Δημήτρης Χρηστάκης στο newshub.gr: «Η Κρήτη μπορεί να καλύψει την ενέργεια της. Τα πυρηνικά για τη χώρα μας δεν είναι λύση»

Καμία ανάγκη δεν έχει η Ελλάδα από πυρηνικούς αντιδραστήρες, ενώ αντιθέτως, η Κρήτη και γενικότερα η νησιωτική μας, έστω, χώρα, μπορεί να στηρίξει όλο το ενεργειακό δυναμικό της, στον συνδυασμό της παραγωγής ενέργειας από γεωργικά υπολείμματα και Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας. Αυτό τονίζει στο newshub.gr ο μηχανολόγος μηχανικός και ομότιμος καθηγητής του ΕΛΜΕΠΑ Δημήτρης Χρηστάκης, αποκαλύπτοντας μάλιστα στοιχεία σχετικής έρευνας που είχε γίνει για το νησί μας και είχε καταλήξει σε αυτό το πολύ σημαντικό συμπέρασμα. Μάλιστα ο ίδιος, την καύση των υδρογονανθράκων, την χαρακτηρίζει με κατηγορηματικό τρόπο ως «έγκλημα απέναντι στις μελλοντικές γενιές των πολιτών μας»!

«Επειδή το έχουμε δουλέψει και μπορώ να το πω με απόλυτη βεβαιότητα: Είχαμε κάνει ένα μοντέλο ενός εργοστασίου στη Μεσαρά όπου λόγω της οδικού δικτύου μπορούν εύκολα από τις ελιές του κάμπου να μαζεύονται στη Μεσαρά γεωργικά απόβλητα και είδαμε ότι θα μπορούσε να γίνει εκεί, στην ευρύτερη περιοχή των Μοιρών αυτό το εργοστάσιο. Και μάλιστα είχαμε βρει ένα μέρος κοντά στα Καπαριανά. Εκεί λοιπόν θα μπορούσε να γινόταν ένα εργοστάσιο, το οποίο θα παρήγαγε ηλεκτρική ενέργεια αλλά και θερμότητα για να θερμαίνει εκεί τα σπίτια της περιοχής σαν κεντρική θέρμανση. Και αυτό το εργοστάσιο θα έβγαζε το πολύ 25 MW, τη στιγμή που η ισχύς της Κρήτης είναι πάνω από 900 MW. Δηλαδή, άντε να φτιάξεις άλλα 3 με 4 σε όλη την Κρήτη και πολλά λέω. Θα μπορούσες να βγάλεις δηλαδή συνολικά για όλη την Κρήτη, γύρω στα 70 MW από τα γεωργικά απόβλητα. Παραπάνω δεν μπορούν να «σηκώσουν».

Το ίδιο πείραμα είχαμε κάνει και για τη Μυτιλήνη και για τη Ρόδο. Δηλαδή, ένα 5% με 8% της ηλεκτρικής ενέργειας, θα μπορούσε να καλυφθεί στη νησιωτική Ελλάδα, από τέτοιου είδους δραστηριότητες».

-Εδώ όμως μετά έρχεται συμπληρωματικά και ο τομέας των ΑΠΕ για να συμπληρώσει και το υπόλοιπο ενδεχομένως. Δεν θα μπορούσε να γίνει αυτό;

«Ναι βέβαια. Η Αιολική Ενέργεια είναι η φτηνότερη και η πιο φιλική στο περιβάλλον. Δηλαδή, τα αιολικά παρά τα όσα έχουν κατηγορηθεί από τους διάφορους άσχετους, έχουν το μικρότερο περιβαλλοντικό αποτύπωμα. Αν βάλεις τα ηλιακά τα οποία καλύπτουν τεράστιες εκτάσεις σε θάλασσες και τεράστιες  καλλιέργειες και την πανίδα και χλωρίδα στα βουνά, τα αιολικά έχουν ελάχιστο αποτύπωμα».

-Η Κρήτη λοιπόν θα μπορούσε μα θωρακιστεί πλήρως μέσα από έναν συνδυασμό αξιοποίησης των γεωργικών αποβλήτων και των αιολικών πάρκων;

«Τεχνολογικά ναι. Η λύση για το ενεργειακό πρόβλημα τόσο της Κρήτης όσο και όλης της νησιωτικής Ελλάδας, μπαίνει μέσα σε μία πρόταση: «Συνδυασμένη διαχείριση υδατικού και αιολικού δυναμικού». Η αιολική ενέργεια, μπορεί να παράγει και νερό από τη θάλασσα με την Αντίστροφη Όσμωση».

-Ναι, αλλά αυτό προϋποθέτει μια πολιτική τέτοιας κατεύθυνσης. Πιστεύετε ότι μέχρι σήμερα υπάρχει;

«Δεν υπάρχει Παιδεία στον κόσμο. Οι άνθρωποι αφήνουν στους λεγόμενους «ειδικούς» να αποφασίζουν στην πλάτη τους και ο κόσμος να ακολουθεί χωρίς να έχει σχηματίσει μια γνώμη και έτσι γίνεται μια μεγάλη φασαρία σε συνολικό επίπεδο, χωρίς να μπαίνουν τα πράγματα σε μια ορθολογιστική βάση, που ο καθένας θα μπορεί να την ελέγξει αλλά με κριτήρια κοινωνικά και τεχνολογικά, έτσι ώστε να μπορεί να λειτουργήσει αυτό που λέμε «Δημοκρατία».

