Είναι μακριά ακόμα ο δρόμος της ανάδειξης-αξιοποίησης των σπηλαιώσεων της Χρυσοπηγής Ηρακλείου

Πολύ μακριά φαίνεται να είναι ακόμα ο στόχος την ανάδειξης και αξιοποίησης των σπηλαιώσεων στη Χρυσοπηγή Ηρακλείου ως σημείων συνδεδεμένων με την ιστορία της πόλης καθώς εκεί έζησαν για κάτι λιγότερο από δυο αιώνες δεκάδες λεπροί πριν λειτουργήσει το λεπροκομείο και μεταφερθούν στη Σπιναλόγκα.

Οι σπηλιές, που ανήκουν σε ιδιώτες, είχαν καθαριστεί το Σεπτέμβριο του 2021 από το Δήμο Ηρακλείου αφαιρώντας πάνω από 200 τόνους σκουπιδιών και μπάζων από το εσωτερικό τους.

Οι εργασίες τότε, σε 19 σπηλιές της Χρυσοπηγής, ή Μεσκινιάς όπως τη γνωρίζουν οι παλαιότεροι, είχαν διαρκέσει  11 ημέρες απασχολώντας προσωπικό από την Υπηρεσία Καθαριότητας και το Τμήμα Πρασίνου του Δήμου.

Δυστυχώς έκτοτε καμιά άλλη ενέργεια δεν έχει γίνει για να αναδειχθούν αυτοί οι χώροι.

Σήμερα η εικόνα που παρουσιάζουν δεν είναι καλή, γιατί μπορεί οι ιδιοκτήτες τους να φρόντισαν με πλέγματα να κλείσουν τις εισόδους, ώστε να μη γεμίσουν σκουπίδια ξανά, όμως κάποιοι ασυνείδητοι πετούν τώρα σκουπίδια και μπάζα έξω απ αυτές ενώ η βλάστηση κοντεύει να τις κρύψει εντελώς.

Όπως δήλωσε στο Newshub.gr ο Αντιδήμαρχος Περιβάλλοντος και Κυκλικής Οικονομίας Κώστας Βαρδαβάς, δυστυχώς η αξιοποίηση τους δεν είναι κάτι που μπορεί μονομερώς να αποφασίσει ο Δήμος Ηρακλείου καθώς πρόκειται για ιδιωτική περιουσία για την οποία μάλιστα έχει λόγο και η Αρχαιολογική Υπηρεσία.

Όταν τις είχε καθαρίσει ο Δήμος, και μάλιστα με εισαγγελική εντολή, λόγω του ότι ανήκαν σε ιδιώτες, ο κ. Βαρδαβάς είχε επισημάνει σε εκείνους στους οποίους ανήκουν την ανάγκη να προστατευθούν για να μην πλημμυρίσουν ξανά από σκουπίδια.

Προφανώς αυτό έγινε με τα δίχτυα που βλέπετε στις φωτογραφίες μας, ωστόσο η προστασία είναι μισή αν κρίνουμε από την εικόνα που παρουσιάζει ο εξωτερικός τους χώρος  και βέβαια σε καμιά περίπτωση δεν έχουμε αξιοποίηση αφού δεν μπορεί κάποιος να τις επισκεφθεί, δεν υπάρχουν ενημερωτικές πινακίδες και γενικότερα παραμένουν στην αφάνεια.

Για την ιστορία ν' αναφέρουμε πως η σημερινή Χρυσοπηγή ήταν κομμάτι της συνοικίας του Μαρουλά που συναντάμε στην βενετσιάνικη Κάντια.

Οι λεπροί μεταφέρθηκαν εκεί μετά το 1700 απ όλη την Κρήτη διαμορφώνοντας ένα «χωριό», τη Μεσκινιά,  όπου ζούσαν  μόνοι τους μακριά από τους υγιείς κατοίκους της πόλης, μέσα σε σπηλιές και παραπήγματα.