Βατικανό: Ο σκληρός αγώνας για την επιβίωση της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας και η LGBTQ+ κοινότητα που θα επηρεάσει στην εκλογή Πάπα

Από τις 21 Απριλίου, την ημέρα εκείνη που ο Πάπας Φραγκίσκος έφυγε από τη ζωή, κάθε ημέρα, περίπου 180 καρδινάλιοι κάθονται στην αίθουσα συνεδριάσεων του Βατικανού και είτε με ήρεμο τρόπο είτε με ένταση, συζητούν για τον επόμενο Ποντίφικα και κυρίως για το μέλλον της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας που αριθμεί 1,4 δισ. πιστούς.

Κατά τη διάρκεια της 12χρονης διακυβέρνησης του Πάπα Φραγκίσκου, πολλοί εκκλησιαστικοί ηγέτες φιλοφρονούσαν τον Ποντίφικα και έκρυβαν βαθιά τις ανησυχίες τους για τις αμφιλεγόμενες αποφάσεις του. Όπως αναφέρει το Politico σε ανάλυσή του, πολλοί καρδινάλιοι ψιθυρίζουν μεταξύ τους, πως η στάση του εκλιπόντα Πάπα φαίνεται πως άλλαξε την επιρροή που είχε το Βατικανό στην κοινή γνώμη.

«Όλοι μιλάνε με σεβασμό, αλλά πρέπει να ξέρεις τι κρύβεται πίσω από τις λέξεις», δήλωσε ένα άτομο στο ίδιο μέσο που είναι παρόν στις «εισαγωγικές» συγκεντρώσεις που γίνονται στο Βατικανό πριν ξεκινήσει το Κονκλάβιο στις 7 Μαΐου.

«Όλοι μιλούν καλά για τον Πάπα Φραγκίσκο, αλλά ο τρόπος που μιλούν καλά γι’ αυτόν δείχνει ότι δεν τους αρέσει. Ήταν ένας καλός Πάπας», θα μπορούσαν να πουν. «Αλλά πρέπει επίσης να λάβουμε υπόψη μας τους πάπες πριν από αυτόν, πρέπει να δούμε ολόκληρη την παράδοση», ανέφερε.

Οι πρωτοποριακές κινήσεις του Πάπα Φραγκίσκου που «τάραξαν» τα νερά

Το Κονκλάβιο αναμένεται να γίνει σε μία πρωτόγνωρη κατάσταση για την Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία. Από την μία οι πόλεμοι σε Ουκρανία και Γάζα είναι σε εξέλιξη, από την άλλη υπάρχει διχασμός στην κοινωνία ανάμεσα στους συντηρητικούς και τους προοδευτικούς που υποστηρίζουν την LGBTQ+ κοινότητα.

Το μεγαλύτερο πρόβλημα για την επιβίωση της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας ωστόσο αποτελεί το ποιος θα «κρατήσει» την εξουσία της.

Ο Πάπας Φραγκίσκος άλλαξε δραματικά τη «γεωγραφική ισορροπία» της Εκκλησίας, διορίζοντας 50 καρδιναλίους με δικαίωμα ψήφου, (τους μισούς από τους 133) από περιοχές εκτός Δύσης. Κάποιοι από τους καρδινάλιους είναι από το Μπρίτζταουν στο μικρό νησί της Καραϊβικής, την Αγία Λουκία, και το Μπογκόρ, μια πόλη κάτω του ενός εκατομμυρίου κατοίκων στην Ινδονησία.

Επιπλέον, ο Πάπας εγκαινίασε μια σειρά σημαντικών παγκόσμιων διαβουλεύσεων, που ονομάζονται «Σύνοδοι», οι οποίες ασχολούνται με «καυτά» ζητήματα όπως την ευλογία των ομοφυλοφίλων ζευγαριών και τους γάμους των διαζευγμένων.

Ο σκοπός που δημιούργησε τις «Συνόδους» ήταν να ενισχύσει τη συμμετοχή των γυναικών και των λαϊκών στη λήψη αποφάσεων αλλά πολύ γρήγορα αποδείχθηκε πως η συγκεκριμένη πρωτοβουλία αποδυνάμωσε την γραφειοκρατία της Πόλης του Βατικανού.

Μία από τις τελευταίες κινήσεις του Πάπα Φραγκίσκου, πριν φύγει από τη ζωή, ήταν να παρατείνει αυτές τις διαβουλεύσεις για άλλα 3 χρόνια, παρά τις εικασίες ότι απλώς χρησιμοποιούσε τακτική καθυστέρησης για να αποφύγει τη θεσμοθέτηση πιο ριζοσπαστικών μεταρρυθμίσεων.

Η κληρονομιά αυτής της απόφασης, και οι επιπτώσεις της για το πού βρίσκεται πραγματικά η εξουσία της Εκκλησίας, είναι τώρα ένα από τα κύρια θέματα που συζητούνται στις συνεδρίες πριν από το Κονκλάβιο, σύμφωνα με 3 άτομα με γνώση των συζητήσεων.

Και αυτός ο ιδεολογικός αγώνας, είπαν οι άνθρωποι, συσπειρώνεται γύρω από έναν άνθρωπο συγκεκριμένα: τον γραμματέα του κράτους της Αγίας Έδρας και μακροβιότερο επιζώντα σύμμαχο του Φραγκίσκου, τον Πιέτρο Παρολίν.

