Αδιάφορη για το παιδί της και προκλητική στις Αρχές η 26χρονη μητέρα του 3χρονου Άγγελου-Οι απολογίες του ζευγαριού

Αδιάφορη για το παιδί της, προκλητική με τις Αρχές, αμετανόητη για ότι έχει συμβεί. Μόνο έτσι θα μπορούσε να περιγραφεί η μητέρα του μικρού Άγγελου που μετά τα φρικτά βασανιστήρια που υπέστη συνεχίζει να δίνει μάχη για τη ζωή του στη ΜΕΘ του ΠΑΓΝΗ.

Αυτό τουλάχιστον προκύπτει ξεκάθαρα από την απολογία της που παρουσιάζει το protothema.gr, στην οποία η συλληφθείσα, αφού αρνείται κατηγορηματικά ότι χτύπησε ποτέ το τρίχρονο αγγελούδι, στη συνέχεια περιγράφει ανερυθρίαστα τις στιγμές που ο σύντροφός χτυπούσε μπροστά της το παιδί με ένα ξύλο από την κούνια του χωρίς αυτή ουσιαστικά να κάνει τίποτα για να το αποτρέψει.

«Μετά τον ένα μήνα (της γνωριμίας τους), αυτός ξεκίνησε να του ασκεί βία του παιδιού, το χτυπούσε με το ξύλο της κούνιας που είχε, το χτυπούσε ή στα χέρια, αυτό ξεκίνησε τέλος Νοέμβρη με αρχές Δεκέμβρη. Το χτυπούσε γιατί έκανε ζαβολιές και δεν τον άφηνε να είναι μαζί μου αυτός συνέχεια. Το παιδί είχε συνηθίσει να πηγαίνω τουαλέτα και να είναι δίπλα μου επειδή δεν είχα κάποιον να τον κρατήσει, και αυτό τον πείραζε, έλεγε δεν είναι σωστό για το παιδί αυτό. Του χτυπούσε το χέρι με το ξύλο, του χτυπούσε την πατούσα από κάτω, αυτό γινόταν συνέχεια. Την πρώτη φορά του μίλησα με νεύρα, του είπα ότι αν το ξανακάνει θα κινηθούμε διαφορετικά στην αστυνομία. Την επόμενη ημέρα το χτύπησε ξανά στην πατούσα από κάτω με το ξύλο, έλεγε, έτσι έκανε η συγχωρεμένη η μάνα μου για να κάτσουν καλά τα παιδιά. Την τρίτη φορά του είπα ότι θα ζητήσω χρήματα από τους γονείς μου να σηκωθώ να φύγω. Πήρα τον πατέρα μου και μου είπε ξανασκέψου το, έχει γίνει κάτι; Όμως δεν μπορούσα να μιλήσω γιατί ήταν και εκείνος μπροστά. Έπαιρνα με το κινητό μου τον πατέρα μου και του έλεγα να φύγω. Είπα στον μπαμπά μου ότι συμπεριφέρεται άσχημα πάνω στο παιδί και του ζήτησα χρήματα για να φύγω από το σπίτι να πάω στην αστυνομία. Δεν με είχε κλειδωμένη, μου είχε πει όμως να μην φύγω και να αφήσω τα σκυλιά. Δεν είχα κλειδιά για να βγω έξω και να ξαναγυρίσω, δηλαδή αν έφευγα να πάω στην αστυνομία να τον καταγγείλω δεν θα μπορούσα να ξαναγυρίσω» ανέφερε συγκεκριμένα.

«Φοβόμουν να μιλήσω»

Αφού λοιπόν αν τον κατήγγειλε, όπως λέει, δεν θα μπορούσε να ξαναγυρίσει σπίτι της, προτίμησε να κάτσει άπραγη και να βλέπει το παιδί της να βασανίζεται καθημερινά.

«Ήμουν μπροστά όταν το χτυπούσε το παιδί, του έπαιρνα το ξύλο και αγκάλιαζα το παιδί. Την πρώτη φορά το πέταξα εγώ το ξύλο έξω στην αυλή, αυτός το έπαιρνε ξανά. Μετά το πέταξε η κόρη του έξω στην αυλή. Του μιλούσα αλλά δεν άκουγε ποτέ. Πήρα ξανά τον πατέρα μου αλλά μου έλεγε ότι τα πράγματα θα φτιάξουν. Εγώ του έλεγα ότι γίνονται χειρότερα. Δεν μπορούσα να του πω τι ακριβώς είχε γίνει. (...) Σε όλο αυτό φοβόμουνα να μιλήσω γιατί φοβόμουνα ότι θα μου κάνει κακό και εμένα. Δεν με είχε περιορισμένη, δεν με είχε χτυπήσει ποτέ, ούτε με είχε απειλήσει ότι θα με σκοτώσει, αλλά φοβόμουν να μιλήσω» ισχυρίζεται σε άλλο σημείο της απολογίας της.

