Μακρόν: «Δεν είμαι πια υποψήφιος κάποιου κόμματος, είμαι ο πρόεδρος όλων»

Εμανουέλ Μακρόν και Μαρίν Λεπέν προσπαθούσαν μέχρι την τελευταία στιγμή πριν ανοίξουν οι κάλπες να πείσουν τους Γάλλους να προσέλθουν στη διαδικασία και να τους ψηφίσουν. Εκτιμώντας, προφανώς, αμφότεροι πως ούτε η μάχη ούτε, κυρίως, οι τελικοί συσχετισμοί είχαν κριθεί οριστικά.

Οι δύο μονομάχοι πρόβαλλαν τα ατού τους και χτυπούσαν στα αδύνατα σημεία του αντιπάλου: Ο πρώτος με στόχο να διευρύνει όσο το δυνατόν περισσότερο τη διαφορά που του έδιναν οι δημοσκοπήσεις, έτσι ώστε την επόμενη ημέρα να βρίσκεται σε καλύτερη θέση και η δεύτερη τόσο για να κλείσει την ψαλίδα όσο και με την κρυφή ελπίδα να κάνει την μεγάλη έκπληξη.

Εκ του αποτελέσματος, ο Μακρόν δικαιώθηκε – αλλά μόνο εν μέρει: Επανεξελέγη πρόεδρος, με ποσοστό της τάξης του 58-59%, που είναι υψηλότερο από αυτό που του έδιναν οι περισσότερες δημοσκοπήσεις.

Το χρωστά, ωστόσο, στα εκατομμύρια των Γάλλων που τον ψήφισαν κυριολεκτικά… κλείνοντας τη μύτη, επειδή εκτίμησαν ότι ο φόβος της Λεπέν είναι μεγαλύτερος της απέχθειας και της οργής που νιώθουν γι’ αυτόν.

Έτσι, η επίδοσή του και η συνολικότερη εικόνα που έχει διαμορφωθεί αφήνουν ανοιχτούς λογαριασμούς σε τρία μέτωπα: Με την Λεπέν, με τη γαλλική κοινωνία, αλλά και με τον Ζαν-Λικ Μελανσόν – τον υποψήφιο της Αριστεράς ο οποίος μπορεί να μην βρισκόταν στα ψηφοδέλτια, όμως ήταν παρών και στον δεύτερο γύρο. Πολύ περισσότερο καθώς η αποχή-ρεκόρ από το 1969 δείχνει ότι ο ένας στους τρεις Γάλλους αποφάσισε να μην μιλήσει στην κάλπη… 

Η ομιλία του Εμανουέλ Μακρόν χθες το βράδυ έγινε μετά την ανακοίνωση των πρώτων εκτιμήσεων για νίκη του με πάνω από 58%.

«Ευχαριστώ» ήταν η πρώτη του λέξη. «Ευχαριστώ φίλοι μου, συμπατριώτες μου εδώ στο Παρίσι αλλά και παντού, σε όλη τη γαλλική επικράτεια», πρόσθεσε.  «Μετά από πέντε χρόνια μετασχηματισμού, μία πλειοψηφία μου έκανε την τιμή να μου δώσει την προεδρία της Γαλλίας για τα επόμενα πέντε χρόνια. Θέλω να ευχαριστήσω όλους τους εθελοντές, τους παράγοντες, τους ανθρώπους που με συνόδευσαν στην πορεία μου, όλους εκείνους που είναι μαζί μου από την αρχή κι έκαναν την επανεκλογή μου υπαρκτή. Ξέρω ότι δώσατε μεγάλη ενέργεια, κάνατε μεγάλη προσπάθεια. Ευχαριστώ και θα κάνω αυτό που πρέπει, αυτό που σας πρέπει. Ευχαριστώ».

Ο Μακρόν ευχαρίστησε τους Γάλλους και τις Γαλλίδες που του έδειξαν εμπιστοσύνη για μια ανεξάρτητη Γαλλία και πιο ισχυρή Ευρώπη με επενδύσεις και μεταρρυθμίσεις βαθύτατες, προκειμένου να δώσουμε μια νέα πνοή στην καινοτομία, την οικολογία. Η Γαλλία θα γίνει ένα μεγάλο έθνος οικολογίας. Μήνυμα έστειλε και σε όσους τον ψήφισαν στον β' γύρο για να αποφευχθεί η άνοδος της ακροδεξιάς στην εξουσία. Αναφερόμενος σε όσους απείχαν, ανέφερε ότι πρέπει και εκεί να υπάρξουν απαντήσεις. «Δεν είμαι πια υποψήφιος κάποιου κόμματος, είμαι ο πρόεδρος όλων», ανέφερε, καλώντας τους υποστηρικτές του να μην αποδοκιμάζουν την Μαρίν Λεπέν. 

