Αρκαλοχώρι - Σεισμόπληκτοι: Τα όνειρα μας χάθηκαν στα ερείπια που άφησε πίσω του ο σεισμός του 2021 (Φωτο)

Είναι το τρίτο καλοκαίρι που περνούν οι σεισμόπληκτοι του Αρκαλοχωρίου στους οικίσκους αναπολώντας τις δροσερές οικογενειακές στιγμές στα δικά τους σπίτια. Τα σπίτια, στα οποία ο χρόνος παραμένει παγωμένος από εκείνη την ημέρα την 27^η Σεπτεμβρίου του 2021 όταν ο εγκέλαδος «χτύπησε» το Αρκαλοχώρι και το ρολόι σταμάτησε στις 9.18 το πρωί.

«Άλλαξε η ζωή μας, έγινε ότι χειρότερο μπορεί να συμβεί σε έναν άνθρωπο. Να χάσει το σπίτι του και να ζει στα σίδερα. Εδώ είναι σαν κρατητήρια», λέει στο newshub ο κ. Νίκος 84 ετών, συνταξιούχος αγρότης ο οποίος χωρίς να χάνει το χαμόγελο του, λέει ότι θέλει να δει το σπίτι του έτοιμο και να το αποχαιρετήσει, αλλά το κράτος δεν του κάνει τη χάρη. «Οι τράπεζες κάνουν ότι δεν μας ξέρουν και μας έχουν γυρίσει την πλάτη», λέει με παράπονο.

Δίπλα του σε ένα τραπεζάκι κάθεται η σύζυγός του η κα. Αλίκη. Κοιτώντας με στα μάτια μου λέει ότι όλοι τους εγκατέλειψαν και αδιαφόρησαν.  «Το κράτος μας γελοιοποίησε» συνεχίζει, ενώ όταν τη ρωτώ τι ζητάει, τι περιμένει από εδώ και πέρα, λέει με αποφασιστικότητα ότι δεν θέλει ελεημοσύνη και ότι πλέον δεν περιμένει τίποτα κι από κανέναν.

«Πήραμε ψίχουλα, όμως είμαστε άνθρωποι κι εμείς εδώ και ζητάμε σεβασμό τον οποίο και δεν έχουμε». Η κα Ελευθερία, συνταξιούχος , είδε τη ζωή της να αλλάζει μέσα σε λίγα λεπτά. Το σπίτι της έχει κίτρινο χρώμα απέξω, και η ψυχή της μαύρο, καθώς όπως η ίδια υποστηρίζει «στους οικίσκους υπάρχουν πολλές ελλείψεις – δεν υπάρχει μια παιδική χαρά, ένα δέντρο να κάτσουμε στη σκιά – μας τρώει η κλεισούρα μέσα στο σπίτι. Ακόμα και ένα λεωφορείο για να μπορούμε να πάμε μια βόλτα στα μαγαζιά στο κέντρο στη χώρα οι αρμόδιοι δεν έχουν βάλει».

Περπατώντας μέσα στους οικίσκους , στη δομή προσωρινής επιβίωσης στο Αρκαλοχώρι επικρατεί ησυχία. Ίσως και να φταίει που είναι Κυριακή, ίσως και η πολλή ζέστη μιας και ο υδράργυρος έχει αγγίξει τους 40 βαθμούς κελσίου.   

Έξω από έναν οικίσκο συναντώ τον Γιώργο 32 ετών, νέο παιδί που περιμένει με τη σύζυγό του να υποδεχτούν το πρώτο τους παιδί τον ερχόμενο Φλεβάρη.

«Κάνουμε όνειρα με τα όνειρα πας μπροστά. Δεν γίνεται αλλιώς. Όμως τρία χρόνια σχεδόν τώρα απλά περιμένουμε χωρίς να βλέπουμε φως», και συμπληρώνει ότι «κουραστήκαμε. Οι φάκελοι δεν εγκρίνονται και χρήματα δεν μπαίνουν στους λογαριασμούς μας. Θέλουμε επιτέλους να φτιάξουμε τα σπίτια μας».

Δίπλα η σύζυγός του αναφέρεται στις δυσκολίες που επικρατούν κυρίως το χειμώνα στους οικίσκους με τα νερά να μπαίνουν μέσα όταν βρέχει και με το κρύο να τους περονιάζει όταν έχει χιονιά, καθώς δεν λειτουργεί ο κλιματισμός σε αυτές τις συνθήκες.

Τι θα γίνει όταν με το καλό θα έρθει το μωρό ρωτάω για να πάρω την απάντηση από το Γιώργο «πρέπει να φύγουμε. Εδώ δεν θα χωράμε. Να ενοικιάσουμε σπίτι. Στο Αρκαλοχώρι δεν θα βρούμε, είναι δύσκολο. Κι αν βρούμε θα είναι ακριβά. Έχει ο Θεός».

«Έχει ο Θεός», μου λέει και ο 57χρονος Σταύρος. Γέννημα θρέμμα Αρκαλοχωρίτης ο οποίος ελπίζει στο Θεό για να φτιάξει το σπίτι του που έχει κριθεί καταδαφιστεί και όχι στο κράτος το οποίο τους κοροιδεύει. «Μας ξέχασαν όλοι» λέει κοιτώντας ψηλά στον ουρανό.

«Έχω ξεγράψει ότι θα φτιάξω το σπίτι μου», λέει η κα Χρυσούλα 72 ετών «Δεν ελπίζω και δεν περιμένω», συνεχίζει, ενώ μας ανοίγει την  πόρτα τους οικίσκου που μένει τους τελευταίους μήνες λέγοντας ότι μέσα σε λίγα τετραγωνικά έχει στοιβάξει τη ζωή της, αλλά όχι τα όνειρα της. Αυτά χάθηκαν κάτω στα ερείπια που άφησαν πίσω τους τα  σχεδόν 6 ρίχτερ που «χτύπησαν» το Αρκαλοχώρι και τος ζωές μας το Σεπτέμβρη του ’21.