Φυσικά το εύλογο ερώτημα που ανακύπτει από τα παραπάνω είναι πώς είναι δυνατόν η κατηγορούμενη να φοβάται τον σύντροφό της από τη στιγμή που, όπως η ίδια λέει, ούτε την είχε περιορισμένη, ούτε την είχε χτυπήσει ποτέ, ούτε την είχε απειλήσει ότι θα την σκοτώσει.

Τι λέει για τη μέρα που το παιδί μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο

Αναφερόμενη δε στην ημέρα που το παιδί μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο, η μητέρα του ανήλικου αρνείται κάθε εμπλοκή της αναφέροντας συγκεκριμένα τα εξής:

«Την τελευταία ημέρα, στις 26, ξύπνησα κανονικά με το παιδί. Σηκώθηκα, τον έπλυνα, τον καθάρισα και ο (σύντροφος) μου ζήτησε καφέ. Πήγα να πάρω καφέ σε απόσταση ούτε ένα λεπτό από το περίπτερο γιατί πίνει νες καφέ. Μέχρι να γυρίσω, γυρνάω σπίτι και βλέπω το παιδί πάνω στον καναπέ με γυρισμένα τα μάτια, να φαίνεται μόνο το άσπρο. Το παιδί ήταν ανάσκελα στον καναπέ, ο (σύντροφος) ήταν με ένα κοριτσάκι από δίπλα και το ρώτησα και μου είπε ότι άκουσε φωνές και ήρθε. Άκουσα φωνές από τον (σύντροφο), μπήκα μέσα άκουγα από την εξώπορτα, τον άκουγα που έλεγε «Άγγελε, Άγγελε», μπήκα μέσα κλαίγοντας που είδα το παιδί μου έτσι. Έπιασα το χέρι του μικρού και ο (σύντροφος) μου είπε εσύ φύγε, του έκανε εισπνοές, του φύσαγε στο στόμα, του έκανε κάρπα. Το παιδί κάποια στιγμή έκανε ένα «ααα και μαμαμα», μετά τίποτα άλλο. Μετά ήρθε το ασθενοφόρο. Τα δάχτυλα του στο χέρι ήταν πρησμένα και μαυρισμένα από το ξύλο. Εγώ φώναζα, ρώταγα τι έγινε και μου είπε (ο σύντροφος) ότι το παιδί πήγε να σηκωθεί, έχασε τις αισθήσεις του και χτύπησε στο τραπεζάκι».

Ολόκληρη η απολογία της κατηγορουμένης

«Δεν αποδέχομαι τις κατηγορίες. Εγώ το παιδί το είχα χτυπήσει στο μπέιμπι λίνο του. Το παιδί το χτύπησα πάνω στο μπεμπιλίνο του. Γέννησα στις 20-1-2022, είχα σχέση τότε με τον πατέρα του παιδιού. Μέναμε στο σπίτι του στην Αθήνα στον Περισσό μέχρι 20 ημερών, μαζί με την μητέρα του και τα άλλα τρία αδέρφια του. Τότε ήταν αυτός 20 χρονών, τώρα είναι 23. Με χτυπούσε εμένα αυτός και πήρα το παιδί και έφυγα. Πήγα στον πατέρα μου στον Ωρωπό, του έκανα καταγγελία, του έκαναν σύσταση, μετά προσπαθούσε να με βρει. Με έπαιρνε τηλέφωνο, μηνύματα κλπ.