Ο επανεκλεγείς πρόεδρος ανέφερε ότι οι Γάλλοι ψήφισαν ένα πρόγραμμα για την εργασία, την οικονομία, τον πολιτισμό. «Αυτό το πρόγραμμα θέλω να το κρατήσω ισχυρό στα ερχόμενα χρόνια, γιατί ξέρω ότι έχουν αναφερθεί πολλές διαφορές, πολλές διασπάσεις και πρέπει να απαντήσω σε όλους για μια κοινωνία πιο ίση, πιο δίκαιη, μεταξύ αντρών και γυναικών». 

«Ο πόλεμος για την Ουκρανία είναι εκεί για να μας υπενθυμίζει ότι η Γαλλία πρέπει να υψώσει τη φωνή της και να οικοδομήσει την ισχύ της προς όλες τις κατευθύνσεις. Θα το κάνουμε», ανέφερε. «Πρέπει να δείξουμε ότι είμαστε ισχυροί και δεν θα αφήσουμε κανέναν στο πέρασμά μας. Όλοι μαζί θα πρέπει να ενωθούμε. Μόνον έτσι θα μπορέσουμε να ζήσουμε απαντώντας στις προκλήσεις. Τα επόμενα χρόνια δεν θα είναι ήσυχα χρόνια, αλλά ιστορικά χρόνια κι όλοι μαζί θα αλλάξουμε την ιστορία για τις επόμενες γενιές μας».

Υποσχέθηκε επίσης πως η νέα πενταετία του στην προεδρία δεν θα είναι απλά η συνέχεια της προηγούμενης.  «Θέλω να ευχαριστήσω όλους τους Γάλλους άντρες και γυναίκες που στον πρώτο και τον δεύτερο γύρο με εμπιστεύτηκαν για να φέρουμε μια πιο ανεξάρτητη Γαλλία, μια ισχυρότερη Ευρώπη, μέσα από επενδύσεις και βαθιές αλλαγές». «Ζήτω η Δημοκρατία, ζήτω η Γαλλία»  κατέληξε ο Εμανουέλ Μακρόν.

Η κρίσιμη πενταετία της Λεπέν

Όσον αφορά στην Λεπέν, πάντως, τα πράγματα είναι μάλλον καθαρά. Η υποψήφια της Ακροδεξιάς συνεχίζει την ανοδική της πορεία, καθώς κατάφερε να συγκεντρώσει ποσοστό 41-42%, που είναι ιστορικό (το 2017 είχε πάρει 34%) και αναμφίβολα υψηλό. Το κυριότερο, διεμβολίζει ολοένα περισσότερο τμήματα του εκλογικού σώματος που θεωρητικά είναι εχθρικά προς αυτήν:

Εργάτες με χαμηλά εισοδήματα, «νοικοκυραίους» που εμφορούνται από τις «δημοκρατικές παραδόσεις», ακόμη και μέρος της ελίτ, η οποία και αυτή τη φορά στήριξε στη συντριπτική της πλειοψηφία τον νυν πρόεδρο.

Πρακτικά, εάν η Λεπέν δεν αντιμετωπίσει κάποιο εσωκομματικό… πραξικόπημα ή εάν δεν εμφανιστεί στον χώρο της γαλλικής Ακροδεξιάς κάποιος ή κάποια με μεγαλύτερη «ακτινοβολία» και πειθώ (όπως, για παράδειγμα, η φιλόδοξη ανιψιά της Μαριόν Μαρεσάλ), τότε μπορεί από τώρα να στρέψει το βλέμμα της στην αναμέτρηση του 2027. Εκεί που θα έχει ακόμη περισσότερες ελπίδες να βρεθεί στο Μέγαρο των Ηλυσίων. 

