Γ. Τσαγκαράκης: «Θέλει χρόνια για να πετύχουμε την Κοινωνική Κατοικία. «Βήμα – βήμα» θα βοηθήσουμε τους αστέγους της πόλης»

Σε καλό δρόμο – με βάση όσα λέει στο newshub.gr ο Αντιδήμαρχος Κοινωνικής Πολιτικής του δήμου Ηρακλείου Γιώργος Τσαγκαράκης – βρίσκεται όχι μόνο η προσωρινή αλλά και η μόνιμη αντιμετώπιση του κοινωνικού προβλήματος που λέγεται «άστεγοι» και είναι πραγματικά ντροπή για μία σύγχρονη κοινωνία που θέλει να σέβεται τον εαυτό της να υπάρχουν άστεγοι. Ο αρμόδιος αντιδήμαρχος, με το πάθος που προσωπικά τον χαρακτηρίζει και είναι εμφανές, μιλάει στην ιστοσελίδα μας τόσο για το Κέντρο Αστέγων όσο και για το Κοινωνικό Σπίτι που θα έρθει μετά όμως από κάποια χρόνια, αλλά θα είναι η μόνιμη λύση για όλους αυτούς τους ταλαιπωρημένους και εξαθλιωμένους συνανθρώπους μας.

«Προσπαθούμε να βάζουμε ένα ένα λιθαράκι στο θέμα των αστέγων. Κάθε τι που μπορούσε να κάνουμε το κάνουμε. Θεωρώ ότι όπως φαίνεται μπαίνει ένα λιθαράκι. Δεν σταματάμε, θα σταματήσουμε να το προσπαθούμε και πιστεύω ότι θα φτάσουμε σε πολύ καλό επίπεδο».

-Που βρισκόμαστε τώρα; Ο στόχος ποιος είναι σε ό,τι αφορά το Κέντρο Αστέγων;

«Ο στόχος είναι ένας: Να βοηθήσουμε τους ανθρώπους, όσο μπορούμε περισσότερο. Αυτό δε γίνεται μόνο με το Κέντρο Αστέγων. Γιατί το Κέντρο Αστέγων δεν είναι μία μόνιμη λύση, αλλά είναι για μία μεταβατική περίοδο για τους ίδιους τους αστέγους. Ο μεγάλος στόχος είναι η Κοινωνική Κατοικία που δεν είναι τόσο εύκολος. Θέλει αρκετά χρόνια ακόμα για να μπούμε σε αυτή τη διαδικασία. Αλλά ο μεγάλος στόχος είναι αυτός. Όλα τα άλλα θεωρώ ότι είναι ημίμετρα, αλλά δεν πάει να πει ότι δεν βοηθάνε να μειώνουμε ουσιαστικά το πρόβλημα».

-Η Κοινωνική Κατοικία θα είναι ουσιαστικά, όπως είναι η Εργατική Κατοικία;

«Είναι κατοικίες τις οποίες τις φτιάχνει ο δήμος και είτε τις νοικιάζει σε πολύ χαμηλή τιμή. Είτε τις παραχωρεί σε ανθρώπους που έχουν ανάγκη».

-Και πού βρισκόμαστε σε ό,τι αφορά αυτό το θέμα;

«Τώρα γίνονται τα πρώτα βήματα. Χρειαζόμαστε ακόμα πολύ καιρό για να μπορέσουμε αν ενταχθούμε στο πρόγραμμα. Απλά έχουνε αρχίσει τα βήματα να γίνονται. Δεν ξέρω πόσο καιρό θα πάρει, αλλά είμαστε ακόμα σε πολύ πρώιμο στάδιο. Γι αυτό εμείς κάνουμε ενδιάμεσα κάποιες ενέργειες. Το επόμενο μας βήμα είναι να ανοίξει το Κέντρο Αστέγων».

-Το οποίο είχατε πει ότι σύντομα θα άνοιγε.

«Γίνεται προσπάθεια μέσα στο χρόνο να τα καταφέρουμε, χωρίς να είναι 100% σίγουρο. Γι αυτό δε θέλω να λέω πολλά. Όταν γίνεται θέλω να το λέμε».

-Σε ό,τι αφορά τους δύο συνανθρώπους μας εκεί στο πάρκο Γεωργιάδη, τι γίνεται;

«Εμείς είμαστε συνέχεια μαζί τους. Και ο ένας από αυτούς πάει πολύ συχνά στο Κέντρο Έκτακτης Ανάγκης. Τους βοηθάμε όσο μπορούμε. Είναι και στο δικό τους χέρι, για να τους βοηθήσουμε περισσότερο. Καταλαβαίνετε ότι εμείς, μπορούμε να τους λέμε γι αυτά που μπορούμε να τους κάνουμε και να τους βοηθάμε. Αν δεν το θέλουνε αυτοί, δεν θα βοηθηθούν ποτέ».