Του έδωσα ευκαιρία και όταν πήγαμε εκεί, το παιδί ήταν ενός χρόνου και το χτυπούσε το παιδί. Μετά του έκανα καταγγελία, δεν έγινε τίποτα. Είχε μείνει εκεί, δεν προχώρησε παρακάτω. Μετά από όλο αυτό τον καιρό γνώρισα τον κύριο (όνομα του συντρόφου της), μου τον γνώρισε μία φίλη. Είχε έρθει το παιδί της στον Ωρωπό, μιλήσαμε με βιντεοκλήση. Μου είπε «θέλεις να κατέβεις κάτω να συζήσουμε», μου είπε και η άλλη κοπέλα «γιατί δεν κάνεις κάτι με αυτόν;», για δύο τρεις βδομάδες γινόταν αυτό. Της είπα ότι δεν μπορώ να κατέβω και να φέρω το παιδί μου σε έναν ξένο άνθρωπο. Αυτός δεν ήξερε να γράφει, μιλάγαμε μέσω κάμερας, μου είπε να κατέβω να γνωριστούμε. Το σκεφτόμουν, το ξανασκεφτόμουν για πέντε μέρες. Πήρα την απόφαση να κατέβω. Την πήρα βαριά μεν, όμως την πήρα. Το σκεφτόμουν όταν ήμουν στο καράβι, σκεφτόμουν που πάω, να την κάνω ή όχι; Φτάνω στο Ηράκλειο και ήρθε ο συγκατηγορούμενός μου με την κόρη του. Πήγαμε σπίτι του και αγκαλιές φιλιά στο παιδί αυτός, η κόρη του. Τον ένα μήνα, τέλος Οκτώβρη όλα κανονικά ήταν. Εγώ ήμουν σπίτι, αυτός δούλευε, έλεγε ελεύθερος επαγγελματίας. Εγώ ήμουν με το παιδί. Είχε συνηθίσει το παιδί μαζί μου όλο αυτό τον καιρό, ερχόταν μαζί μου μέχρι να συνηθίσει τον χώρο το παιδί. Είχε δωμάτια και πάνω το σπίτι.

Μετά τον ένα μήνα, αυτός ξεκίνησε να του ασκεί βία του παιδιού, το χτυπούσε με το ξύλο της κούνιας που είχε, το χτυπούσε ή στα χέρια, αυτό ξεκίνησε τέλος Νοέμβρη με αρχές Δεκέμβρη. Το χτυπούσε γιατί έκανε ζαβολιές και δεν τον άφηνε να είναι μαζί μου αυτός συνέχεια. Το παιδί είχε συνηθίσει να πηγαίνω τουαλέτα και να είναι δίπλα μου επειδή δεν είχα κάποιον να τον κρατήσει, και αυτό τον πείραζε, έλεγε δεν είναι σωστό για το παιδί αυτό. Του χτυπούσε το χέρι με το ξύλο, του χτυπούσε την πατούσα από κάτω, αυτό γινόταν συνέχεια. Την πρώτη φορά του μίλησα με νεύρα, του είπα ότι αν το ξανακάνει θα κινηθούμε διαφορετικά στην αστυνομία.

Την επόμενη ημέρα το χτύπησε ξανά στην πατούσα από κάτω με το ξύλο, έλεγε, έτσι έκανε η συγχωρεμένη η μάνα μου για να κάτσουν καλά τα παιδιά. Την τρίτη φορά του είπα ότι θα ζητήσω χρήματα από τους γονείς μου να σηκωθώ να φύγω. Πήρα τον πατέρα μου και μου είπε ξανασκέψου το, έχει γίνει κάτι; Όμως δεν μπορούσα να μιλήσω γιατί ήταν και εκείνος μπροστά. Έπαιρνα με το κινητό μου τον πατέρα μου και του έλεγα να φύγω. Είπα στον μπαμπά μου ότι συμπεριφέρεται άσχημα πάνω στο παιδί και του ζήτησα χρήματα για να φύγω από το σπίτι να πάω στην αστυνομία. Δεν με είχε κλειδωμένη, μου είχε πει όμως να μην φύγω και να αφήσω τα σκυλιά. Δεν είχα κλειδιά για να βγω έξω και να ξαναγυρίσω, δηλαδή αν έφευγα να πάω στην αστυνομία να τον καταγγείλω δεν θα μπορούσα να ξαναγυρίσω.

Εγώ έλεγα μέσα μου, τα σκυλιά με ενδιαφέρουν ή το παιδί μου; Ποτέ δεν έβγαλα βόλτα τα σκυλιά, τις περισσότερες φορές έπαιρνα και το μικρό μαζί να πηγαίνουμε από πάνω στο πάρκο.

Τις τελευταίες ημέρες πριν το συμβάν με το παιδί αυτός, ο (όνομα του συντρόφου της), ήταν άρρωστος. Εγώ έβγαινα και την ημέρα που αυτός ήταν στη δουλειά. Είχαμε ένα κλειδί, κλείδωνα την πόρτα και έβγαινα, δεν είχε ο καθένας το δικό του κλειδί, ήταν μόνο ένα. Αφού μίλησα με τον μπαμπά μου του είπα ότι θέλω να φύγω.