Η «υποθήκη» του Μελανσόν

Ο Μελανσόν, από την πλευρά του, έχει εγγράψει μια σημαντική υποθήκη με το αποτέλεσμα του πρώτου γύρου, στο οποίο κυριολεκτικά έσωσε την τιμή της εξαφανισμένης παραδοσιακής Αριστεράς της Γαλλίας. Ουδείς πρέπει να ξεχνά, άλλωστε, ότι με το 22% που σημείωσε, βρέθηκε κυριολεκτικά μια ανάσα από το να βρεθεί αυτός στον δεύτερο γύρο, αντί της Λεπέν.
Πρακτικά, Μελανσόν και Λεπέν έχουν να λύσουν μεταξύ τους ένα μεγάλο στοίχημα. Εάν οι κοινωνικές συγκρούσεις και διεργασίες που όλοι αναμένουν πως θα σφραγίσουν τα επόμενα χρόνια στη Γαλλία στραφούν προς τα αριστερά ή προς τα (ακρο)δεξιά, κάτι που θα κρίνει ουσιαστικά και το αποτέλεσμα των επόμενων προεδρικών εκλογών, οι οποίες είναι ακόμη πιο κρίσιμες.

Το στοίχημα, μάλιστα, θα ισχύει ακόμη και στην περίπτωση που δεν πρωταγωνιστήσουν οι ίδιοι. Πέρα από την Λεπέν, στην οποία ήδη αναφερθήκαμε, με τον Μελανσόν υπάρχει ο παράγοντας ηλικία, καθώς είναι ήδη 70 ετών. Ακόμη κι αυτοί να μην είναι παρόντες, όμως, είναι πολύ πιθανό να έχουν βρεθεί οι «διάδοχοί» τους που θα κονταροχτυπηθούν, στο πλαίσιο μιας μονομαχίας «μέχρι θανάτου» των αποκαλούμενων «άκρων», την οποία η Ευρώπη δεν έχει βιώσει μέχρι σήμερα. 

Το κοινωνικό ζήτημα

Τα παραπάνω δεν αφήνουν αμφιβολίες πως το βασικό πεδίο των αναμετρήσεων και πολιτικών εξελίξεων της επόμενης περιόδου θα είναι η κοινωνία και η οικονομία. Η μεταρρύθμιση του συνταξιοδοτικού-ασφαλιστικού, για παράδειγμα, που έχει αποδειχτεί «καυτή πατάτα» για όλους τους προέδρους, αναμένεται να ξεκινήσει εντός του έτους και οι πάντες ακονίζουν τα μαχαίρια τους.

Το ίδιο θα συμβεί με τις αλλαγές που έχει εξαγγείλει ο Μακρόν για τους τομείς της υγείας και της παιδείας, οι οποίοι για τους Γάλλους είναι εμβληματικοί της κουλτούρας τους. Όσο για την ακρίβεια, ουδείς αμφιβάλλει πως απαιτούνται λύσεις εδώ και τώρα, καθώς η κρίση στην ενέργεια και οι αλυσιδωτές επιπτώσεις της συνεχίζονται και δεν φαίνεται να τελειώνουν σύντομα.

Η αναμέτρηση των βουλευτικών εκλογών

Αναμφίβολα δε, το σκηνικό θα γίνει ακόμη πιο περίπλοκο στην περίπτωση που οι επικείμενες βουλευτικές εκλογές – στις 12 και 19 Ιουνίου οι δύο γύροι – στερήσουν από τον Μακρόν την απόλυτη πλειοψηφία του στην Εθνοσυνέλευση και τον αναγκάσουν να «συγκατοικήσει» με μια εχθρική ή, έστω, όχι απολύτως φιλική κυβέρνηση. Εάν, με άλλα λόγια, επιστρέψει το σύνηθες σκηνικό που επικρατούσε πριν από αρκετά χρόνια στη χώρα και έχουν βιώσει ο Ζακ Σιράκ, ο Φρανσουά Μιτεράν και άλλοι πρόεδροι.

Σε κάθε περίπτωση, ένα είναι βέβαιο: Η Γαλλία δεν έκλεισε τη σελίδα των πολιτικών εξελίξεων και ανακατατάξεων με τον δεύτερο γύρο αυτής της Κυριακής. Μπορεί, ξανά, να αποδειχθεί «μήτρα» μεγάλων ανατροπών που θα σφραγίσουν τη χώρα και συνολικά την Ευρώπη.