Τρία πρόσωπα ζητούν τόπο και χρόνο

Παραφράζοντας τον Πιραντέλο, αναρτώ τη φωτογραφία: Μενέλαος Παρλαμάς με την κόρη του Λιάνα, έχοντας στο μέσον τη Μάρθα Αποσκίτου. Τρία εκλεκτά πρόσωπα της πνευματικής ζωής του Ηρακλείου και πιθανός φωτογράφος ο απών από το πλάνο Στυλιανός Αλεξίου. Η χρονολογία λήψης και ο περιβάλλων χώρος δεν μπορούν να προσδιοριστούν, επειδή οι δύο δεν βρίσκονται πλέον ανάμεσά μας και με την τρίτη, τη Λιάνα, έχω πολύ καιρό να επικοινωνήσω.

Η φωτογραφία ζωντανεύει τρεις σημαντικές προσωπικότητες με έργο στον πολιτισμό και την επιστήμη που ξεπερνάει τα όρια της Κρήτης.

Ο Μενέλαος Παρλαμάς (Πισκοπιανό 1911 - 1997) ήταν  σπουδαίος Έλληνας φιλόλογος, συγγραφέας και διανοούμενος που άφησε έντονο το στίγμα του στην πνευματική ζωή του Ηρακλείου. Διετέλεσε πρόεδρος της Εταιρείας Κρητικών Ιστορικών Μελετών και συνετέλεσε στη λειτουργία του Ιστορικού Μουσείου Κρήτης. Συμμετείχε στη συντακτική επιτροπή του πριοδικού Παλίμψηστον της Βικελαίας Δημοτικής Βιβλιοθήκης. Μετέτρεψε επίσης το πατρικό του σπίτι στο Πισκοπιανό Χερσονήσου στο σημερινό Αγροτικό Μουσείο που περιέχει εκθέματα σχετικά με παραδοσιακά εργαλεία και τρόπους ζωής. Στη μνήμη του προκηρύσσεται ετήσιο βραβείο για μεταπτυχιακούς φοιτητές των Τμημάτων της Φιλοσοφικής Σχολής του Πανεπιστημίου Κρήτης.

Λιάνα Παρλαμά,  κόρη του Μενέλαου Παρλαμά και διακεκριμένη αρχαιολόγος. Επιμελήθηκε την ανακαίνιση του Αγροτικού Μουσείου.

Ο Στυλιανός Αλεξίου (13 Φεβρουαρίου 1921-12 Νοεμβρίου 2013) ήταν αρχαιολόγος φιλόλογος και καθηγητής πανεπιστημίου.ο πατέρας του ήταν ο Λευτέρης Αλεξίου (1890-1964), λογοτέχνης και φιλόλογος και θείες του είχε την Έλλη Αλεξίου και τη Γαλάτεια Καζαντζάκη.  Παππούς του ήταν ο ομώνυμος Στυλιανός Αλεξίου, λόγιος και εκδότης εφημερίδων του Ηρακλείου. Στα 1973 με 1977 υπήρξε μέλος του Αρχαιολογικού Συμβουλίου του υπουργείου Πολιτισμού. Το 1977 άρχισε να διδάσκει στη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου της Κρήτης και το 1982 εξελέγη ως πρώτος στη σχολή αυτή καθηγητής της μεσαιωνικής και νεότερης ελληνικής λογοτεχνίας.

Το 1963-1964 υπήρξε διευθυντής σύνταξης των Κρητικών Χρονικών, μέλος της συντακτικής επιτροπής του επιγραφικού περιοδικού Kadmos του Λονδίνου και μέλος επιστημονικών εταιρειών όπως του Γερμανικού Αρχαιολογικού Ινστιτούτου, της Αγγλικής Αρχαιολογικής Σχολής Αθηνών, της Αρχαιολογικής Εταιρείας, της Association International d' Etudes Byzantines, της Εταιρείας Βυζαντινών Σπουδών, της Χριστιανικής Αρχαιολογικής Εταιρείας, της Λαογραφικής Εταιρείας, της Εταιρείας Κρητικών Ιστορικών Μελετών. Ήταν, τέλος, Commendatore της Ιταλικής Δημοκρατίας. Το 1981 τιμήθηκε με τον τίτλο του αντεπιστέλλοντος μέλους της Ακαδημίας Αθηνών

Το 1992 τιμήθηκε από το Πανεπιστήμιο της Πάδοβας για τις συμβολές του στη μινωική αρχαιολογία και της βυζαντινής και νεοελληνικής φιλολογίας. Tο 1993 η κριτική επιτροπή των Κρατικών Λογοτεχνικών Βραβείων τον τίμησε για το σύνολο της πνευματικής προσφοράς του, με το Ειδικό Κρατικό Βραβείο Λογοτεχνίας [1993] ενώ τον Νοέμβριο του 2000 αναγορεύθηκε επίτιμος διδάκτωρ του Πανεπιστημίου Αθηνών

Μάρθα Αποσκίτου σύζυγος και σύντροφος του Στυλιανού Αλεξίου, φιλόλογος, συγγραφέας και μελετήτρια πλευρών της αρχαίας Ελληνικής γραμματείας αλλά και της Κρητικής Αναγέννησης, όπου εξέδωσε αρκετά  σημαντικά έργα