Την πρώτη φορά το χτύπησε με το ξύλο στα χέρια. Είχε ένα πρόβλημα με το γεννητικό του μόριο. Δυσκολευόταν, ήθελε λίγο χρόνο για να κατουρήσει. Αυτός, (ο σύντροφος), δεν το δεχόταν αυτό. Του έλεγα άσε το παιδί, είναι δικό μου θέμα. Τον είχε δει την ώρα που τον άλλαζα, τον είχε δει ότι είχε αυτό το πρόβλημα. Όταν πρωτοήρθα και λίγο πριν γίνει όλο αυτό το συμβάν, το είχε δει. Ήξερε για το πρόβλημα με το γεννητικό του μόριο.

Ο μπαμπάς μου δεν μου έστειλε λεφτά να φύγω, μου είπε να τα λύσουμε όλα αυτά που γίνονταν με το παιδί. Ο (σύντροφος) μου είπε ότι δεν θα ξανά ανακατευτεί και την ίδια μέρα που του έκανα τη συζήτηση, το χτύπησε ξανά στα δυο του χέρια με το ξύλο και μετά στις πατούσες, επειδή δεν άκουγε εμένα, επειδή δεν έπαιζε με τα παιχνίδια του, επειδή δεν κινούσε τα χέρια του να παίξει.

Εγώ του ξαναμίλησα, τον ρώτησα γιατί το κάνει. Ήμουν μπροστά όταν το χτυπούσε το παιδί, του έπαιρνα το ξύλο και αγκάλιαζα το παιδί. Την πρώτη φορά το πέταξα εγώ το ξύλο έξω στην αυλή, αυτός το έπαιρνε ξανά. Μετά το πέταξε η κόρη του έξω στην αυλή. Του μιλούσα αλλά δεν άκουγε ποτέ. Πήρα ξανά τον πατέρα μου αλλά μου έλεγε ότι τα πράγματα θα φτιάξουν. Εγώ του έλεγα ότι γίνονται χειρότερα. Δεν μπορούσα να του πω τι ακριβώς είχε γίνει. (...) Σε όλο αυτό φοβόμουνα να μιλήσω γιατί φοβόμουνα ότι θα μου κάνει κακό και εμένα. Δεν με είχε περιορισμένη, δεν με είχε χτυπήσει ποτέ, ούτε με είχε απειλήσει ότι θα με σκοτώσει, αλλά φοβόμουν να μιλήσω. Μόνο με τη γυναίκα του την πρώην, ανέφερε αυτή τώρα πως ότι και να συνέβη πάνω στο δικό μου το παιδί, θα τον σώσει τον (όνομα συντρόφου). Το ανέφερε πριν τα Χριστούγεννα, 26-12-2024, που έβγαλε ο (σύντροφος) τις φωτογραφίες και το βίντεο, με τις μελανιές στο γόνατο του μικρού για να λέει πως δεν το έκανε αυτός αλλά εγώ. (...) Εγώ του είπα ότι δεν τις έκανα εγώ αυτές τις μελανιές. Όταν ο (σύντροφος) έπαιρνε τα zanax ήταν πολύ διαφορετικός.

Τον Δεκέμβρη τον έβαζε συνέχεια να κάθεται στο χαλί. Εγώ του έδινα τα παιχνίδια του να παίζει, τον τάιζε ένα τοστ, ένα αυγό, του έδινα γάλα, το μεσημέρι το φαγητό του με τα χρήματα του (όνομα συντρόφου). Όταν το κακομεταχειριζόταν του φώναζα, του έλεγα, ξανά τα ίδια, ξανά; Εγώ τον είχα χτυπήσει γιατί πήγαινε και άγγιζε τις πρίζες, τα καλώδια, μόνο στο μπειμπιλίνο τον είχα χτυπήσει εγώ. Ερχόταν όπου πήγαινα, τον φώναζε αυτός, του έλεγα γιατί δεν τον αφήνεις να έρχεται κοντά μου, εγώ καθόμουν κάτω να παίξω μαζί του και αυτός μου φώναζε, δεν τον άκουγα, καθόμουν και παίζαμε, όση ώρα έπαιζα μαζί του αυτό μιλούσε, κινούσε τα χέρια του. Εγώ πήγαινα στο μπάνιο, του έλεγα παίξε και έρχεται η μαμά. Άκουγα από πάνω να του φωνάζει γιατί δεν παίζεις; Επειδή δεν κινούσε τα χέρια του αλλά κοιτούσε ένα παιχνίδι συνέχεια. Άκουγα τις φωνές, ρώταγα τον μικρό αν έγινε κάτι, εκείνο έλεγε όχι μαμά όλα καλά.