-Εσείς θεωρείτε ότι τα ορυκτά καύσιμα μπορούμε να τα βγάλουμε τελείως από την Ενέργεια; Ή να κρατήσουμε ένα μικρό μέρος;

«Οι ορυκτοί υδρογονάνθρακες, να μην το λέμε «καύσιμα» γιατί εμείς τα κάνουμε «καύσιμα», έχουν γίνει μέσα στον φλοιό της γης. Και αποτελούν ένα τεράστιο κεφάλαιο για την ανθρωπότητα, επειδή είναι η «μνήμη» του πλανήτη μας. Είναι η «μνήμη ζωής» που έχει περάσει από τον πλανήτη. Όλοι αυτοί οι υδρογονάνθρακες ήταν κάποτε ζωντανοί οργανισμοί οι οποίοι πέθαναν, πέρασαν στην ιστορία, θάφτηκαν μέσα στα χώματα και κάτω από τις θάλασσες.

Αυτή η «μνήμη» που έχει ο πλανήτης πρέπει να διατηρηθεί, έτσι ώστε τα παιδιά μας, τα εγγόνια μας, τα δισέγγονα μας, να βγάλουν από κει μέσα συμπεράσματα. Να μάθουν για το παρελθόν του πλανήτη και για το παρελθόν της ζωής. Και να προγραμματίσουν το μέλλον τους. Το να καίμε εμείς αυτούς τους υδρογονάνθρακες, είναι σαν να έχουμε μπει μέσα σε μια βιβλιοθήκη και να καίμε τα βιβλία για να ζεσταθούμε ή για την πλάκα μας. Είναι τεράστιο έγκλημα για την ανθρωπότητα. Όλες αυτές οι εταιρείες αλλά και ο καθένας μας που έχει ένα αμάξι και πάει και βάζει τη βενζίνη του, δεν κάνουμε τίποτε άλλο από το να καίμε τη «μνήμη» του πλανήτη. Και πάνω σε αυτή τη βάση θα πρέπει να τα δούμε. Όλα τα υπόλοιπα τα οποία διατείνονται πολλοί, λέγοντας ότι «το διοξείδιο του άνθρακα και η κλιματική αλλαγή κ.λπ, κ.λπ», αυτά στερούνται κάθε επιστημονικής βάσης. Και είναι ένα μέτρο για να μετρήσει κανείς το πόσο ο κόσμος μπορεί να τυφλωθεί από συνθήματα χωρίς επιστημονική βάση».

-Τώρα σε ό,τι αφορά τα πυρηνικά τι μπορείτε να μας πείτε; Είναι κάτι το οποίο κι εσείς το απορρίπτετε;

«Όταν υπάρχουν άλλες μορφές ενέργειας, σίγουρα τα απορρίπτω. Ωστόσο, σήμερα, εκεί που έχει φτάσει η τεχνολογία, μπορεί να κατασκευάσει κανείς πυρηνικά με πολύ μεγάλη ασφάλεια. Η Γαλλία είναι γεμάτη πυρηνικά. Η Ιαπωνία, η Αμερική, η Ρωσία, η Ευρώπη κ.λπ έχουν πάρα πολλά πυρηνικά εργοστάσια. Έχουν γίνει πολύ μεγάλα μαθήματα από τα ατυχήματα που έχουν σημειωθεί κατά το παρελθόν. Και αν δει κανείς το κόστος των νεκρών των πολέμων για το πετρέλαιο, είναι πολύ πιο μεγάλο, από το κόστος των πυρηνικών που έχουν καταστραφεί μέχρι τώρα. Δηλαδή, οι ζημιές που έχουμε πάθει από τα πυρηνικά σαν πλανήτης, είναι πολύ μικρότερες – μεγάλες από μικρότερες – από τις ζημιές του πετρελαίου. Οι νεκροί που έχουν πέσει αυτή τη στιγμή από τον πόλεμο μεταξύ Ρωσίας και Ουκρανίας για το υπέδαφος της Ουκρανίας, είναι πάνω από 1,5 εκατομμύριο»!...

-Ναι αλλά είπατε προηγουμένως ότι εμείς εδώ έχουμε δικό μας «πλούτο». Τα χρειαζόμαστε τα πυρηνικά για να παράγουμε ενέργεια;

«Η Ελλάδα, αν μιλάμε για την Ελλάδα, δεν έχει απολύτως καμία ανάγκη πυρηνικών»…

-Αφήστε βέβαια που είναι τα απόβλητα των αντιδραστήρων για τα οποία δεν έχουν βρεθεί τεχνολογίες αχρήστευσης ή ασφαλούς αποθήκευσης…

«Πάντα υπάρχουν λύσεις. Αλλά είναι το κόστος αυτών των λύσεων τέτοιο, που δεν επιτρέπει τη χρήση τους. Πέρα δηλαδή από τη χρήση τους που είναι πολύ επικίνδυνα, δε λέμε ότι δεν είναι επικίνδυνα, το πιο επικίνδυνο είναι να κλείνουμε τον κόσμο σε διλλήματα που δεν έχουν μια κοινωνική και μια οικονομική βάση».