Αθηνά Μαρκουράκη: Η Ιεροράφτρια από το Σγουροκεφάλι που έχει ράψει αρχιερατικές στολές σε σπουδαίες εκκλησιαστικές προσωπικότητες

Από μικρή μέσα στις βελόνες και τα υφάσματα καθώς κοριτσάκι ακόμα την είχαν πάει οι δικοί της στο Ηράκλειο για να μάθει μοδιστρική, όμως στην πορεία, πέρα από το να ράβει ωραία φουστάνια, αποδείχθηκε πως μπορούσε να ράψει ακόμα καλύτερα ιερατικά άμφια και αρχιερατικές στολές.

Η Αθηνά Μαρκουράκη από το Σγουροκεφάλι, για την οποία ο λόγος, είναι μια ιεροράφτρια που από τα χέρια της βγήκαν μικρά αριστουργήματα.

Το να ράβει κανείς ιερατικά άμφια δεν είναι μια απλή διαδικασία, θέλει επιδεξιότητα, γνώσεις, και μεράκι, που δεν τα διαθέτουν όλοι όσοι ασχολούνται με το ράψιμο.

Συναντήσαμε την κ. Μαρκουράκη στο σπίτι της στο Σγουροκεφάλι και μας μίλησε για το πώς κατέληξε να ράβει άμφια ενώ είχε ξεκινήσει ως απλή ράφτρα στο Ηράκλειο.

Ασχολήθηκε με το ράψιμο από πολύ μικρή, μια και στις δύσκολες εποχές που έζησε ως παιδί, το να γνωρίζει κανείς μια τέτοια τέχνη ήταν εγγύηση για το ότι θα έχει πάντα ψωμί στο τραπέζι του.

Έτσι και η Αθηνά Μαρκουράκη, ξεχώρισε, αφού έμαθε τις βασικές αρχές της ραπτικής, για τα ωραία ρούχα που μπορούσε να φτιάξει με τα χέρια της.

Η ικανότητα της στο ράψιμο δεν πέρασε απαρατήρητη κι έτσι μια μέρα της είπαν πως άξιζε να ασχοληθεί με κάτι πιο δύσκολο, πιο απαιτητικό, το ράψιμο αμφίων για ιερείς.

Κάπως έτσι βρέθηκε στο ιεροραφείο του Κώστα Χατζάκη μαθαίνοντας να ράβει ότι χρειάζεται να φορά ένας ιερωμένος, από τον απλό κληρικό μέχρι τα ανώτερα κλιμάκια της Εκκλησίας.

Ο ιδιοκτήτης του ιεροραφείου γρήγορα αναγνώρισε το ταλέντο της και της ζήτησε αποκλειστική απασχόληση.

Όπως η ίδια μας είπε, δούλευε στο σπίτι της όλη μέρα και κάποιες φορές και νύχτα για να τελειώσει τα άμφια που της είχαν παραγγείλει καθώς υπήρχαν προθεσμίες κι έπρεπε να δείξει συνέπεια.

Μπορούσε με πολύ δουλειά, ακόμα και μέσα σε δυο μέρες να τελειώσει μια ολόκληρη αρχιερατική στολή.

Η κ. Αθηνά θυμάται την πρώτη φορά που χρειάστηκε να ράψει κάτι για τον νυν Πατριάρχη Αλεξανδρείας και Πάσης Αφρικής κ. Θεόδωρο.

Ο άνδρας της, ο Νίκος Μαρκουράκης, βρισκόταν στην Ιερά Μονή της Αγκαράθου κι εκείνες τις ημέρες είχε επισκεφθεί το μοναστήρι ο κ. Θεόδωρος.

Από μια απροσεξία έσκισε το ράσο του κι όταν τον ενημέρωσαν πως η σύζυγος του κ. Νίκου ήταν μοδίστρα και ήξερε απ' αυτά ζήτησε να του επιδιορθώσει το σκίσιμο.

Όπως κι έγινε, ο Πατριάρχης χάρηκε πολύ με τη δουλειά της κι έτσι της ανέθεσε να του ράψει μια ολόκληρη στολή.

Και δεν ήταν μόνο αυτός, από τα χέρια της πέρασαν αρχιερατικές στολές του Αρχιεπισκόπου Αυστραλίας κ. Μακαρίου, του Μητροπολίτη Αρκαλοχωρίου Καστελίου και Βιάννου κ. Ανδρέα , του Μητροπολίτη Διδυμοτείχου κ. Κυρίλλου και πολλών άλλων.

Έραβε άμφια και αρχιερατικές στολές για τουλάχιστον 25 χρόνια, σκυμμένη στην μηχανή της, και προσέφερε μέσα από τη δουλειά της ένα καλό εισόδημα στο σπίτι της .

Τώρα πλέον δεν ασχολείται με το ράψιμο, της έμειναν μόνο οι ωραίες αναμνήσεις όχι μόνο της δουλειάς αλλά και των ανθρώπων της Εκκλησίας που γνώρισε μέσα απ αυτήν.

Κράτησε ελάχιστα πράγματα από τα έργα της όμως τη ραπτομηχανή της την τοποθέτησε σε περίοπτη θέση μέσα στο σπίτι καθώς ήταν ο πολυτιμότερος συνεργάτης της.

Ο παλιός ιερέας του χωριού του οποίου είχε ράψει επίσης τα άμφια