«Τσερνόμπιλ 01:23:40»

Αν θυμάμαι καλά ήταν στις διακοπές του Πάσχα και ήμουν στο χωριό μου. Σαν μικρό παιδάκι, είχα ανέβει σε ένα δέντρο ώστε να κόψω φρούτα για να φάω (ναι τότε τα παιδιά ανέβαιναν στα δέντρα κι έτρωγαν φρούτα απ’ αυτά!), αλλά κάποιος εκείνη τη μοναδική στιγμή στις 26 Απριλίου το 1986 (συγγραφική αδεία, μιας και είναι απόλυτα σίγουρο πως έγινε μέρες αργότερα!) μου φώναξε αυστηρά, αν και με εμφανή σημάδια δυσπιστίας, να κατέβω κάτω αμέσως, γιατί ίσως τα ζουμερά φρούτα που ήθελα να φάω να ήταν μολυσμένα από μία ραδιενέργεια!

Μάλιστα η συμβουλή του είναι πως πλέον πρέπει να πλένουμε τα πάντα καλά πριν τα φάμε! Υπενθυμίζω ότι η χρονολογία ήταν 1986, μιας σαφώς περισσότερο άδολη κοινωνία, που σ’ αυτήν ξαφνικά χτύπησε ένας αόρατος και απροσδιόριστος τρόμος μιας άγνωστης για τους περισσότερους τότε ενέργειας.

Το Τσερνόμπιλ θα γινόταν ιστορικό σημείο αναφοράς, ως ένα από τα μεγαλύτερα πυρηνικά ατυχήματα που έχουν συμβεί ως σήμερα (ακόμη και από αυτό της Φουκουσίμα πριν λίγα χρόνια), κάτι που επηρέασε αρκετές χώρες οικονομικά και κοινωνικοπολιτικά σε μεγάλο βαθμό, συμπεριλαμβανομένου και της Ελλάδας!

Πολλά βιβλία έχουν γραφτεί γύρω από το ατύχημα του  Τσερνόμπιλ, αλλά λίγα έχουν εστιάσει τόσο πολύ σε λεπτομέρειες για το ίδιο το ατύχημα, αλλά και για τις ζωές των πρωταγωνιστών του ατυχές γεγονότος.

Έτσι ο συγγραφέας του βιβλίου που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις ΟΞΥ Andrew Leatherbarrow κι έχει ως τίτλο 01:23:40, την ακριβή ώρα του δυστυχήματος δηλαδή, κατάφερε δικαίως να αποκτήσει τη φήμη που χρειαζόταν από το αυτό-εκδιδόμενο βιβλίο του και να κερδίσει την προσοχή του καναλιού HBO για το νέο επερχόμενο ντοκιμαντέρ με θέμα το Τσερνόμπιλ!

Το βιβλίο είναι αποτέλεσμα εκτενών ερευνών αρκετών χρόνων από το συγγραφέα, μέχρι και τη επίσκεψη του ίδιου λίγα χρόνια πριν στην πόλη του Πρίπιατ, όπου και περιγράφει με έμφαση το τι ακριβώς συνέβη. Από το πάτημα ενός κουμπιού (διακόπτης έκτακτης ανάγκης) από τον Αλεξάντερ Ακίμοφ, μέχρι την καθυστερημένη εκκένωση της πόλης και της υπεράνθρωπές και ηρωικές προσπάθειες των ανθρώπων να θέσουν εκτός λειτουργίας, έναν καιόμενο πυρηνικό αντιδραστήρα, που θα μπορούσε να σκοτώσει εκατομμύρια ανθρώπους στην Ευρώπη, με ανεπανόρθωτες επιπτώσεις!   

Θεωρώ το βιβλίο αυτό αξιόλογο και μία χρήσιμη πηγή γνώσης, είτε για εκείνους που έζησαν την εποχή του ατυχήματος, είτε για τους νεότερους που ακούν αλλά δε γνωρίζουν πολλά!

Διαβάζοντας το ενόσω έχετε παρακολουθήσει και το ντοκιμαντέρ του HBO, θεωρώ ότι θα «μπείτε» για τα καλά μέσα στο συναίσθημα που έζησαν όχι μόνο όσοι είχαν την ατυχία να βρίσκονται εκεί, αλλά και όσοι παρακολουθούσαν με κομμένη την ανάσα σε ολόκληρο τον κόσμο.

«Το ερώτημα για την εκκένωση του Πρίπιατ θίχτηκε άμεσα λίγο μετά την καταστροφή, αλλά οι αξιωματούχοι του κομμουνιστικού κόμματος που δεν ήξεραν την πλήρη έκταση του κινδύνου, αρνήθηκαν. Η εκκένωση θα προκαλούσε πανικό και θα διέσπειρε την είδηση του ατυχήματος. Κανείς δεν έπρεπε να ειδοποιηθεί.»

Βαθμολογία: 7/10