(...) Είχα δει τα πόδια του παιδιού τον Δεκέμβριο, δεν είχε πέσει από τη σκάλα. Είχε ανοίξει το συρτάρι πάνω στο δωμάτιο και του έπεσε στο συρτάρι στο πόδι, μετά φόραγε την κάλτσα. (...) Αυτός τον πίεζε να κατουρήσει. Αυτός ήρθε και το τσίμπησε. Δεν ήταν από τσιγάρο καμένο το παιδί, στο πουλάκι του το είχε ακουμπήσει, τον πήρα τον αναπτήρα και τον πέταξα. Μου είπε αυτός ότι δεν ήταν αναμμένος. Το παιδί δεν αντέδρασε. Τσιγάρα δεν είχε κάψει ποτέ πάνω του, εγώ δεν καπνίζω, δεν το έκαψε ποτέ. Εγώ πάντως δεν το έχω κάψει ποτέ το παιδί με τσιγάρο, ούτε τον είδα να το καίει αυτός. (...) Η γρατζουνιά στην πλάτη του παιδιού ήταν από τη λεκάνη που τον έβαλε μέσα. Την ίδια ημέρα που δεν μπορούσε να ουρήσει και τον έκαψε με τον αναπτήρα στο πουλάκι του, και στην πατούσα από κάτω τον είχε κάψει, μετά τον έβαλε μέσα στη λεκάνη. Δεν τον χτύπησε κανείς με ρόπαλο ή κάτι.

(...) Την τελευταία ημέρα, στις 26, ξύπνησα κανονικά με το παιδί. Σηκώθηκα, τον έπλυνα, τον καθάρισα και ο (σύντροφος) μου ζήτησε καφέ. Πήγα να πάρω καφέ σε απόσταση ούτε ένα λεπτό από το περίπτερο γιατί πίνει νες καφέ. Μέχρι να γυρίσω, γυρνάω σπίτι και βλέπω το παιδί πάνω στον καναπέ με γυρισμένα τα μάτια, να φαίνεται μόνο το άσπρο. Το παιδί ήταν ανάσκελα στον καναπέ, ο (σύντροφος) ήταν με ένα κοριτσάκι από δίπλα και το ρώτησα και μου είπε ότι άκουσε φωνές και ήρθε. Άκουσα φωνές από τον (σύντροφο), μπήκα μέσα άκουγα από την εξώπορτα, τον άκουγα που έλεγε «Άγγελε, Άγγελε», μπήκα μέσα κλαίγοντας που είδα το παιδί μου έτσι. Έπιασα το χέρι του μικρού και ο (σύντροφος) μου είπε εσύ φύγε, του έκανε εισπνοές, του φύσαγε στο στόμα, του έκανε κάρπα. Το παιδί κάποια στιγμή έκανε ένα «ααα και μαμαμα», μετά τίποτα άλλο. Μετά ήρθε το ασθενοφόρο. Τα δάχτυλα του στο χέρι ήταν πρησμένα και μαυρισμένα από το ξύλο. Εγώ φώναζα, ρώταγα τι έγινε και μου είπε (ο σύντροφος) ότι το παιδί πήγε να σηκωθεί, έχασε τις αισθήσεις του και χτύπησε στο τραπεζάκι».

Η απολογία του 44χρονου

«Θέλω να γίνει καλά ο Άγγελος. Να βγω έξω στον κόσμο και να με γδάρουν αν φταίω, δε φοβάμαι να με γδάρουν. Ήξερα ότι η μαμά του τον κακοποιούσε, εγώ είμαι αθώος. Έβλεπα και δεν έκανα τίποτα. Πιστεύω ότι έκανα λάθος που δεν κατήγγειλα τι γινόταν. Βρέθηκα εδώ που βρέθηκα, αυτό φοβόμουν. Αντί να τραβάω βίντεο έπρεπε να το καταγγείλω». Οι παραπάνω είναι μόνο μερικές από τις λέξεις τις οποίες χρησιμοποίησε στην απολογία του ο 44χρονος ο οποίος κατηγορείται μαζί με την 26χρονη σύντροφό για τον βασανισμό του παιδιού της.

