"Στα Χρονια του Βυζαντιου"

Υπάρχουν πάρα πολλά βιβλία γύρω από την υπέρ-χιλιόχρονη αυτοκρατορία του Βυζαντίου, στα οποία μπορείς να διδαχθείς και να ανακαλύψεις πτυχές που τα σχολικά βιβλία δεν περιέχουν και ίσως δεν χρειάζεται πολλές φορές να αναφέρουν.
Υπάρχουν γνώσεις που είναι άκρως αποκαλυπτικές, ανάλογα με το τι αναζητά κάποιος και φυσικά μπορεί κανείς να ανακαλύψει αλήθειες και ψεύδη, κάτι χρήσιμο στην εποχή μας, μιας και φτάσαμε να απορρίπτουμε οι ίδιοι εμείς, μια αμιγώς Ελληνική αυτοκρατορία που έδωσε πολλά στον δυτικό πολιτισμό κι όχι μόνο και να συνηγορούμε ας μου επιτραπεί η έκφραση, με βάρβαρα ανθελληνικά φύλλα που κάνουν τα αδύνατα δυνατά για να μειώσουν το Ελληνικό πνεύμα και ιστορία!
Βιβλία πολλά! Οι κυρίες Τζούντιθ Χέριν και Ελένη Γλύκατζη Αρβελέρ είναι τρανά παραδείγματα συγγραφέων με ειδικότητα την Βυζαντινολογία!
Παρόλ’ αυτά το παρών βιβλίο «Στα Χρόνια του Βυζαντίου» ανήκει σε δύο εξέχουσες επιστημονικές προσωπικότητες, που προσεγγίζουν το Βυζάντιο από την πλευρά του επιστήμονα και την καταγραφή των θετικών επιστημών κι όχι από την συνήθη πλευρά του πολιτισμού, της θεολογίας ή ακόμη και των θρύλων.

Οι κύριοι Στράτος Θεοδοσίου και Μάνος Δανέζης, γνωστοί από τις τηλεοπτικές εκπομπές εκλαϊκευμένων επιστημών της κρατικής τηλεόρασης, φυσικομαθηματικοί καθηγητές Αστροφυσικής στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, με αναρίθμητες πρωτότυπες ερευνητικές εργασίες σε διεθνή αστρονομικά περιοδικά, έγραψαν και κυκλοφόρησαν μέσω των εκδόσεων ΔΙΑΥΛΟΣ, ένα απόλυτα εμπεριστατωμένο βιβλίο 668 σελίδων, που αφορά την καταγραφή του έργου των θετικών επιστημόνων του Βυζαντίου, μα και τους κοινωνικούς, πολιτιστικούς και θρησκευτικούς παράγοντες που διαμόρφωσαν τις επιστήμες αυτές καθ’ αυτές! 
Από της αιρέσεις των πρώτων αιώνων μέχρι και τα έσχατα χρόνια των Παλαιολόγων όπου παραδόξως αν και η αυτοκρατορία βρισκόταν σε συρρίκνωση, η αστρονομία,  μαθηματικά, ιατρική και λοιπές θετικές επιστήμες βρίσκονταν σε άνθηση, το πόνημα των δύο εξεχόντων επιστημόνων καταφέρνει να καλύψει ένα μεγάλο κενό!

Προσωπικά θεωρώ το «Στα Χρόνια του Βυζαντίου» ως βιβλίο αναφοράς που δεν αθωώνει προσωπικότητες ή καταστάσεις, αλλά κι από την άλλη δικαιώνει όσους πιστεύουν πως τα χίλια χρόνια της Βυζαντινής αυτοκρατορίας δεν ήταν ο κρίκος μεταξύ αρχαίου και νέου κόσμου! Όπως επίσης διαψεύδει περίτρανα τους ισχυρισμούς περί σκοταδισμού, δίχως όπως ανέφερα να προσπεράσει τα κακώς κείμενα και τα αρνητικά στοιχεία μιας θεοκρατικής κοινωνίας!
Το ωραίο στην γραφή του βιβλίου αυτού πέρα από τις γνώσεις και τα στοιχεία, είναι πως η ίδια του η γραφή είναι «εύκολη» στην ανάγνωση και την κατανόηση, ενώ την ίδια στιγμή νοιώθεις πως σου «μιλούν» δύο μαθηματικοί-φυσικοί, αφού η γραφή είναι στακάτη χωρίς «αρμονικές» που θα χαρακτήριζαν έναν ιστορικό ή φιλόλογο.
Απαραίτητο για όποιον θεωρεί ότι είναι αναζητητής της συγκεκριμένης εποχής!

«Η ιστορική έρευνα καταγράφει εκατοντάδες θετικούς επιστήμονες στο Βυζάντιο, οι οποίοι με τις έρευνες, τα συγγράμματα, αλλά και τις εφευρέσεις τους καταρρίπτουν ολοκληρωτικά το μύθο που ήθελε τους Βυζαντινούς επιστήμονες να έχουν στραφεί ολοκληρωτικά και μόνο  προς τις θεολογικές σπουδές.»
«Βλέπουμε λοιπόν ότι το μεγαλύτερο μέρος του πληθυσμού της αυτοκρατορίας, μιλούσε Ελληνικά, διάβαζε Ελληνικά, έγραφε Ελληνικά, σπούδαζε Ελληνικά, σκεφτόταν Ελληνικά! Δεν μιλούσε Αλβανικά, Σέρβικα, Γεωργιανά ή Αρμένικα! Σκεφτόσαστε την περίπτωση το Βυζάντιο να είχε υιοθετήσει την γλώσσα και την κουλτούρα κάποιου γειτονικού λαού; Τι θα διατείνονταν οι γείτονες μας; Δεν θα είχαν υιοθετήσει αμέσως αυτή την αυτοκρατορία; Κι εμείς, έχοντας μπροστά μας μια αυτοκρατορία που διακατέχεται από την Ελληνική παιδεία, που μιλάει Ελληνικά και πάντα αναφέρεται στο αρχαιοελληνικό της παρελθόν, «προσπαθούμε» να την απεμπολήσουμε;»

Υπεράνω Βαθμολόγησης