-Είναι τελικά δέκα άτομα; Ή έχουν καταγραφεί κι άλλοι;

«Έχω πει έναν αριθμό που αυτός τη μια μέρα μπορεί να είναι επτά. Την άλλη εννιά. Την άλλη δεκατρία. Είπα, γύρω στη δεκάδα ότι είναι. Δεν έχω ένα νούμερο συγκεκριμένο και θεωρώ ότι στο Ηράκλειο πάμε καλά, πάνω σε αυτό. Αλλά καταλαβαίνετε ότι πάντα θα υπάρχουν αυτοί που θα αρνούνται. Που δεν θα θέλουν να ενταχθούν σε κάποιο πρόγραμμα».

-Σίγουρα. Και σε αυτό που είχατε πει, ότι προχωράτε στην υλοποίηση προγράμματος για την επαγγελματική αποκατάσταση των ανέργων;

«Όσοι θέλουν να συνεργαστούν, μπορούν και βρίσκουν λύσεις. Μα βρίσκονται ευκαιρίες να τους βοηθήσουμε κι εμείς. Κάποια άτομα έχουμε εντάξει ήδη στο πρόγραμμα Στέγαση και Εργασία 3. Δεν έχουν καταφέρει ακόμα να βρουν σπίτια, αλλά καταφέραμε και βρήκαμε εργασία σε κάποιους! Αυτό είναι πολύ σημαντικό». 

-Πόσο άτομα βρήκαν δουλειά;

«Δύο άτομα. Και καταλαβαίνετε πως είναι ένα λιθαράκι και αυτό, σε αυτό που πάμε να κάνουμε».

-Τι δουλειές έχουν βρεθεί για τους ανθρώπους αυτούς;

«Όχι δεν μπορούμε να πούμε, γιατί δεν πρέπει να «φωτογραφίζουμε». Μας είπε ένας επαγγελματίας ότι θέλει να δουλέψουν σε αυτόν άστεγοι. Και είμαστε έτοιμοι εμείς και του προτείναμε τα άτομα. Και θα πάμε δύο άστεγοι που βρίσκονται στο πρόγραμμα».

-Σε ό,τι αφορά την κατάσταση της υγείας των αστέγων στο Ηράκλειο;

«Όταν αντιμετωπίζουν θέματα υγείας, εμείς το μόνο που μπορούμε να κάνουμε, είναι, να τους πηγαίνουμε στο νοσοκομείο. Δε μπορούμε να κάνουμε κάτι άλλο. Απλά ένας νοσηλευτής βρίσκεται σε επιφυλακή προκειμένου να τους βοηθήσει όταν χρειαστούν κάτι».

-Όταν χρειαστούν φάρμακα;

«Τους γράφουμε φάρμακα. Αλλά πριν τους δοθούν φάρμακα, πρέπει να τους δει ένας γιατρός. Αν μπορεί να τους δουν οι γιατροί που συνεργαζόμαστε όλα καλά. Αλλιώς απευθύνονται στο νοσοκομείο».

-Και επειδή δεν έχουν ασφάλιση, μπορούν δωρεάν;

«Ε φυσικά δωρεάν».

-Και νοσηλεία δωρεάν αν χρειαστεί, ε;

«Εννοείται»…

-Όταν λοιπόν χρειάζονται γιατρούς, να ξέρουν ότι δεν θα πληρώσουν…

«Όταν ακούτε ότι κάποιος χρειάζεται βοήθεια, παρακαλώ να επικοινωνείτε μαζί μας. Κι εμείς θα στέλνουμε τον κοινωνικό λειτουργό, που θα καταγράψει τις ανάγκες του. Και θα προσπαθήσουμε να βοηθήσουμε».

-Ότι αυξάνονται διαρκώς οι άστεγοι στην Κρήτη, ως ένα φαινόμενο της εποχής μας, είναι κάτι που το επιβεβαιώνετε;

«Εγώ δεν συμφωνώ σε αυτό. Θεωρώ ότι δεν αυξάνονται. Απλά αυτή τη στιγμή φαίνονται περισσότερο. Δηλαδή να σας δώσω ένα παράδειγμα. Οι άνθρωποι που είναι σήμερα στο πάρκο Γεωργιάδη, ήταν και πριν τέσσερα χρόνια άστεγοι. Οι ίδιοι. Αλλά πριν από τέσσερα χρόνια δεν τους ήξερε κανείς, γιατί ήταν σε σημείο που δεν τους έβλεπες. Τώρα απλά φαίνονται».

-Και οι οποίοι δεν δημιουργούν προβλήματα…

«Όχι δεν έχουν δημιουργήσει κανένα πρόβλημα. Φανταστείτε ότι ο ένας από αυτούς έχει το τηλέφωνο μου και παίρνει στις 12 τη νύχτα και μου λέει «αυτό το πρόβλημα έχω». Τέτοια σχέση έχουμε. Τους έχουμε από κοντά».