Θέλοντας να ελαφρύνει την θέση του στην υπόθεση με την άγρια κακοποίηση του 3χρονου Άγγελου που νοσηλεύεται σε κρίσιμη κατάσταση, ο κατηγορούμενος υποστήριξε ότι ποτέ δεν είχε χτυπήσει το αγοράκι και ότι φοβόταν να καταγγείλει την 26χρονη σύντροφό του και μητέρα του παιδιού.

Σύμφωνα με πληροφορίες του protothema.gr, ο 44χρονος ισχυρίστηκε, μεταξύ άλλων, στην απολογία του, ότι είναι αθώος, ότι δεν έχει κάνει ούτε θα έκανε κάτι για να βλάψει το παιδί. Στις επόμενες γραμμές εξηγεί το πώς γνωρίστηκε με την 26χρονη γυναίκα μέσω Facebook, πότε αποφάσισε εκείνη να μετακομίσει στην Κρήτη μαζί με το παιδί της για να ζήσει μαζί του, ενώ υποστηρίζει ότι η μητέρα ζήλευε τη σχέση που είχε ο 44χρονος με το παιδί της. «Φύγε, ο Χρήστος είναι δικός μου» του έλεγε, ζήλευε που το παιδί δενόταν πολύ μαζί μου» αναφέρει χαρακτηριστικά ο κατηγορούμενος και συμπληρώνει ότι της έλεγε πως είναι παιδάκι και δεν πρέπει να ζηλεύει. «Από εκεί και μετά ξεκίνησαν οι καβγάδες. Μετά τους δύο μήνες, λίγο πριν τα Χριστούγεννα, αυτή τρωγόταν με το παιδί. Του έλεγε ‘όχι Άγγελε, μη Άγγελε’», συμπληρώνει.

«Αγαπούσε τα σκυλιά της, το παιδί της το χτυπούσε»

Αυτό που προκαλεί ιδιαίτερη αίσθηση είναι ότι ο 44χρονος κατέθεσε πως ήθελε να κάνει οικογένεια και παιδιά με την 26χρονη, την ίδια στιγμή που υποστηρίζει ότι εκείνη ήταν που κακοποιούσε το άτυχο αγοράκι και, μάλιστα, κατέγραφε τις πράξεις της σε βίντεο με το κινητό του τηλέφωνο.

Μιλώντας για την κακοποίηση του παιδιού από την σύντροφό του, ο κατηγορούμενος υποστηρίζει ότι τον Δεκέμβριο είχε δει την 26χρονη να χτυπάει το παιδί με ένα ξύλο που είχε πάρει από την κούνια της κόρης του. «Στις 16 Δεκεμβρίου του έπαιξε μία στα χείλη του και μάτωσε το παιδί. Ήμουν μπροστά, με το χέρι της το χτύπησε και μάτωσε λίγο. Τη δεύτερη φορά δεν την είδα να το βαράει, είδα τα χέρια του χτυπημένα. Στο κούτελο δεν τον χτύπησε, κουτούλησε στο κρεβάτι. Η Ελευθερία αγαπούσε τα σκυλιά πολύ, τα έπαιρνε αγκαλιά, τα αγαπούσε. Το παιδί της το χτυπούσε. Αρραβωνιαστήκαμε γιατί μου είπε ότι θα αλλάξει», αναφέρει, μεταξύ άλλων, στην απολογία του.

Σχετικά με τραύμα που είχε το παιδί στο πόδι του, ο 44χρονος ανέφερε ότι δεν ήταν από βιοπραγία σε βάρος του αλλά ότι ο μικρός Άγγελος χτύπησε όταν άνοιξε το συρτάρι από το κομοδίνο. «Μετά του έδωσε η μαμά του και εγώ τις πρώτες βοήθειες, του έβαζε πάγο για να μην πρηστεί και πούλβο στο ποδαράκι του. Την ώρα εκείνη φαινόταν το πόδι του σαν να ήταν γδαρμένο λίγο, δεν έτρεχε αίμα. Το μόνο που έκανε ο Άγγελος ήτανε «αα», γύρισα, πήγα μέσα μετά και τον είδα να τον έχει πλακώσει το συρτάρι. Αν θυμάμαι καλά τη φώναζαν να έρθει επάνω να δει τι έπαθε ο Άγγελος. Δεν θυμάμαι αν ανέβηκε ή αν εγώ τον κατέβασα. Το πατούσε το πόδι του και μας έδειξε ότι δεν ήταν πολύ σοβαρό. Πιστεύω ότι μετά πήρε μόλυνση και έκανε πληγή. Το είχα δει και της είπα να μην του βάζει κάλτσα για να πάρει αέρα το πόδι του», είπε σε άλλο σημείο, προσθέτοντας ότι δεν το πήγαν στον γιατρό.

