«Θαυμαστός Καινούριος Κόσμος» (φωτογραφίες)

Δεν έχω ξεκαθαρίσει ακόμη, αν η επιστημονική φαντασία δίνει τροφή στην επιστήμη, ή απλώς η επιστήμη δίνει τροφή σε κάποιους, ώστε να την παρουσιάσουν ως λογοτεχνική «φαντασία» στο ευρύ κοινό, με σκοπό την πιθανή προετοιμασία του.

Πάντως από το 1985 που η φαντασία μου με έσπρωχνε σε περίεργες αναζητήσεις, αντιμετωπίζω τα λοξά βλέμματα αρκετών, ειδικά όταν τους ανάφερα ότι υπάρχουν σκάφη που δεν τα «πιάνουν» τα ραντάρ, πως στο μέλλον θα μπορούν να υπάρξουν αυτοκίνητα και σκάφη που δεν θα χρειάζονται οδηγό, θα μπορούμε να μιλάμε μέσω μικρών συσκευών, ενώ ταυτόχρονα θα μπορούμε να βλέπουμε τον ομιλητή που έχουμε καλέσει και πως θα υπάρχουν άνθρωποι με υπερφυσικές δυνάμεις!

Που να σας αναφέρω και το άρθρο που ανέφερε (το 1985), πως σε 20-30 χρόνια οι άνθρωποι θα διαλέγουν χρώμα ματιών στα παιδιά τους πριν γεννηθούν και θα μπορούν να επιλέξουν να έχουν όντως μεγαλύτερες ικανότητες από το μέσο άνθρωποι!!

Ο απόλυτος χλευασμός!

Βέβαια σήμερα όλοι αυτοί έχουν ξεχάσει τις διαφωνίες μας και έχουν διαλέξει να διαφωνούν με άλλα θέματα, βάζοντας εκείνους που «βλέπουν λίγο μακρύτερα», στο ίδιο τσουβάλι με τους flat earthers, βαπτίζοντας τους όλους ως.. τρελούς συνομοσιολόγους! Αν και για να είμαι και δίκαιος, σε πολλές περιπτώσεις έχουν τα δίκια τους…!

Δεν μπορώ όμως, παρά να φανταστώ όταν ο συγγραφέας Άλντους Χάξλεϋ το 1932 (πραγματικά εξαιρετικά νωρίς), εξέδιδε το δυστοπικό και προφητικό «Brave New World», τι πραγματικά αντιμετώπισέ από τις κριτικές του κόσμου και πόσα από αυτά θεωρήθηκαν πως «δεν μπορούν να συμβούν» και ως εξωφρενικές συνομοσιολογικές φαντασίες του δημιουργού!

Επίσης την ίδια στιγμή θα ήθελα να γνωρίζω τι γνώριζε ο συγγραφέας και ποιες πιθανόν υπήρξαν οι πηγές του, μιας και διαβάζοντας το «Θαυμαστός Καινούριος Κόσμος», δε μπορώ παρά να μην ανατριχιάσω, σκεπτόμενος πόσο κοντά είμαστε σε εκείνο που παρουσίαζε ο συγγραφέας τόσες δεκαετίες πριν!

Το περίεργο όμως είναι, ότι δεν είναι ο μόνος που περιγράφει γλαφυρά το μέλλον, το δικό μας μέλλον μέσω των έργων του, αφού και στο «1984» του Τζόρτζ Όργουελ, (το «Σπήλαιο του Πλάτωνος» …) αλλά και σε ταινίες του Κιούμπρικ, βρίσκουμε σημερινές πραγματικότητες, βγαλμένες από την φαντασία του παρελθόντος!

Ή όπως είπα όλα αυτά δεν ήταν φαντασία αλλά προειδοποιήσεις για όλα εκείνα που γνώριζαν..;

Με βάση τις αβέβαιες μέρες που ζούμε, μια ανάγνωση του εν λόγω βιβλίου θα βάλει και εσένα σε σκέψεις και ίσως δεις καλύτερα την γενική εικόνα, αφού «αυτοί» που είναι πίσω απ’ όλα, κατάφεραν να σε κάνουν να κοιτάς μόνο ένα-δύο κομμάτια του πάζλ.

Και δεν είναι ψέμα πως εν ονόματι της ευημερίας, της ασφάλειας και της ησυχίας σου, θυσίασαν με την συναίνεση σου το πολυτιμότερο αγαθό.. την ελευθερία σου!

«Μία το σκουπάκι, δύο το σκουπάκι, Θήβα, Βαβυλώνα, Κνωσσός και οι Μυκήνες… Μία το σκουπάκι, δύο το σκουπάκι, πάει ο Οδυσσέας , πάει ο Ιώβ, πάει ο Δίας και ο Ιησούς Χριστός! Μία το σκουπάκι, δύο το σκουπάκι, πάνε όλοι οι κόκκοι της αρχαίας βρωμιάς, Αθήνα Ρώμη, Ιερουσαλήμ.. Μία το σκουπάκι, δύο το σκουπάκι, πάνε ο Βασιλιάς Ληρ, και οι Στοχασμοί του Πασκάλ, πάνε τα Κατά Ματθαίον Πάθη… ποιος την χρειάζεται την ιστορία;»