Εκλογές ΗΠΑ: Πώς οι ισπανόφωνοι θα κρίνουν τις ενδιάμεσες εκλογές

Σήμερα Τρίτη 8 Νοεμβρίου οι Αμερικανοί καλούνται στις κάλπες για τις ενδιάμεσες εκλογές, όπως ονομάζονται.

Οι εκλογές αυτές θεωρούνται κρίσιμες, μιας και μπορούν να αλλάξουν τους συσχετισμούς δυνάμεων στο Κογκρέσο.

Στις ΗΠΑ περίπου 32 εκατομμύρια ισπανόφωνοι έχουν δικαίωμα ψήφου, ποσοστό που αντιστοιχεί περίπου στο 20% του εκλογικού σώματος.

Σε ορισμένες Πολιτείες όπως το Νέο Μεξικό και το Τέξας οι ισπανόφωνοι αποτελούν το ήμισυ του πληθυσμού. Κάθε χρόνο ο αριθμός τους αυξάνεται. Στην Αριζόνα κάθε χρόνο 38.000 νέοι δηλώνουν πως είναι λατινοαμερικανικής καταγωγής.

«Πολλοί πολίτες με δικαίωμα ψήφου σε αυτήν την περιφέρεια της Πολιτείας Αριζόνα δεν έχουν ψηφίσει ποτέ. Τους ενημερώνουμε ότι έχουν ψήφο και ότι αυτή μετράει», λέει η Άρισμπεθ Βαλενσουέλα από την οργάνωση “Mi Familia Vota” («Η οικογένειά μου ψηφίζει»), η οποία πηγαίνει από σπίτι σε σπίτι. Το 32% των κατοίκων της Αριζόνας είναι λατινοαμερικανικής καταγωγής, ωστόσο μόλις το 19% ασκεί το εκλογικό του δικαίωμα.

Οι προεδρικές εκλογές του 2020 έδειξαν πόσο καθοριστική είναι η ψήφος των ισπανόφωνων.

Ο πρόεδρος Τζο Μπάιντεν κέρδισε με προβάδισμα μόλις 0,3% στην Αριζόνα, σε μια πολιτεία όπου οι Ρεπουμπλικανοί διασφάλιζαν σταθερά την τελευταία 20ετία την πλειοψηφία. Ειδικοί θεωρούν ότι η εξέλιξη αυτή οφείλεται στις ψήφους των ισπανόφωνων και σε οργανώσεις της κοινωνίας των πολιτών, όπως η “Mi Familia Vota”, που πλησίασαν και έπεισαν τον κόσμο να ψηφίσει δίνοντας εν τέλει το προβάδισμα στους Δημοκρατικούς.

«Ο λόγος για τη στροφή υπέρ των Δημοκρατικών στην Αριζόνα οφείλεται στις λεγόμενες ρατσιστικές μεταρρυθμίσεις των τελευταίων ετών», λέει ο καθηγητής Φρανσίσκο Πεντράσα του πανεπιστημίου της Αριζόνας, ο οποίος εδώ και 15 χρόνια ερευνά την ψήφο των ισπανόφωνων στις ΗΠΑ. Ως παράδειγμα αναφέρει τον Νόμο αριθ. 1070 του 2010, που έγινε περισσότερο γνωστός και ως νόμος «Δείξε μου την ταυτότητά σου». Βάσει του νόμου οι αστυνομικοί αποκτούσαν δικαίωμα να ζητούν χωρίς ιδιαίτερο λόγο την ταυτότητα όσων «φαίνονται ύποπτοι» στο δρόμο, σε πάρκα ή σε δημόσιους χώρους. Σκοπός των αρχών ήταν να εντοπίσουν τους μετανάστες χωρίς χαρτιά. Οι αστυνομικοί ωστόσο σταματούσαν κυρίως άτομα με σκούρο χρώμα, γεγονός που έσπειρε το φόβο σε πολλούς ισπανόφωνους, οι οποίοι αν και ζούσαν νόμιμα στην Αριζόνα γνώριζαν μετανάστες χωρίς χαρτιά ή βοήθησαν παράτυπους μετανάστες να περάσουν τα σύνορα προς τις ΗΠΑ.

«Βλέπω να αναπτύσσεται ένα ισχυρό κίνημα νεαρών ισπανόφωνων»

Ένα άλλο παράδειγμα είναι ο Νόμος αριθ. 103 του 2006: Μέχρι τότε, οι αρχές της Αριζόνας αναγνώριζαν και τα ισπανικά ως επίσημη γλώσσα της Πολιτείας. Με τον νόμο ωστόσο καθιερώθηκαν τα αγγλικά ως μόνη επίσημη προφορική και γραπτή γλώσσα στην Πολιτεία. Το 74% των γερουσιαστών της Αριζόνας ψήφισαν τότε υπέρ, γεγονός που θεωρήθηκε από τους ισπανόφωνους επίθεση στην κοινότητά τους.

«Ο υποτιμητικός τρόπος πολλών Ρεπουμπλικανών έναντι των ισπανόφωνων έδωσε κίνητρα στους νέους να ασχοληθούν με τα κοινά και να δραστηριοποιηθούν σε οργανώσεις της κοινωνίας των πολιτών», προσθέτει ο καθηγητής Φρανσίσκο Πεντράσα: «Βλέπω να αναπτύσσεται ένα ισχυρό κίνημα νεαρών ισπανόφωνων, τους οποίους ζω καθημερινά στο Πανεπιστήμιο. Είναι έτοιμοι να δραστηριοποιηθούν και να αναλάβουν πρωτοβουλίες».

Στην Άρισμπεθ Βαλενσουέλα από την οργάνωση “Mi Familia Vota”, η οποία πηγαίνει από σπίτι σε σπίτι, ανοίγει μια ηλικιωμένη ισπανόφωνη. Λέει πως ζει στην Αριζόνα πάνω από 30 χρόνια και δεν έχει ψηφίσει ποτέ. Θεωρούσε ότι η εγγραφή στους εκλογικούς καταλόγους είναι δύσκολη διαδικασία και ότι ούτως ή άλλως κανείς δεν ακούει τους ισπανόφωνους: «Κάτι πρέπει να αλλάξει», τονίζει. «Σύντομα θα συνταξιοδοτηθώ, βλέπω ότι κυρίως οι νέοι τα βγάζουν πέρα δύσκολα με την τρέχουσα οικονομική κατάσταση». Και προσθέτει ότι σκέπτεται να ψηφίσει Ρεπουμπλικανούς, οι οποίοι, όπως πιστεύει, τα πάνε καλύτερα στα οικονομικά.