Ο κλώνος του Πάπα Φραγκίσκου

Ο διπλωμάτης Πιέτρο Παρολίν, έχει βρεθεί στο επίκεντρο των παρασκηνιακών εντάσεων από τότε που ο Πάπας Φραγκίσκος αρρώστησε για πρώτη φορά τον Φεβρουάριο.

Από τότε ο Πιέτρο Παρολίν έχει αναλάβει την «πνευματική ηγεσία», ενισχύοντας την εικόνα του και δημιουργώντας καχυποψία στους ήδη «πονηρούς.

Αν και μέχρι στιγμής οι καρδινάλιοι δεν έχουν καταλήξει στον επόμενο Πάπα, ο Παρολίν θεωρείται το απόλυτο φαβορί.

Για τον λόγο αυτό ξεκίνησαν γρήγορα «εκστρατείες» για την απαξίωσή του. Οι παραδοσιακοί τον χαρακτήρισαν ως «κλώνο του Φραγκίσκου», ενώ επέστησαν την προσοχή στις αμφιλεγόμενες συμφωνίες του με την κινεζική κυβέρνηση και στην εποπτεία ενός βασικού υπουργείου του Βατικανού που ενεπλάκη σε σκάνδαλο 200 εκατομμυρίων ευρώ το 2019.

Όσοι καρδινάλιοι είναι ήδη επιφυλακτικοί με την επιρροή της Ρώμης, ο Πιέτρο Παρολίν θεωρείται μια καλή επιλογή. Οι καρδινάλιοι της Κουρίας (άνω των 80 χρόνων που δεν μπορούν να ψηφίσουν αλλά έχουν επιρροή) και αρκετοί Ιταλοί που λαχταρούν να δουν έναν συμπατριώτη τους στον θρόνο του Πάπα, τον στηρίζουν ανοιχτά.

Την ίδια στιγμή, το «στρατόπεδο» του Πάπα Φραγκίσκου, έχει ενοχληθεί με την συγκεκριμένη στήριξη, προειδοποιώντας πως θα ανατρέψουν τις ριζοσπαστικές προσπάθειες που γίνονται ώστε η εκκλησία να μετατραπεί σε έναν που θα «αγκαλιάζει» τους πάντες χωρίς διακρίσεις.

Η προοδευτική πτέρυγα φαίνεται πως είναι διχασμένη και γεμάτη από άπειρους καρδινάλιους που απείχαν από «σχετικά ασήμαντες» θέσεις, οι οποίοι μπορεί να πέσουν θύματα των μηχανορραφιών «σκληροτράχηλων πολιτικών της Εκκλησίας, όπως οι Ευρωπαίοι και οι Βορειοαμερικανοί καρδινάλιοι», δήλωσε ο Miles Pattenden, ιστορικός της Εκκλησίας και λέκτορας στην ιστορική σχολή του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης.

Το κύμα υποστήριξης προς τον Παρολίν δεν αποτελεί ένδειξη πως θα καταφέρει να ανέβει στον θρόνο καθώς συνήθως το Κονκλάβιο «τιμωρεί» τα φαβορί.

Η ανάδειξη του νέου Πάπα θα επηρεαστεί όχι τόσο από το πρόσωπο των υποψηφίων αλλά από τις αρχές και τις ιδέες που θα ακολουθήσει ο κάθε ένας.

Η συζήτηση για την πρωτοκαθεδρία της Αγίας Έδρας είναι μόνο μία από τις πολλές φλογερές διαφωνίες που βαραίνουν τους υπολογισμούς των καρδινάλιων.

Τα κύρια ζητήματα είναι η υποστήριξη της LGBTQ+ κοινότητας, της χειροτονίας των γυναικών και της οικονομικής κρίσης του Βατικανού.

Κάποιοι μάλιστα αναφέρουν ότι ο Παρολίν πέφτει ήδη σε δημοτικότητα.

Για ορισμένους κληρικούς, η ιδέα μιας Εκκλησίας χωρίς η Ρώμη να είναι στο κέντρο, είναι τόσο δυσάρεστη όσο και η περίπτωση που εκλεγεί ένας Πάπας ο οποίος δεν είναι καθολικός.

Την ίδια στιγμή, οι υπερσυνητηρικοί Καθολικοί, κυρίως από τις ΗΠΑ, φιλοδοξούν να φέρουν την Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία πίσω σε πιο αυστηρές, εθνικιστικές γραμμές.

Με σκοπό μάλιστα να το πετύχουν, ξεκινούν εκστρατείες δυσφήμισης, ψηφιακή προπαγάνδα και παρασκηνιακές οικονομικές πιέσεις ώστε να επηρεάσουν την εκλογή του επόμενου Πάπα.

Κύκλοι της αμερικανικής ακροδεξιάς καταγγέλλουν και αυτοί με τη σειρά τους τον Φραγκίσκο ως αιρετικό, «αντίπαπα» ή ακόμη και «Αντίχριστο», λόγω της φιλελεύθερης στάσης του.

Στόχος και αυτών είναι να εκλεχθεί ένας Πάπας που θα εστιάσει αποκλειστικά σε «καθαρά» καθολικά ζητήματα όπως η υπεράσπιση της ζωής και της οικογένειας, αντί για την κλιματική αλλαγή ή τη μετανάστευση.