«Μου είπε ότι θα άλλαζε, δεν ήθελα να χάσω την αγάπη του Άγγελου»

«Δε μου έδειχνε ότι κακοποιεί το παιδί, ακόμα όταν έβλεπα τα τραύματα του, τους μώλωπες που είχε, εκείνη μου έλεγε όταν τη ρωτούσα ότι έπεσε, ότι ήταν ατσούμπαλος και έπεφτε και χτυπούσε μόνος του. Στο μέλλον θα άλλαζε, μου το έλεγε η Ελευθερία έτσι. Μου το είπε μια φορά και της είπα "άλλαξε". Εγώ έχω την κόρη μου που είναι 14 ετών και δεν την έχω ακουμπήσει ποτέ, έχουμε υπογράψει συμφωνητικό συν επιμέλειας με τη μητέρα της. Φοβήθηκα να αντιδράσω σε αυτά που έβλεπα. Φοβήθηκα ότι η μπάλα θα πάρει και εμένα αν τον καταγγείλω, φοβήθηκα να πάω στην αστυνομία.

Δεν ήθελα να κάνω κακό στην Ελευθερία, για αυτό δεν έκανα ανώνυμη καταγγελία. Είμαι άτολμος, και ηλίθιος και θεωρούσα ότι δεν αντέδρασα εκείνη τη στιγμή, επειδή είμαι αναποφάσιστος. Το παιδάκι μαζί με την Ελευθερία ήθελα να προστατέψω. Με αγαπούσε υπερβολικά και δεν ήθελα να χάσω και την αγάπη του Άγγελου, αυτή μου έλεγε ότι θα αλλάξει, δεν την είδα να αλλάζει και φτάσαμε εδώ που φτάσαμε. Έγινε εδώ που φτάσαμε και ο Άγγελος είναι στο νοσοκομείο. Από τσιγάρο δεν έχουν γίνει στα πόδια του τα εγκαύματα, στο χέρι του είχε βγάλει μία φουσκαλίτσα σαν κουφός, χτύπησε το δάχτυλο του, πετάχτηκε αυτή η φουσκαλίτσα, ο Άγγελος την έκανε έτσι, εμείς βάλαμε το νυχοκόπτη και την κόψαμε και την τραβήξαμε. Τα εγκαύματα δεν ξέρω πώς γίνανε στο παιδί, δε θυμάμαι, θα το συμπληρώσω όταν θυμηθώ».

Σε άλλο σημείο της απολογίας του ο 44χρονος παραδέχεται ότι όλα τα σημάδια που έχει στο κορμάκι του ο μικρός Άγγελος δεν έγιναν μόνο από απροσεξία του παιδιού αλλά και από δικές τους ενέργειες, τις οποίες όμως αποδίδει σε έλλειψη αντίληψης και όχι στη άγρια κακοποίησή του. «Από απροσεξία δικιά μας, που δεν είχαμε πιο πολύ αντίληψη, προήρθαν κάποια. Του έκανε και η μάνα του», λέει.

Σχετικά με την τελευταία ημέρα που το παιδί μεταφέρθηκε σε άθλια κατάσταση στο νοσοκομείο και οι δύο κατηγορούμενοι συνελήφθησαν, ο 44χρονος υποστηρίζει ότι «την τελευταία ημέρα η μαμά του είχε πάει να πάρει δύο φακελάκια καφέ από το σούπερ μάρκετ, δεν ήταν ούτε 100 μέτρα πάνω από το σπίτι μου. Επειδή ήταν Κυριακή πήγε η μάνα του από το μπακάλικο, το περίπτερο ήταν κλειστό και πήγε στο ψιλικατζίδικο. Αυτό έγινε στις 9.00. Το παιδί καθόταν στο χαλάκι του, εγώ καθόμουν στον καναπέ. Σηκώθηκα, είχε πεταχτεί η μάνα του στο ψιλικατζίδικο, νόμιζε αυτός ότι θα φύγω και εγώ, σηκώθηκε ο Άγγελος, δεν αισθάνθηκε καλά. Άκουσα το «ντουκ» και γύρισα πίσω και το τον βλέπω λιπόθυμο. Του είπα πριν σηκωθεί να περιμένει να πάω στην κουζίνα. Το παιδί εκείνη την ημέρα φαινόταν κομμένο σαν να είχε μόλις ξυπνήσει. Φαινόταν σαν αγουροξυπνημένος, αργεί να σηκωθεί από το κρεβάτι, κατά τις 8.15 σηκώνεται, μου φαινόταν σαν να μην είχε κοιμηθεί. Όχι σαν να είχε τραυματιστεί. Το προηγούμενο βράδυ το παιδί είχε κοιμηθεί με την Ελευθερία, όπως κάθε βράδυ στο κρεβάτι της μάνας μου της συγχωρεμένης, εγώ κοιμόμουν κάτω στο σαλόνι, ανέβηκα στις δώδεκα παρά επάνω, έριξα μία ματιά στο δωμάτιο της Ελευθερίας και του Άγγελου και πήγα στο δωμάτιο της κόρης μου, έκλεισα την πόρτα και κοιμήθηκα.

