Γιάννης Κοντός: Ένας καλλιτέχνης της πέτρας από τη Μεσαρά (Φωτο)

Στα μονοπάτια της τέχνης, εκεί που η πέτρα σμίγει με την ψυχή του δημιουργού, ξεπροβάλλει ο Γιάννης Κοντός. 

Ένας γλύπτης που με καταγωγή από τη γραφική Φανερωμένη του Δήμου Φαιστού, κατάφερε να μεταμορφώσει την άψυχη πέτρα σε ζωντανά αριστουργήματα. 

Με τη δύναμη της τέχνης και την Παράδοση χαραγμένη στα χέρια του, ο Γιάννης Κοντός φέρνει στο φως τη μαγεία της πέτρας, αποδεικνύοντας πως η απλότητα μπορεί να γεννήσει το υπέρτατο κάλλος.

Ο Γιάννης Κοντός δεν είναι απλώς ένας τεχνίτης, αλλά ένας ποιητής της πέτρας που δημιουργεί έργα διαχρονικά, γεμάτα φως και μνήμη. Με την τέχνη του τιμά τις ρίζες του και το τόπο του, δίνοντας ζωή σε υλικά που στέκουν αιώνια. Το έργο του αποτελεί ύμνο στη δημιουργικότητα και στην ελληνική ψυχή, αφήνοντας πίσω του ένα αποτύπωμα που θα εμπνέει γενιές ολόκληρες. 

Στο πρόσωπό του η Κρήτη συναντά την τέχνη, η πέτρα αποκτά φωνή και το άχρονο γίνεται σύγχρονο.

Τον συναντήσαμε και μας μίλησε για την τέχνη του, το ταλέντο και το μεράκι του...

-Η καταγωγή σας από τη Φανερωμένη του Δήμου Φαιστού και το φυσικό περιβάλλον της περιοχής επηρέασαν την καλλιτεχνική σας πορεία;
«Η Φανερωμένη, με την αυθεντική ομορφιά και τη φυσική της πέτρα, αποτέλεσε τη βασική μου έμπνευση. Κάθε σοκάκι της, κάθε παλιό ερειπωμένο πέτρινο σπίτι κρύβει μια ιστορία που με ώθησε να δώσω μορφή σε αυτό το υλικό και να περνάω μέσα από αυτή τη διαδικασία όσα έχω στο μυαλό μου». 

-Τι σημαίνει για εσάς η τέχνη της γλυπτικής σε πέτρα;
«Είναι ένας διάλογος με την αιωνιότητα. Η πέτρα είναι ζωντανή και η γλυπτική είναι ο τρόπος να φέρω στο φως την ψυχή που κρύβει μέσα της. Είναι ένα ταξίδι δημιουργικό που μπορεί να σου δώσει πολλά. Του δίνεις κι εσυ τον εαυτό σου, διαθέτοντας ταυτόχρονα χρόνο από το χρόνο σου, όμως αυτά που λαμβάνεις αξίζουν τον κόπο». 

-Υπάρχει κάποιο έργο σας που ξεχωρίζετε; Ποιο είναι το αγαπημένο σας και γιατί;
«Κάθε έργο έχει τη δική του ιστορία, αλλά ίσως ξεχωρίζω εκείνο που αφιέρωσα στον τόπο μου, απεικονίζοντας παραδοσιακά στοιχεία της Κρήτης. Είναι σαν μια επιστροφή στις ρίζες. Και πιο συγκεκριμένα, το ιερό τέμπλο της «Αγίας Μαρίνας» στον Ζαρό».

-Ποια είναι η διαδικασία δημιουργίας ενός γλυπτού; Πόσο σας επηρεάζει το υλικό;
«Ξεκινάω μελετώντας την πέτρα, εξερευνώ τις γραμμές και τις ατέλειές της. Εκείνη μου δείχνει τον δρόμο. Δεν επιβάλλομαι πάνω της, αλλά συνεργάζομαι μαζί της. Αλλωστε είναι ένα υλικό που δεν θέλει βία. Είναι ισχυρό και σκληρό και θέλει μια μεταχείριση ειδική. Δεν είναι εύπλαστο, αλλά με αυτό μπορεί κανείς να πετύχει θαύματα». 

-Υπάρχει κάποια φιλοσοφία πίσω από τη δουλειά σας;
«Πιστεύω ότι κάθε κομμάτι πέτρας είναι μοναδικό, όπως και κάθε άνθρωπος. Η δουλειά μου είναι να αναδείξω αυτή τη μοναδικότητα, προσπαθώντας να σεβαστώ το φυσικό υλικό και την αρμονία του. Οπως είπα είναι ένα υλικό που θέλει ειδικη μεταχείριση. Είναι ένα μέρος της Φύσης, αν το σκεφτεί κανείς. Ενα μέρος του κόσμου μας και υπό αυτό το πρίσμα, νομίζω ότι πρέπει να κινούμαστε. Της μοναδικότητας του υλικού αυτου». 

-Πώς βλέπετε το μέλλον της γλυπτικής στην εποχή της τεχνολογίας και της ψηφιακής τέχνης;
«Η τεχνολογία μπορεί να είναι εργαλείο, αλλά η γλυπτική θα παραμείνει πάντα μια χειροποίητη τέχνη που απαιτεί ψυχή και συναίσθημα. Το άγγιγμα του ανθρώπου δεν αντικαθίσταται από καποιο μηχάνημα ή κάποια ρομποτική διαδικασία. Πάντα ο ανθρώπινος παράγοντας είναι ο πλέον καθοριστικός». 

-Υπάρχουν δυσκολίες που αντιμετωπίζετε ως καλλιτέχνης στη σύγχρονη εποχή;
«Φυσικά, η Τέχνη συχνά δεν αναγνωρίζεται όπως θα έπρεπε. Οι προκλήσεις είναι πολλές, αλλά η αφοσίωση στο έργο μου και η στήριξη του κοινού μου δίνουν δύναμη. Δεν υπάρχει άλλωστε ταξίδι χωρίς φουρτουνες και προορισμός που ο δρομος του να είναι στρωμένος με ροδοπεταλα. Οταν όμως η συνείδηση μας είναι ήσυχη, όλα τα άλλα έρχονται». 

-Ποιο είναι το μήνυμά σας στους νέους που θέλουν να ασχοληθούν με τη γλυπτική;
«Να ακολουθήσουν την καρδιά τους και να μη φοβηθούν να πειραματιστούν. Η τέχνη είναι ελευθερία και απαιτεί αφοσίωση και υπομονή». 

-Πώς αισθάνεστε όταν βλέπετε τα έργα σας να κοσμούν δημόσιους ή ιδιωτικούς χώρους;
«Είναι συγκινητικό να βλέπεις το έργο σου να γίνεται μέρος της καθημερινότητας κάποιου. Νιώθω πως αφήνω ένα αποτύπωμα, κάτι που θα θυμίζει τη δική μου εποχή». 

-Ποια είναι τα μελλοντικά σας σχέδια;
«Θέλω να συνεχίσω να δημιουργώ έργα που αφηγούνται ιστορίες και ίσως να οργανώσω μια έκθεση που να φέρει την τέχνη πιο κοντά στον κόσμο».