προσοχής σας, ιδιαίτερα αν έχετε ήδη διαβάσει το «Lions of Al-Rasan», που κι εκείνο «βρίσκεται» στο ίδιο σύμπαν με το «Children of Earth and Sky».

«Σε έναν κόσμο όπου άλλοι λατρεύουν τα αστέρια και άλλοι τον ήλιο, ένα πράγμα παραμένει κοινό: η αβέβαιη μοίρα των απλών ανθρώπων.

Ένας ζωγράφος ταξιδεύει στην κατακτημένη πλέον Πόλη των Πόλεων με μια αποστολή που λίγοι γνωρίζουν. Ένας γοητευτικός έμπορος, μια

γυναίκα που προσπαθεί να ξεφύγει από μια ζωή σε μοναστήρι, ένας πολεμιστής του πιο τρομερού σώματος πεζικού του Χαλίφη και μια επιδρομέας με στόχο την εκδίκηση συναντιούνται – και οι ζωές τους αλλάζουν για πάντα…»

Βαθμολογία: 7/10