«Θέλω να γίνει καλά ο Άγγελος»

Τα σαββατοκύριακα κοιμόμουν στο κρεβάτι της κόρης μου που έλειπε. Το παιδί ήταν καλά την τελευταία φορά που το είδα. Δεν είχα κοιτάξει την πληγή στην πλάτη του, αυτό είχε γίνει δύο εβδομάδες πριν και παραπάνω. Εγώ είχα γυρίσει την πλάτη μου για να πάω στην κουζίνα, γυρνάω με το που άκουσα το «ντουκ» στο τραπεζάκι στη γωνία, εκεί βρήκα το παιδί, στη γωνία του τραπεζιού. Την είχε φάει στο κούτελο αλλά δε μάτωσε. Δε θυμάμαι καλά αν λιποθύμησε και χτύπησε. Το παιδί καθόταν στο χαλί. Καθόταν, σηκώθηκε, του είπα δύο λεπτά πάω στην κουζίνα μη σηκωθείς, πάντα του έλεγα να μη σηκωθεί, μη χτυπήσει. Σηκώθηκε το παιδί και έγινε αυτό που έγινε. Χτύπησε. Γύρισα κατευθείαν, ήταν λιπόθυμος, τον έβαλα στη βρύση, του έριξα νερό. Είχα καταλάβει ότι χτύπησε το κεφάλι του, πάνω στον πανικό μου τον πήγα στην βρύση. Φώναζα βοήθεια, «βοήθεια ο Άγγελός μου», ήρθε μία γειτόνισσα έδωσε τις πρώτες βοήθειες στο παιδί, μετά ήρθε το ΕΚΑΒ. Δε μπορώ να εξηγήσω τι έγινε. Δεν ξέρω από τι προήλθε το αιμάτωμα που μου λέτε ότι είχε αριστερά στο κεφάλι του, εγώ το Σάββατο το άφησα φυσιολογικά και την Κυριακή λιποθύμησε. Δε θυμάμαι τι μου είπε η Ελευθερία όταν ήρθε, το παιδί ήταν αναίσθητο», υποστηρίζει.

Ο κατηγορούμενος αρνείται στην απολογία του ότι έσβηναν τσιγάρα στο κορμάκι του παιδιού και ότι έκανε χρήση ναρκωτικών ουσιών, ενώ υποστηρίζει ότι στο σπίτι υπήρχε κάμερα η οποία δε λειτουργούσε ωστόσο είναι πιθανόν να υπάρχουν καταγεγραμμένα αρχεία σε κάποιες κάρτες μνήμης.

«Η κάμερα δε δούλευε κάτω από την τηλεόραση, έχει μια κάρτα μνήμης και θέλω να ανοιχτεί, μήπως έχει καταγράψει κάτι γιατί το λαμπάκι άναβε. Το βίντεο στο κινητό μου το και τις φωτογραφίες, τα κατέγραφα για ένα μήνα περίπου, για να έχω ως αποδείξεις στην αστυνομία αν χρειαστεί και όχι για να εξευτελίσω το παιδί», αναφέρει. « Θέλω να ανοίξει το κινητό, θέλω να μιλήσω να δείτε το κινητό. Το παιδί πήγε με ασθενοφόρο στο νοσοκομείο, εγώ δε μπορούσα να μπω, μαζί του πήγε η μαμά του. (..) Κατέληξε λοιπόν το παιδί στο νοσοκομείο, εγώ από πίσω του με το μηχανάκι, καλέσανε την αστυνομία και μια στιγμή δεν κατάλαβα πως έγινε ολόκληρο σκηνικό και με μαγκώσανε, εγώ δε μίλησα καθόλου. Θέλω να γίνει καλά ο Άγγελος», σημειώνει.